rena

rena

Το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας συμπληρώνει φέτος το Σεπτέμβρη τα 43 χρόνια του.
Σε πείσμα των δύσκολων καιρών συνεχίζει τις δράσεις του και τις εξακτινώνει από την πόλη της Δράμας στην υπόλοιπη Ελλάδα και το εξωτερικό.
Η προσπάθεια αυτή δεν θα είχε επιτύχει αν η ίδια η πόλη δεν το στήριζε ηθικά και έμπρακτα όλα αυτά τα χρόνια.
Καλούμε και φέτος όσους θα ενδιαφέρονταν να προσφέρουν εθελοντική εργασία κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ (20-26 Σεπτεμβρίου 2020) ή και κατά την προετοιμασία, να υποβάλλουν βιογραφικά και αιτήσεις εκδήλωσης ενδιαφέροντος στο This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Απαραίτητα προσόντα:
Γνώση ξένης γλώσσας (κατά προτίμηση αγγλικά)
Χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή

Πληροφορίες:
Γραμματεία Φεστιβάλ, Αγίας Βαρβάρας 9, 66100 Δράμα
Τηλ.: +30 25210 47575

«Wild Duck» του Γιάννη Σακαρίδη

Σάββατο 25 Ιουλίου 2020
21:30

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

 

Το Σάββατο 25 Ιουλίου, στις 21.30, το Φεστιβάλ Δράμας παρουσιάζει στο Cine Aλέξανδρος το Wild Duck (2013), πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Γιάννη Σακαρίδη προσφέροντας στο κοινό της πόλης μια ακόμα ευκαιρία να γνωρίσει το έργο του νέου καλλιτεχνικού διευθυντή του Φεστιβάλ. Η ταινία έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο και ταξίδεψε σε πλήθος φεστιβάλ σε όλον τον κόσμο.

Σύνοψη

Ο Δημήτρης, μηχανικός τηλεπικοινωνιών, κλείνει την επιχείρησή του λόγω χρεοκοπίας. Αναλαμβάνει να διαλευκάνει ένα σκάνδαλο υποκλοπών μαζί μ’ έναν πρώην συνάδελφο. Η λεπτομερής έρευνα στο σύστημα κινητής τηλεφωνίας, τους οδηγεί σ’ ένα ύποπτο διαμέρισμα πολυκατοικίας. Σύντομα, μια άρρωστη ένοικος του επάνω ορόφου, αποσπά την προσοχή του Δημήτρη.

 

Σκηνοθετικό σημείωμα

“To WILD DUCK είναι μια ταινία για τις επιλογές που κάνουμε όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με ηθικά διλήμματα και οικονομικά συμφέροντα. Ειδικά στα πιο ταραγμένα χρόνια, πολιτικά και οικονομικά, της σύγχρονης ιστορίας της Ελλάδας. Πάντοτε ήθελα να κάνω μια ταινία για κάποιον ο οποίος πηγαίνει κόντρα στο κατεστημένο, ακόμη κι αν ανήκει σ’ αυτό.
Ύστερα από δεκαοχτώ χρόνια ως επαγγελματίας κινηματογραφιστής στο Λονδίνο (μοντέρ και σκηνοθέτης ταινιών μικρού μήκους), επέστρεψα στη χώρα μου για να κάνω την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία μου, λίγο πριν ξεσπάσει η οικονομική κρίση. Εκ πρώτης όψεως, λάθος συγκυρία. Τελικά, όχι. Σε περιόδους όπου η οικονομική και κοινωνική αναταραχή -όπως αυτή των τελευταίων ετών στην Ελλάδα - φέρνει ανατροπές παντού, ακόμη και στον πολιτισμό, η εντυπωσιακή καλλιτεχνική έκρηξη που έχει συντελεστεί (κυρίως) στο ανεξάρτητο ελληνικό σινεμά, επέτεινε την ανάγκη μου να εκφραστώ ως σκηνοθέτης. Να έχω καλλιτεχνική ελευθερία ώστε να εμπνέομαι από ρεαλιστικούς χαρακτήρες σε αναγνωρίσιμα περιβάλλοντα, χωρίς να χάνω το κοινωνικό πλαίσιο. Όπως ο πρωταγωνιστής μου στο WILD DUCK, κάποιος ο οποίος φτάνει στο σημείο μηδέν, περικυκλωμένος από εκατοντάδες κεραίες κινητής τηλεφωνίας στις ταράτσες της Αθήνας».

Γιάννης Σακαρίδης

Cast
Δημήτρης ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΛΟΓΟΘΕΤΗΣ
Παναγιώτα ΘΕΜΙΣ ΜΠΑΖΑΚΑ
Νίκος ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΥΡΠΑΣΟΠΟΥΛΟΣ
Πέτρος ΗΛΙΑΣ ΛΟΓΟΘΕΤΗΣ
Μάνος ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΑΝΚΟΓΛΟΥ
Βασιλική ΕΥΣΤΑΘΙΑ ΤΣΑΠΑΡΕΛΗ
Γιαννάκης ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΑΜΠΟΥΛΤΖΗΣ

 

Συντελεστές
Σενάριο - Σκηνοθεσία ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΑΚΑΡΙΔΗΣ
Διευθυντής Φωτογραφίας JAN VOGEL
Σκηνογράφος ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΖΟΥΡΑΡΗ
Μοντέρ ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΑΚΑΡΙΔΗΣ
Ηχολήπτης ΣΠΥΡΟΣ ΑΡΑΒΟΣΙΤΑΣ
Ενδυματολόγος ΑΛΕΞΙΑ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ
Σύμβουλος Σεναρίου ΕΥΓΕΝΙΑ ΛΥΡΟΥΔΙΑ
Πρωτότυπη Μουσική ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ
Διευθυντής Παραγωγής ΚΟΣΜΑΣ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Παραγωγοί ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΑΚΑΡΙΔΗΣ
ΝΙΚΟΣ ΦΡΑΓΚΟΣ
ΒΕΝΙΑ ΒΕΡΓΟΥ
Παραγωγή ATHENS FILMMAKERS’ CO-OPERATIVE

Σε συμπαραγωγή με JAN VOGEL
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΛΟΓΟΘΕΤΗ
ΕΡΤ Α.Ε.
ΠΟΛΑ ΜΠΟΥΣΙΟΥ
ΧΡΙΣΤΟ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ
ΓΡΗΓΟΡΗ ΚΑΡΥΔΗ
ΓΙΩΡΓΟ ΠΥΡΠΑΣΟΠΟΥΛΟ
ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ
ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΑΚΑΡΙΔΗ

Με την υποστήριξη ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

 

«Κυρία υπουργέ, Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι

Αν παρομοιάζαμε την εκπαίδευση με εκκρεμές, ο κ. Φίλης Υπουργός επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, είχε τραβήξει στο «αριστερό» άκρο, με το κεφαλοκλείδωμα της ιδιωτικής εκπαίδευσης από το κράτος. Σήμερα η κα Κεραμέως, σε αντιστάθμισμα, την τραβά όσο δεξιότερα τόσο καλύτερα, με τη βούλα του νόμου για την ιδιωτική εκπαίδευση. Η όλη κατάσταση μοιάζει “μία σου και μία μου” ως κόντρα επίδειξης ισχύος μεταξύ αντιπάλων.
Θύμα η ίδια η Εκπαίδευση, το Σχολείο, οι Μαθητές. Παράπλευρη απώλεια οι Δάσκαλοί τους.
Σχολείο όμως σημαίνει Δάσκαλος. Χωρίς άξιους, ασφαλείς, αφοσιωμένους δασκάλους η κοινωνία του αύριο είναι εκ προοιμίου καταδικασμένη.
Όσα νέα αντικείμενα και να προστεθούν,
όσες ρομποτικές,
όσες κάμερες,
όσες καλοκαιρινές δραστηριότητες και
όσοι νέοι, ελεύθεροι κανονισμοί λειτουργίας
καλό σχολείο χωρίς καλούς δασκάλους δεν γίνεται!!!

