Γράφει η Ρένα Τριανταφυλλίδου
Διάβασα πρόσφατα μια πολύ διδακτική ιστορία που είχε να κάνει με τη δύναμη της συνήθειας. Η ιστορία είχε ως παράδειγμα έναν ελέφαντα, ο οποίος από μωρό ήταν δεμένος σ’ ένα πάσαλο και μεγαλώνοντας, αν και είχε τη σωματική δύναμη να τον ξεριζώσει και να ελευθερωθεί, αυτός παρέμενε εκεί δεμένος, στον μικρό πλέον πάσαλο, χωρίς να αντιδρά. Η δύναμη της συνήθειας…
Αυτή η τεράστια δύναμη της συνήθειας, που σε καθηλώνει στο χθες, στις επιλογές που έχεις κάνει, στον τρόπο που διαχειρίζεσαι τη ζωή σου, αλλά και τον τρόπο που επιλέγεις να διαμαρτυρηθείς ως πολίτης, αλλά και να επαναστατήσεις ενάντια σε μια συνήθεια, που σε έχει καθηλώσει στην αφάνεια και τη μιζέρια.
«Η συνήθεια είναι μια βολική αντιμετώπιση του ασυνείδητου του εγκεφάλου μας, που μας κρατά δέσμιους και καθηλωμένους στο χθες, στις πρακτικές του χθες, αν και βαθειά μέσα μας γνωρίζουμε ότι οι επιλογές μας δεν ήταν πάντα και οι πλέον ενδεδειγμένες.
Όλα ξεκινούν από το γεγονός ότι σκεφτόμαστε πολύ λιγότερο απ’ ότι νομίζουμε. Οι περισσότερες, αν όχι όλες, οι αποφάσεις που λαμβάνουμε καθημερινά, δεν είναι συνειδητές αποφάσεις, αλλά «αυτόματες συμπεριφορές» που βασίζονται κυρίως στη συνήθεια. Η λογική μας λαμβάνει ρόλο στο γίγνεσθαι, ως εκλογίκευση των αποφάσεων που έλαβε το ένστικτο μας», λένε οι επιστήμονες και πραγματικά, κάπως έτσι έχουν τα πράγματα.

«Έξις δευτέρα φύσις» (η συνήθεια είναι η δεύτερη φύση του ανθρώπου), είπε ο Αριστοτέλης, αιώνες πριν, αναγνωρίζοντας πρώτος ότι οι συνήθειες μας είναι αυτές που κυβερνούν την καθημερινότητά μας.
Μπορεί οι θετικές συνήθειες να δημιουργούν ευημερία, αφθονία και χαρά στην ανθρωπότητα, οι αρνητικές όμως συνήθειες μας προξενούν καταστροφές, πολέμους, μίση και δυστυχία.
Όσο κι αν φαίνεται παράλογο, οι συνήθειες ενός ατόμου δεν επηρεάζουν αποκλειστικά και μόνο τον ίδιο, αλλά και ολόκληρη την ανθρωπότητα, λίγο έως πολύ, ανάλογα με τη θέση του ατόμου μέσα στην κοινωνική και πολιτική δομή.
Δεν θα ‘ταν υπερβολή αν λέγαμε ότι ολόκληρη η εξέλιξη της ανθρωπότητας βασίστηκε στη δύναμη της συνήθειας των ανθρώπων, είτε αυτή είναι θετική είτε αρνητική.
Αυτό που είμαστε τώρα (σωματικά, συναισθηματικά και πνευματικά) είναι το αποτέλεσμα των μέχρι τώρα συνηθειών μας και αυτό που θα είμαστε στο μέλλον θα είναι επίσης το αποτέλεσμα των συνηθειών που θα έχουμε υιοθετήσει από σήμερα μέχρι τότε.
Ας δούμε κάποια μικρά πεζά παραδείγματα
Από συνήθειας πηγαίνουμε στην κάλπη και ψηφίζουμε. Και από συνήθεια επιλέγουμε αυτόν που χαϊδεύει τα αυτιά μας. Η λογική, η επεξεργασία των δεδομένων, η σκέψη ως πεμπτουσία του ανθρώπινου γένους, αναπαύεται εμπιστευόμενη τη συνήθεια μας…
Κάπως έτσι, από συνήθεια βρισκόμαστε, ως νομός, ουραγός της περιφέρειας μας και της χώρας χωρίς ίχνος υπερβολής.
Αιτία; Η δύναμη της συνήθειας μας να ψηφίζουμε αυτούς που μας υπόσχονται τον ουρανό με τα άστρα, γιατί αν μας τάξουν κάτι λιγότερο θα μας κακοπέσει…
Από συνήθεια δεν αντιδρούμε κι όταν διαπιστώνουμε ότι μας κορόιδεψαν για άλλη μια φορά, ότι άλλα μας έταξαν κι άλλα έκαναν. Λέμε ότι, έτσι είναι η πολιτική και οι πολιτικοί και κουρνιάζουμε κάτω από το πέπλο της συνήθειας… Ξέρετε τι δύναμη έχει αυτή….
Από συνήθεια κάνουμε χιλιάδες πράγματα, όχι μόνον θετικά, αλλά κυρίως αρνητικά. Από συνήθεια καπνίζουμε, καταναλώνουμε αλκοόλ, εθιζόμαστε στα τυχερά παιχνίδια και τόσα άλλα πράγματα.
Ακόμη και η κατάθλιψη, η απογοήτευση, η αίσθηση ότι τίποτε δεν μας πάει καλά, η αρνητική κριτική, η κακή διαχείριση των χρημάτων μας, είναι αποτελέσματα κακών συνηθειών που έχουμε υιοθετήσει για μεγάλη χρονική περίοδο της ζωής μας.
Σ’ αυτή τη μεγάλη χρονική περίοδο και στη λήθη μας, ποντάρουν οι άρχοντες του σκότους, που μοναδικός στόχος τους είναι η υποδούλωση του ανθρώπινου γένους και η παγκόσμια κυριαρχία τους. Ψιλά γράμματα… για τους ανθρώπους της συνήθειας… Μόνον, όταν το κατανοήσουν θα είναι πολύ αργά…
Η επικράτηση της Νέας Τάξης Πραγμάτων θα μοιάζει με ιό εγκατεστημένο σ’ έναν υπολογιστή που διαβρώνει, αποπροσανατολίζει και ελέγχει τις ενέργειες, τις σκέψεις μας, την ελευθερία μας.
Το να αλλάξουμε μια κακή συνήθεια δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Πρωταρχικά θα πρέπει να υπάρξει η αποδοχή και στη συνέχεια, κόπος πολύς, για να την αποτινάξεις από πάνω σου, για να εξόντωσης τη δύναμης της.
Η αλλαγή μίας συνήθειας δεν είναι εύκολη υπόθεση, ούτε μπορεί να γίνει βιαστικά, βίαια ή εξαναγκαστικά.
Η αλλαγή μίας συνήθειας δεν γίνεται με το να ρίχνουμε γροθιά στο μαχαίρι, γιατί πολύ απλά, αν το κάνουμε αυτό, θα πονέσουμε.
Η δύναμη της θέλησης και η συνέπεια έναντι των επιλογών και αποφάσεων μας, είναι ο μόνος δρόμος για τη χάραξη μιας άλλης ρότας στη ζωή μας.
Άραγε πόσοι θα τολμούσαν να πάνε κόντρα στη δύναμη της συνήθειας;

Η δύναμη της συνήθειας είναι, η δύναμη που κυβερνάει την ανθρωπότητα. Το καλό με αυτόν τον “κυβερνήτη” είναι ότι έχουμε άμεση πρόσβαση σε αυτόν ...

Γράφει η Ρένα Τριανταφυλλίδου

“bi-sexual” άλλος ένας όρος στη ζωή μας. Άλλο ένα πρότυπο σεξουαλικής συμπεριφοράς που πλασάρετε τηλεοπτικά για να εδραιωθεί στις συνειδήσεις των ανθρώπων και γιατί όχι, να υιοθετηθεί ως πρότυπο, ως μοντέρνος-νέος-προοδευτικός κλπ τρόπος σεξουαλικής συμπεριφοράς!

Πρότυπα, που αιώνες τώρα εναλλάσσονται κατά το δοκούν, διαμορφώνοντας και μετατρέποντας, την κοινωνία των ανθρώπων σε αγέλη προβάτων προς σφαγή!

