Displaying items by tag: ΘΥΡΕΟΕΙΔΗΣ

Βλάβη στους σιελογόνους αδένες μπορεί να προκαλέσει το ραδιενεργό Ι-131 για την θεραπεία του καρκίνου του θυρεοειδούς, όπως αναφέρει αναδρομική ανάλυση δεδομένων επιστημονικής μελέτης από το Κέντρο Καρκίνου Memorial Sloan-Kettering !

Σύμφωνα με την ανάλυση των στοιχείων της μελέτης- στην οποία συμμετείχαν 667 ασθενείς - το 39% εμφάνισε παρενέργειες που σχετίζονται με βλάβη των σιελογόνων αδένων εντός του πρώτου έτους μετά το RAI, αλλά η πλειονότητα των ασθενών βελτιώθηκε τα επόμενα χρόνια .

Η ανάλυση της μελέτης δημοσιεύτηκε στο διεθνές ιατρικό επιστημονικό περιοδικό Clinical Thyroidology στις 3 Αυγούστου 2020 και στο δημοσίευμα τονίζεται ότι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος ατροφίας των σιελογόνων αδένων. Μάλιστα διευκρινίζεται πως είναι πιθανότερο να παρουσιαστεί στις γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες, ενώ η παρωτίδα προσβάλλεται συχνότερα από τον υπογνάθιο σιελογόνο αδένα.

«Το ραδιενεργό ιώδιο (Ι-131) χρησιμοποιείται ευρέως για την αντιμετώπιση του καρκίνου του θυρεοειδούς μετά από την χειρουργική αφαίρεσή του (ολική θυρεοειδεκτομή)» αναφέρει ο Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος Μηνάς Ν. Αρτόπουλος, Διευθυντής του Τμήματος Χειρουργικής Τραχήλου-Θυρεοειδούς της ΩΡΛ κλινικής του «ΜΗΤΕΡΑ» και προσθέτει:

« Τα τελευταία χρόνια εξετάζεται διεθνώς η αυστηροποίηση των κριτηρίων χορήγησής του, λόγω των νέων ευρημάτων. Τα κριτήρια αυτά σχετίζονται με:
• Το μέγεθος του καρκίνου του θυρεοειδούς
• Τον αριθμό των εστιών, όπως καταγράφονται στην ιστολογική έκθεση
• Την πιθανή επέκταση του καρκίνου εντός του όζου, στον υπόλοιπο αδένα ή σε γειτονικούς ιστούς
• Την παρουσία λεμφαδένων με καρκίνο
• Τα χαρακτηριστικά των καρκινικών κυττάρων που μπορεί να δείξουν μια πιο επιθετική μορφή καρκίνου
• Την ηλικία του ασθενούς
• Την παρουσία απομακρυσμένων μεταστάσεων» και ο κ Αρτόπουλος καταλήγει:
«Σε κάθε περίπτωση ο ασθενής θα πρέπει να συζητάει με τον ιατρό του, να ενημερώνεται μόνο από αυτόν σχετικά με τις πιθανές επιπλοκές της θεραπείας και να προχωρά με σιγουριά στην εξατομικευμένη αντιμετώπιση του καρκίνου του θυρεοειδούς».

ΜΟΡΦΕΣ ΚΑΡΚΙΝΟΥ- ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Σύμφωνα με τους Ωτορινολαρυγγολόγους ο καρκίνος του θυρεοειδούς αδένα δεν εμφανίζει έντονα συμπτώματα. Συνήθως εντοπίζεται από την παρατήρηση του ιδίου του ασθενούς στον καθρέπτη που βλέπει διόγκωση στο λαιμό, η κατά τη διάρκεια κλινικής εξέτασης ρουτίνας από τον παθολόγο που εντοπίζει όζο στο θυρεοειδή αδένα.
Μερικοί ασθενείς μπορεί να παραπονιούνται για πόνο στο λαιμό, τη γνάθο ή το αυτί. Άλλοι, με μεγαλύτερη διόγκωση, μπορεί να παρουσιάσουν δυσκολία στην κατάποση ή στην αναπνοή και βραχνάδα στη φωνή, αν ο καρκίνος πιέζει το λαρυγγικό νεύρο.
Ο καρκίνος του θυρεοειδούς είναι συχνότερος σε ανθρώπους με ιστορικό έκθεσης σε ακτινοβολία, σε εκείνους με οικογενειακό ιστορικό και σ’ αυτούς που είναι μεγαλύτεροι από 40χρόνων. Παρόλα αυτά, στους περισσοτέρους ασθενείς, αναπτύσσεται ο καρκίνος χωρίς εμφανή αιτιολογία.