Η ιδιωτική εκπαίδευση στη χώρα μας είναι μια έννοια παρεξηγημένη, φορτωμένη με τα βαρίδια ιδεοληψίας, ταξικότητας, διχαστικής λογικής για ιστορικούς αλλά κυρίως πολιτικούς λόγους που ανήκουν στο παρελθόν και εκεί οφείλουν να μείνουν.
Η σύγκριση του θεσμικού πλαισίου που έχουμε οικοδομήσει για την ιδιωτική εκπαίδευση σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη είναι απογοητευτική. Επιμένουμε να πορευόμαστε με όρους της δεκαετίας ΄70, όπου τα ιδιωτικά σχολεία χωρίζονταν σε δύο κατηγορίες:
• τα μετρημένα στα δάχτυλα “καλά ιδιωτικά” για τους ευγενείς γόνους πλουσίων και
• τα “εύκολα ιδιωτικά” που μοίραζαν απολυτήρια με το αζημίωτο με την ελάχιστη παρουσία κατ’ επίφαση μαθητών.
Τα χρόνια πέρασαν. Η ασφυκτική παρέμβαση του κράτους είναι έκδηλη σε όλη τη σφαίρα του δημόσιου βίου μας. Το ξέρουμε όλοι, για δεκαετίες εξυπηρέτησε (για να είμαστε δίκαιοι) τη δημιουργία θεμελιωδών δομών που απαραίτητα οφείλει να έχει ένα σύγχρονο κράτος.
Αναγνωρίσαμε (τουλάχιστον ορισμένοι) τις στρεβλώσεις που ταυτόχρονα δημιουργήθηκαν στην πορεία του χρόνου και σήμερα προσπαθούμε με χίλια βάσανα κι άλλα τόσα πισωγυρίσματα, να απαλλαγούμε από αυτές, να αλλάξουμε μοντέλο διοίκησης από το σφιχταγκάλιασμα του κράτους που πνίγει κάθε ανάσα δραστηριότητας.
Ασφαλώς δεν θα γλίτωνε η Παιδεία. Ο πλέον πρόσφορος τόπος δεν είναι άλλος από τα Ιδιωτικά Σχολεία. Από τον τρόπο της αδειοδότησης, της λειτουργίας, μέχρι τα εκπαιδευτικά προγράμματα που εφαρμόζουν και το ωρολόγιο πρόγραμμά τους. Τα εργασιακά των εκπαιδευτικών της ιδιωτικής εκπαίδευσης είναι το τελευταίο.
Κι όμως όλη η προτεραιότητα και η αγωνία του Υπουργείου εκεί βρίσκεται. Τυχαία; Ή μήπως το Υπουργείο έλυσε όλα τα άλλα;
Η Ελλάδα, πράγματι είναι μια από τις τελευταίες χώρες στην Ε.Ε. με ασφυκτικό κρατικό έλεγχο, όπου επιβάλλει την κατά γράμμα εφαρμογή του εθνικού προγράμματος σπουδών, χωρίς καμιά δυνατότητα ουσιαστικών παρεκκλίσεων (Eurydice, 2012).
Ας είναι καλά και ο ΣΥΡΙΖΑ που το τερμάτισε.
Δυστυχώς στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, Δημόσιο και ιδιωτικό, δεν υπάρχει:
• ευελιξία στα ωρολόγια και αναλυτικά προγράμματα,
• εμπιστοσύνη στη συλλογική λειτουργία του σχολείου
• εμπιστοσύνη στον εκπαιδευτικό,
• εποπτεία,
• καθοδήγηση,
• έλεγχος,
• επιμόρφωση,
• αξιολόγηση.
Οι πολιτικές αυτές δυστυχώς δεν υπάρχουν!!!

Κυρίες και κύριοι,
Βρισκόμαστε στο 2020 και αν θέλουμε να βλέπουμε με καθαρό μάτι, οφείλουμε να κοιτάζουμε το τι συμβαίνει σήμερα, κατάματα και χωρίς αγκυλώσεις. Αυτό που καταγράφεται είναι ότι το 7% του μαθητικού πληθυσμού και των οικογενειών του στην Ελλάδα εμπιστεύεται την ιδιωτική εκπαίδευση.
Γιατί;
Απαντούν όλες οι σύγχρονες έρευνες:
• Γιατί στη μεγάλη πλειοψηφία τους οι μαθητές από τα ιδιωτικά σχολεία επιτυγχάνουν σημαντικά υψηλότερες επιδόσεις σε σταθμισμένου τύπου εξετάσεις σε σχέση με τους μαθητές των δημοσίων σχολείων.
• Γιατί τα ιδιωτικά σχολεία αποδεικνύονται παράγοντας για πιο αποδοτικά και καλύτερα εκπαιδευτικά αποτελέσματα με μικρότερο κόστος ανά μαθητή.
• Γιατί οι γονείς είναι πιο σίγουροι για τις γνώσεις που παίρνουν τα παιδιά τους,
• Γιατί δεν χρειάζεται να τα «σέρνουν» από δραστηριότητα σε δραστηριότητα όλο το απόγευμα.
• Γιατί καλλιεργείται ως κουλτούρα η προσπάθεια για αριστεία και οι υψηλές επιδόσεις των μαθητών. Τι καλύτερη διαφήμιση για τον επιχειρηματία!!!!
• Γιατί εξασφαλίζουν καλύτερο κλίμα μάθησης, πειθαρχίας, κυρίως αυτοπειθαρχίας έναντι του δημοσίου σχολείου. Ενός Δημόσιου σχολείου - που ένας κοινός μας γνωστός - πέρασε ως μόδα την καταστροφική αντίληψη ότι άμα κάνεις το Σχολείο σου μπάχαλο, με 2μηνες καταλήψεις, σπασμένα θρανία, φθορές που εξοφλούνται από τον κάθε φορολογούμενο, μπορεί να δεις μια μέρα τον εαυτό σου και πρωθυπουργό με βασικό εφόδιο αυτό που τόσο καλά έμαθες. Είναι οδυνηρό αλλά αληθινό.
• Γιατί πέρα από τις έρευνες που το αποκαλύπτουν όλοι όσοι είμαστε γονείς, ξέρουμε ότι είναι πολύ περισσότεροι οι μαθητές που αποφοιτούν από ιδιωτικά σχολεία και συνεχίζουν τις σπουδές τους σε ανώτερο επίπεδο στοχεύοντας ψηλά, σε σχέση με τους αποφοίτους των δημοσίων σχολείων.
• Γιατί τελικά όλοι ενδιαφερόμαστε για το δημόσιο σχολείο και είμαστε φανατικά υπέρ της επιλογής του για την εκπαίδευση των παιδιών όμως για τα παιδιά μας, αγωνιζόμαστε πολλές φορές χρησιμοποιώντας και αθέμιτα μέσα για μια θέση σε ένα Πρότυπο ή Πειραματικό ως πρώτη επιλογή. Αν όχι, ψάχνουμε τρόπους, μπαούλα, αγροτεμάχια στην άνω ραχούλα της γιαγιάς, το περίσσευμα από τη σύνταξη γονιών και πεθερικών, για 2η ή 3η δουλειά, ώστε να εξασφαλίσουμε τα δίδακτρα ενός «καλού» ιδιωτικού σχολείου.

Είναι βέβαιο ότι όλα τα παραπάνω, θα θέλαμε να υπάρχουν, να καλλιεργούνται, να είναι ο εφικτός στόχος στο Ελληνικό Δημόσιο Σχολείο, όχι στα λίγα Πρότυπα-Πειραματικά, ή στα καλά ιδιωτικά αλλά στο σχολείο της κάθε γειτονιάς, του κάθε χωριού της ελληνικής περιφέρειας.
Αλλά αυτό παραμένει ευσεβής πόθος. Αυτό τον πόθο αναγνώρισε ο ΣΥΡΙΖΑ και τι έκανε; Αντί να ψηλώσει το Δημόσιο Σχολείο (γιατί αυτό θέλει και κόπο και χρόνο και χρήμα) κόντυνε όσο πρόλαβε και το ιδιωτικό. Ισότητα δια της ισοπέδωσης!!!