Αυτή είναι εξάλλου η αποστολή της Νέας Τάξης Πραγμάτων, φαινομενικά να στηρίζει το θεσμό της καθώς πρέπει οικογένειας, ωστόσο, αυτή να έχει καταχωνιασμένη στην ντουλάπα της πολλούς «σκελετούς»… προκειμένου να είναι ελέγξιμοι και χειραγωγούμενοι, όπως και όταν αυτοί, οι αόρατοι κυβερνήτες του κόσμου, επιλέξουν να τους ανασύρουν.  

Πότε σκοπεύουν να το κάνουν; Μα φυσικά όταν ο κάθε καθώς πρέπει κύριος ή κυρία που απολαμβάνει τα ευεργετήματα της Νέας Τάξης Πραγμάτων, επιχειρήσει να διαφοροποιήσει τη θέση του, έναντι των απαιτήσεων αυτών…

Το «φαίνεσθε» λοιπόν και όχι το «είναι», αποτελεί την ουσία της νέας κοινωνίας μας, αυτής που και εμείς σε μεγάλο βαθμό επικαλούμαστε, αλλά κυρίως αυτής της επόμενης γενιάς που θα ζει με το «φαίνεσθε» στο όνομα του μοντερνισμού ή εκσυγχρονισμού της ζωής των ανθρώπων.

Σύντομα, σε λίγα χρόνια, όποιος θα εκφράζει αντίθετη άποψη θα θεωρείτε αναχρονιστής, παλαιομοδίτης, γέρος με ξεπερασμένες αντιλήψεις, άρα μη αρεστός. Και κάθε μη αρεστός προς το σύστημα, θα περιθωριοποιείται και θα του αφαιρείται κάθε δικαίωμα εμπλοκής του, στα του κοινού βίου δρώμενα.

Ας επανέλθουμε όμως στο νέο όρο αυτό του “bi-sexual” κι ας δούμε πως εισχωρεί στο υποσυνείδητο του κόσμου, ως πρέπον, ως φυσιολογικό.

«8 λέξεις» Το νέο σίριαλ του ΣΚΑΙ. Ομολογουμένως εμπορικό. Θεματολογία; Πικάντικη έως κοινή. Καλοί ηθοποιοί και φυσικά νέα ήθη.

Η Νέα Τάξη Πραγμάτων, πάντα χρησιμοποιούσε την τηλεόραση ως μέσο εδραίωσης νέων προτύπων στην κοινωνία. Σιγά-σιγά, σταδιακά, ο κόσμος εθίζεται στην εικόνα και την υιοθετεί.  

Μια καθώς πρέπει οικογένεια (φαίνεσθε), πολιτικός πετυχημένος ο άνδρας, η γυναίκα του αξιολάτρευτη, δικηγόρος και υπεύθυνη του πολιτικού γραφείου του συζύγου της. Αγάπες και λουλούδια… όλα ονειρικά! Δυο παιδιά, ένα αγόρι και ένα κορίτσι, πλαισιώνουν την ευτυχισμένη, αλλά επίπλαστη εικόνα της οικογένειας, που πρέπει, κάθε πετυχημένος να έχει από πίσω του…

Και ξαφνικά αποκαλύπτεται ότι ο πετυχημένος αυτός άνδρας είναι “bi-sexual” Για όσους δεν γνωρίζουν τον όρο, του αρέσει να κάνει σεξ και με άνδρες και με γυναίκες… Δεν είναι όμως ανακοινώσιμο! Πως άλλωστε θα μπορούσε να είναι! Θα χαλούσε η εικόνα του. Είναι όμως ένας «σκελετός» στην ντουλάπα του, έτοιμος προς ανάσυρση την κατάλληλη ώρα…

Τι θέλει εδώ ο σεναριογράφος της σειράς να μας πει;

Ότι και στα καλύτερα σπίτια μπορεί να συμβεί; Μα αυτό το ξέρουμε ήδη. Γέμισε η βουλή, η κοινωνία γύρω μας, από ανθρώπους με διαφορετικές από τις νορμάλ, σεξουαλικές επιλογές.

Και μην ακούσω από κανένα να μου πει: ποιος σου λέει εσένα ότι το νορμάλ είναι να έλκονται μόνον δυο άνθρωποι διαφορετικών φύλων και ότι δεν με ενδιαφέρει εμένα τι κάνει ο άλλος στο κρεβάτι του! Εντάξει; Άντε μη τα πάρω άσχημα. Ξαφνικά σηκώθηκαν τα πόδια να χτυπήσουν το κεφάλι….

Ήρθε ο Τσίπρας δήλωσε άθεος και γέμισε η κοινωνία από άθεους. Μέχρι να έρθει, όλοι μεγάλους σταυρούς έκαναν!

Αυτά είναι τα πρότυπα των αγελών, όχι των σκεπτόμενων ανθρώπων! Εντάξει;

Ας επανέλθουμε στο «8 λέξεις» και το φαίνεσθε.

Το πόσο, τελικά, αυτό το σίριαλ αντανακλά τη σημερινή πραγματικότητα, είναι εκπληκτικό! Γι’ αυτό και θα έχει μεγάλη επιτυχία…

Οι ζωές των ηρώων του αληθοφανείς. Εξώγαμα με πετυχημένους, αλαζόνες επιχειρηματίες που ασπάζονται το «με τα λεφτά μου γαμώ και την κυρά μου», παιδιά πετυχημένων που γίνονται στυγνοί δολοφόνοι για το χρήμα, παιδιά πετυχημένων που πλασάρουν ως φυσιολογικό το ελεύθερο σεξ. Ίντριγκες, πουλημένες γυναίκες για ναι θέση στον ήλιο, δημοσιογράφοι λαμόγια έως και παραβατικοί. Και τι δεν έχει ο μπαξές!

Είναι πράγματι, όλα κάπως έτσι στη ζωή μας, εν έτει 2019. Και αφού είναι κάπως έτσι, δεν απομένει παρά να το αποδεχτούμε και να μην αντιδρούμε. Είναι το νέο πρότυπο της πολιτικής μας σκηνής, της μοντέρνας οικογένειας, των σεξουαλικών ορέξεων του καθενός.

Μην αντιδράτε, δεχτείτε τα, γιατί όπως νομίζετε (!!!!) δεν συμβαίνουν σε σας, ούτε στην οικογένεια σας (!!!). Ως εκ τούτου, μην ανησυχείτε καθόλου!

Το κουδουνάκι χτύπησε προ πολλού, αλλά κάποιοι φορούν ωτασπίδες! Η  ζωή των άλλων μέσω της κλειδαρότρυπας, τους αρέσει και πιστεύουν ότι δεν μπορεί να τους βγάλει το μάτι! Νομίζουν!

Κάπως έτσι, ανώδυνα και προς τέρψη των  οφθαλμών, περνάμε σε νέες εποχές, με νέα ήθη!

Κάπως έτσι, καθισμένοι αναπαυτικά στους καναπέδες μας υιοθετούμε τα νέα πρότυπα που επιδέξια μας πλασάρει το σύστημα, μέσω του φαίνεσθε…

