Wednesday, 06 May 2020 07:28

Δεν ελπίζω τίποτα. Δεν φοβάμαι τίποτα. Είμαι λέφτερος……

Written by

Γράφει η Κική Χεριστανίδου

Δεν ελπίζω τίποτα. Δεν φοβάμαι τίποτα. Είμαι λέφτερος……
ΩΩΩΩχχχχ πόσο εύκολα το ΄σκαγε αυτή η φράση από τα χείλη μας, μέρες μέχρι 55 για την ακρίβεια πριν!!!
ΑΑΑΑχχχχ πόσο δυνατά ΄΄έφεγγε΄΄ στα μάτια μας γραμμένη στο Τ-shirt, φερμένο από κείνες, τις διακοπές των νιάτων μας στην Κρήτη του Καζαντζάκη , του Διγενή…..
Και από κει, που την είχαμε ΄΄σημαία μας΄΄αυτήν την ρήση του Καζαντζάκη, θαρρείς και ήταν ένα με εμάς, ήρθε ο ιός και ωωωωχ…
Το δεν, σαν από ταχυδακτυλουργού παρέμβαση την ΄΄έκανε΄΄, από το ελπίζω, το φοβάμαι και έμεινε σε εμάς, να βγάλουμε την συνέχεια, το συμπέρασμα, του τι είμαστε τι είμασταν τι θα είμαστε … σήμερα και εχτές αλλά και αύριο.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, δηλαδή να βρω υλικό – ύλη, να το/την επεξεργαστώ, να το/την φορτίσω να το/την επαναπροσδιορίσω και ίσως την ονοματίσω και φαιά ουσία εν έτει 2020, που πατώ ένα κουμπί και βγαίνουν τα τόσα, που η ψυχή της κουλτούρας του γρήγορου επιθυμεί, ώστε να αποφανθώ περί του τι είμαι, λέμε,
έρχεται και το άλλο του Καζαντζάκη και κόκκαλο η δικιά σου….
΄΄Tι θα πει λεύτερος; Αυτός που δεν φοβάται το θάνατο.΄΄
Και κλ@σ@με μέντες .

Μάρτιος 2020
Τα πάνω κάτω μου ΄ρθανε και πάει το ευκολάκι, του μηρυκασμού, της φράσης του ανθρώπου, που μας ΄΄επέτρεψε΄΄ μη ελπίζοντας ….να νοιώθουμε κάποιοι.
Γιατί, αποστηθίσαμε και δυστυχώς όχι εμπεδώσαμε, κάποιες του λέξεις, ενωμένες και δοσμένες ως συμβουλές , ορισμό και αλήθειες ζωής.

Μάρτιος 2020
και μέσα στο σπίτι, που όλοι το ΄ριξαν λέει το φμπ στο φαγητό, εγώ δεν έχω ντιπ σταματημό…
Ψάχνω, σκαλίζω, ερευνώ μπας και εφεύρω γιατρικό να απαλύνω τον πανικό και τι βρίσκω;
Το παλιό εκείνο το μακό..
Σκούρο μπλε, με άσπρη στάμπα οι λέξεις πάνω του ριγμένες και αναφωνώ, πως ΟΧΙ, τώρα εδώ, βγάζω τα δεν και έτσι συμφωνώ!!!
Ελπίζω ….να βρεθεί εμβόλιο
Φοβάμαι ….μην κολλήσω

file 6
Είμαι λέφτερος……;
΄΄Tι θα πει λεύτερος; Αυτός που δεν φοβάται το θάνατο.΄΄ωωωωχχχ ……
Εδώ σε θέλω Κικίτσα μου, όπως με ΄λεγε ο Μπαμπάς μου, όπως με φωνάζουν όταν με πειράζουν τα παιδιά μου, όπως επιτρέπω να με αποκαλούν, αυτοί που ξέρω πως με αγαπούν!
Για να δούμε πόσο λεύτερη είσαι!!
Την απάντηση, την έδωσε όχι η όποια φαιά μου ουσία, αλλά η ίδια μου η συμπεριφορά, που ήταν αυτή, που το ένστικτο της επιβίωσης μου επέβαλλε.
Εντός , πολύ εντός και επί τα αυτά, επί πόσες ημέρες, όπως όλα τα καλά παιδιά.
Μη προκαλώντας την τύχη , την μοίρα για συναντήσεις, η στην καλύτερη απαντήσεις σε ερωτήματα που, αν την ΄΄πηδήξουμε΄΄ και αυτήν την φορά, θα έχουμε χρόνο να αμπελοφιλοσοφούμε φωναχτά, να δένουμε, να λύνουμε εκ του ασφαλούς και ασφαλείς , πράγματα τρανά αλλά για πολλούς από εμάς, μοναχά ,με την σιγουριά της σιγουριάς .

