7μερες φαγούρα με την Κική Χεριστανίδου 2-4-2019

Written by

Προς υποψηφίους το ανάγνωσμα.
Και όταν λέμε υποψηφίους μην νομίσετε πως αφορά σε όσους ανεβοκατεβαίνουν στους δρόμους της πόλης, της περιφέριας και όπου αλλού, κάνοντας γνωστό, προς κάθε κατεύθυνση, το ότι τρομάρα μας/τους πολιτεύονται
Και γράφω τρομαρα μας/τους γιατί η συμμετοχή σε ένα ψηφοδέλτιο, όποιου βεληνικούς και κυρίως τοπικού πλαισίου, δεν τους καθιστά και πολιτικούς .
Η πολιτική δυστυχώς, ως έννοια όπως ακόμη πιο δυστυχώς η δημοκρατία, είναι χαμαιλέων.
Έχει τη δυνατότητα να κουμπώνει, όσα κιλά και αν δαθέτει ο καθείς και όποιο εκτόπισμα και αν έχει ....
Και φυσικά συνοδεύεται από την φράση – ερώτηση ΄΄γιατί οι άλλοι είναι καλύτεροι από εμένας;΄΄ .
Ε όχι θα πει η ΄΄Φ΄΄ δεν είναι καλύτεροι από εσένα, για αυτόν τον λόγω όλα πάνε από το κακό στο πιο κακό .
Μην απορούμε λοιπόν το πως φθάσαμε εδώ, όταν εμείς οι μεγαλωμένοι με άλλες διδαχές, δεν μπορέσαμε να τις περάσουμε στα παιδιά μας ...
Τι να κάνω τις αναρτήσεις στο φέϊς, που το παίζουμε στα δάκτυλα, οι εντός της τρίτης και οι παρά πόρτα της τρίτης ηλικάς με τον Άντερσεν τον ΄΄Μολυβένιο Στρατιώτη ΄΄του, τον ΄΄Μικρό Πρίγκιπα΄΄ και ότι άλλο, με ρήσεις περί ανθρωπιάς, αγάπης στην πατρίδα, στην θρησκεία και κάθε τι που νομίζουμε πως είναι πιασάρικο, όταν μάλλον, δεν κάναμε καλά την δουλειά μας, σαν γονείς αυτών των γενεών, σαν παπαούδες και γιαγιαγιάδες αυτών και των επερχόμενων, που καλούνται σήμερα, όντας δεκαεπτά χρόνων πέρα του να ψηφίσουν, να έρθουν αντιμέτωποι με μια κενή ζωή ...
Μας ενοχλεί η ενασχόληση των εφήβων και όχι μόνο, αποκλειστικά , με το κινητό, τον υπολογιστή, όταν είναι βάθρο για εμάς η σε μικρή ηλικία παιξίματος αυτών στα δάκτυλα τους.
Εμείς λοιπόν, που νομίσαμε πως κρατούσαμε όλη την γνώση , καλλιέργια και ότι άλλο στα χέρια μας,( και εντελώς μεταξύ μας και τα λεφτά από τα λεφτόδενδρα των περασμένων δεκαετιών, τι είδος προς καλλιέργια και αυτά, που την εξαφάνισε η επιδρομή ΄΄ακρίδων΄΄ και μας ετελείωσε...η καλλιέργεια όχι όμως και οι ακρίδες που βρήκαν από αλλού τροφή) δεν μπορέσαμε να την μεταλαμπαδεύσουμε κατά κει, που σήμερα θα απέδιδε .
Το πως φθάσαμε εδώ, έχει μια απάντηση, αλλά όχι και πρόθυμους να την δώσουμε σε άλλους, ακόμη πιο μη πρόθυμους, να την ακούσουν.