Γράφει η Ρένα Τριανταφυλλίδου
Περίπου τέσσερις μήνες μετά τις βουλευτικές εκλογές και την αλλαγή σκυτάλης, τόσο στην κεντρική πολιτική σκηνή, όσο και σε τοπικό επίπεδο, και… πριν ακόμη προλάβει να στεγνώσει η μελάνι πάνω στα ψηφοδέλτια, και οι πλειονότητα αυτών που επέλεξαν κάπου (;) να βάλουν τον σταυρό προτίμησης τους, το έχουν κιόλας μετανιώσει…!!!
Αγαπητοί βουλευτές, πολύ πρώιμα σπεύσατε να ξεδιπλώσετε πτυχές του χαρακτήρα σας!
Επιτρέψτε μου να χρησιμοποιήσω πληθυντικό αριθμό, στην πρώτη αυτή αναφορά μου, δίνοντας έτσι την ευκαιρία, στον ΕΝΑΝ να λάβει το μήνυμα, ως δεύτερη ευκαιρία προς το πρόσωπό του.
Θα γνωρίζετε βεβαίως ότι πολλοί από εσάς, πλην εξαιρέσεων, (έτσι για να επιβεβαιώνουμε και τον κανόνα), ότι δεν θα υπήρχατε αν δεν υπήρχε το κόμμα κάτω από την ομπρέλα του οποίου εκπλαγήκατε.
Ως εκ τούτου, δεν σας οφείλει τίποτα το κόμμα, αντιθέτως εσείς του οφείλετε, αν μη τι άλλο, το ελάχιστο!
Ποιο είναι αυτό;
Να έχετε σεβασμό απέναντι στους θεσμούς του και στις επιλογές του!
Μη βιάζεστε να καβαλήσετε κανένα καλάμι, γιατί αν σήμερα γινόταν εκλογές, θα χάνατε πάνω από τους μισούς ψήφους, απ’ αυτούς που πήρατε. Κι αυτό γιατί, τόσο σύντομα, μα τόσο σύντομα, καταφέρατε να γίνετε αντιπαθείς.
Ας έχετε λοιπόν υπόψη σας ότι, οι άνθρωποι δείχνουν τον πραγματικό χαραχτήρα τους, όταν είναι ψηλά και όταν είναι πολύ χαμηλά.
Οι σώφρονες, όταν είναι χαμηλά αφουγκράζονται τα μελλούμενα και πλάθουν χαραχτήρες.
Οι αλαζόνες, όταν βρίσκονται ψηλά κατρακυλούν κάνοντας θόρυβο….
Και δυστυχώς δεν υπάρχει κανείς για να τους συγκρατήσει.
Και δεν υπάρχει, γιατί δεν χτίσατε την άνοδο σας, δεν τιμήσατε ανθρώπους στη άνοδο σας, για να τους συναντήσετε, ως βοήθεια, στην κατρακύλα σας….!!!
Διάτονες αστέρες εις βάρος μας πολύπαθης πόλης:
Πόσους ακόμη μπορεί να αντέξει;
Απαξίωση δίνετε αγαπητοί μου (;), απαξίωση θα λάβετε και σύντομα μάλιστα.
Μη πείτε ότι δεν σας προειδοποίησα!
Το κόμμα κάτω από τη σημαία του οποίου εκπλαγήκατε, έχει γνώση της «μεταβατικής» συμπεριφοράς σας. Και που ξέρετε… μπορεί στο τέλος και να σας ξυρίσει…
Αυτή η εμμονή με τους Δραμάρχες, μοιάζε με ανέκδοτο!
Άλλος για τον Τοτό;
Αυτά προς το παρών!
Η ατζέντα καταγράφει και όταν ανοίξει, πολύ φοβούμαι, θα μοιάζει με το κουτί της Πανδώρας…
Τα σέβη μου (;) σ’ όσους ονειρεύονται να γίνουν βασιλικότεροι του βασιλέως….

Γράφει η Ρένα Τριανταφυλλίδου

Ναι, δυο φορές μάνα η θετή μάνα και συνάμα ηρωίδα, μαχόμενη σε μια κοινωνία ανάλγητη, σε ένα κράτος που η γραφειοκρατία του είναι παροιμιώδης.
Το να υιοθετείς ένα παιδί είναι, λένε, θεάρεστο έργο, αλλά και Γολγοθάς μεγάλος μέχρι την τελική εκείνη μέρα, που ο δικαστής, επίσημα θα καταχωρίσει το παιδί στη δική σου οικογενειακή μερίδα.
Μέχρι τότε όμως, θα πρέπει να έχεις αντοχές, γιατί η κοινωνία μας παραμένει ανάλγητή, οι δε υπηρεσιακοί παράγοντες, μικροί θεοί, ερμηνεύουν τους νόμους κατά το δοκούν και πολλές φορές είναι από αδιάφοροι έως και εχθρικά κείμενοι απέναντι στην εργαζόμενη ανάδοχη μητέρα.
Μιας τέτοιας ιστορίας κοινωνός έγινα σήμερα και δεν θα μπορούσα να μην τη δημοσιοποιήσω, κρατώντας όμως την ανωνυμία της ανάδοχης οικογένειας, για ευνόητους λόγους.
Τη σημερινή ανάδοχη μητέρα τη γνώρισα πριν από πολλά χρόνια. Σε μια κουβέντα μας το 2012 θυμάμαι με πόσο παράπονο μου είχε πει, πόσο δύσκολο είναι να υιοθετήσεις ένα παιδί.
Μάλιστα η κουβέντα είχε έρθει με αφορμή την έκδοση του δεύτερου βιβλίου μου που είχε ως θεματολογία τις παράνομες υιοθεσίες.
Η καρδούλα της γυναίκας αυτής πονούσε. Λαχταρούσε τόσο πολύ να αποκτήσει ένα παιδάκι, να συμπληρωθεί η ευτυχία της οικογένειας της.
Πέρασαν επτά χρόνια από τότε και σήμερα ο πόνος στην καρδιά της είναι πολύ πιο έντονος, γιατί το όνειρο της είχε κρυμμένους εφιάλτες.
Πριν από δυο χρόνια ήρθε επιτέλους ένας μικρός άγγελος για να προστεθεί στο δυναμικό της οικογένειας τους, μετά από έναν μαραθώνιο αγώνα έξι ετών.
Έξι χρόνια! Αγώνας, χαρτιά, υποσχέσεις, γραφεία, υπάλληλοι, ένας γόρδιος δεσμός η υιοθεσία στη χώρα μας.
Ήρθε όμως η πολυπόθητη στιγμή και οι γονείς αυτοί πήραν στην αγκαλιά τους ένα πανέμορφο κοριτσάκι ενός έτους, τότε.
Τι λαχτάρα Θεέ μου!
Πώς να μην αποκαλείς τη γυναίκα αυτή και κάθε άλλη γυναίκα, δυο φορές ΜΑΝΑ, όταν υπομένουν τόσα πολλά, για να υιοθετήσουν ένα παιδάκι;
Και φυσικά μοιραία, αν και δεν είναι το θέμα μας αυτό, κάνεις τη σύγκριση με την βιολογική μάνα που στα δύσκολα το έβαλε στα πόδια, αφήνοντας το παιδί της σ’ ένα ίδρυμα.
Αυτή λοιπόν η ανάδοχη μάνα, που τόσο ήθελε να αποκτήσει ένα παιδάκι και δεν μπορούσε, παλεύει έξι χρόνια τώρα με τις απίστευτες γραφειοκρατικές διαδικασίες, αλλάζοντας άρδην τους κανόνες της ζωής της.
Οδύσσεια η ζωή της σήμερα. Τα μάτια της μονίμως βουρκωμένα και η αγάπη της για το μικρό αγγελούδι, απύθμενη.
Δυο χρόνια τώρα, μετά τον Γολγοθά των τεσσάρων χρόνων, την έγκριση της υιοθεσίας και την παράδοση σ’ αυτούς του παιδιού, τα Ελληνικά δικαστήρια δεν έχουν ακόμη εκδώσει την τυπική πλέον πράξη υιοθεσίας.
Θα μου πείτε τυπικό είναι το θέμα. Όχι αγαπητοί μου δεν είναι τυπικό!
Μπορεί να μην υπάρχει περίπτωση ανάκλησης της υιοθεσίας, όσο όμως δεν τελεσίδικη η υπόθεση, τόσο παραμένουν άλυτα μια σειρά από ζωτικής σημασίας ζητήματα.
Ας μη παραβλέπουμε το γεγονός ότι ενώ υπάρχουν νόμοι που μιλούν για παροχές και διευκολύνσεις προς τους ανάδοχους γονείς, αυτοί δεν γίνονται αποδεκτοί από τις υπηρεσίες, είτε γιατί δεν έχουν επαρκή ενημέρωση, είτε γιατί δεν θέλουν.
Δυο χρόνια αγωνίζεται η γυναίκα αυτή -και ποιος ξέρει πόσες άλλες παρόμοιες περιπτώσεις υπάρχουν-χωρίς να έχει δικαίωμα να κάνει χρήση των ευεργετικών διατάξεων που ορίζει ο νόμος, όπως αυτοί ισχύουν για την κάθε φυσική μάνα.
Διαβάστε στη συνέχεια τι μου είπε η ίδια, για τα ανυπέρβλητα εμπόδια της, ως ανάδοχη μάνα.
«Δυο χρόνια τώρα με το παιδί δεν έχω κανένα δικαίωμα γονέα… Παλεύω καθημερινά για την ανατροφή του παιδιού μου, το οποίο μου έχει εμπιστοσύνη το κράτος ως ανάδοχος, (βεβαίωση από τον καθ’ ύλην αρμόδιο φορέα της Ελλάδας), αλλά στην υπηρεσία μου δεν γίνονται δεκτές, με αποτέλεσμα να μου αρνούνται όλα τα αιτήματα μου, που αφορούν τις διευκολύνσεις, που ο Νόμος 4538/2018 ορίζει, διότι είμαι λέει … προσωρινά ανάδοχος!!
Και παλεύω να αποδείξω ότι προσωρινά, βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα, σήμερα είμαι ανάδοχος.
Κι αυτό γιατί σύμφωνα με τη διαδικασία, όταν σου παραδίδουν το παιδί και έως όταν ολοκληρωθεί το χάος των νομικών διαδικασιών κάτι πρέπει να είσαι σε σχέση μ’ αυτή την ψυχή που αναλαμβάνεις να φροντίζεις και να προστατεύεις.
Μιλάω σήμερα γιατί αυτό το κοινωνικό κράτος παραλόγου, δεν με θεωρεί γονιό.
Αν μπορεί κάποιος στο ελάχιστο να φανταστεί αυτό που ζω, ίσως καταλάβει τι λέω.
*Έξι χρόνια αναμονής.
*Δύο χρόνια αγκαλιάς χωρίς καμιά διευκόλυνση,
-άδεια ανατροφής δεν δικαιούμαι,
-μειωμένο ωράριο δεν δικαιούμαι,
-άδεια ασθενείας του παιδιού δεν δικαιούμαι,
-Να ασφαλίσω το παιδί δεν δικαιούμαι,
-να βαπτίσω το παιδί δεν δικαιούμαι (και είναι πλέον τριών ετών).
Τελικά μάλλον θα με πείσουν ότι για αυτήν την ψυχούλα δεν είμαι γονιός (;)
Τι είμαι τελικά! Κρίση ταυτότητας…
Κράτος και εκκλησία, με οδηγούν σε δύσβατα μονοπάτια.
Το μόνο που δεν μπορούν να μου πάρουν και δεν έχουν κανένα δικαίωμα σ’ αυτό, όλοι αυτοί οι Δ/ντες και Υπάλληλοι, που δεν θέλουν να μάθουν να διαβάζουν τους νόμους, αυτούς που δεν γνωρίζουν εννοώ, είναι το βλέμμα του μωρού μου, τα φιλιά του και την αγκαλιά του. Το σ΄ αγαπώ μανούλα μου.
Αυτό το μοναδικό συναίσθημα που ζω κάθε στιγμή της ημέρας με το μικρό μου.
Αυτό δεν μπορούν να μου το πάρουν!»
Βούρκωσε. Τα μάτια της γέμισαν δάκρυα.
Μια ανάδοχη μάνα σήμερα, μια θετή μητέρα αύριο. Δυο φορές ΜΑΝΑ!
Πήρε ένα παιδάκι ενός έτους από ένα Ίδρυμα, του έδωσε άπειρη αγάπη και μοναδικό της έγκλημα είναι πως εργάζεται…
Και ως εργαζόμενη μητέρα, πρέπει και οφείλει η πολιτεία (σε τοπικό επίπεδο γιατί ο νόμος προβλέπει την παροχή ελαφρύνσεων στις ανάδοχες μητέρες), να τη στηρίξει όχι μια, αλλά δέκα φορές, γιατί έχει καρδιά, γιατί είναι μια συνειδητοποιημένη μάνα, που ζητά τα αυτονόητα, να έχει δυνατότητα να κάνει χρήση των νόμων, που όλες οι εργαζόμενες φυσικές μάνες απολαμβάνουν.
Και οι δικαστικές αρχές, αλήθεια τι περιμένουν και δεν εκδίδουν την οριστική απόφαση;
Τι θα πει φόρτος εργασίας;
Τα δικά τους παιδιά είναι βαπτισμένα; Αυτό το υιοθετημένο γιατί πρέπει να παραμένει αβάπτιστο;
Τα δικά τους παιδιά είναι ασφαλισμένα; Αυτό το υιοθετημένο αν αρρωστήσει τι θα γίνει;
Τα δικά τους παιδιά πήγαιναν στους παιδικούς σταθμούς; Αυτό το υιοθετημένο γιατί να το παίρνουν με χίλια ζόρια και επί πληρωμή;
Τα δικά τους παιδιά μεγάλωσαν έχοντας τους γονείς τους στο προσκεφάλι τους, γιατί οι ίδιοι πήραν από την υπηρεσία τους την άδεια μητρότητας; Αυτό το υιοθετημένο τι είναι, δευτέρας διαλογής; Και η μάνα αυτή, η δυο φορές μάνα, γιατί θα πρέπει να κουβαλά το μωρό μαζί της στην υπηρεσία, όταν δεν έχει που να το αφήσει;
Το κράτος πρέπει να μεριμνά για την τάχιστη διεκπεραίωση όλων των υιοθεσιών και να πριμοδοτεί τους γονείς αυτούς και όχι να τους βάζει τρικλοποδιές.
Σε λίγο θα μας πουν ότι μεγαλώνουν καλύτερα τα παιδιά στα Ιδρύματα, παρά μέσα σ’ ένα ζεστό οικογενειακό περιβάλλον.
Και οι υπηρεσίες εδώ στο Δήμο Δράμας, ας δουν με την ανάλογη σοβαρότητα, που έχουν ανάλογες υποθέσεις και ας διευκολύνουν τους ανάδοχους ή θετούς γονείς, διαβάζοντας πιο προσεκτικά τους νόμους.
Για να μη πω ότι δεν χρειάζονται καν νόμοι, αλλά πολιτική βούληση, ανθρωπιά και φιλότιμο.
Εξάλλου, στη ζωή ότι δίνεις παίρνεις πίσω…
Προσωπικά γνωρίζοντας την περίπτωση για την οποία σας ανέφερα τα παραπάνω, ένα έχω να πω.
ΥΠΟΚΛΙΝΟΜΑΙ στη μάνα αυτή που βάζει σε δεύτερη μοίρα τη ζωή της και παλεύει με νύχια και με δόντια για να φτιάξει ένα καλύτερο αύριο για το παιδί της, αυτό που δεν κοιλοπόνεσε, αλλά γι’ αυτό που καρδιοχτυπά πιότερο και από τη ζωή της.
Εύχομαι να ξημερώσει ένα λαμπρό αύριο και για τους τρεις σας.
Εύχομαι και θέλω να πιστεύω ότι κάποιος, που είναι εκεί ψηλά, θα καταλάβει και θα επικοινωνήσει μαζί σου.