file

Και τότε ….θα με πω, πάλι με την σιγουριά της ασφάλειας, πως ακολούθησα αυτό και μπόρεσα και το πέτυχα και ίσως, με πολλά πλουμίδια λόγου να το περιγράφω!!
Αυτό, που δεν έκανα, σαν να το έκανα,
αφού ακολούθησα και εφάρμοσα με την φαντασία μου το παρακάτω
΄΄Αν μπορείς κοίταξε τον φόβο κατάματα και ο φόβος θα φοβηθεί και θα φύγει.΄΄
Σαν να, αυτούς ,που κοιτούν τα προβλήματα του κόσμου και από την ανατομική τους καρέκλα, πίσω από το δρύινο γραφείο τους, κοιτώντας μας κατάματα, μας περιγράφουν το πώς έχουν την λύση.
Όχι, το πώς φτάνουν στην λύση.
Αλλά και σαν όλους εμάς, που ζητώντας την λύση ακολουθούμε τις περιγραφές και σιωπούμε επικίνδυνα στις εφαρμογές….
Όλοι όσοι νομίζουμε πως εμείς ναι, κοιτάμε κατάματα…τα πάντα, τους πάντες, πάντα.
Αλλά… ο φόβος απλά, είναι αλλήθωρος και για αυτό είναι εδώ, όπως κάθε τι, που νομίζουμε πως κοιτάμε κατάματα.
Όπως αυτοί, που δεσμευτήκαμε να τους ανακουφίσουμε χωρίς να το εννοούμε…
Μα αφού είναι αλλήθωροι… το είπαμε, αυτό το εννοήσαμε, το εννοούμε !!
Όπως αυτοί, που κάναμε πως προσπεράσαμε και προσπερνούμε, αφού μας κάνουν να νοιώθουμε πως μειονεκτούμε….
Όπως αυτοί, που στα δύσκολα θεοποιούμε στην πρώτη ευκαιρία απλά λοιδορούμε, απαξιώνουμε και ξεχνούμε…

;;Η Ελλάδα επιζεί ακόμα, επιζεί νομίζω μέσα από διαδοχικά θαύματα;;…..πάλι Καζαντζάκης!!
Τι μου ΄κανε το ψάξιμο του πολύ χθες μου …
Τι μου ΄κανε η εύρεση του παλιού εκείνου T- shirt μου, αφού δεν βρήκα μόνον αυτό.
Αντάμωσα με εκείνον, τον εαυτό, που ακολούθησε για χρόνια πολλά κατά γράμμα, το
΄΄Η φυγή δεν είναι νίκη, τ” όνειρο είναι τεμπελιά, και μόνο το έργο μπορεί να χορτάσει την ψυχή και να σώσει τον κόσμο.΄΄ και τότε καπάκι άκουσα μια φωνή… ΄΄έχεις τα πινέλα, έχεις τα χρώματα, ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα.΄΄
Και έτσι, πάλι δεν έφυγα…
και έτσι, πάλι έπιασα ΄΄δουλειά΄΄
και έτσι, πάλι ξεκίνησα την προσπάθεια να φτιάξω αυτό, το δικό μου πολύ, το λίγο του απέραντου, με την σιγουριά της δύναμης που κρύβει η θέληση της ζήσης ….

ΥΓ
΄΄Είδα κάποτε μια μέλισσα πνιγμένη μέσα στο μέλι και κατάλαβα΄΄
…..πάλι Καζαντζάκης!!

 

ΔΗΜΟΣ ΔΡΑΜΑΣ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΔΟΞΑΤΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΠΑΡΑΝΕΣΤΙΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΠΡΟΣΟΤΣΑΝΗΣ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ Κ. ΝΕΥΡΟΚΟΠΙΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

koutsiana banner

© 2018 Destanea. All Rights Reserved. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: ΡΕΝΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΟΥ | ΑΙΓΑΙΟΥ 4 ΔΡΑΜΑ, 66100 | 6932416400 - eirtrian@otenet.gr