Τέσσερις είναι οι μορφές με τις οποίες κυρίως εμφανίζεται ο καρκίνος του θυρεοειδούς αδένα. Συγκεκριμένα:
-Θυλώδης – αντιπροσωπεύει το 70% με 80% των περιπτώσεων (με καλή πρόγνωση)
- Θυλακιώδης – 10% με 15% (με καλή πρόγνωση)
- Μυελοειδές - 5% με 10% (με μέτρια πρόγνωση)
- Αναπλαστικό – μικρότερος από 5% ( με κακή πρόγνωση)

Η ολική θυρεοειδεκτομή κρίνεται αναγκαία όταν:
-Η βιοψία είναι θετική για καρκίνο
-Η βιοψία είναι ύποπτη για καρκίνο συμπεριλαμβανομένου του όρου «θυλώδης νεοπλασία»
-Υπάρχουν κύστες μεγαλύτερες από 4 εκ. (λόγω της αυξημένης πιθανότητας για καρκίνωμα)
-Δημιουργεί πιεστικά φαινόμενα στην τραχεία ή στον οισοφάγο
-Επεκτείνεται στον θώρακα
-Για αισθητικούς λόγους
- Σε νόσο GRAVES ή σε τοξικό αδένωμα που δεν ανταποκρίνεται στη φαρμακευτική αγωγή

www.artopoulos.com Τηλ. 6937673736

Ισχυρό σοκ προκαλούν τα στοιχεία μεγάλης επιστημονικής έρευνας στην Αμερική, ότι η παχυσαρκία κρύβεται πίσω από την αύξηση των καλά διαφοροποιημένων καρκίνων του θυρεοειδούς!
Η έρευνα, που ανέλυσε δεδομένα από τρεις μεγάλες εθνικές βάσεις δεδομένων των ΗΠΑ, παρουσιάστηκε στις 25 Μαρτίου στο ENDO 2019 (Ετήσια Συνάντηση της Εταιρείας Ενδοκρινολόγων).
Σύμφωνα με τα στοιχεία μέχρι το 2015, ένας από τους έξι θηλώδεις καρκίνους του θυρεοειδούς (PTC) και τα δύο τρίτα όλων των ευμεγεθών θηλωδών όγκων του θυρεοειδούς στις Ηνωμένες Πολιτείες, εμφανίζονται σε υπέρβαρα ή παχύσαρκα άτομα!
" Η έκταση του αντίκτυπου της παχυσαρκίας ήταν αυτό που περιμέναμε συνολικά για τα θηλώδη καρκινώματα, αλλά μας εκπλήσσει ότι ήταν τόσο μεγάλο για τους όγκους με διάμετρο άνω των 4 εκατοστών", τόνισαν οι Αμερικανοί ερευνητές κατά την παρουσίαση της έρευνας στο συνέδριο.
Μάλιστα οι ερευνητές πρόσθεσαν ότι " Μπορεί να μην βλέπουμε αυτούς τους όγκους νωρίτερα, επειδή είναι πιο δύσκολο να τους ανιχνεύσουμε σε αυτούς τους ασθενείς, έως ότου έχουν ένα ορισμένο μέγεθος. Υπάρχουν επίσης ευρήματα ότι η παχυσαρκία εκτός του ότι εμπλέκεται στην προαγωγή και ανάπτυξη όγκων του θυρεοειδούς, μπορεί να σχετίζεται με έναν πιο επιθετικό τύπο αυτών ".
« Αν και η σχέση μεταξύ παχυσαρκίας και θηλώδους καρκινώματος έχει περιγραφεί παλαιότερα, αυτή ήταν ασαφής και αδύναμη μεθοδολογικά », ενώ “ η μεγάλη ποσότητα δεδομένων και στατιστικών προσαρμογών της νέας μελέτης με πολλές μεταβλητές, βελτιώνει την εμπιστοσύνη μας ότι υπάρχει πραγματικά αυτή η σχέση ” αναφέρει, σχολιάζοντας την έρευνα, ο διαπρεπής εξειδικευμένος χειρουργός ενδοκρινών αδένων, κ. Δημήτριος Γιάλβαλης, Υπεύθυνος Τμήματος Ενδοκρινικής Χειρουργικής της Κλινικής Γενικής & Λαπαροσκοπικής Χειρουργικής και Χειρουργικής Πεπτικού στον Όμιλο του Ιατρικού Αθηνών.
Μια προηγούμενη μελέτη από ομάδα του National Cancer Institute των ΗΠΑ διαπίστωσε ότι έχει σημειωθεί αύξηση στην επίπτωση για όγκους όλων των μεγεθών και σταδίων και ότι η θνησιμότητα από τον καρκίνο του θυρεοειδούς επίσης αυξάνεται, γεγονός που υποδηλώνει ότι " η αυξημένη διάγνωση του δεν είναι η μοναδική εξήγηση και ότι περιβαλλοντικοί παράγοντες, αλλά και παράγοντες του τρόπου ζωής παίζουν το δικό τους ξεχωριστό ρόλο ".

ΕΠΙΔΗΜΙΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ - ΘΥΡΕΟΕΙΔΗΣ
Γενικά, η ανάπτυξη του καρκίνου του θυρεοειδούς, συμπίπτει με την επιδημία της παχυσαρκίας, καθώς μέχρι σήμερα το 40% των ενηλίκων των ΗΠΑ είναι παχύσαρκοι, ενώ ταυτόχρονα είναι γνωστό ότι η επίπτωση του καρκίνου του θυρεοειδούς στις ΗΠΑ αυξήθηκε 3,5 φορές μεταξύ 1980 και 2015, από 6,0 σε 22,3 ανά 100,000 στις γυναίκες και 2,1 έως 7,6 ανά 100,000 στους άνδρες. “ Σχεδόν όλη η αύξηση προήλθε από θηλώδεις ιστολογικούς τύπους “.
Μεγάλο ενδιαφέρον, προσθέτει ο κ. Γιάλβαλης παρουσιάζει μια παλαιότερη (2011) σημαντική μελέτη, που ανέλυσε τα δεδομένα πέντε άλλων προοπτικών μελετών από το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας των ΗΠΑ, η οποία αποκάλυψε με ισχυρές ενδείξεις ότι η παχυσαρκία είναι ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου, για ανάπτυξη καρκίνου του θυρεοειδούς, κυρίως για μεγάλους θηλώδεις όγκους. Σε αυτήν εξετάστηκε περίοδος από το 1995-1996 έως το 2011, όπου εντόπισαν 824 πρωτογενείς καρκίνους του θυρεοειδούς, συμπεριλαμβανομένων των 604 περιστατικών θηλωδών όγκων.
Μετά τις απαραίτητες στατιστικές προσαρμογές των δεδομένων, διαπιστώθηκε ότι ο κίνδυνος ανάπτυξης θηλώδους καρκινώματος αυξήθηκε σε ασθενείς με μεγαλύτερο δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ).
Σε σύγκριση με ΔΜΣ 18,5-24,9 kg / m2, ο συνολικός σχετικός κίνδυνος PTC ήταν 1,26 για ΔΜΣ 25,0-29,9 kg / m2 και 1,30, ενώ για ΔΜΣ 30 kg / m2 υψηλότερος. Δεν υπήρχε σχέση του ΔΜΣ με το στάδιο της νόσου στη διάγνωση, ενώ επίσης δεν βρέθηκε σημαντική σχέση μεταξύ κινδύνου BMI και PTC για όγκους μικρότερους από 4 cm σε διάμετρο. Εντούτοις, μεταξύ των μεγαλύτερων από 4 cm όγκων, υπήρξε μια ισχυρή σχέση, με σχετικό κίνδυνο 2,93 για BMI 25,0-29,9 kg / m2 και 5,42 για 30 kg / m2 και άνω (σε σύγκριση με ΔΜΣ 18,5-24,9 kg / m2).