Γράφει η Ρένα Τριανταφυλλίδου
Αγαπητοί μου φίλοι, η προεκλογική περίοδος που διανύουμε διαθέτει πλούσια τροφή προς πάσα ενδιαφερόμενο και δη κοινωνιολόγο, καθώς προσφέρεται για παρατήρηση, καταγραφή και έρευνα των εμπλεκόμενων, για μια θέση στον ήλιο.
Για εμάς τους απλούς πολίτες που αδυνατούμε με επιστημονικούς όρους να αποτυπώσουμε τα όσα τραγελαφικά συμβαίνουν τους τελευταίους δύο μήνες στην περιοχή μας, ενόψει εκλογικής αναμέτρησης, πιθανών όλα αυτά που βλέπουμε και ακούμε να ξεπερνούν ακόμη και την φαντασία μας.
Και πως άλλωστε θα μπορούσε κανείς να αποτυπώσει την οικτρά αποκάλυψη της καλά κρυμμένης δευτέρας φύσης ορισμένων, που στο όνομά μας, και για το δικό μας καλό, μας κοροϊδεύουν κατάμουτρα αδιαφορώντας για το αν αντιλαμβανόμαστε το μέγεθος της δικής τους ανεπάρκεια ή όχι, της καταπρόσωπο σε εμάς κοροϊδίας τους;
Και επειδή κοινωνιολόγος δεν είμαι, για να μπορώ με ακρίβεια να καταγράψω, τα πώς και τα γιατί των υποψηφίων, θα αρκεστώ σε προσωπικές εκτιμήσεις, αξιολογώντας τα δικά μου ερεθίσματα, προσπαθώντας ωστόσο να μη θίξω υπολήψεις.

