rena

rena

Η μπομπότα, η θρεψίνη, το ζαχαρόψωμο και άλλα τρόφιμα «των φτωχών» που χόρταιναν τους Έλληνες τον περασμένο αιώνα.

MPOMPOTA

Η μπομπότα
Γνωστή και ως το ψωμί ή η πίτα των φτωχών, η μπομπότα ήταν η εναλλακτική του σπάνιου σε δύσκολες περιόδους αλευριού από σιτάρι. Ήταν στην ουσία ένας χυλός από καλαμποκάλευρο, αλατισμένο νερό και λάδι, αυγό ή κάποια γέμιση, αν υπήρχε.

URECINH

Θρεψίνη και πετιμέζι
Ως την δεκαετία του ’60, τότε που δεν υπήρχαν… πραλίνες φουντουκιού και maple syrup για να αλείφουμε στο ψωμί, οι φέτες αλείφονταν κατά κόρον με πετιμέζι ή θρεψίνη. Το πετιμέζι είναι το παχύρρευστο προϊόν που προκύπτει από τον μούστο των σταφυλιών, ενώ η θρεψίνη, που κυκλοφορούσε στο εμπόριο σε κουτί με μια χαρακτηριστικότατη φωτογραφία ενός μικρού παιδιού, ήταν μια κρέμα που αποκαλούταν και σταφιδίνη, επίσης από τα σταφύλια. Αυτό ήταν το πιο συνηθισμένο και θρεπτικό κολατσιό των παιδιών τις δεκαετίες του ’50 και του ’60.

ZAXAROCVMO

Ζαχαρόψωμο
Μια φέτα ψωμί με ζάχαρη ήταν ο πιο γρήγορος και οικονομικός τρόπος να ξεκινήσουν τα παιδιά τη μέρα τους πριν φύγουν για το σχολείο, τις περασμένες δεκαετίες. Η «συνταγή» είναι πολύ απλή: Το ψωμί απλώς βρεχόταν ελαφρώς με νερό και πασπαλιζόταν με ζάχαρη.

TSIGARIDES

Τσιγαρίδες
Σε παλαιότερες εποχές ανά την Ελλάδα – και σε κάποιες επαρχίες ακόμη – κάθε οικογένεια είχε το γουρουνάκι της, που «θυσιαζόταν» κοντά στα Χριστούγεννα. Επειδή όμως δεν έπρεπε να πάει χαμένο καθόλου κρέας, τα μικρά κομμάτια από ξύγκι που περίσσευαν, έμπαιναν σε καζάνια με νερό και αλάτι, και προέκυπταν κομμάτια χοιρινού σαν μπέικον, που διατηρούνταν ως και τα επόμενα Χριστούγεννα.

TRAXANAS

Μπλουγούρι και τραχανάς
Στην ύπαιθρο το μπλουγούρι (γνωστό πλέον ευρέως ως πλιγούρι) και ο τραχανάς ήταν πάντα χειροποίητα και πιο διαδεδομένα από τα ζυμαρικά όπως τα μακαρόνια και το ρύζι που μπήκαν τις τελευταίες δεκαετίες στην κουζίνα και κέρδισαν το… μονοπώλιο των συνοδευτικών στα πιάτα. Το πλιγούρι είναι ψιλό δημητριακό από αποξηραμένο σιτάρι και ο τραχανάς, ξινός ή γλυκός, είναι ζυμαρικό φτιαγμένο από αλεύρι και γάλα ή γιαούρτι. Ευτυχώς, αυτά τα δύο χαμένα τρόφιμα, επανήλθαν το τελευταίο διάστημα, ακόμα και στις κουζίνες μεγάλων σεφ, που αποφάσισαν να πρωτοτυπήσουν με μια επιστροφή σε παλιές αξίες, κάνοντας τάση το «τραχανότο» ή βρίσκοντας στο πλιγούρι το «νέο» super food.