Κυρία Υπουργέ,
Ζητούμενο μετά από 4 χρόνια ισοπέδωσης και στραγγαλισμού της εκπαίδευσης κύριο μέλημα και προτεραιότητα του Υπουργείου θα έπρεπε να είναι (δεν είναι) η προστασία του αγαθού της εκπαίδευσης που παρέχεται στα παιδιά των Ελλήνων τόσο από τα δημόσια όσο και τα ιδιωτικά σχολεία. Είναι βέβαιο ότι τα παραπάνω αποτελέσματα των ερευνών, αφορούν όλα τα σχολεία Δημόσια και ιδιωτικά και μεγιστοποιούνται όταν λειτουργούν σε συνθήκες μεγαλύτερης αυτονομίας, απαλλαγμένα από τον κορσέ της γραφειοκρατίας του κράτους. Όταν δηλαδή δώσουμε περισσότερες ευκαιρίες στα ίδια τα σχολεία να οργανώνουν τη μαθησιακή διαδικασία με τον τρόπο που εξυπηρετεί τις σύγχρονες ανάγκες που δεν είναι όμοιες παντού.
Το πρώτο νομοσχέδιο που περίμενε κανείς να φέρετε, ως νέα κυβέρνηση θα αφορούσε: οι δομές διοίκησης, εποπτείας, καθοδήγησης, επιμόρφωσης και προσλήψεων των νέων εκπαιδευτικών. Αυτά είναι τα θεμέλια, οι κολώνες για να κτιστούν όλα τα υπόλοιπα: τα προγράμματα, το περιεχόμενο, οι νέες διδακτικές μεθοδολογίες, οι υποστηρικτικές πολιτικές και να δοθεί μεγαλύτερη ευελιξία και αυτονομία στα σχολεία και στον εκπαιδευτικό της τάξης.
Εσείς μόνον αυτά δεν κάνετε.
Θεωρητικά, το νέο νομοσχέδιο αφορά την περιορισμένη ομάδα των ιδιωτικών σχολείων, σχολάρχες, μαθητές ιδιωτικών και εκπαιδευτικούς εργαζόμενους σε αυτά. Στην πραγματικότητα όμως "αγγίζει" όλη την ελληνική κοινωνία και εμποτίζει τη νέα γενιά με την αντίστοιχη εκ δεξιών ταξικότητα που αποπνέει. Εκεί βρίσκεται και η ομοιότητα των χειρισμών της τωρινής ηγεσίας του Υπ. Παιδείας με αυτούς της προηγούμενης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.
Διαφημίστηκε ότι εισάγει ένα νέο τοπίο στην Ιδιωτική Εκπαίδευση με ρυθμίσεις που προωθούν την απελευθέρωση του ιδιωτικού σχολείου από τον πράγματι ασφυκτικό κλοιό ελέγχου του κράτους, έμπνευσης και υλοποίησης ΣΥΡΙΖΑ με τον νόμο 4415/2016 και ανατρέπει ρυθμίσεις, πραγματικά δεσμά, με ιδεοληπτικά χαρακτηριστικά:
• Διευρυμένο ωρολόγιο πρόγραμμα,
• απογευματινά φροντιστήρια στα ιδιωτικά σχολεία,
• εξωσχολικές δραστηριότητες το καλοκαίρι,
• αθλητικές δραστηριότητες και κατά τη διάρκεια του διδακτικού έτους και κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.
Όλα αυτά θα οργανώνονται από εκπαιδευτικούς οι οποίοι, σύμφωνα με το Υπουργείο, θα έχουν «πρόσθετες δυνατότητες για αμειβόμενη απασχόληση». ‘Ελεύθερη’ επιλογή διευθυντών και εσωτερικού κανονισμού είναι μερικές εύηχες από τις ρυθμίσεις, που ανατρέπουν το σημερινό τοπίο εμπνεύσεως ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.
Το Υπουργείο προς τα έξω προβάλλει την ανάγκη «για μεγαλύτερη ευελιξία και αυτονομία στις ιδιωτικές εκπαιδευτικές δομές». Ωραία ακούγεται!!! Ξέρετε όμως καλά ότι η αυτονομία (σε όλα τα εκπαιδευτικά συστήματα του κόσμου) συνοδεύεται με ισχυρές δομές εποπτείας και ελέγχου από πλευράς Υπουργείου Παιδείας.
Υπάρχουν; Όχι φυσικά! Στην Ελλάδα ζούμε.
Καλό το πέπλο της απελευθέρωσης της γνώσης και της αριστείας από τη μέγγενη της κρατικής παρέμβασης αλλά πέπλο. Που καλύπτει ανεπιτυχώς τη μόνη έγνοια της ηγεσίας του Υπουργείου: Την εξυπηρέτηση του πάγιου αιτήματος των ιδιοκτητών ιδιωτικών σχολείων: Απελευθέρωση των απολύσεων των εκπαιδευτικών που εργάζονται σε αυτά.
Με το παρόν σχέδιο νόμου οι απολύσεις θα γίνονται με βάση την κοινή εργατική νομοθεσία.
Είναι αλήθεια ότι αυτό ίσχυε και στο παρελθόν (νόμος Κ. Αρβανιτόπουλου 4254/2014). Στο προτεινόμενο νομοσχέδιο το “μάρμαρο” αφορά την απελευθέρωση των απολύσεων και την κατάργηση της δοκιμαστικής διετίας, τη δυνατότητα οι επιχειρηματίες της εκπαίδευσης να μην δεσμεύονται στις επιλογές τους από καμιά νομοθεσία.
Η νέα ρύθμιση ας μην κοροϊδευόμαστε, δεν απελευθερώνει την εκπαίδευση απελευθερώνει τους Σχολάρχες και «πλήττει» τους Εκπαιδευτικούς .

Κυρίως αυτούς με μεγαλύτερη προϋπηρεσία, άρα μεγαλύτερη εμπειρία αλλά ταυτόχρονα μεγαλύτερο κόστος για τον επιχειρηματία. Είναι βέβαιο ότι μεγάλα ιδιωτικά σχολεία δεν πρόκειται να ρισκάρουν τη φήμη για την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης με αριβίστικες πρακτικές και αναλώσιμους εκπαιδευτικούς.
Επειδή εδώ ζούμε όλοι, γνωρίζουμε τι γίνεται. Αλώστε ο νόμος θεσμοθετείται για να περιφρουρήσει και να προστατέψει το σύνολο της παρεχόμενης από ιδιωτικούς φορείς εκπαίδευσης. Ή μήπως κάνω λάθος; Όχι τα 10 -20 μεγάλα ονομαστά ιδιωτικά εκπαιδευτήρια. Αυτά έτσι κι αλλιώς μάλλον δεν τον πολυχρειάζονται.
Θετικοί στις ρυθμίσεις εμφανίζονται κυρίως οι εκπρόσωποι των ιδιωτικών σχολείων, αρνητικοί οι εκπρόσωποι των εκπαιδευτικών.
Το Υπ. Παιδείας και η ηγεσία του προ καιρού, και μετά τα όσα άκουσε στον νόμο για την τάχα “αναβάθμιση του δημόσιου Σχολείου” δια της επαναφοράς της διαγωγής, είχε ανακοινώσει 4 μεγάλες προτεραιότητες – πυλώνες της εκπαιδευτικής της μεταρρύθμισης:
• Τεχνική Εκπαίδευση – Επαγγελματικά Λύκεια
• Δομές διοίκησης στην Εκπαίδευση
• Αξιολόγηση εκπαιδευτικών
• Ιδιωτική Εκπαίδευση

Το ότι ξεκίνησε από το τελευταίο κάτι λέει για τις προτεραιότητες της ηγεσίας του. Κάτι που έχει να κάνει με τον σαφή ιδεολογικό της προσανατολισμό. Στη νέα εποχή της μετριοπάθειας, της προσπάθειας εξεύρεσης κοινών τόπων ανάμεσα στα κόμματα, στην εποχή που απαιτούνται συγκλίσεις, η Υπουργός προκρίνει την ανάγκη να είναι συνεπής με ένα πολύ συγκεκριμένο κοινό.
Στον βωμό αυτόν θυσιάζει κάθε ιδέα πραγματικής μεταρρύθμισης στο Ελληνικό Σχολείο δημόσιο και Ιδιωτικό, αλλάζει προτεραιότητες, αρνείται τον ουσιαστικό διάλογο με τους εμπλεκόμενους φορείς γιατί έχει ένα πολύ σαφές σχέδιο στο μυαλό της – μια αποστολή.
Δεν βγήκαν τυχαία στα κάγκελα οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί. Το ότι έφυγαν από τον διάλογο θα πρέπει να μας προβληματίσει όλους.

 

Υπάρχει μια απλή αλήθεια:
• Το παρόν σχέδιο νόμου έρχεται για να φέρει στον τομέα της ιδιωτικής εκπαίδευσης το «Easy fire, easy hire».
• Είναι διχαστικό γιατί δημιουργεί εκπαιδευτικούς α και β κατηγορίας.
• Αντιμετωπίζει το σχολείο ως οποιαδήποτε επιχείρηση παραβλέποντας τις επιταγές του ελληνικού Συντάγματος και ιδίως το άρθρο 16 παρ. 8 Συντ. που θεσπίστηκε ακριβώς με σκοπό να διασφαλίσει μια αυξημένη προστασία στην εργασία των ιδιωτικών εκπαιδευτικών.

Ως προς τους όρους εργασίας των εκπαιδευτικών στα ιδιωτικά σχολεία, με το νομοσχέδιο δάσκαλοι και καθηγητές θα λογίζονται πλέον ως κοινοί εργαζόμενοι σε μία κοινή εμπορική επιχείρηση π.χ. εστίασης ή λιανεμπορίου!
Αυτός ο πολύ σαφής σχεδιασμός του υπουργείου ντύθηκε και στολίστηκε με ωραία λόγια για κανένα περιοδικό του εξωτερικού που θα προβάλει το προφίλ της νέας Υπουργού Παιδείας: “Αγκυλώσεις που υφίστανται και επιτάσσουν την αλλαγή του παρόντος θεσμικού καθεστώτος είναι, μεταξύ άλλων, το ασφυκτικό και συγκεντρωτικό πλαίσιο λειτουργίας των ιδιωτικών σχολείων, η αδυναμία αποτελεσματικής διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού, η έλλειψη ευελιξίας στα εβδομαδιαία ωρολόγια προγράμματα και σε πρόσθετες εκπαιδευτικές και άλλες δραστηριότητες, οι περιορισμοί στις δυνατότητες επιπλέον απασχόλησης των εκπαιδευτικών, οι περιορισμοί στη χρήση εγκαταστάσεων” .
Ωραίες εκφράσεις, διαπιστώσεις, επιθυμίες και ευχές!!

Λέτε: “Από το νομοσχέδιο απορρέουν σημαντικά οφέλη για τους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς, τα σχολεία.
Για τους μαθητές:
• Αναβάθμιση της παρεχόμενης εκπαίδευσης με την εισαγωγή συστήματος αξιολόγησης εκπαιδευτικού έργου, σχολικής μονάδας και εκπαιδευτικών, κλπ
Για τους εκπαιδευτικούς:
• Ευκαιρίες πρόσθετης απασχόλησης με δυνατότητα αύξησης του εισοδήματός τους
Για τα σχολεία:
• Μεγαλύτερη ελευθερία, περισσότερες δυνατότητες επιλογών
Ωραία όλα αυτά αλλά ποιοι θα τα εποπτεύουν, θα τα ελέγχουν και θα τα αξιολογούν; Εδώ δεν έχετε φτιάξει τις δομές αυτές στο Δημόσιο Σχολείο στο οποίο μάλιστα τα παραπέμπετε όλη τη νομοθέτηση.

Οι εργαζόμενοι στα ιδιωτικά σχολεία με το δίκιο τους φοβούνται ότι οι όροι κάτω από τους οποίους θα εργάζονται θα επιδεινωθούν με το νέο νομοθέτημα.
Το καθεστώς που από εδώ και πέρα θα διέπει τις σχέσεις των εκπαιδευτικών με τους εργοδότες τους αλλάζει δραματικά. Η σύμβαση εργασίας μετατρέπεται πλέον σε μια απλή σύμβαση του κοινού εργατικού δικαίου, στην οποία έχουν πλήρη εφαρμογή οι διατάξεις για την αναιτιώδη καταγγελία, τη μισή αποζημίωση σε περίπτωση προειδοποίησης απόλυσης (τακτική καταγγελία), τη μη καταβολή αποζημίωσης σε περίπτωση απόλυσης εντός του πρώτου 12μηνου της απασχόλησης κλπ θα τα δούμε και στην κατ’ άρθρον συζήτηση.

Αφού αυτό το παραδεχτούμε και σταματήσει το Υπουργείο να κρύβεται πίσω από το δάχτυλό του μπορούμε να συζητήσουμε τα μεγάλα ερωτήματα που ποτέ δεν τέθηκαν σε συζήτηση:
• Είναι οι εκπαιδευτικοί και η φύση της δουλειάς τους σαν όλους τους λοιπούς εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα;
• Θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται ως προς τα εργασιακά τους δικαιώματα και υποχρεώσεις διαφορετικά από την Πολιτεία;
• Είναι οι επιχειρήσεις Ιδιωτικής Εκπαίδευσης σαν τις κοινές εμπορικές επιχειρήσεις;

Η ηγεσία του Υπουργείου υπόρρητα και μονολιθικά έχει ήδη δώσει τις απαντήσεις της. Ακριβώς όπως έκανε και ο ΣΥΡΙΖΑ. Χωρίς κανέναν διάλογο. Με εξαίρεση των ευεργετουμένων από το Ν/Σ. Ας γίνει κατανοητό η εκπαιδευτική πολιτική είναι Εθνική υπόθεση και απαιτεί συναινέσεις και μακροχρόνιες πολιτικές.
Μέχρι όμως να βρει το θάρρος το Υπ. Παιδείας να καταθέσει την πραγματική του άποψη ξεστόλιστη από πολύχρωμες φούσκες για “απελευθερώσεις” και “αναβαθμίσεις σχολείων”, και μέχρι να βρει τα αφτιά να ακούσει τον αντίλογο, εμείς θα είμαστε και θα παραμείνουμε αρνητικοί στις μεθοδεύσεις του που τελικά καμιά σχέση δεν έχουν ούτε με εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, ούτε με αριστεία, ούτε με προαγωγή της γνώσης, ούτε με το πώς θα φτιάξουμε ένα καλύτερο σχολείο Δημόσιο ή Ιδιωτικό».

Τα Επιμελητήρια της Α.Μ.Θ, σήμερα 24-7-2020 και μετά την έκδοση της υπ’ αριθμόν πρωτοκόλλου 9098/22 Ιουλίου 2020 του Συντονιστή της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας – Θράκης, η οποία ακύρωσε τις αποφάσεις του Περιφερειάρχη Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης που αφορούσαν την αντικατάσταση μελών του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρείας ΔΕΣΜ-ΟΣ ΑΜ-Θ αλλά και της αναγκαιότητας σύστασης εσωτερικής επιτροπής για την παραλαβή των έργων των επιχειρήσεων της Περιφέρειάς μας, αιτηθήκαμε εγγράφως προς τον Περιφερειάρχη να προβεί σε όλες τις απαιτούμενες ενέργειες για τη σύγκληση έκτακτης Γενικής Συνέλευσης και νομότυπου ορισμού μελών στο Διοικητικό Συμβούλιο.
Οι Διοικήσεις των Επιμελητηρίων της Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης με γνώμονα την υποστήριξη των επιχειρήσεων της Περιφέρειάς μας θα προβούμε σε κάθε νόμιμη ενέργεια για επαναφορά της σύννομης και ομαλής λειτουργίας της ΔΕΣΜ- ΟΣ ΑΜΘ.

Με εκτίμηση,
Οι Πρόεδροι των Επιμελητηρίων Α.Μ.Θ

 

Κομοτηνή, 24 Ιουλίου 2020

ΠΡΟΣ
Κον Χρήστο Μέτιο
Περιφερειάρχη Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
1. Κον Κωνσταντίνο Ναλμπάντη
Εκπρόσωπο της Γ.Σ. ΔΕΣΜ-ΟΣ ΑΜΘ
2. Κον Ταρκάν Μουλταζά
Αναπληρωτή της Γ.Σ. ΔΕΣΜ-ΟΣ ΑΜΘ
3. ΕΦΕΠΑΕ

Κύριε Περιφερειάρχη,

Σύμφωνα την με αριθμό πρωτοκόλλου 9098/22-7-2020 απόφαση του Συντονιστή της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας – Θράκης και σύμφωνα, αφενός, ακυρώθηκαν οι α) υπ’ αριθμόν οικ. 1522/7-4-2020 και β) υπ’ αριθμόν οικ. 1898/4-5-2020 αποφάσεις σας περί ορισμού δυο μελών στο Διοικητικό Συμβούλιο της εταιρείας και αφετέρου τέθηκε ζήτημα νομιμότητας του συνόλου των μελών που ορίσατε το Νοέμβριου του έτους 2019, ως μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρείας ΔΕΣΜ-ΟΣ ΑΜ-Θ.
Ενόψει της αναγκαιότητας άμεσης σύστασης εσωτερικής επιτροπής (για τη διεκπεραίωση παραλαβής των έργων των επιχειρήσεων της Περιφέρειας) και προκειμένου να μη δημιουργηθούν περαιτέρω προβλήματα στην λειτουργεία της εταιρείας και κατ΄ επέκταση στους επενδυτές, σας καλούμε να προχωρήσετε άμεσα σε νομότυπο ορισμό μελών στο διοικητικό συμβούλιο καθώς και να μετέχετε στην έκτακτη γενική συνέλευση που θα συγκληθεί άμεσα προς αντιμετώπιση των επειγόντων θεμάτων

Με εκτίμηση,
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ ΚΑΒΑΛΑΣ
ΜΑΡΚΟΣ ΔΕΜΠΑΣ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ ΔΡΑΜΑΣ
ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ ΞΑΝΘΗΣ
ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΜΩΡΑΪΤΗΣ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟΥ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ ΡΟΔΟΠΗΣ
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΒΙΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ ΡΟΔΟΠΗΣ
ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΓΡΑΒΑΝΗΣ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΥ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΑΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΑΜΘ &
ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ ΕΒΡΟΥ
ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΤΟΨΙΔΗΣ

Ο βουλευτής Δράμας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία Θεόφιλος Ξανθόπουλος, συνυπέγραψε με άλλους 49 συναδέλφους του βουλευτές της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ερώτηση προς την κυβέρνηση με θέμα την ανάγκη να ενισχυθεί ο περιφερειακός και τοπικός τύπος και να μην εφαρμοσθεί η μη υποχρεωτικότητας των δημοσιεύσεων.
Όπως αναφέρεται στην ερώτηση που κατατέθηκε με πρωτοβουλία του τομεάρχη ψηφιακής πολιτικής και βουλευτή Θεσπρωτίας του ΣΥΡΙΖΑ Μ. Κατσή «περισσότερες από 50 εβδομαδιαίες περιφερειακές και τοπικές εφημερίδες έκλεισαν την τριετία 2011-2013, με βασικές αιτίες την οικονομική κρίση και την αδιαφορία των τότε κυβερνήσεων για οικονομική στήριξη και εξασφάλιση πλαισίου υγιούς ανταγωνισμού. Η κατάσταση αυτή άρχισε να μπαίνει σε τάξη και τα έντυπα μέσα να βλέπουν προοπτικές βιωσιμότητας, με νομοθετικές παρεμβάσεις όπως το Ηλεκτρονικό Μητρώο Περιφερειακού και Τοπικού τύπου του ν.4487/2017 και τα προγράμματα οικονομικής ενίσχυσης των επιχειρήσεων έκδοσης εφημερίδων του ν.4609/2019, τα οποία κατήργησε η σημερινή κυβέρνηση ΝΔ».
Επιπλέον της αδιαφορίας της ΝΔ για τη συνέχιση των προγραμμάτων οικονομικής ενίσχυσης, ήρθε και η πρόσφατη πανδημική κρίση να δυσκολέψει ακόμα περισσότερο την επιβίωση των περιφερειακών και τοπικών εφημερίδων, οι οποίες παίζουν σημαντικό ρόλο και υπηρετούν με συνέπεια το έργο της ενημέρωσης των πολιτών στις τοπικές κοινωνίες, σημειώνουν οι βουλευτές.
Και προσθέτουν:
Μέσα σε αυτό το ρευστό οικονομικό περιβάλλον, με τις νέες συνθήκες που έχουν δημιουργηθεί, οι ιδιοκτήτες των μέσων του περιφερειακού και τοπικού Τύπου, σε περίπτωση κατάργησης από 1/1/2021 των δημοσιεύσεων υποχρεωτικού χαρακτήρα (προκηρύξεων, διακηρύξεων κ.ά.), όπως προβλέπει η ισχύουσα νομοθεσία, θα κληθούν να αντιμετωπίσουν μια επιπλέον συρρίκνωση του εσόδων τους.
Ο αριθμός των εφημερίδων που έχουν το δικαίωμα δημοσιεύσεων, ανέρχεται σε διακόσιες τριάντα δύο (232), δηλαδή σχεδόν στο σύνολο του εβδομαδιαίου και ημερήσιου Τύπου της Περιφέρειας και του τοπικού Τύπου της Αττικής.
Όπως έχει επισημάνει η Ένωση Ιδιοκτητών Επαρχιακού Τύπου (ΕΙΕΤ), σε περίπτωση κατάργησης των υποχρεωτικών δημοσιεύσεων, είναι βέβαιο ότι η συντριπτική πλειοψηφία των εφημερίδων, που σήμερα δικαιούνται αυτές τις δημοσιεύσεις, θα οδηγηθούν σε λουκέτο, ενώ, ακόμη κι αυτές που θα καταφέρουν να επιβιώσουν, θα αναγκαστούν να συρρικνωθούν ακόμα περισσότερο σε μια πολύ δύσκολη εποχή για τον έντυπο Τύπο εν γένει.
Για τους λόγους αυτούς, υπογραμμίζουν οι βουλευτές, αποτελεί θέμα μείζονος σημασίας για τον -εβδομαδιαίο και ημερήσιο- περιφερειακό και τοπικό Τύπο η οριστική, χωρίς ημερομηνία λήξης, άρση της μη υποχρεωτικότητας δημοσιεύσεων, καθώς για τους πολίτες που ζουν στην Περιφέρεια, είναι ένα στοιχείο διαφάνειας και ενημέρωσης, ενώ για τους ιδιοκτήτες των μέσων είναι, στις περισσότερες των περιπτώσεων, ζήτημα επιβίωσης των επιχειρήσεών τους και αντιστοίχως και των εργαζομένων σε αυτά.
Ακολουθεί η αναλυτικά η ερώτηση:


ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς
• τον Υπουργό Ανάπτυξης και Επενδύσεων, κ. Α. Γεωργιάδη
• τον Υφυπουργό στον Πρωθυπουργό, αρμόδιο για θέματα Επικοινωνίας και Ενημέρωσης, κ. Σ. Πέτσα

 

Θέμα: Διατήρηση υποχρεωτικών δημοσιεύσεων στον περιφερειακό και τοπικό Τύπο

Περισσότερες από 50 εβδομαδιαίες περιφερειακές και τοπικές εφημερίδες έκλεισαν την τριετία 2011-2013, με βασικές αιτίες την οικονομική κρίση και την αδιαφορία των τότε κυβερνήσεων για οικονομική στήριξη και εξασφάλιση πλαισίου υγιούς ανταγωνισμού. Η κατάσταση αυτή άρχισε να μπαίνει σε τάξη και τα έντυπα μέσα να βλέπουν προοπτικές βιωσιμότητας, με νομοθετικές παρεμβάσεις όπως το Ηλεκτρονικό Μητρώο Περιφερειακού και Τοπικού τύπου του ν.4487/2017 και τα προγράμματα οικονομικής ενίσχυσης των επιχειρήσεων έκδοσης εφημερίδων του ν.4609/2019, τα οποία κατήργησε η σημερινή κυβέρνηση ΝΔ. Επιπλέον της αδιαφορίας της ΝΔ για τη συνέχιση των προγραμμάτων οικονομικής ενίσχυσης, ήρθε και η πρόσφατη πανδημική κρίση να δυσκολέψει ακόμα περισσότερο την επιβίωση των περιφερειακών και τοπικών εφημερίδων, οι οποίες παίζουν σημαντικό ρόλο και υπηρετούν με συνέπεια το έργο της ενημέρωσης των πολιτών στις τοπικές κοινωνίες.

Μέσα σε αυτό το ρευστό οικονομικό περιβάλλον, με τις νέες συνθήκες που έχουν δημιουργηθεί, οι ιδιοκτήτες των μέσων του περιφερειακού και τοπικού Τύπου, σε περίπτωση κατάργησης από 1/1/2021 των δημοσιεύσεων υποχρεωτικού χαρακτήρα (προκηρύξεων, διακηρύξεων κ.ά.), όπως προβλέπει η ισχύουσα νομοθεσία, θα κληθούν να αντιμετωπίσουν μια επιπλέον συρρίκνωση του εσόδων τους. Θεωρείται θέμα μείζονος σημασίας για τον -εβδομαδιαίο και ημερήσιο- περιφερειακό και τοπικό Τύπο η οριστική, χωρίς ημερομηνία λήξης, άρση της μη υποχρεωτικότητας δημοσιεύσεων, καθώς για τους πολίτες που ζουν στην Περιφέρεια, είναι ένα στοιχείο διαφάνειας και ενημέρωσης, ενώ για τους ιδιοκτήτες των μέσων είναι, στις περισσότερες των περιπτώσεων, ζήτημα επιβίωσης των επιχειρήσεών τους και αντιστοίχως και των εργαζομένων σε αυτά.

Ο αριθμός των εφημερίδων που έχουν το δικαίωμα δημοσιεύσεων, ανέρχεται σε διακόσιες τριάντα δύο (232), δηλαδή σχεδόν στο σύνολο του εβδομαδιαίου και ημερήσιου Τύπου της Περιφέρειας και του τοπικού Τύπου της Αττικής.

Όπως έχει επισημάνει η Ένωση Ιδιοκτητών Επαρχιακού Τύπου (ΕΙΕΤ), σε περίπτωση κατάργησης των υποχρεωτικών δημοσιεύσεων, είναι βέβαιο ότι η συντριπτική πλειοψηφία των εφημερίδων, που σήμερα δικαιούνται αυτές τις δημοσιεύσεις, θα οδηγηθούν σε λουκέτο, ενώ, ακόμη κι αυτές που θα καταφέρουν να επιβιώσουν, θα αναγκαστούν να συρρικνωθούν ακόμα περισσότερο σε μια πολύ δύσκολη εποχή για τον έντυπο Τύπο εν γένει. Η ΕΙΕΤ επισημαίνει, επιπλέον, ότι ακόμα και ενδεχόμενη παράταση της ημερομηνίας κατάργησης των υποχρεωτικών δημοσιεύσεων, θα θέσει τον περιφερειακό Τύπο σε κατάσταση «ομηρίας», αφού θα διατηρείται μία έωλη κατάσταση, η οποία αφενός απειλεί την διασφάλιση της βιωσιμότητας των εκδοτικών επιχειρήσεων και αφετέρου ακυρώνει κάθε δυνατότητα προγραμματισμού και σχεδίασης (προσλήψεις, επενδύσεις, ψηφιακή αναβάθμιση κ.ά.) για τις περιφερειακές εφημερίδες.

Στην κατάργηση των δημοσιεύσεων υποχρεωτικού χαρακτήρα από το 2015, είχε δεσμεύσει τη χώρα η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, υλοποιώντας την επιταγή της εργαλειοθήκης του ΟΟΣΑ. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ πέτυχε την παράταση της ισχύος των υποχρεωτικών δημοσιεύσεων μέχρι την 31/12/2020, μέσω της παρ.12 του άρ. 379 του ν.4412/2016. Στη συνέχεια, τον Αύγουστο 2018, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να βγάλει τη χώρα από τα Μνημόνια. Συνεπώς, η σημερινή κυβέρνηση ΝΔ δεν έχει καμία δικαιολογία, καθώς της έχουν παραδοθεί μεγάλοι βαθμοί ελευθερίας για να έχει τη δυνατότητα να διατηρήσει οριστικά τις υποχρεωτικές δημοσιεύσεις ως ένα σταθερό μέτρο. Γίνεται σαφές, επομένως, ότι αν δεν το πράξει, ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες, θα είναι μια ακόμα απόδειξη αδιαφορίας της ΝΔ για την επιβίωση του περιφερειακού και τοπικού Τύπου. Και, μάλιστα, υπό τη σκιά των πρόσφατων γεγονότων με τις πρωτοφανείς, πλήρως αδιαφανείς, χωρίς κριτήρια και λογοδοσία, μεθοδεύσεις μοιράσματος 20 εκατ. ευρώ για την καμπάνια για τον κορονοϊό, όπου επιπλέον δεν υπήρξε μέριμνα να δοθεί το 30% σε περιφερειακά ΜΜΕ, κατ' αναλογία με την κείμενη νομοθεσία για τη διαφημιστική δραστηριότητα του Δημοσίου. Παρόλο που ο ρόλος του περιφερειακού και τοπικού τύπου, ήταν και αποδείχθηκε ιδιαίτερα κομβικός ως προς την ενημέρωση τοπικής εμβέλειας των πολιτών σχετικά με την πανδημία.

Επειδή, τα προβλήματα του περιφερειακού Τύπου επιδεινώθηκαν με την έλευση της πανδημίας.

Επειδή, υπάρχει ο κίνδυνος απώλειας θέσεων εργασίας.

Επειδή, η άμεση επίλυση του μείζονος αυτού θέματος θα δώσει βαθιά ανάσα σε όλους τους εκδότες του Περιφερειακού Τύπου, καθώς και τη δυνατότητα στις επιχειρήσεις Τύπου να προγραμματίζουν τις δραστηριότητες τους.

Επειδή, η επιβίωση του περιφερειακού τύπου είναι ζήτημα δημοκρατίας και διαφάνειας.

Επειδή, ο περιφερειακός τύπος επιτελεί περαιτέρω λειτουργίες αναφορικά με τον κεντρικό τύπο.

Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί:
Προτίθενται να μεριμνήσουν, ώστε να δρομολογηθεί εγκαίρως η οριστική άρση της μη υποχρεωτικότητας δημοσιεύσεων στον περιφερειακό και τοπικό Τύπο;


Οι ερωτώντες βουλευτές
Κάτσης Μάριος
Αβραμάκης Ελευθέριος
Αγαθοπούλου Ειρήνη-Ελένη
Αλεξιάδης Τρύφων
Αναγνωστοπούλου Αθανασία (Σία)
Αραχωβίτης Σταύρος
Αυγέρη Θεοδώρα (Δώρα)
Αυλωνίτης Αλέξανδρος - Χρήστος
Βαρδάκης Σωκράτης
Βέττα Καλλιόπη
Γιαννούλης Χρήστος
Γκαρά Αναστασία (Νατάσα)
Γκιόλας Ιωάννης
Δραγασάκης Ιωάννης
Ελευθεριάδου Σουλτάνα
Ζαχαριάδης Κωνσταντίνος
Ηγουμενίδης Νικόλαος
Θραψανιώτης Εμμανουήλ
Καλαματιανός Διονύσιος-Χαράλαμπος
Καρασαρλίδου Ευφροσύνη (Φρόσω)
Κασιμάτη Ειρήνη (Νίνα)
Καφαντάρη Χαρούλα (Χαρά)
Μάλαμα Κυριακή
Μαμουλάκης Χαράλαμπος (Χάρης)
Μάρκου Κωνσταντίνος
Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος
Μπάρκας Κωνσταντίνος
Μπουρνούς Ιωάννης
Μωραΐτης Αθανάσιος (Θάνος)
Ξανθόπουλος Θεόφιλος
Παπαηλιού Γεώργιος
Παπανάτσιου Αικατερίνη
Παππάς Νικόλαος
Πούλου Παναγιού (Γιώτα)
Ραγκούσης Ιωάννης
Σαρακιώτης Ιωάννης
Σκουρολιάκος Παναγιώτης (Πάνος)
Συρμαλένιος Νικόλαος
Τελιγιορίδου Ολυμπία
Τζάκρη Θεοδώρα
Τζούφη Μερόπη
Τριανταφυλλίδης Αλέξανδρος (Αλέκος)
Τσίπρας Γεώργιος
Φάμελλος Σωκράτης
Φίλης Νικόλαος
Χαρίτου Δημήτριος (Τάκης)
Χαρίτσης Αλέξανδρος (Αλέξης)
Χατζηγιαννάκης Μιλτιάδης
Χρηστίδου Ραλλία
Ψυχογιός Γεώργιος

Η μεγάλη θεατρική- καλλιτεχνική επιτυχία ΔΥΟ ΓΥΜΝΑ ΑΣΠΡΑ ΧΕΡΙΑ με την ηθοποιό Μελίνα Μποτελλη, καθήλωσε και εντυπωσίασε το κοινό την περασμένη Τετάρτη στο θέατρο του Άλσους Αγίου Γεωργίου στην Τρίπολη.
Μια μοναδική παράσταση μέσα σ' ένα φανταστικό θέατρο και περιβάλλον ,οι θεατές είδαν την αγαπημένη τους ηθοποιό να ξεδιπλώνει το ταλέντο της και να ερμηνεύει το έργο που έγραψε η ίδια πριν τρία χρόνια.
Τα έδωσε όλα η Μελίνα. Μίλησε με το έργο και το ταλέντο της στις ψυχές των θεατών .
ΔΥΟ ΓΥΜΝΑ ΑΣΠΡΑ ΧΕΡΙΑ, ο θεατρικός μονόλογος ύμνος στη μητρότητα και την τέχνη, ύμνος στους ανθρώπους της κλασσικής μουσικής.Η αποθέωση που έζησε η Μελίνα στην Τρίπολη δεν περιγράφεται.
Η ηθοποιός και μουσική ερμηνεύτρια υποδύθηκε 8 ρόλους .Δεκάδες συναισθήματα ένιωσαν οι θεατές που στο τέλος χειροκροτούσαν όρθιοι στο θέατρο.
Τον δήμαρχο Τρίπολης εκπροσώπησε η αντιδήμαρχος πολιτισμού κ. Ελένη Καρούντζου που μίλησε θερμότατα στο τέλος για την κ. Μποτελλη.
Θέρμο χαιρετισμό έστειλε και ο τ. νομάρχης Αρκαδίας κ. Παναγιώτης Γιαννόπουλος και η σύζυγός του Κάτια.

received 2578579522454004

Το Σάββατο 25 Ιουλίου 2020, στις 09:00, η εκπομπή «Αστικό Τοπίο» του Τηλεοπτικού Σταθμού της Βουλής των Ελλήνων, θα παρουσιάσει την ιστορία της Μεγάλης Λέσχης.
Η παραγωγός της εκπομπής, Έφη Μάντζαρη, επισκέφθηκε την Καβάλα τον περασμένο Φεβρουάριο, προκειμένου να ξεναγηθεί στο ανακαινισμένο κτίριο της Μεγάλης Λέσχης και να καταγράψει στοιχεία της σπάνιας αρχιτεκτονικής της. Επίσης, κατά τη διάρκεια της εκπομπής, θα προβληθεί τόσο το πλούσιο αρχειακό υλικό που διαθέτει ο Δήμος Καβάλας, όσο και οι συνεντεύξεις που παραχώρησαν η Πρόεδρος της Φιλοπτώχου Αδελφότητας Κυριών Καβάλας, Σμαρώ Νικολαΐδου, ο γνωστός αρχιτέκτονας, Γιάννης Αναγνωστόπουλος και οι ιστορικοί ερευνητές, Κώστας Παπακοσμάς και Κομνηνός Απότας.
Τη παρουσίαση της Μεγάλης Λέσχης θα την δείτε σε λίγες ημέρες και στο κανάλι της βουλής στο Youtube αλλά και στη σελίδα της εκπομπής στο Facebook: https://www.facebook.com/astikotopio

ΑΣΤΙΚΟ ΤΟΠΙΟ 3

ΑΣΤΙΚΟ ΤΟΠΙΟ 4

ΑΣΤΙΚΟ ΤΟΠΙΟ 2

ΦΩΤΟ ΑΣΤΙΚΟ ΤΟΠΙΟ 1

Γράφει ο Ιωάννης Αμπατζόγλου*

Το μνημείο στο Πισοδέρι στήθηκε από την ομάδα Μακεδόνες Δραμινοί στις 17 Ιουνίου 2020 και όπως ήταν αναμενόμενο προκάλεσε πολλές αντιδράσεις. Κυρίως ενοχλήθηκαν αυτοί που δεν θέλουν να υπάρχει μνημείο που θα θυμίζει την αντίσταση των Ελλήνων κατά της υπογραφής της Συμφωνίας των Πρεσπών. Ασκήθηκε όμως κριτική και από άλλες πλευρές. Σχετικά με τις αντιδράσεις του δημοτικού συμβουλίου του δήμου Πρεσπών και του δημάρχου κ. Παναγιώτη Πασχαλίδη έχει γίνει αναφορά σε προηγούμενο άρθρο και έχουν δοθεί οι απαραίτητες εξηγήσεις.
Σε αυτό το άρθρο υπάρχουν ερωτήσεις και απαντήσεις υπό μορφή συνέντευξης, ώστε να φανεί τι πραγματικά συνέβη, κάτω από ποιες συνθήκες και να φωτιστούν σημεία τα οποία πολλοί δεν γνωρίζουν.
Γιατί το αποκαλούμε μνημείο;

Στο λεξικό του Ι. Σταματάκου διαβάζουμε, μνημεῖον: «ἐνθύμιον περί τινος (προσώπου ἤ πράγματος), κάτι πού μᾶς ἀνακαλεῖ εἰς τήν μνήμην μας πρόσωπόν τι ἤ πρᾶγμα»1. Η συγκεκριμένη μαρμάρινη στήλη λοιπόν, με την επιγραφή που φέρει, μας θυμίζει το γεγονός της αντίστασης των Ελλήνων κατά της υπογραφής της επαίσχυντης Συμφωνίας των Πρεσπών με την οποία παραχωρήθηκε το όνομα της Μακεδονίας, αλλά και η μακεδονική ταυτότητα και γλώσσα στους Σκοπιανούς. Δεν σημαίνει ότι με αυτό το μνημείο τιμούμε νεκρούς όπως έχουν υποστηρίξει κάποιοι κακοπροαίρετοι. Άλλωστε, στα αποκαλυπτήρια του μνημείου δεν κάναμε ούτε μνημόσυνο ούτε στεφάνι καταθέσαμε, αφού δεν υπήρξαν νεκροί στα επεισόδια που έγιναν κατά την ημέρα της υπογραφής της Συμφωνίας των Πρεσπών. Επομένως, ούτε ηρώο κατασκευάσαμε, ούτε υποτιθέμενους νεκρούς τιμούμε εκεί. Αυτή η μαρμάρινη στήλη είναι απλά ένα σημείο μνήμης για να μην ξεχάσουμε ποτέ την αντίσταση κατά αυτής της συμφωνίας, αλλά και για να συνεχίσουμε τον αγώνα εναντίον της.
Γιατί το μνημείο στήθηκε με σχετική μυστικότητα;