Συμπέρασμα 1ο
Με δεδομένο ότι όλοι, μα λίγο μα πολύ, θέλουν την στήριξη ενός κόμματος για την προσέλκυση των ψηφοφόρων, που ως πρόβατα στη σφαγή ψηφίζουν ότι τους πει το κόμμα τους, και όταν δεν τους δοθεί στήριξη ή χρίσμα, σπεύδουν να απαξιώσουν το όποιο κόμμα προβάλλοντας το δήθεν ανεξάρτητο του χαρακτήρα τους (!), συμπεραίνουμε πως;
Οι πολιτικοί μας, αλλά και η κοινωνία η ίδια, έχει υποκριτικές συμπεριφερές

Συμπέρασμα 2ο
Όταν θέλεις να κατέβεις δήμαρχος της πόλης και ζητάς το χρίσμα ενός κόμματος κι αυτό δεν σου το δίνει, για τους δικούς του λόγους, κι εσύ τότε στρατεύεσαι με κάποιον άλλο υποψήφιο δήμαρχο, ο οποίος δηλώνει ανεξάρτητος, αλλά όταν έρθει η κρίσιμη ώρα ζητά την στήριξη του κόμματος που εσύ απευθύνθηκες αλλά δεν έλαβες στήριξη, κι εσύ αντί να στηρίξεις την προσπάθεια του, αφού συμπράττεις μαζί του, σπεύδεις να απαξιώσεις τις στηρίξεις των κομμάτων, δύο τινά μπορούν να συμβαίνουν: ή να έχεις ανεπαρκή πολιτική αντίληψη ή να είσαι απλά παρτάκιας.
Οι πολιτικοί μας, αλλά και η κοινωνία η ίδια, έχουν καιροσκοπικές συμπεριφορές.

Συμπέρασμα 3ο
Όταν κάποιοι υποψήφιοι δαπανούν χιλιάδες ευρώ, είτε είναι δικά τους, είτε είναι δανικά, για να χρηματίσουν αυτούς που χρηματίζονται, προκειμένου να εκλεγούν, εύλογα θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς ένα δυο απλά πραγματάκια. Γιατί σχίζουν τα ιμάτια τους; Για να μας υπηρετήσουν, και μάλιστα ξοδεύοντας και πακτωλό χρημάτων; Λέτε να είναι τόσο ανιδιοτελείς, να ασπάζονται με ευλάβεια το λόγο του Κυρίου; Να έχουν δύο ιμάτια και να μοιράζουν και τα δύο; Χρόνια τώρα η ίδια η κοινωνία λέει πως το χρήμα είναι πολύ… Άρα;
Οι πολιτικοί μας, αλλά και η Κοινωνία η ίδια, πορεύονται με γνώμονα το προσωπικό τους συμφέρον.

Συμπέρασμα 4ο
Όταν για το κτίσιμο ενός ψηφοδελτίου χρησιμοποιούνται ή στρατεύονται άνθρωποι άγνωστοι για το ευρύ κοινό, με άγνωστη πορεία ζωής, με ανθρώπους που οι ίδιοι χαμηλοφώνως ή μη παραδέχονται ότι συμμετέχουν στις διαδικασίες αυτές με την ελπίδα να δουν μια άσπρη μέρα, αλλά και όταν οι πολίτες προσέρχονται στις κάλπες ψηφίζοντας όχι με γνώμονα τις ικανότητες των υποψηφίων, αλλά τις φιλίες, τις διασυνδέσεις, τις υπόγειες και μη διαδρομές κάθε εκλογής, δεν μπορείς παρά να υποθέσεις μετά βεβαιότητας ότι :
Οι πολιτικοί μας, αλλά και οι κοινωνία η ίδια, έρχεται σε συναλλαγή για την εξυπηρέτηση των προσωπικών τους συμφερόντων και όχι το κοινό καλό, όπως ευθαρσώς διαλαλούν.

Συμπέρασμα 5ο
Όταν ενόψει της επίτευξης των στόχων τους οι πολιτικοί και οι άμεσα υποστηρικτές τους, βγάζουν μαχαίρια, τρόπος του λέγειν, και κατηγορούν με τον πλέον αισχρό τρόπο τους πολιτικούς τους αντιπάλους, και με δεδομένο ότι όλοι αυτοί ανεξαρτήτως θέσεως στο υπό δημιουργία δημοτικό συμβούλιο, θα πρέπει να συνεργαστούν, αναρωτιέσαι πως είναι δυνατόν να γίνει αυτό; Όταν ως όρνεα αλληλοσπαράζονται, πως θα συμπράξουν για το μέλλον μας; Πραγματικά εδώ χωρούν όλα τα παραπάνω συμπεράσματα και άλλα τόσα.
Οι πολιτικοί μας, αλλά και η κοινωνία η ίδια, είναι δομημένη με λάθος υλικά. Πάσχει το πολιτικό μας σύστημα και η σήψη έχει προχωρήσει.
Κι αν κάποιοι θέλουν και είναι θεμιτό να κάνουν την επανάστασή τους, για να κρεμαστεί, εν έτη 2019 ο πύργος της Βαβέλ και φωνασκούν λέγοντας να πετάξουμε εμείς ,ως κοινωνία, τα σκουπίδια έξω… αναρωτιέμαι που έξω; Έξω από το σπίτι ή έξω από τον κάδο;

Συμπέρασμα 6ο και τελευταίο
Η υποκρισία έχει ξεπεράσει κάθε μέτρο. Το όποιο καλό έχει απομείνει έχει σκιαστεί και οδεύουμε με ιλιγγιώδη ταχύτητα προς την γενική καταστροφή μας, αυτή που θα γεννήσει με χρόνους και καιρούς, την αληθινή επανάσταση, αυτή που θα απαιτήσει την θεμελίωση νέων αρχών και αξιών, για να σταματήσουμε να προσβάλλουμε νοητικά και πρακτικά τις ανθρώπινες αρετές μας.
Αύριο, μέρα περισυλλογής και την Κυριακή η κρίσιμη μάχη για το Δήμο της Δράμας και των λοιπών δήμων του νομού μας, πλην της Προσοτσάνης.
Πράξτε κατά συνείδηση και να θυμάστε; Μετά την απομάκρυνση από την κάλπη κανένα λάθος δεν αναγνωρίζεται….

 

 

Γράφει η Ρένα Τριανταφυλλίδου
Δεν μπόρεσα ποτέ να κατανοήσω την νοοτροπία μας ως Έλληνες, την πολιτική μας γενικότερα, η οποία άλλοτε είναι αδιάφορη και άλλοτε συμφεροντολογική.
Μονίμως στα άκρα ως λαός, ή του ύψους ή του βάθους. Χωρίς σοφία, μέτρο και σταθερότητα.
Μπορεί να δαπανήσουμε πολλά εκατομμύρια ευρώ για να κτίσουμε ένα κτίριο και μετά να το αφήσουμε να καταρρεύσει, ενώ θα μπορούσαμε να το παραχωρήσουμε σε κάποιον άλλον φορέα, που πιθανότατα θα το ήθελε και θα μπορούσε να το αξιοποιήσει.
Ας μη πλατειάσω όμως περισσότερο εστιάζοντας τον λόγο μου στα κακώς κείμενα της ελληνικής κουλτούρας. Ας μπούμε κατ’ ευθείαν στο θέμα και φυσικά όπως καταλάβατε από το φωτογραφικό υλικό, η αναφορά έχει να κάνει με τον πρώην Στρατιωτικό Νοσοκομείο Δράμας, το γνωστό σε όλους μας ως ΚΙΧΝΕ.

IMG 20190128 154804
Κάποτε, κάποτε… λειτουργούσε στην πόλη μας, τότε βεβαίως υπήρχε και Στρατός, τώρα απέμειναν μόνον ρημαγμένα στρατόπεδα και κτίρια εγκαταλελειμμένα, όπως το ΚΙΧΝΕ, αλλά και η Στρατολογία στο κέντρο της πόλης.
Το θέμα μας στην παρούσα φάση δεν είναι γιατί έφυγε ο Στρατός από το νομό μας, εξάλλου δεν είναι η μόνη κρατική υπηρεσία που έφυγε, εδώ κοντεύουν κάποιοι να μας διαγράψουν από τον χάρτη… είναι που δεν υπάρχει καμιά στοιχειώδης μέριμνα για ότι άφησαν πίσω τους.
Τα κτίρια αυτά, στην προκειμένη περίπτωση το ΚΙΧΝΕ, αλλά και η Στρατολογία, τα οποία είναι περιουσία του Ελληνικού Στρατού, γιατί δεν παραχωρούνται στη Δημοτική Αρχή, προς αξιοποίηση;
Δεν ενδιαφέρει κανέναν η τύχη τους;
Προτιμούν να τα αφήνουν βορά στους ελαφροχέρηδες, που τα ξεγύμνωσαν ή στον χρόνο που ξέρει να αφήνει ανεξίτηλα τα σημάδια του, από το να τα παραχωρήσουν στο Δήμο Δράμας;
Μπορεί βεβαίως κάποιος να πει, αντιπολιτευόμενος, ότι δεν τα διεκδίκησε η Δημοτική Αρχή.
Προσωπικά δεν με ενδιαφέρει καμιά τέτοιου είδους αντιπαράθεση. Με ενδιαφέρει το αποτέλεσμα. Και φυσικά, διαχρονικά, με οποιαδήποτε δημοτική αρχή, είναι το ίδιο. Άρα…