REBIUOCVMO

Ρεβιθόψωμο
Τα ρεβίθια στην Κατοχή ήταν χρήσιμα ακόμα και για την παρασκευή υποκατάστατου ροφημάτων όπως ο καφές. Αλλά με το συγκεκριμένο όσπριο και αλεύρι, φτιαχνόταν και ψωμί, το λεγόμενο ρεβιθόψωμο που με λίγο αλεύρι και λάδι, γέμιζε το τραπέζι σε εποχές ανέχειας. http://www.tilestwra.com Άρθρο από:ΜΠΑΜΠΙΝΗ ΙΝ Powered by WPeMatico
Πηγή:https://radioaetos.com

 

Στην Καλή Βρύση ένα έθιμο, τάμα από τα παλιά ξαναξεκίνησαν να
πραγματοποιούν εδώ και μερικά χρόνια νέοι του χωριού. Οι άνθρωποι παλιά είχαν την ανάγκη μετά το πέρας των αγροτικών ασχολιών του
καλοκαιριού, να πάνε να προσκυνήσουν στο Μοναστήρι του Αγίου
Προδρόμου Σερρών.
Έτσι, λοιπόν, σήμερα νέοι αναβάτες αλόγων ξεκινούν μια διαδρομή δύσκολη και κοπιαστική για το Μοναστήρι του Αγίου Προδρόμου Σερρών.
Στις 12 Σεπτεμβρίου και μετά από μεγάλη προετοιμασία αλόγων και αποσκευών φεύγουν από το χωριό με προορισμό τον Άγιο Πρόδρομο.
Αφού έχουν διανυκτέρευση στο κυνηγητικό καταφύγιο του χωριού την επομένη το πρωί 13\09,ξεκινούν μια διαδρομή επίπονη διασχίζοντας τη λίμνη του Μενοικίου και τα χωριά Άγιο Πνεύμα και Οινούσα. Εκεί γίνεται στάση για ξεκούραση και ξανασυνεχίζουν μέσα από το φαράγγι της Οινούσας και το απόγευμα φτάνουν στο Μοναστήρι. Εκεί, τους υποδέχονται οι καλόγριες και ακολουθεί Εσπερινός. Κατόπιν, ακολουθεί φαγητό και ξεκούραση στους ξενώνες του Μοναστηριού.
Την άλλη μέρα, 14 Σεπτεμβρίου, γίνεται εκκλησιασμός για το Σταυρό του Τιμίου Προδρόμου και μετά το τέλος αρχίζει η προετοιμασία της επιστροφής.
Τα χωριά που διασχίζουν οι αναβάτες είναι: Οινούσα, Νέο Σούλι, Άγιο Πνεύμα και Εμμανουήλ Παπά, όπου γίνεται διανυκτέρευση στο εξωκκλήσι του Αγίου Δημητρίου.
Την επομένη, 15 Σεπτεμβρίου , ξαναξεκινούν και καταφθάνουν στα χωριά Μέταλλα, Δαφνούδι, Αναστασιά και Αγριανή.
Ακολουθεί δύσκολη διαδρομή και μετά από 4 ώρες φθάνουν έξω από την Καλή Βρύση, όπου τους περιμένουν κάτοικοι του χωριού με τον ήχο της καμπάνας της εκκλησίας. Στη συνέχεια γίνεται τραπέζι με κρεατικά στην κοινότητα από προσφορές ανθρώπων του χωριού.

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Μικρόπολης διοργανώνει κάθε χρόνο 3ήμερες εκδηλώσεις με θέμα το τσίπουρο και το κάστανο.

2017 09 21 140117

Πρώτη μέρα:
Κάθε χρόνο, την εποχή που επαγγελματίες και μερακλήδες του καλού τσίπουρου παράγουν το τσίπουρο της χρονιάς, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Μικρόπολης διοργανώνει Γιορτή Τσίπουρου.
Η εκδήλωση πραγματοποιείται στο αποστακτήριο του κ. Κώστα Ουζούνη. Παραδοσιακά τοπικά εδέσματα, γίδα, κρασί και τσίπουρο προσφέρεται σε όλους τους καλεσμένους .
Χορευτικά τμήματα του Πολιτιστικού Συλλόγου αναλαμβάνουν να ψυχαγωγήσουν τους προσκεκλημένους .