Η άδεια για την τοποθέτηση του μνημείου είχε εκδοθεί από τον δήμο Πρεσπών και φυσικά ο συγκεκριμένος δήμος αλλά και η τοπική κοινότητα του Πισοδερίου γνώριζαν για αυτό το έργο. Ωστόσο προτιμήσαμε να μην δημοσιοποιήσουμε τις τελευταίες μας κινήσεις μέχρι την τοποθέτησή του, επειδή γνωρίζαμε ότι αυτό το μνημείο θα προκαλούσε μεγάλες αντιδράσεις –όπως και προκάλεσε– από πλευράς των ΦΙΛΟΣΚΟΠΙΑΝΩΝ και των ΣΥΡΙΖΑΙΩΝ. Στον κίνδυνο να μη μας αφήσουν να το στήσουμε, προτιμήσαμε να μην προβούμε σε δημόσια ανακοίνωση πριν την τοποθέτησή του και φυσικά δικαιωθήκαμε. Πράγματι, αμέσως μετά την κοινοποίηση στο διαδίκτυο –ότι έχει στηθεί το συγκεκριμένο μνημείο– κάποιοι κάτοικοι της περιοχής αντέδρασαν άμεσα τηλεφωνώντας στην αστυνομία και στο δήμο Πρεσπών προκειμένου να μάθουν εάν υπήρχε η σχετική άδεια για αυτό. Τρεις μέρες αργότερα η κ. Πέρκα βουλευτής Φλώρινας του ΣΥΡΙΖΑ –με ανοιχτή επιστολή της– ζήτησε την ανάκληση της απόφασης για την τοποθέτηση του μνημείου. Μάλιστα εκτός από τους βαρείς χαρακτηρισμούς που εξαπέλυσε εναντίον του μνημείου μας, τόνισε ότι θα χρησιμοποιήσει όλα τα νόμιμα μέσα προκειμένου να πετύχει την ανάκληση της άδειας τοποθέτησής του, δηλαδή να το ξηλώσει.
Είχε ενημερωθεί η ελληνική αλλά κυρίως η τοπική κοινωνία της Φλώρινας για αυτό το μνημείο;

Έναν χρόνο πριν, στις 14 Ιουνίου 2019 δημοσιεύθηκε ένα άρθρο2, το οποίο μεταξύ των άλλων αναφερόταν και στην ιδέα τοποθέτησης μίας επιγραφής-μνημείου στο Πισοδέρι, η οποία θα περιείχε ακριβώς αυτό το κείμενο που τελικά αναγράψαμε στο μνημείο. Από τη στιγμή που δημοσιοποιήθηκε αυτό το άρθρο σε διαδικτυακούς τόπους και εφημερίδες, η ιδέα αυτή έγινε δημόσια γνωστή σε όλη την Ελλάδα, τουλάχιστον σε όσους έτυχε να διαβάσουν το συγκεκριμένο άρθρο. Σε κάθε περίπτωση όμως κανείς δεν μπορεί να μας κατηγορήσει ότι κρατήσαμε την ιδέα κρυφή και δεν την ανακοινώσαμε.

Λίγες μέρες αργότερα, στις 17 Ιουνίου 2019, στο εστιατόριο «La Pisoderi», στο Πισοδέρι της Φλώρινας –στα πλαίσια των εκδηλώσεων για την Ημέρα Αντίστασης και Αγώνα κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών– επαναλάβαμε την πρόταση αυτή, να τοποθετηθεί δηλαδή η συγκεκριμένη επιγραφή στο Πισοδέρι. Μάλιστα, ο χώρος του εστιατορίου ήταν γεμάτος από κόσμο και παρουσία αρκετών Φλωρινιωτών συζητήθηκε αυτή η πρότασή με την οποία δεν διαφώνησε κανείς. Όλη αυτή η συζήτηση βιντεοσκοπήθηκε από την «ΗΧΩ Φλώρινας», η οποία είναι τοπικό μέσο μαζικής ενημέρωσης της Φλώρινας και μεταδόθηκε μέσω του διαδικτυακού της τόπου στην ευρύτερη περιοχή.

Επίσης, στις αρχές του 2020, υπήρξε μία συνομιλία με έναν φίλο Φλωρινιώτη με καταγωγή από το Πισοδέρι, ο οποίος συμμετέχει ενεργά και στον σύλλογο της Φλώρινας «Ο Αριστοτέλης». Του μεταφέρθηκε λοιπόν ότι υπάρχει ένα σχέδιο για κάτι πολύ καλό που πρόκειται να γίνει στο Πισοδέρι. Η αντίδρασή του ήταν ότι δεν χρειάζεται να κάνουμε τίποτα, επειδή όπως είπε έχουμε κάνει αρκετά μέχρι τώρα και η όποια δράση στο Πισοδέρι καλό θα ήταν να γινόταν την επόμενη χρονιά. Ενώ λοιπόν σκοπός μας ήταν να του ανακοινώσουμε τη σκέψη για την τοποθέτηση του μνημείου, μετά από αυτή του την αντίδραση δεν συνεχίσαμε την αποκάλυψη του σχεδίου. Ήταν αρνητικός, πριν ακόμα ακούσει σε ποιο θέμα αναφερόμαστε, επομένως δεν υπήρχε λόγος περαιτέρω συζήτησης επί αυτού.
Πάντως, γεγονός είναι ότι και αυτός ο φίλος που αναφέρεται πιο πάνω, αλλά και πολλοί άλλοι πατριώτες και πατριώτισσες από τη Φλώρινα, είτε με δημόσιες δηλώσεις είτε με άλλες πράξεις, υποστήριξαν τη διατήρηση του μνημείου στη θέση όπου αυτό τοποθετήθηκε. Το μνημείο έπρεπε να στηθεί, ήταν εθνική ανάγκη να προχωρήσουμε στην τοποθέτησή του και αυτό κάναμε. Η στάση των πατριωτών Φλωρινιωτών προστάτευσε αυτό το μνημείο. Παρά την πικρία ορισμένων –για το γεγονός ότι δεν ενημερώθηκε το σύνολο των κατοίκων του νομού Φλώρινας για την τελική φάση τοποθέτησης του μνημείου– τελικά οι Φλωρινιώτες και οι Φλωρινιώτισσες έβαλαν πάνω απ’ όλα το εθνικό συμφέρον. Σε αυτό το σημείο αξίζει να τονιστεί ότι στην απόφαση του δήμου Πρεσπών με την οποία εγκρίθηκε η τοποθέτηση του μνημείου, αναφέρεται ότι «ο Πρόεδρος της Κοινότητας Πισοδερίου μας ενημέρωσε ότι το θέμα συζητήθηκε και με τους κατοίκους του χωριού οι οποίοι δεν έχουν αντίρρηση με την τοποθέτηση της παραπάνω στήλης». Επομένως, οι κάτοικοι του Πισοδερίου είχαν ερωτηθεί και έδωσαν τη συγκατάθεσή τους για την τοποθέτηση του συγκεκριμένου μνημείου.
Γιατί υπήρξε λίστα χορηγών στο μνημείο;

Ο θεσμός της χορηγίας υπάρχει στην Ελλάδα από την αρχαιότητα. Και σήμερα υπάρχουν πολλά μνημεία στη χώρα μας στα οποία αναγράφονται και ιδιώτες χορηγοί χωρίς αυτό να έχει δημιουργήσει το παραμικρό πρόβλημα. Ενδεικτικά αναφέρονται τα εξής μνημεία: Των σφαγιασθέντων Θρακών στη Δράμα, του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Έδεσσα, του προσφυγικού ελληνισμού στην Έδεσσα και της ποντιακής γενοκτονίας στο Ριζό Σκύδρας στην Πέλλα. Μάλιστα, στο μνημείο του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Έδεσσα τα ονόματα των χορηγών βρίσκονται σε κεντρικό τμήμα του μνημείου και με μεγάλα γράμματα. Στο μνημείο του προσφυγικού ελληνισμού στην Έδεσσα, τα αντίστοιχα ονόματα των χορηγών, βρίσκονται στο πλαϊνό τμήμα του μνημείου, ενώ σε αυτό της ποντιακής γενοκτονίας στο Ριζό της Σκύδρας καλύπτουν όλη την επιφάνεια στο πίσω μέρος του μνημείου και το ένα πλαϊνό τμήμα του. Τέλος στο μνημείο των σφαγιασθέντων Θρακών στη Δράμα τα ονόματα των ιδιωτών χορηγών είναι ευδιάκριτα στην πίσω πλευρά του. Στο μνημείο που τοποθετήσαμε εμείς στο Πισοδέρι οι χορηγοί αναγράφονται στην πίσω πλευρά του μνημείου με γράμματα πολύ μικρότερα από αυτά της κεντρικής επιγραφής του μνημείου. Βέβαια, αρχικά προσπαθήσαμε να βρούμε ως χορηγούς, συλλόγους, ενώσεις και γενικότερα συλλογικότητες. Επειδή όμως αυτό δεν στάθηκε δυνατόν –και λόγω του ότι έπρεπε να προλάβουμε τις ημερομηνίες και να στήσουμε το μνημείο στις 17 Ιουνίου 2020, δηλαδή δύο χρόνια μετά την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών– στραφήκαμε σε ιδιώτες. Με αυτό τον τρόπο, μέσα σε λίγες μόνο ημέρες συγκεντρώθηκε όλο το ποσό που απαιτούνταν. Πολύ απλά, αν δεν υπήρχαν ιδιώτες χορηγοί δεν θα στηνόταν το μνημείο. Επίσης, επειδή το έργο αυτό το ανέλαβε η ομάδα Μακεδόνες Δραμινοί, λογικό ήταν οι περισσότεροι χορηγοί να είναι από τη Δράμα. Μεταξύ των χορηγών υπάρχουν ορισμένοι με έντονο συμβολισμό. Μερικοί από αυτούς είναι Δραμινοί, απόγονοι διακεκριμένων αγωνιστών και ηρώων του μακεδονικού αγώνα από ντόπια μακεδονικά χωριά, όπως και κάτοικοι άλλων χωριών τα οποία υπέφεραν από τη βουλγαρική βαρβαρότητα. Για αυτό τον λόγο αναγράφηκαν και τα χωριά καταγωγής των χορηγών, λόγω του συμβολισμού τους. Στους χορηγούς επίσης, υπάρχουν ο συνεταιρισμός δασοκτημόνων Πισοδερίου Φλώρινας, Έλληνες από τις ΗΠΑ, τον Καναδά, την Αυστραλία, την Βόρειο Ήπειρο, ένας Φιλλέληνας από τον Καναδά, αλλά και Έλληνες από την Ελλάδα. Επομένως, οι χορηγοί αντιπροσωπεύουν ένα μεγάλο τμήμα του παγκόσμιου ελληνισμού όπως επίσης και των ντόπιων Μακεδόνων. Η σειρά αναγραφής των ονομάτων έγινε πρωτίστως βάση του ποσού της χορηγίας και δευτερευόντως αλφαβητικά.