IMG 20190128 154855
Σήμερα το ΚΙΧΝΕ μπορεί να καθαρίστηκε από το Δήμο Δράμας, για να μην εκδηλωθεί κάποια πυρκαγιά που θα αφανίσει ότι απέμεινε από το κτίριο, αλλά και να κινδυνεύσουν και οι παρακείμενες οικίες, όμως… δεν μπορείς να μη κουνήσεις προβληματισμένος το κεφάλι σου όταν περνάς απ’ έξω και αντικρίζεις αυτό το θέαμα!
Απ’ ότι πληροφορήθηκα, κλάπηκαν όχι μόνον τα κουφώματα, αλλά ακόμη και ο καυστήρας βάρους πολλών τόνων. Σε λίγο δεν θα υπάρχουν ούτε πατώματα, ούτε κεραμίδια, αλλά και τα κάγκελα της περίφραξης όπως φαίνεται θα κάνουν φτερά….
Δεν είναι αλήθεια κρίμα;
Δηλαδή δεν θα μπορούσε να αξιοποιηθεί το κτίριο αυτό; Τόσοι Σύλλογοι είναι άστεγοι! Ως παράδειγμα και όχι ως υπόδειξη βεβαίως.
Και επειδή έρχονται εκλογές, ας ενδιαφερθεί κάποιος λίγο ποιο σοβαρά, για το ΚΙΧΝΕ που ξαφρίστηκε από επιτήδειους, αλλά και για κάτι άλλο επίσης ξεχασμένο, που για την αναπαλαίωση του, κάποτε, κάποια άλλη δημοτική αρχή, ξόδεψε πολλά χρήματα Δραμινών πολιτών.
Ο λόγος για το Μύλο της γέφυρας Ζώγκε. Δεν θέλετε να ξέρετε τι απέμεινε από τον παραδοσιακό Μύλο, που θα έπρεπε να γίνει Μουσείο μιας και πολυδιαφημίζουμε ότι η Δράμα είναι η πόλη των νερών.
Εκτός κι αν λόγω ρευστότητας (ύδωρ), έγινε και η πόλη της λησμονιάς….

IMG 20190128 155019

IMG 20190128 154942

IMG 20190128 154925

Γράφει η Ρένα Τριανταφυλλίδου
Σωστό αντάρτικο στήθηκε στους κόλπους της «Περιφερειακής Αναγέννησης», καθώς ο νυν Περιφερειάρχης και επικεφαλής της κ. Χρ. Μέτιος, μετά τον χαμό του αείμνηστου Γιώργου Παυλίδη, δεν κατάφερε να συσπειρώσει την παράταξη και να την οδηγήσει ενωμένη στις εκλογές του 2019.

«Χρησμός της Πυθίας» το χρίσμα της ΝΔ…
Παρ’ αυτά, ο νυν Περιφερειάρχης Χρήστος Μέτιος δήλωσε ότι θέλει να είναι εκ νέου υποψήφιος Περιφερειάρχης ΑΜ-Θ, παρά τις ενδοπαραταξιακές αμφισβητήσεις που έχει δεχτεί, ενώ θεωρεί δεδομένο το χρίσμα από τη Νέα Δημοκρατία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Αν και ο αρχηγός της ΝΔ δεν ονομάτισε ευθέως τον κ. Μέτιο, ευρισκόμενος στην Άρτα, σε συνέντευξη τύπου που παραχώρησε είπε μεταξύ άλλων ότι η Νέα Δημοκρατία θα στηρίξει τους έξι εν ενεργεία Περιφερειάρχες στις επόμενες εκλογές.
Εν ενεργεία είναι και ο κ. Μέτιος και πρόσκειται και στη Νέα Δημοκρατία, όμως κατά κάποιους ο «χρησμός» Μητσοτάκη μπορεί να είναι και διφορούμενος, λόγω του «περίεργου» καθεστώτος υπό το οποίο άρχει ο Χρήστος Μέτιος, αφού δεν εκλέχθηκε απευθείας, αλλά διαδέχθηκε τον αείμνηστο Γιώργο Παυλίδη.
Αυτή είναι η μια εκδοχή του «χρησμού», ενώ η άλλη αναφέρει ότι η πρωτόδικη απόφαση δικαστηρίου σε προσωπική- επαγγελματική υπόθεση του κ. Μέτιους, μπορεί τελικά να του στερήσει του χρίσματος, χωρίς βεβαίως αυτό να σημαίνει κατ’ ανάγκη, ότι θα το λάβει ο κ. Κ. Ζαγναφέρης, ο οποίος ούτος ή άλλως είναι αποφασισμένος να διεκδικεί την Περιφέρεια ως ανεξάρτητος, αν και προερχόμενος από τους κόλπους της ΝΔ.

Μέτιος εναντίον Ζαγναφέρη
Μέχρι την ανακοίνωση διεκδίκησης της Περιφέρειας ΑΜΘ από τον κ. Κ. Ζαγναφέρη, πριν από λίγες μέρες, υπήρξαν πολλές ζυμώσεις .
Στο πλευρό του 15 ενεργοί Περιφερειακοί Σύμβουλοι, όχι μόνο της «Περιφερειακής Αναγέννησης» αλλά και άλλων τοπικών παρατάξεων.
Αξιοσημείωτη είναι η στήριξη των αντιπεριφερειαρών Δράμας και Καβάλας κ.κ Αργ. Πατακάκη και Θεόδωρου Μαρκόπουλου, οι οποίοι και δεν διατηρούν τις καλύτερες σχέσεις με τον κ. Μέτιο.
Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες ο κ. Κ. Ζαγναφέρης εθεάθη χθες στην πόλη της Δράμας, όπου είχε επαφές με στελέχη της ΝΔ, για την στελέχωση του συνδυασμού του.
Η ύπαρξη των δύο αυτών υποψηφιοτήτων από τον ίδιο πολιτικό χώρο σαφώς και είναι μεγάλος πονοκέφαλος, τόσο για τους υποψήφιους, όσο και για το κόμμα της ΝΔ, καθώς υπάρχει μεγάλο κίνδυνος να χαθεί η περιφέρεια ΑΜΘ, παρά την δυναμική που έχει ο Νέα Δημοκρατία, για τις προσεχείς βουλευτικές εκλογές.
Η στελέχωση των συνδυασμών με επιφανή πρόσωπα των τοπικών κοινωνιών, για την αλίευση όσο το δυνατών περισσοτέρων ψήφων, θα είναι άκρως επίπονη για τους επικεφαλής, αλλά και οι ψηφοφόροι θα διασπαστούν, γιατί πέρα από τις όποιες κομματικές γραμμές υπάρχουν και οι προσωπικές σχέσεις, αλλά και εκτιμήσεις προσωπικοτήτων.
Ως εκ τούτου, μια νίκη με άνετη πλειοψηφία ενός συνδυασμού στις προσεχείς Αυτοδιοικητικές Εκλογές Δευτέρου βαθμού, δεν φαντάζει εφικτή. Η συνεργασία θα είναι αναπόφευκτος, ίσως και κακοτράχαλος δρόμος, με ότι αυτό συνεπάγεται.
Πάντως θα πρέπει να σημειωθεί ότι σε κανένα άλλο κόμμα δεν υπάρχουν δυο υποψηφιότητες. Σε κάποια μάλιστα ακόμη αναζητούν το κατάλληλο πρόσωπο.

Μεγάλο το ενδιαφέρον για την καρέκλα της περιφέρειας
Πέραν των δύο «γαλάζιων μνηστήρων» για την καρέκλα της Περιφέρειας ΑΜΘ υπήρξε έντονο ενδιαφέρον από τον Πρόεδρο του Επιμελητηρίου Έβρου κ. Χριστόδουλου Τοψίδη, τον νυν αντιπεριφερειάρχη Έβρου Δημήτρη Πέτροβιτς, τον πρώην Πρύτανη του ΔΠΘ Κωνσταντίνου Σιμόπουλος, αλλά και του ανεξάρτητου περιφερειακού συμβούλου Μιχάλη Αμοιρίδη. Στην πορεία της διεκδίκησης η πλειονότητα αυτών τάχθηκε στο πλευρό του κ. Ζαγναφέρη.