Δεύτερη μέρα:
Την επόμενη μέρα οι λάτρεις του βουνού και της φύσης επισκέπτονται το Καστανόδασος της Μικρόπολης. Τα κάστανα που συλλέγονται
προσφέρονται για τις δραστηριότητες της Γιορτής Κάστανου

Τρίτη μέρα:
Η γιορτή κάστανου πραγματοποιείται στο μοναστήρι της Παναγίας της Καστανούσας, στην μέση του καστανοδάσους. Ο σύλλογος
αναλαμβάνει το ψήσιμο και το βράσιμο του κάστανου και επίσης προσφέρει κόκκινο κρασί.

Το πρώτο Σάββατο του Νοεμβρίου, τα τελευταία χρόνια και μετά απο πρωτοβουλία του πολιτιστικού συλλόγου, καθιερώθηκε η γιορτή τσίπουρου στα δύο αποστακτήρια που υπάρχουν στην Καλή Βρύση.
Στο χωριό που η αμπελοκαλλιέργεια ήταν γνωστή από τα παλαιότερα χρόνια, η παραγωγή τσίπουρου στα παραδοσιακά καζάνια θεωρείται
από όλους ιεροτελεστία.
Την ημέρα αυτή προσφέρεται στους παρευρισκόμενους τσίπουρο και κρασί και πλούσια εδέσματα καθώς και παραδοσιακή βραστή γίδα.
Επικρατεί μεγάλο ολονύχτιο γλέντι με ήχους των τοπικών οργάνων γκάιντας και νταχαρέ καθώς και άλλων πιο σύχρονων οργάνων

kalibrysi tsipouro

platanos2016 02

Ο Μουσικοχορευτικός Σύλλογος Προσοτσάνης «Ο Μέγας Αλέξανδρος» στα μέσα Ιουλίου κάθε χρόνο, στον αύλιο χώρο του Α’ Δημοτικού Σχολείου Προσοτσάνης, πραγματοποιεί μακεδονικό παραδοσιακό γλέντι με τον τίτλο «ΠΛΑΤΑΝΟΣ».
Η τοποθεσία όπου διεξάγεται αυτό το γλέντι είναι ιστορική, αφού επί τουρκοκρατίας εκεί κτυπούσε η καρδιά του ελληνικού στοιχείου. Δίπλα στα Εκπαιδευτήρια των Ελλήνων της Προσοτσάνης, όπου υπήρχε ο ελληνορθόδοξος ναός των Εισοδίων της Θεοτόκου, υπό τη σκιά του πλάτανου που φυτεύτηκε αργότερα (1937) δίπλα σε δημόσια βρύση.
Τα τελευταία χρόνια στην εκδήλωση παίζει τραγούδια και σκοπούς το μουσικό παραδοσιακό σχήμα του συλλόγου μας «Αγριάνες», ενώ παλαιότερα ορχήστρες από διάφορα μέρη της Μακεδονίας. Συμμετέχουν τα χορευτικά τμήματα του συλλόγου, και ορισμένες χρονιές προσκαλούνται και άλλοι πολιτιστικοί σύλλογοι.
Ακολουθεί γλέντι για όλο τον κόσμο που κατακλύζει το χώρο.