Έναν μύθο θα μας πω...
Μία γυναίκα που ζούσε κάποτε στην Ινδία την εποχή του Μεσαίωνα είχε για κατοικίδιο έναν πύθωνα, τον οποίο λάτρευε.
Το φίδι είχε τέσσερα μέτρα μήκος και φαινόταν υγιές μέχρι που μία μέρα ξαφνικά σταμάτησε να τρώει.
Η ανορεξία του πύθωνα συνεχίστηκε και τις επόμενες εβδομάδες.
Η απελπισμένη γυναίκα έκανε τα πάντα, αλλά τίποτα δεν βοήθησε το φίδι να ξαναβρεί την όρεξη του.
Στο τέλος αποφάσισε να το πάει στον κτηνίατρο ως έσχατη λύση.
Ο κτηνίατρος άκουσε προσεκτικά όσα του είπε η γυναίκα και μετά τη ρώτησε: «Το φίδι σας κοιμάται μαζί σας τη νύχτα και τυλίγεται γύρω σας;».
Η γυναίκα έκπληκτη από την ερώτησή του κτηνιάτρου και κυρίως από το πόσο μέσα είχε πέσει, απάντησε καταφατικά: «Ακριβώς έτσι, γιατρέ μου. Και λυπάμαι πολύ, γιατί δεν μπορώ να το βοηθήσω».
Ο κτηνίατρος τότε απάντησε: «Κυρία μου, το φίδι σας δεν είναι άρρωστο.
Ετοιμάζεται να σας φάει.
Κάθε φορά που έρχεται δίπλα σας και νομίζετε ότι σας αγκαλιάζει τυλίγοντας το σώμα του γύρω σας απλά υπολογίζει το μέγεθος σας και προετοιμάζεται για να σας επιτεθεί.
Δεν τρώει ώστε να έχει αρκετό χώρο να σας χωνέψει πιο εύκολα».
Το ηθικό δίδαγμα αυτής της κλεμμένης από εμένα την ΄΄Φ΄΄ ιστορίας;
Έχεις φίλους κοντά σου με τους οποίους μιλάτε 24 ώρες το 24ωρο και 7 μέρες την εβδομάδα.
Τους αγαπάς, τους νοιάζεσαι και νομίζεις ότι σε αγαπούν και εκείνοι, αλλά οι προθέσεις τους είναι άλλες.
Είναι φίλοι-φίδια.
Οι αγκαλιές και τα φιλιά δεν είναι πάντα ειλικρινή.
Πρέπει να μάθεις να ξεχωρίζεις, ποιοι είναι οι φίλοι και ποιοι είναι τα φίδια.
Το συμπέρασμα αυτής της ιστορίας;
Να μη φοβάσαι αυτόν που θεωρείς εχθρό σου, γιατί μπορεί να μην είναι.
Να φοβάσαι τους ψεύτικους φίλους σου, τους Ιούδες, τα φίδια τα κολοβά, που τη στιγμή που σε αγκαλιάζουν και σε φιλούν, καραδοκούν να σε «φάνε» και μηχανεύονται το κακό σου.

Μιας και ξέρουμε πολύ καλά πως το νόμισμα το κάθε νόμισμα έχει δυο όψεις .
Μην το πάρετε κάποιοι επάνω σας, πως αφορά μόνο εσάς, παίζοντας τον ρόλο του θύματος
Αφορά και εσάς ως θύτες ....
Και οι προεκλογικές περίοδοι, έχουν θύματα, όσο δυστυχώς και θύτες
Την διαφορά, την κάνει η ταχύτητα αντίληψης και δη, αντίδρασης των μεν και των δε(ν).
Ένας γάμος και τώρα .......και οι βαπτίσεις!!
Μετά τα Αεροδρόμια ,έχουμε τα Πανεπιστήμια , τους Σταθμούς.....!!

Η εποχή χρήζει ωτασπίδων.
Γέμισε άσματα σειρήνων η ατμόσφαιρα και μεις, Οδυσσείς σύγχρονοι καλούμαστε να υποκύψουμε σε ταξίματα.
Α να ντούμε τι τα γκίνει ...
Θα κάνουμε το χρέος μας, απέναντι στο ΕΜΕΙΣ η θα την κάνουμε απέναντι στο χρέος μας;
Ο αρχαίος εκείνος, του πηγαιμού στην Ιθάκη, έστω και δεμένος στον πάσαλο, μπαρδόν κατάρτι την ΄΄πήδηξε ΄΄, εμείς πόσα θα μπορέσουμε να στήσουμε και σε άλλα πόσα παλούκια να δεθούμε, για να μην λυγίσουμε;

Δύσκολη εποχή για ψηφοφόρους
Μην με τις μαργαρίτες και το μάδημα τους ,που θα είναι και η εποχή τους ακριβώς , επιδιώξουμε να βγούμε από το δίλλημα της προτίμησης μας και της επικράτησης του γενικού οφέλους!!!
Όσες και αν μαδήσουμε, που ως στήλη προτείνουμε να μην τις μαδήσουμε, αλλά αν τις μαδήσουμε ακόμη και ως εν αμφιβόλω καταστάσει ερωτευμένοι , δεν ξέρω αν είναι πλέον, το πλέον φρόνιμο να εμπιστευτούμε, τις τύχες του σήμερα και του αύριο της Πόλης μας, της Περιφέρειας μας, της Ευρώπης και σύντομα αυτής της ίδιας της ΠΑΤΡΙΔΑΣ μας στην τύχη του μαδήματος μαργαριτών.
Εμείς και ο καθένας χωριστά, αν κάνουμε, έστω το κάτι από αυτό, που οι άθλοι του ημίθεου Ηρακλη, οι πράξεις του Λεωνίδα, οι δράσεις του Μέγα Αλέξανδρου, οι θυσίες των αγωνιστών των νεότερων χρόνων μας άφησαν μέσα μας, τότε μπορεί, οι δύσκολοι, κακοτράχηλοι δρόμοι μας, να έχουν ένα αποτέλεσμα αν μη που αλλού,..... στο δέσιμο του σώματος!!
Οι εποχές που έρχονται μας θέλουν να ανταμώνουμε και στας παραλίας οέο .
Είδατε πως υπάρχει ενίοτε ενός κακού και ένα καλό;
Περπατάμε στα δύσκολα... καμαρώνουμε δια το κάλλος!
Αν μπορούμε να τα πάρουμε έτσι, τότε γιατί να μην μαθούμε να μπορούμε όπως μας τα λέει ο Ράντυαρντ Κίπλινγκ, με το ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ... που μας τα λέει και καλύτερα;