Να αναφέρουμε επίσης ότι για την αποφυγή της διάσπασης έπεσε στο τραπέζι η πρόταση όπως ηγηθεί του συνδυασμού ένα τρίτο πρόσωπο που θα ενώσει όλες αυτές τις τάσεις.
Το τρίτο αυτό πρόσωπο, σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, θα ήταν ο Μαργαρίτης Τζίμας, όμως μέχρι στιγμής δεν υπήρξε κάποια επίσημη ανακοίνωση, ούτε ο ίδιος ο πρώην Υπουργός Μακεδονίας Θράκης άνοιξε τα χαρτιά του.
Επικεφαλής του συνδυασμού της Περιφέρειας ΑΜΘ με την στήριξη της ΝΔ ενδιαφερόταν να είναι και ο πρώην Υπουργός Στυλιανίδης Ευρυπίδης, ωστόσο η ΝΔ δεν φάνηκε διατεθειμένη να στηρίξει μια τέτοια υποψηφιότητα θέλοντας να κρατήσει ισορροπίες στο εύθραυστο χώρο της Θράκης με το μειονοτικό στοιχείο.
Ο ΣΥΡΙΖΑ προσανατολίζεται στην υποψηφιότητα του Μηχανικού Κώστα Κατσιμίγα από την Κομοτηνή, καθώς ο νυν επικεφαλής της περιφερειακής παράταξης του κυβερνώντος κόμματος, ο κ. Μενέλαος Μαλτέζος, λέγεται ότι έχει βάλει πλώρη για Βουλή.
Το ΚΙΝ.ΑΛΛ. εντός του μηνός θα ανακοινώσει τον εκλεκτό του. Ακούγονται τα ονόματα του πρώην Υπουργού Γιώργου Πεταλωτή και του βουλευτή Έβρου Γιώργου Ντόλιου.
Τέλος άγνωστες παραμένουν οι προθέσεις του νυν Επικεφαλής της Αντιπολίτευσης κ. Φώτη Καραλίδη, αν και φήμες τον θέλουν να καλοβλέπει τα έδρανα της βουλής, ενώ δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη και το όνομα του υποψηφίου Περιφερειάρχη, από τον χώρο του ΚΚΕ.
Εν αναμονή νεότερων λοιπόν.

 

 

 

Γράφει η Ρένα Τριανταφυλλίδου
Οκτώ μήνες πριν το άνοιγμα της κάλπης και την ανάδειξη του νέου Δημάρχου Δράμας και ήδη οι περισσότεροι εκ των ενδιαφερομένων έχουν εκφράσει δημόσια ή μη, το ενδιαφέρον τους για την διεκδίκηση του Δημαρχιακού θώκου, στο Δήμο της Δράμας.

Η αλήθεια είναι ότι τα ονόματα που ακούγονται είναι περισσότερα απ΄ όσα ενδεχομένως θα περιμέναμε. Το αυξημένο αυτό ενδιαφέρον των υποψηφίων δημάρχων οφείλεται όχι απλώς στις φιλοδοξίες των υποψηφίων Δημάρχων, αλλά πρωτίστως στις ευκαιρίες που δίνει ο νέος πλέον εκλογικός νόμος, να συναλλαγούν (;) με τον πρώτο, με ότι αυτό συνεπάγεται. Αυτό είναι ένα άλλο μεγάλο κεφάλαιο που θα το δούμε στην πράξη.
Στο δια ταύτα, ας δούμε ποιοι αναμένεται να είναι υποψήφιοι Δήμαρχοι για το Δήμο Δράμας .

1.Χριστόδουλος Μαμσάκος, νυν Δήμαρχος Δράμας ο οποίος κατέβηκε στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές ως ανεξάρτητος με την παράταξη «Ενώνουμε τη Δράμα» . Πάντως σ’ αυτές τις εκλογές, δεν αποκλείεται η ΝΔ να του δώσει στήριξη. Αν και στέλεχος της ΝΔ ο κ. Μαμσάκος στην πολιτική του διαδρομή έδειξε ότι συνεργάζεται με όλους, για το καλό του Δήμου και δεν έχει στείρο πολιτικό λόγο.

2.Μηχάλης Τάσσου, δικηγόρος και επιχειρηματίας, εξέφρασε το ενδιαφέρον του για το Δήμο Δράμας και σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες αναζητά την στήριξη της ΝΔ, ενώ απ’ ότι φαίνεται την έχει από βουλευτή της ΝΔ στη Δράμα, ο οποίος δεν είναι και τόσο φιλικά κείμενος προς τον κ. Μαμσάκο.

3.Κυριάκος Χαρακίδης, πρώην Δήμαρχος, πρώην βουλευτής, επιχειρηματίας, αφού έκανε μια βόλτα από το Ελληνικό Κοινοβούλιο, προτίθεται να διεκδικήσει, εκ νέου, το Δήμο Δράμας με την παράταξη «Πόλη + Ζωή». Δεν είναι ακόμη γνωστό αν θα λάβει την στήριξη κάποιου πολιτικού φορέα, αλλά κι αν θα υπάρξει γενναία ανανέωση στην παράταξη, καθώς πολλά στελέχη της έχουν αποστασιοποιηθεί. Σύμφωνα πάντως με δημοσιογραφικές πληροφορίες την Πέμπτη θα ανακοινώσει επίσημα την κάθοδο του.

4.Στέργιος Ηλιόπουλος, Δημόσιος Υπάλληλος, επικεφαλής της Παράταξης «Αυτοδιοίκηση Πολιτών», στηριζόμενη από τον ΣΥΡΙΖΑ, αναμένεται να είναι εκ νέου επικεφαλής διεκδικώντας μερίδιο από την « πίτα».

5.Βασίλης Τσιαμπούσης, πολιτικός Μηχανικός, ανέλαβε πρόσφατα τα ηνία της Δημοτικής Παράταξης «Project Δράμα 2020», θα επιχειρήσει να συγκεντρώσει τους νέους στην παράταξη του, εκφράζοντας μια διαφορετική πρόταση σύμφωνα με τις αρχές και το καταστατικό της . Ο κ. Τσιαμπούσης προέρχεται από τους κόλπους της ΝΔ.

6.Γιάννης Στεφανίδης, επικεφαλής της παράταξης του ΚΚΕ, στο νυν Δημοτικό Συμβούλιο. Δεν είναι ακόμη γνωστό αν θα συνεχίσει ο ίδιος την διεκδίκηση του Δήμου Δράμας ή κάποιο άλλο στέλεχος του ΚΚΕ. Μια εναλλαγή θέσεων που κατ’ επανάληψη γίνεται στο ΚΚΕ της Δράμας, ενδεχομένως λόγω έλλειψης περισσοτέρων στελεχών.

7.Ηρακλής Χατζηθεοδωρίδης, Λογιστής, διετέλεσε κατά το παρελθόν δημοτικός σύμβουλος επί δημαρχίας Θωμά Μαργαρίτη. Μετά την αποχώρησή του από τους ΑΝΕΛ και την περιφέρεια όπου συμμετείχε στις εκλογές με επικεφαλή τον Τέρενς Κουίκ, στρέφει τώρα το ενδιαφέρον του στο Δήμο Δράμας, διεκδικώντας μια θέση στον «ήλιο».

8.Κομάς Κελαϊδόπουλος, επιχειρηματίας, για δεύτερη φορά θα διεκδικήσει το Δήμο Δράμας προερχόμενος από τον χώρο της ΝΔ ενδεχομένως όμως στην τελική ευθεία να ενδώσει σε κάποια συνεργασία.

9.Λευτέρης Καλλινικίδης, Μουσικοδιδάσκαλος, πρώην στέλεχος της διαλυθείσας «Πολιτικής Άνοιξης». Το όνομα του ακούγεται για το δήμο Δράμας αναμένουμε την δική του επιβεβαίωση και φυσικά την ανακοίνωση του κόμματος με το οποίο θα συνεργαστεί.
10.Δημήτρης Κασαπίδης, πρώην καναλάρχης, νυν επιχειρηματίας γνωστός σε όλους ως Μίμης, εξέφρασε κι αυτός την επιθυμία του να κατέβει ως Δήμαρχος Δράμας προσβλέποντας σε κάτι νέο διαφορετικό, και αν κάτσει και η ζαριά, ακόμη καλύτερα.