Τα Κοκκινόγεια βρίσκονται στο Β.Δ τμήμα του Νομού Δράμας, κτισμένα σε υψόμετρο 140 μέτρων. Είναι ένα χωριό με ιδιαίτερο κάλλος, καταπράσινο και με τον ποταμό Αγγίτη να ρέει τα πεντακάθαρα νερά του.
Κτισμένο στους πρόποδες του Φαλακρού Όρους και σε απόσταση 10 χλμ. από το Μενοίκιο Όρος κατέχει μια καταπληκτική θέση στο χάρτη του Δήμου Προσοτσάνης.
Με ιδιαίτερη λαμπρότητα γιορτάζεται κάθε χρόνο η Αγία Κυριακή στο ομώνυμο ξωκλήσι, που βρίσκεται δίπλα στο ποταμό Αγγίτη, περιτριγυρισμένο από πλούσια βλάστηση και προσφέρει δροσιά και ηρεμία στους επισκέπτες.
Σε συνεργασία τοπικοί φορείς και σύλλογοι διοργανώνουν από τα τέλη Ιουνίου έως 8 Ιουλίου Πανηγυρικές εκδηλώσεις θρησκευτικού,
πολιτιστικού και αθλητικού ενδιαφέροντος.
Οι αθλητικές δραστηριότητες πραγματοποιούνται στο άριστα διαμορφωμένο γήπεδο του χωριού και οι πολιτιστικές εκδηλώσεις (θέατρο, παιχνίδια, βραβεύσεις, συναυλία κ.α) στο προαύλιο χώρο του Πολιτιστικού Συλλόγου Κοκκινογείων (πρώην Δημοτικό Σχολείο)

 

Τριήμερες πανηγυρικές εκδηλώσεις για τους Αγίους Αναργύρους. Το πανηγύρι ξεκινάει στις 29 Ιουνίου και κορυφώνεται την 1η Ιουλίου. Πρώτη ημέρα: Εκδηλώσεις για τα παιδιά. Διαγωνισμός ζωγραφικής, αυγουλοδρομίες, τσουβαλοδρομίες κ.τ.λ .
Δεύτερη ημέρα: Συνάντηση παιδικών χορευτικών συγκροτημάτων. Τρίτη ημέρα: Παρουσίαση του χορευτικού και της χορωδίας του Συλλόγου.
Επίσης κάθε χρόνο μας τιμούν με την παρουσία τους και άλλες χορευτικές ομάδες.