Υπάρχουν διάφορες πιθανές ερμηνείες αυτών των ευρημάτων σύμφωνα με τους ερευνητές:

 μπορεί να υπάρχει καθυστέρηση εντόπισης του όγκου στην ομάδα των παχύσαρκων, λόγω μεγαλύτερης δυσκολίας στην ανίχνευση μέσω ψηλάφησης ή απεικόνισης, οπότε ο όγκος μπορεί να μην είναι εμφανής μέχρι να αυξηθεί.

 επιπρόσθετα, η παρακολούθηση και εντόπιση μπορεί να είναι πιο εύκολη , άρα σε μεγαλύτερα ποσοστά, σε εκείνους με χαμηλότερο ΔΜΣ.
 η παχυσαρκία μπορεί να ασκήσει άμεση επίδραση στην ανάπτυξη και την εξέλιξη του όγκου, χωρίς όμως να μπορούμε να το βασίσουμε αυτό σε ακράδαντα στοιχεία επί του παρόντος.

 Τέλος επισημαίνουν ότι χρειάζονται περισσότερες πληροφορίες, όπως για το πώς διαγνώστηκαν αυτά τα παχύσαρκα άτομα ή αν είχαν καλή πρόσβαση σε πρωτοβάθμιες ή δευτεροβάθμιες μονάδες υγείας, ώστε να δουν ειδικό γιατρό.
Στη συνέχεια, στην προσπάθειά τους να δουν πως θα μπορούσε η μελέτη αυτή να βοηθήσει στην πρόληψη, οι ερευνητές αυτής της μελέτης ήθελαν να εκτιμήσουν το κλάσμα που οφείλεται στον πληθυσμό (PAF) ή το ποσοστό των περιπτώσεων (PTC) που δεν θα είχαν συμβεί χωρίς έκθεση (δηλαδή, παχυσαρκία).
Υποθέτοντας μια δεκαετή περίοδο, το κλάσμα Θηλώδους καρκινώματος που οφείλεται στον πληθυσμό εξαιτίας της παχυσαρκίας, αυξήθηκε από 11% το 1985-1997 σε 16% το 2013-2015. Για Θηλώδη μεγαλύτερα από 4 cm, η αύξηση ήταν από 51% έως 63%. Αυτό σε νούμερα αντιστοιχεί περίπου σε 7500 συνολικών θηλώδη καρκινώματα και 2350 μεγάλα θηλώδη καρκινώματα, που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, λένε οι επιστήμονες.
" Οι ευρείες παρεμβάσεις σε επίπεδο γενικού πληθυσμού, που έχουν σχεδιαστεί για να περιορίσουν την παχυσαρκία, μπορεί να έχουν το πρόσθετο όφελος από τη μείωση της συχνότητας εμφάνισης του θηλώδους καρκινώματος του θυρεοειδούς και πολλά άλλα οφέλη για την υγεία ", αναφέρει ο κ Γιάλβαλης εξειδικευμένος χειρουργός θυρεοειδούς και καταλήγει ότι “ Αυτός είναι ένας ακόμα καλός λόγος, να ενθαρρύνουμε τους ανθρώπους να επιτύχουν ένα υγιές βάρος “.
www.gialvalis.gr Τηλ: 2106835741, 6944138900