Πλουραλισμός, στο Δήμο της Δράμας, κοινώς ένας μικρός χαμός. Δέκα μέχρι στιγμής υποψήφιοι Δήμαρχοι, όσο για τους υποψήφιους δημοτικούς συμβούλους τους, δεν υπάρχει… Κάθε σπίτι θα έχει και έναν υποψήφιο, σωστό πανηγύρι.
Αν τώρα στα παραπάνω προσθέσεις της Περιφερειακές εκλογές, της Ευρωεκλογές, αλλά και τις βουλευτικές, που αν δεν γίνουν το Μάιο, θα γίνουν όπως και να ΄χει μέσα στο 2019, όλα βαίνουν καλώς σ’ αυτόν τον τόπο.
Δουλειά να ‘χουμε… και ο Θεός βοηθός!!

 

Γράφει η Ρένα Τριανταφυλλίδου

Ακούω όλες αυτές τις μέρες, με κομμένη την ανάσα, τις διηγήσεις ανθρώπων που βγήκαν ζωντανοί μέσα από την πύρινη κόλαση, και την μια πονώ και την άλλη οργίζομαι.
Έχουμε ως πολίτες αποκτήσει τόσες δεξιότητες και γίναμε γνώστες διαχείρισης των ηλεκτρονικών μέσων και το γραφειοκρατικό κράτος μας, ακόμη και τώρα πάνω στα αποκαΐδια δηλώνει αδύναμο, οι δε υπηρέτες του, αποποιούνται των ευθυνών τους.
Πετούν την πυρακτωμένη μπάλα δεξιά και αριστερά, δηλώνοντας αναρμόδιοι γενικώς και αορίστως.
Ένα δραματικό πινγκ πονγκ, με μπαλάκι τους καμένους συνανθρώπους μας.
Σ’ αυτή τη χώρα, στα δύσκολα, οι αρμόδιοι μεταλλάσσονται σε ποντίκια και πηδούν πρώτοι στα θολά νερά…
Ναι να δεχτούμε ότι στο Μάτι δεν υπήρχε ρυμοτομικό σχέδιο, ναι να δεχτούμε ότι τα σπίτια ίσως να ήταν αυθαίρετα ή κάποια απ’ αυτά. Αν και εσείς κύριοι τα νομιμοποιήσατε τον Ιούνιο του 2017.
Ναι να δεχτούμε ότι ήταν επικίνδυνο να έχεις σπίτι μέσα σε πεύκα που είναι εύφλεκτα.
Ναι να δεχτούμε ότι φυσούσε πολύς αέρας, ότι η φωτιά ήταν εμπρησμός, ότι υπήρχαν πολλά μέτωπα, ότι ήταν δύσκολο να την ελέγξετε.
Ναι εμείς να δεχτούμε τα πάντα, ο αρχηγός της πυροσβεστικής, έχει το σθένος να παραδεχτεί ότι αδυνατούσε να κάνει κάτι καλύτερο απ’ αυτό που έκανε;
Έχει το σθένος να πει «συγνώμη αλλά δεν μπορούσαμε να σταματήσουμε την πυρκαγιά!».
Δεν θα πω αν ήταν ικανός ή ανίκανος να το κάνει, γιατί πολλές φορές δεν μπορείς να τα βάλεις με τα στοιχεία της φύσης, όμως, μπορούσε ο λόγος του να έχει άλλο ύφος και όχι να κάνει τους πολίτες να νοιώσουν ότι ευθύνονται οι ίδιοι που κάηκαν.
Και μετά από την αχαρακτήριστη φιέστα του κυβερνητικού πάνελ που ήρθε να δικαιολογήσει -αποτυχημένα- την ολιγωρία του, ήρθε ο πρωθυπουργός να αναλάβει λέει, ακέραια την ευθύνη.
Αλήθεια τι σημαίνει αναλαμβάνω την ευθύνη;
Μήπως σημαίνει πακτωλό μέτρων ελάφρωσες ως αντίβαρο της βεβαρημένης, ίσως , συνείδησή του;
Όπως και να έχει κ. Τσίπρα, αυτή τη στιγμή έχουμε 87 θύματα και 100 αγνοούμενους. Και αυτό δεν αλλάζει .
Επειδή δεν πρέπει να τα ισοπεδώνουμε όλα, θα πρέπει να δεχτούμε ότι με αυτοθυσία Πυροσβέστες και Αστυνομικοί προσπάθησαν να ελέγξουν την φωτιά και να βοηθήσουν τον κόσμο.
Η ευθύνη αναλογεί στον αρχηγό, στον έχον το γενικό πρόσταγμα, που μέσα από το γραφείο του, κάνοντας άσκηση επί χάρτου και ενημερώνοντας τον πρωθυπουργό, δεν αντιλήφθηκε το τι γινόταν εκεί έξω.
Ο έχον το γενικό πρόσταγμα, το πρώτο που έπρεπε να κάνει είναι να ενημερώσει τον κόσμο, με οποιονδήποτε τρόπο, ακόμη και μέσα από τα κακόβουλα για τους κυβερνητικούς ΜΜΕ, για να εγκαταλείψουν άμεσα οι άνθρωποι τα σπίτια τους.
Όσοι το έπραξαν σώθηκαν. Το είδαμε στα τηλεοπτικά πλάνα των δημοσιογράφων. Είδαμε ανθρώπους να μπαίνουν στα αυτοκίνητά τους και να φεύγουν, έγκαιρα. Αυτοί σώθηκαν.
Υπήρχαν όμως κι άλλοι, που δεν εκτίμησαν ή δεν γνώριζαν το μέγεθος της πυρκαγιάς και ολιγώρησαν. Αυτοί πάλεψαν με τις φλόγες, άλλοι τα κατάφεραν άλλοι όχι.
Και τέλος υπήρχαν και οι ηλικιωμένοι, αυτοί που μπορεί να κοιμόντουσαν να μην κατάλαβαν ότι η φωτιά έφτασε έξω από την πόρτα τους και δυστυχώς κάποιοι είχαν στην επίβλεψή τους και τα εγγόνια τους. Αυτοί θυσιάστηκαν για να κάθονται κάποιοι με έπαρση σήμερα στις καρέκλες τους και να λένε: «δεν θα άλλαζα τίποτα απ’ όσα έκανα».
Ντροπή και μόνο που το ξεστόμισες αρχηγέ της Πυροσβεστικής.
Εντάξει λειτούργησε η επετηρίδα για να γίνεις αρχηγός, ως αρεστός της κυβέρνησης, αλλά για τον απλό λαό , αυτόν που κάηκε, αλλά και για όλους εμάς είσαι αποτυχημένος, πρώτα ως άνθρωπος και μετά ως επαγγελματίας.
Και ξέρεις γιατί; Γιατί έβαλες την καρέκλα σου πάνω από την ανθρωπιά σου.
Η πολιτική είναι καλή μόνο όταν εξυπηρετεί το κοινό συμφέρον, αν κάποιοι την χρησιμοποιούν για να νοιώσουν ανώτεροι των συνανθρώπων τους, για να απολαμβάνουν ασυλίες και εύπορη ζωή, τότε θα πρέπει να δεχτούν και την δική μας σκληρή κριτική όταν, και όπου τους αναλογεί.
Και τέλος, μιας και μιλάμε για πολιτική, ας αναρωτηθούμε, όλοι αυτοί που μας διοικούν, αλλά και αυτοί που θα έρθουν στο μέλλον, έχουν την ικανότητα διαχείρισης κρίσεων;
Προσωπικά πιστεύω ότι είναι ικανοί μόνο για να παραβρίσκονται σε γιορτές και πανηγύρια και να βγάζουν σέλφι. Έ μα πιά!
Επιτέλους να εφαρμοστούν οι νόμοι. Η ατιμωρησία, ο ωχαδερφισμός μας κατέστρεψαν ως Έθνος και ως προσωπικότητες.
Κλείνοντας θα πω ότι, μοναδική μας ελπίδα είναι οι νέα γενιά, αυτή που κάποιοι σπεύδουν να κατηγορήσουν, κι όμως είναι αυτή που θα βάλει τις νέες γερές βάσεις ανάκαμψης της χώρας μας.
Ας τους εμπιστευτούμε, εξάλλου εμείς αποδείξαμε περίτρανα πως αποτύχαμε!

 

ΔΗΜΟΣ ΔΡΑΜΑΣ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΔΟΞΑΤΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΠΑΡΑΝΕΣΤΙΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΠΡΟΣΟΤΣΑΝΗΣ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ Κ. ΝΕΥΡΟΚΟΠΙΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

© 2018 Destanea. All Rights Reserved. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: ΡΕΝΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΟΥ | ΑΙΓΑΙΟΥ 4 ΔΡΑΜΑ, 66100 | 6932416400 - eirtrian@otenet.gr