Αν μπορείς να κρατάς το κεφάλι ψηλά όταν γύρω σου όλοι
τον εαυτό τους εχάσαν δειλά, και για τούτο μαζί σου τα βάζουν,
στον εαυτό σου αν μπορείς να 'χεις πίστη όταν όλοι για σένα αμφιβάλλουν
μα κι αδιάφορος να 'σαι κι ορθός στις δικές τους μπροστά αμφιβολίες,
αν μπορείς να υπομένεις χωρίς ν' αποστάσεις ποτέ καρτερώντας,
ή μπλεγμένος με ψεύτες, μακριά να σταθείς, αν μπορείς απ' το ψέμα
κι αν γενείς μισητός, να μη δείξεις στρατί στο δικό σου το μίσος,
κι ούτε τόσο καλός να φανείς κι ούτε τόσο σοφά να μιλήσεις,

αν μπορείς να ονειρεύεσαι δίχως να γίνεις του ονείρου σου σκλάβος,
αν μπορείς να στοχάζεσαι δίχως τη σκέψη να κάνεις σκοπό σου,
αν μπορείς την λαμπρήν ανταμώνοντας Νίκη ή τη μαύρη φουρτούνα,
να φερθείς με τον ίδιο τον τρόπο στους δυο κατεργάρηδες τούτους,
αν μπορείς να υποφέρεις ν' ακούς την αλήθεια που ο ίδιος σου είπες,
στρεβλωμένη από αχρείους, να γενεί μια παγίδα για ηλίθιους ανθρώπους,
ή αν τα όσα η ζωή σού έχει δώσει αντικρίσεις συντρίμμια μπροστά σου,
κι αφού σκύψεις, ν' αρχίσεις ξανά να τα χτίζεις με σκάρτα εργαλεία,

αν μπορείς να σωριάσεις μαζί τ' αγαθά και τα κέρδη σου όλα,
κι αν τολμήσεις με μια σου ζαριά όλα για όλα να παίξεις
και να χάσεις τα πάντα και πάλι απ' την πρώτη σου αρχή να κινήσεις,
και να μην ψιθυρίσεις ποτές ούτε λέξη για τα όσα έχεις χάσει,
κι αν μπορείς ν' αναγκάσεις με βία, την καρδιά σου, τα νεύρα, το νου σου,
να δουλέψουν για σέναν ακόμα κι αφού τσακιστούνε στο μόχθο,
και ν' αντέξεις σ' αυτό σταθερά όταν τίποτε εντός σου δεν θα 'χεις
άλλο εξόν απ' τη θέληση που όρθια θα κράζει σε τούτα «Κρατάτε»,

αν μπορείς να μιλάς με τα πλήθη κι ακέριος στο ήθος να μένεις,
ή αν βρεθείς με ρηγάδες χωρίς τα μυαλά σου να πάρουν αέρα,
κι αν ποτέ, ούτε οι φίλοι ούτε οι εχθροί να σε κάνουν μπορούν να πονέσεις,
τον καθένα αν ζυγιάζεις σωστά και κανέναν πιο πρόσβαρα απ' άλλον,
αν μπορείς να γεμίζεις το αμείλιχτο ένα λεφτό της κάθε ώρας
στην αξία των εξήντα μοιραίων δευτερόλεφτων της διαδρομής του,
τότε θα 'ναι όλη η Γη σα δικιά σου, ως και κάθε που υπάρχει σε τούτη,
και —περισσότερο ακόμα— θε να 'σαι ένας άνθρωπος πλέριος, παιδί μου

Άϊντε, μιας και μεθυσμένη από τα χρώματα και τις μυρωδιές και αυτής της Άνοιξης, που διαβαίνω νιώθω πλούσια, τι μου υπολείπεται από το να είμαι;

ΔΗΜΟΣ ΔΡΑΜΑΣ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΔΟΞΑΤΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΠΑΡΑΝΕΣΤΙΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΠΡΟΣΟΤΣΑΝΗΣ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ Κ. ΝΕΥΡΟΚΟΠΙΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

parxarides triantafillos banner

koutsiana banner

© 2018 Destanea. All Rights Reserved. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: ΡΕΝΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΟΥ | ΑΙΓΑΙΟΥ 4 ΔΡΑΜΑ, 66100 | 6932416400 - eirtrian@otenet.gr