COSMOS EPIKOINONIA

Η δυσλειτουργία του θυρεοειδούς στην μητέρα κατά την πρώιμη εγκυμοσύνη, σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, μπορεί να έχει μόνιμες επιπτώσεις στο παιδί, όπως υπολειπόμενη νευροανάπτυξη, έως και ήπια νοητική υστέρηση!
Όπως δείχνουν πρόσφατες αναδρομικές μελέτες στην Αμερική, αυξάνεται η ανησυχία ότι ακόμα και η οριακή θυρεοειδική δυσλειτουργία της εγκύου, ιδιαίτερα ο υποκλινικός υποθυρεοειδισμός και η μεμονωμένη υποθυροξιναιμία (κανονική TSH και χαμηλή FT4) , σχετίζονται με απώλεια του εμβρύου, πρόωρη κύηση και μειωμένο IQ των απογόνων, από 2-7 βαθμούς λιγότερους, σε σύγκριση με τα παιδιά των ευθυρεοειδικών μητέρων!
Σε ορισμένες μελέτες, η μητρική θυρεοειδική αυτοανοσία έχει επίσης αναγνωριστεί ως δυνητικός κίνδυνος για απώλεια του εμβρύου.
Επειδή οι διαταραχές του θυρεοειδούς είναι ιδιαίτερα συχνές σε γυναίκες της αναπαραγωγικής ηλικίας, θυρεοειδική δυσλειτουργία παρατηρείται συχνά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, μερικές φορές ως νέα διάγνωση.
Για τους παραπάνω λόγους η Αμερικάνικη Εταιρεία Θυρεοειδούς το 2017, εμπλούτισε τις κατευθυντήριες οδηγίες της, ώστε να κατευθύνει τους κλινικούς γιατρούς ως προς το χειρισμό των γυναικών, οι οποίες διαγιγνώσκονται με διάφορες θυρεοειδικές παθήσεις κατά ή αμέσως μετά την εγκυμοσύνη. Παράλληλα όλο και περισσότερες χώρες (και στην Ευρώπη, με 1η την Μ. Βρετανία) διενεργούν στον τακτικό έλεγχο όλων των εγκύων, την εξέταση της θυρεοειδικής λειτουργίας.
« Η θυρεοειδική δυσλειτουργία μπορεί να διαγνωστεί εύκολα με φθηνές και αξιόπιστες αιματολογικές εξετάσεις και διορθώνεται άμεσα με ανέξοδες και διαθέσιμες θεραπείες » αναφέρει ο διαπρεπής εξειδικευμένος χειρουργός ενδοκρινών αδένων, κ. Δημήτριος Γιάλβαλης, Υπεύθυνος Τμήματος Ενδοκρινικής Χειρουργικής της Κλινικής Γενικής & Λαπαροσκοπικής Χειρουργικής και Χειρουργικής Πεπτικού στον Όμιλο του Ιατρικού Αθηνών.
« Η παρακολούθηση όλων των εγκύων γυναικών, όπως εξηγεί ο κ. Γιάλβαλης, με μέτρηση της TSH και TPOAb στο το πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης είναι οικονομικά συμφέρουσα, σε σχέση με τη στοχευμένη ή καθόλου εξέταση και τα οφέλη είναι εμφανή ακόμη εάν διαπιστωθεί μόνο υποκλινικός υποθυρεοειδισμός».

