Sunday, 09 August 2020 19:26

Αισιοδοξία,ελπίδα και φόβος

Written by

Άρθρο,του Τζίμα Μαργαριτη,καθηγητη

Μπορεί άραγε μια δημόσια αρχή να εξουδετερώσει το φόβο των πολιτών και να δημιουργήσει αίσθημα αισιοδοξίας και ελπιδα για ένα καλλιτερο αύριο;
Πολλοί πολιτικοί σχηματισμοί κάνουν προεκλογικό σύνθημα την ελπίδα αλλά όταν ανέρχονται στην εξουσία το ξεχνούν.
Την απολυταρχική εξουσία την ευνοεί η ύπαρξη φόβου στο λαό.
Ο φοβισμένος λαός δεν μπορεί ούτε να κρίνει ,αλλά ούτε και να αποφασίσει σωστά.
Σήμερα,στην εποχή της πανδημίας είναι γεγονός πως οι πολίτες διακατέχονται από φοβίες και αβεβαιότητες για το μέλλον.
Η κρατική εξουσία όμως είναι υποχρεωμένη να δημιουργεί συνθήκες αισιοδοξίας.
Ένας λαός χωρίς εργασία δεν μπορεί να είναι αισιόδοξος.
Ένας λαός με μισθούς μικρούς που δεν μπορεί να καλύψει τα καθημερινά ,σίγουρα διακατέχεται από μια οργή για την εξουσία.
Όταν κάποιος δεν μπορεί να καλύψει τις βασικές και εκπαιδευτικές ανάγκες της οικογένειάς του μην περιμένουμε να είναι αισιόδοξος και να συμμετέχει στο κοινωνικό γίγνεσθαι.
Συνήθως οι χορτατοι δεν μπορούν να καταλάβουν τι σημαίνει για μια οικογένεια να μην της φθάνουν τα λεφτά να πληρώσει το ρεύμα,το νερό,να αγοράσει παπούτσια στα παιδια της.
Είναι άδικο,είναι απάνθρωπο να υπάρχει αυτή η ανισοκατανομη πλούτου στον πλανήτη.
Δεν μπορεί οι διεθνείς οργανισμοί να αφήνουν ανεξέλεγκτες τις πολυεθνικές να εκμεταλλεύονται την εργασία των ανθρώπων.
Η παρέμβαση τους δυστυχώς είναι ανύπαρκτη.
Δεν επιθυμώ να ισοπεδωσω η να εξισωσω τις ανάγκες των ανθρώπων.
Όμως υπάρχουν μερικά πράγματα που για την εξουσία πρέπει να αυτονόητα.
Όσο περνάνε τα χρόνια περισσότεροι άνθρωποι φτωχαινουν στον πλανήτη.
Ναι .Ανακανομη του πλούτου.
Ναι ανατανομη των εισοδημάτων.
Δεν έρχεται η αισιοδοξία έτσι,από μόνη της.
Θέλει συνθήκες,θέλει πολιτικές,θέλει αποφάσεις.
Σε ποιο κόσμο μπορεί να ελπίζει να ζήσει ένας που βλέπει γύρω του να επικρατεί η αναξιοκρατία,η ανισοπολιτεια,που βλέπει να μην επιβραβεύεται η αξία αλλά να επιβιώνει το ρουσφέτι.
Για ποιες αξίες,για ποια ιδανικά τον καλούμε να αγωνιστεί.
Οι κυβερνήσεις πρέπει να λύσουν κατά αρχήν το ζήτημα της επιβίωσης των πολιτών τους και μετά να ζητούν τη συμμετοχή τους σε μια καλλιτερη κοινωνία.
Δεν μπορεί στη σημερινή εποχή να πορεύεται ένας λαός χωρίς να έχει τη δυνατότητα να συμμετέχει στα πολιτιστικά η αθλητικά δρώμενα του τόπου του.
Πώς όμως;
Όταν ο πολιτισμός και αθλητισμός δεν εξασφαλίζεται για όλους τότε δεν έχουμε κράτος δικαίου.
Μη νομίζουν πως επειδή οι λαοί δεν αντιδρούν,δεν καταλαβαίνουν.
Καταλαβαίνουν και πολύ καλά τι γίνεται γύρω τους.
Θέλουν οι πολίτες ένα κόσμο χωρίς φόβο και αβεβαιότητα,με ελπίδα.
Ένας κόσμος τέτοιος τους αξίζει.
Γιατί πρώτα απ' όλα είναι άνθρωποι και όχι ψηφοφόροι.

ΔΗΜΟΣ ΔΡΑΜΑΣ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΔΟΞΑΤΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΠΑΡΑΝΕΣΤΙΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΠΡΟΣΟΤΣΑΝΗΣ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ Κ. ΝΕΥΡΟΚΟΠΙΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

© 2018 Destanea. All Rights Reserved. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: ΡΕΝΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΟΥ | ΑΙΓΑΙΟΥ 4 ΔΡΑΜΑ, 66100 | 6932416400 - eirtrian@otenet.gr