Sunday, 11 February 2018 23:14

Αναβίωση του κλήδονα

Ο Κλήδονας είναι ένα πολύ παλιό έθιμο και το συναντάμε σε πολλά μέρη της Ελλάδας, αλλά και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Η λέξη Κλήδονας είναι πανάρχαια (Ιωνική λέξη) και σημαίνει τον ήχο που προαναγγέλλει το μέλλον, σαν ένα είδος προφητείας με λόγια που
έχουν προφητική σημασία.Όμως, το έθιμο του Κλήδονα , όπως μας το μάθανε οι γονείς μας και το αναβιώνουμε και σήμερα, συνδέεται βέβαια με την αρχαία μαντική κληδόνα αλλά δεν έχει τον χαρακτήρα της μαντικής γενικά. Έχει περιοριστεί μόνο σε ερωτικούς χρησμούς.
Το έθιμο πραγματοποιούνταν στην Προσοτσάνη μέχρι τα μέσα της 10ετίας του 1950 σε γειτονιές όπου έμεναν περισσότερες οικογένειες
προσφύγων από Αν.Θράκη και Μ. Ασία. Την παραμονή του Αγιαννιού (24 Ιουνίου) τα αγόρια της γειτονιάς ανάβανε στα σταυροδρόμια
φωτιές (τις μπουμπούνες) μόλις σουρούπωνε. Για προσανάμματα χρησιμοποιούσαν τα Μαγιάτικα στεφάνια που έφερναν οι κοπέλες.
Πάνω από τις φωτιές πηδούσαμε όλοι, αγόρια και κορίτσια και παντρεμένες.
Λέγανε πως αν πηδούσες τρείς φορές ήταν καλό για την υγεία σου και επιπλέον θα έφευγαν οι ψύλλοι και οι κοριοί. Αμέσως μετά, οι κοπέλες έπαιρναν τα σταμνιά (πήλινα μικρά δοχεία νερού) και πήγαιναν στη βρύση ή το πηγάδι να γεμίσουν νερό και να το φέρουν στο προκαθορισμένο σπίτι, όπου είχαν προετοιμάσει το ειδικό χάλκινο
δοχείο (την μπακίρα) για να το ρίξουν μέσα. Το νερό αυτό το λέμε “αμίλητο” γιατί κατά την μετάβαση των κοριτσιών στην βρύση και την επιστροφή, δεν έπρεπε να μιλήσουν, παρά τα έντονα πειράγματα από τα αγόρια. Αν κάποια υπέκυπτε και μιλούσε, έπρεπε να χύσει το νερό και να πάει να το ξαναγεμίσει.
Στην μπακίρα με το αμίλητο νερό, έβαζε κάθε κοπέλα το ριζικάρι της (μικρή ανθοδέσμη) που είχε προετοιμάσει και για να το ξεχωρίζει από τα άλλα, έδενε ένα σημάδι που ήταν δακτυλίδι ή σκουλαρίκι, χάνδρα κ.α. Μετά η μπακίρα σκεπαζόταν με κόκκινο πανί, το οποίο έδεναν με σκοινί και κλείδωναν με κλειδαριά. Όλες μαζί λέγανε το δίστιχο: “Κλειδώνουμε τον κλήδονα με τ ́ Αγιαννιού την χάρη κι όποια έχει καλό ριζικό, να δώσει να τον πάρει”. Κάθε ριζικάρι μελετιέται από την κοπέλα στο όνομα ορισμένου προσώπου (που θα ήθελε π.χ. να παντρευτεί).
Ο κλήδονας τοποθετείται κάτω από μια τριανταφυλλιά σε ύπαιθρο για να τον βλέπουν τη νύχτα τα άστρα.
Την επομένη το πρωί, το παίρνουν μέσα στο σπίτι πριν τον δει ο ήλιος. Ανήμερα του Αϊ-Γιαννιού, μετά τη θεία λειτουργία ή το απόγευμα συνήθως, συγκεντρώνονταν τα κορίτσια γύρω από τον κλήδονα και τον άνοιγαν τραγουδώντας “Ανοίξατε τον κλήδονα να βγει η χαριτωμένη κι όπου πάει να σταθεί, να είναι κερδισμένη”.
Δυο παιδιά, ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που ζουν και οι δυο γονείς τους, βγάζουν ένα-ένα τα ριζικάρια από τον κλήδονα.
Για κάθε ριζικάρι απαγγέλλεται και ένα δίστιχο (κότημα), το οποίο θεωρείται ως χρησμός σχετικά με το πρόσωπο στο όνομα του οποίου μελετήθηκε το ριζικάρι που βγήκε. Το περιεχόμενο των δίστιχων, περιστρέφεται σχεδόν πάντοτε στο ζήτημα της τύχης, αν δηλαδή θα παντρευτεί νωρίς, αν την αγαπούν ή την μισούν, ή την περιπαίζουν, κ.τ.λ. “Το κυπαρίσσι το ψηλό, το μεσιανό κλωνάρι, το κοντογειτονόπουλο γυρεύει να σε πάρει”. Πολλές φορές επαναλαμβάνονταν η διαδικασία εξαγωγής των ριζικαριών και την
τρίτη φορά απαγγέλλονταν σκωπτικά δίστιχα.
“Σαν μαθ ́ ο σκύλος γράμματα και η γάτα να διαβάζει, τότε και συ θα παντρευτείς να κάνει ο κόσμος χάζι”.Ακολουθεί χορός γύρω από τον Κλήδονα μέχρι τη δύση του ήλιου.