TOLIOY MARIA

ΟΔΗΓΙΕΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΘΥΡΕΟΕΙΔΟΥΣ

Η εξέταση της θυρεοειδικής λειτουργίας σε κάθε έγκυο, ως απαραίτητη συνήθης πρακτική, αποτελεί τα τελευταία χρόνια πεδίο έντονης συζήτησης και αντιπαράθεσης, καθώς υπάρχουν γιατροί που δεν την κρίνουν απαραίτητη.
Όμως η Αμερικανική Εταιρεία Θυρεοειδούς σε μερικές από τις νέες της (2017) συστάσεις προς τους κλινικούς ιατρούς ( γυναικολόγους ή ενδοκρινολόγους ) τονίζει ότι θα πρέπει να γνωρίζουν και να λαμβάνουν υπόψη τους τα κάτωθι:
⮚ Οι θυρεοειδικές ορμόνες είναι απαραίτητες για τη διατήρηση της εγκυμοσύνης και τη βέλτιστη ανάπτυξη του εμβρύου
⮚ Η δυσλειτουργία του θυρεοειδούς είναι συχνή στις εγκύους, αλλά και μετά την εγκυμοσύνη, ενώ επιπλέον έχει δυσμενή
αποτελέσματα στην νευροαναπτυξιακή λειτουργία του εμβρύου
⮚ Κλινικός επίσημος υποθυρεοειδισμός εμφανίζεται σε 0,2-0,6% των εγκύων γυναικών, ενώ αντίστοιχα υπερθυρεοειδισμός, συνήθως λόγω νόσου του Graves, συμβαίνει με μια συχνότητα περίπου 0,2%
⮚ Κατά την εγκυμοσύνη, περίπου το 25% των γυναικών με υποκλινικό υποθυρεοειδισμό θα έχει επίμονα ανεβασμένα επίπεδα TSH και μετά την γέννα.
« Τέλος πολύ σημαντικό είναι να αναφέρουμε, ότι η εξασφάλιση επαρκούς λήψης ιωδίου από τις εγκύους, ιδιαίτερα στην Ευρώπη και η διόρθωση της ήπιας-μέτριας ανεπάρκειας, έχει σημαντικά οφέλη για τα παιδιά και θα πρέπει να γίνεται με στοχευμένα προγράμματα προβολής, εκστρατείες δημόσιας υγείας και επαρκή προγεννητικό έλεγχο » καταλήγει ο γενικός χειρουργός κ. Γιάλβαλης.
www.gialvalis.gr Τηλ: 2106835741, 6944138900

Μέσα από το στόμα, χωρίς τομές και αντιαισθητικά σημάδια στο λαιμό, μπορεί να γίνεται πλέον με τη νέα μέθοδο(διαστοματική ενδοσκοπική θυρεοειδεκτομή) η αφαίρεση του θυρεοειδούς!
Τα αποτελέσματα της νέας μεθόδου είναι άκρως ικανοποιητικά, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο 1ο Διεθνές Workshop που πραγματοποιήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου στο EGE UNIVERSITY στην Σμύρνη της Τουρκίας.
«Η μέθοδος ονομάζεται TOETVA (Trans Oral Endoscopic Thyroidectomy Vestibular Approach ) και στο σεμινάριο έγινε η εκπαίδευση των πρώτων χειρουργών για τις ευρωπαϊκές χώρες και την Τουρκία» αναφέρει ο Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος Μηνάς Αρτόπουλος, διευθυντής του Τμήματος Χειρουργικής Τραχήλου-Θυρεοειδούς της ΩΡΛ κλινικής του «ΜΗΤΕΡΑ»,
που παρακολούθησε το σεμινάριο.
Όπως εξηγεί ο κ Αρτόπουλος η διαστοματική ενδοσκοπική θυρεοειδεκτομή έχει το πλεονέκτημα ότι δεν αφήνει ουλή στον λαιμό και σε οποιοδήποτε άλλο μέρος του σώματος (δέρμα) σε σχέση με άλλες ελάχιστα επεμβατικές μεθόδους αλλά και το κόστος συγκρατείται σε χαμηλά επίπεδα και καλύπτεται από τα ασφαλιστικά ταμεία.
Με την νέα μέθοδο έχουν πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα περίπου 1000 επεμβάσεις σε όλο τον κόσμο και οι περισσότερες έχουν γίνει στη Ταϊλάνδη, στη Νότια Κορέα και την Κίνα. Η πλειοψηφία των ασθενών ήταν γυναίκες (90%) κι αυτό γιατί είναι ανατομικά πιο εύκολη η επέμβαση αλλά και η ζήτηση για το καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα.
Σύμφωνα με τους Ω.Ρ.Λ για να εφαρμοστεί η νέα μέθοδος πρέπει να πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις όπως:

 Η διάμετρος του θυρεοειδή πρέπει να είναι μέχρι 10 εκ,
 Ο μεγαλύτερος όζος να είναι μέχρι 6 εκ,
 Καλοήθης όγκος ,
 Πολυοζώδης βρογχοκήλη,
 Οι κακοήθεις όζοι βάση κλινικής υποψίας από το υπερηχογράφημα να είναι μέχρι και 2 εκ.