prosotsani sillogoi 2 0

Η γιορτή του Θεού είναι ένα παλιό έθιμο των κατοίκων της Μικρόπολης και χρονολογείται γύρω στα 1980.
Τότε συνηθιζόταν να γιορτάζεται την άνοιξη πριν την ημέρα των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στο εξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου. Την ημέρα εκείνη δεν δούλευε κανείς κάτοικος του χωριού.
Συμμετείχαν όλοι στο κάλεσμα προκειμένου να ζητήσουν από τον Θεό να πάει καλά η σοδειά και γενικά οι αγροτικές παραγωγές.
Το 1985 στις αρχές του Μάη, οι χριστιανοί για να ξεχάσουν το τουρκικό ζυγό ξεκίνησαν να γιορτάζουν την Ημέρα του Θεού τρώγοντας και πίνοντας άφθονο κρασί. Το γεγονός αυτό ανησύχησε την τότε τουρκική στρατιωτική διοίκηση της περιοχής η οποία διέταξε αμέσως τον στρατό να σφάξει τους χριστιανούς. Και τότε έγινε το Θαύμα. Βροντές και αστραπές γέμισαν τον ουρανό ενώ ο μεγάλος σεισμός που ακολούθησε, θεωρήθηκε σημάδι από τον Θεό.
Αυτό το γεγονός, θορύβησε τους Τούρκους και στάθηκε η αφορμή να σταματήσουν οι σφαγές γιορτάζοντας όλοι μαζί, Τούρκοι και Έλληνες, αυτήν τη συγκεκριμένη ημέρα ως « ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ».
Αρχικά το γλέντι ξεκινούσε στο εξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου και τελείωνε αργά το βράδυ στην επάνω πλατεία του χωριού. Πλέον το γλέντι ξεκινάει και τελειώνει στο εξωκλήσι.
Κάθε χρόνο, το πρωί στο Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου τελείται η Θεία Λειτουργία, το απόγευμα γίνεται λιτάνευση της εικόνας η οποία καταλήγει στο εξωκλήσι όπου γίνεται εσπερινός.
Μετά διανέμεται από τα μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου του χωριού δωρεάν γίδα, το λεγόμενο ‘ Κουρμπάνι’ και άφθονο ούζο και κρασί.
Ακολουθούν παραδοσιακοί χοροί και πλούσιο γλέντι με λαϊκή και παραδοσιακή ορχήστρα.
Υπάρχει υπαίθρια ταβέρνα του συλλόγου για την εξυπηρέτηση όσων επιθυμούν να παραμείνουν το βράδυ στην εορτή

 

Sunday, 11 February 2018 22:48

Η γιορτή της μητέρας

Η Αρχαία Ελλάδα είναι η πρωταρχική πηγή αναφοράς στην “γιορτή της μητέρας”.
Ήταν γιορτή της άνοιξης όπου λατρευόταν η Γαία, η μητέρα Γη, μητέρα όλων των θεών και των ανθρώπων. Αργότερα την αντικατέστησε η κόρη της η Ρέα η σύζυγος του Κρόνου, μητέρα του Δία και θεά της γονιμότητας.
Καθώς ο Χριστιανισμός εξαπλώθηκε στην Ευρώπη η γιορτή μεταβλήθηκε προς τιμή της “Μητέρας Εκκλησίας” αλλά με τον καιρό οι δύο έννοιες συγχωνεύτηκαν. Έτσι ο κόσμος τιμούσε ταυτόχρονα την μητέρα και την Εκκλησία.
Παραδοσιακά δώρα όπως τα λουλούδια, τα φυτά ή οι σοκολάτες προσφέρονταν στη Γιορτή της μητέρας.
Κάθε χρόνο τη 2η Κυριακή του Μαΐου στη δημοτική αίθουσα πολλαπλών χρήσεων Προσοτσάνης, πραγματοποιείται μουσικοχορευτική παράσταση από τα χορευτικά τμήματα του Πολιτιστικού Συλλόγου “Ο Μέγας Αλέξανδρος”, αφιερωμένη στο πολυαγαπημένο πρόσωπο όλων, αυτό της μάνας. Η γιορτή περιλαμβάνει σύντομη ομιλία για την ημέρα, σκετς, θεατρικές σκηνές, απαγγελία ποιημάτων από τα μικρά παιδιά, παραδοσιακά τραγούδια και χορούς. Στο τέλος της εκδήλωσης προσφέρεται στις μάνες από ένα λουλούδι.

ΔΗΜΟΣ ΔΡΑΜΑΣ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΔΟΞΑΤΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΠΑΡΑΝΕΣΤΙΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΠΡΟΣΟΤΣΑΝΗΣ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ Κ. ΝΕΥΡΟΚΟΠΙΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

© 2018 Destanea. All Rights Reserved. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: ΡΕΝΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΟΥ | ΑΙΓΑΙΟΥ 4 ΔΡΑΜΑ, 66100 | 6932416400 - eirtrian@otenet.gr