Η νέα μέθοδος αντενδείκνυται να εφαρμοστεί όταν:

 Έχουμε προηγούμενες επεμβάσεις στον τράχηλο,
 Έχει γίνει ακτινοβολία στο ανώτερο μεσοθωράκιο,
 Υπάρχει παρουσία μεταστατικών λεμφαδένων,
 Έχει γίνει εξωθυρεοειδική επέκταση στην τραχεία ή τον οισοφάγο
 Έχουμε καταδυόμενη βρογχοκήλη
 Υπάρχουν αποστήματα στην στοματική κοιλότητα

Η επέμβαση γίνεται με γενική αναισθησία, διαρκεί από 120 μέχρι 300 λεπτά, ανάλογα με την εμπειρία του χειρουργού. Η διάρκεια της νοσηλείας είναι μία ημέρα και η πλήρης αποκατάσταση 5 ημέρες.
«Η επέμβαση πρέπει να πραγματοποιείται από χειρουργό που γνωρίζει καλά και εφαρμόζει την ενδοσκοπική χειρουργική ενώ παράλληλα να έχει εκπαιδευτεί σε ειδικά κέντρα στη νέα μέθοδο, ώστε να αποφευχθούν τυχόν επιπλοκές τόσο κατά την διάρκεια της επέμβασης όσο και μετά» διευκρινίζει ο κ. Αρτόπουλος.

ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΤΟΥ ΘΥΡΕΟΕΙΔΟΥΣ

Ο καρκίνος του θυρεοειδούς αδένα δεν εμφανίζει έντονα συμπτώματα. Συνήθως εντοπίζεται από την παρατήρηση του ιδίου του ασθενούς που βλέπει διόγκωση στο λαιμό ή κατά τη διάρκεια κλινικής εξέτασης ρουτίνας από τον παθολόγο που εντοπίζει όζο στο θυρεοειδή αδένα.
Σε μερικούς ασθενείς προκαλεί πόνο στο λαιμό, στη γνάθο ή στο αυτί. Όταν η διόγκωση είναι μεγάλη, μπορεί να παρουσιαστεί δυσκολία στην κατάποση ή στην αναπνοή και βραχνάδα στη φωνή, αν ο καρκίνος πιέζει το λαρυγγικό νεύρο.
«Η οποιαδήποτε παρατήρηση των παραπάνω συμπτωμάτων θα πρέπει να μας οδηγήσει άμεσα στον εξειδικευμένο χειρουργό θυρεοειδούς, ο οποίος θα αξιολογήσει την κατάσταση και θα μας συστήσει περαιτέρω έλεγχο αν κρίνει ότι είναι αναγκαίο» καταλήγει ο κ Αρτόπουλος.
Ο καρκίνος του θυρεοειδούς είναι συχνότερος σε ανθρώπους με ιστορικό έκθεσης σε ακτινοβολία, σε εκείνους με οικογενειακό ιστορικό και σ’ αυτούς που είναι μεγαλύτεροι από 40 χρόνων. Παρόλα αυτά, στους περισσοτέρους ασθενείς, αναπτύσσεται ο καρκίνος χωρίς εμφανή αιτιολογία.
Οι χειρουργοί αναλύοντας τα επιστημονικά δεδομένα συμφωνούν ότι αν ο καρκίνος του θυρεοειδούς διαγνωστεί και χειρουργηθεί έγκαιρα είναι ιάσιμος σε πολύ μεγάλο ποσοστό, που ξεπερνά το 95%!

www.artopoulos.com.gr, Τηλ. 6937673736

Tagged under
ΔΗΜΟΣ ΔΡΑΜΑΣ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΔΟΞΑΤΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΠΑΡΑΝΕΣΤΙΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΠΡΟΣΟΤΣΑΝΗΣ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ Κ. ΝΕΥΡΟΚΟΠΙΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

koutsiana banner

© 2018 Destanea. All Rights Reserved. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: ΡΕΝΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΟΥ | ΑΙΓΑΙΟΥ 4 ΔΡΑΜΑ, 66100 | 6932416400 - eirtrian@otenet.gr