Οι χορηγοί χρηματοδότησαν το μνημείο προκειμένου αυτό να τοποθετηθεί στη θέση που τελικά τοποθετήθηκε. Εφόσον το μνημείο έλαβε τη θέση του στο Πισοδέρι και ο σκοπός επετεύχθη, οι συγκεκριμένοι ιδιώτες χορηγοί δεν έχουν αντίρρηση να αντικατασταθούν τα ονόματά τους με άλλα μη ιδιωτών. Για παράδειγμα, θα μπορούσαν να χαραχτούν στο μνημείο ως χορηγοί, ο Δήμος Πρεσπών, η Κοινότητα Πισοδερίου, ο Συνεταιρισμός Δασοκτημόνων Πισοδερίου και οι Μακεδόνες Δραμινοί. Η ιδέα δημιουργίας του μνημείου ήταν της ομάδας Μακεδόνες Δραμινοί, ο συνεταιρισμός Πισοδερίου συμφώνησε και συγχρηματοδότησε το έργο, η κοινότητα Πισοδερίου επίσης συμφώνησε και ζήτησε την άδεια από τον δήμο Πρεσπών ο οποίος τελικά την εξέδωσε. Επομένως, όλοι οι ανωτέρω συνέβαλλαν στην τοποθέτηση του μνημείου και θα είναι δίκαιο να αναγραφούν ως χορηγοί. Ενημερώνουμε λοιπόν την κοινότητα Πισοδερίου αλλά και τον δήμο Πρεσπών ότι οι ιδιώτες χορηγοί δέχονται να αντικατασταθούν τα ονόματά τους με αυτά που προαναφέρθηκαν. Τεχνικά αυτό είναι δυνατό να γίνει και αν θέλει η κοινότητα Πισοδερίου και ο δήμος Πρεσπών μπορούν να το πράξουν. Με αυτό τον τρόπο θα ισχυροποιηθεί η θέση του μνημείου, γεγονός που θα ικανοποιήσει τους αρχικούς χορηγούς, για τους οποίους το ζητούμενο είναι ο συμβολισμός και η δυναμική του μνημείου και όχι η αναγραφή των ονομάτων τους.
Γιατί στη λίστα των χορηγών υπάρχουν και αιρετοί της τοπικής αυτοδιοίκησης;

Στους χορηγούς δέχτηκαν να συμπεριληφθούν και δύο αιρετοί της τοπικής αυτοδιοίκησης του νομού Δράμας, οι οποίοι άλλωστε συμμετείχαν στις διαμαρτυρίες στο Πισοδέρι την ώρα της υπογραφής της Συμφωνίας των Πρεσπών το 2018. Οι συγκεκριμένοι αιρετοί αναγράφονται με τα ονόματά τους ως ιδιώτες, χωρίς να αναφέρεται η ιδιότητά τους. Σε αυτό το σημείο να σημειωθεί ότι οι ίδιοι είχαν ξεκαθαρίσει ότι επιθυμούσαν να συμμετάσχουν στη χορηγία του μνημείου άσχετα αν θα αναγράφονταν ή όχι τα ονόματά τους σε αυτό. Από τη στιγμή όμως που είχε αποφασιστεί να αναγραφούν τα ονόματα των χορηγών στο μνημείο, συμπεριλήφθηκαν και τα δικά τους. Σε κάθε περίπτωση, απαιτεί θάρρος η συμμετοχή ενός εκλεγμένου σε ένα τέτοιο μνημείο. Ας σκεφτούμε, πόσοι από τους ανθρώπους που έχουν εκλεγεί θα δεχόντουσαν να αναγράφεται το όνομά τους σε μια τέτοια λίστα. Στο επιχείρημα ότι όσων τα ονόματα αναγράφονται είναι σαν να διαφημίζονται, απαντάμε ότι οι άνθρωποι αυτοί επίσης στοχοποιούνται. Δεδομένης της στήριξης της Συμφωνίας των Πρεσπών από το πολιτικό μας σύστημα, η αναγραφή κυρίως εν ενεργεία πολιτικών στο συγκεκριμένο μνημείο ενέχει τον κίνδυνο αυτοί να απομονωθούν από τις δυνάμεις εκείνες που υπερασπίζονται ή σέβονται τη συγκεκριμένη συμφωνία. Αλλά αυτό ισχύει και γενικότερα για αυτούς που είναι στη λίστα, όχι μόνο για τους πολιτικούς. Κάποιοι αυτό το βλέπουν σαν διαφήμιση, άλλοι δεν θα τολμούσαν ποτέ να βάλουν το όνομά τους σε αυτήν. Εμείς θεωρούμε ότι όλοι θα πρέπει να επιθυμούμε την αναγραφή του ονόματός μας σε τέτοιες λίστες ώστε να δείχνουμε έμπρακτα και επώνυμα ότι αγωνιζόμαστε εναντίον της Συμφωνίας των Πρεσπών και δεν φοβόμαστε να το δηλώσουμε ανοιχτά. Μόνο τότε θα νικήσουμε σε αυτό τον αγώνα, όταν όλοι μαζί θα ταχθούμε ανοιχτά κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών, όταν όλοι θα επαναλαμβάνουμε τη φράση «ΣΚΙΖΟΥΜΕ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ» χωρίς να φοβόμαστε.

Υ.Γ.: Η ανακοίνωση του δημοτικού συμβουλίου του δήμου Πρεσπών περί κατεδαφίσεως του μνημείου λειτούργησε καταλυτικά προκειμένου να εκδηλωθούν ορισμένα άτομα του λεγόμενου «πατριωτικού χώρου» και να μας δείξουν τον ύποπτο ρόλο που παίζουν. Μόλις λοιπόν βγήκε η συγκεκριμένη ανακοίνωση του δημοτικού συμβουλίου, ΑΜΕΣΩΣ δεχθήκαμε έναν άνευ προηγουμένου πόλεμο λάσπης από συγκεκριμένα άτομα (ευτυχώς από λίγα) τα οποία θεώρησαν ότι είμαστε σε αδύναμη θέση και άδραξαν την ευκαιρία να μας χτυπήσουν. Άλλωστε, «δρυὸς πεσούσης πᾶς ἀνὴρ ξυλεύεται»3. Νόμιζαν ότι πέσαμε, αλλά απ’ ότι φάνηκε πέσαν οι μάσκες τους και χαιρόμαστε ιδιαίτερα γι’ αυτό. Σε αυτούς λοιπόν που έσπευσαν να μας ρίξουν τον λίθο του αναθέματος –μόλις ο δήμος Πρεσπών ανακοίνωσε τα περί κατεδάφισης του μνημείου– τους αφιερώνουμε τη φράση «τα σκυλιά γαβγίζουν, αλλά το καραβάνι προχωρά» και τους ευχόμαστε ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ!


1. Ι. Σταματάκου, Λεξικόν Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσης, εκδ. Βιβλιοπρομηθευτική, 1999, σ. 631.
2. http://www.antibaro.gr/article/23665.
3. Μένανδρος, Γνώμαι Μονόστιχοι, 123.
*Ο Ιωάννης Αμπατζόγλου είναι Ακτινοφυσικός Ιατρικής, διδάκτωρ του Ιατρικού Τμήματος του ΔΠΘ και Επιστημονικά Υπεύθυνος του Τμήματος Ιατρικής Φυσικής του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Αλεξανδρούπολης.
E-mail: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

110337377 3144878882258400 960637146602946100 o

Σε μια νέα εποχή μπήκε ο Δήμος Παρανεστίου με την κυκλοφορία του νέου ηλεκτροκίνητου αυτοκινήτου του, που συνδυάζει την οικονομία και την προστασία του περιβάλλοντος. Το όχημα αυτό με μόνο 1€ κατανάλωση ρεύματος μπορεί να διανύσει μια απόσταση 340 χλμ. Στα πλαίσια της υποστήριξης της ηλεκτροκίνησης ο Δήμος μας, διαθέτει και δύο σταθμούς φόρτισης ηλεκτρικών αυτοκινήτων στα δημοτικά καταστήματα Παρανεστίου και Νικηφόρου, όπου μπορούν να φορτιστούν τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα και των επισκεπτών μας. Σε δήλωση του Δημάρχου Παρανεστίου κ. Καγιάογλου Αναστάσιου τόνισε ότι: ¨ η χαρά μας για την σταδιακή μετάβαση στην ηλεκτροκίνηση είναι μεγάλη. Η ηλεκτροκίνηση είναι το μέλλον της κίνησης. Κάθε μέρα με όραμα και στόχους χτίζουμε το νέο πράσινο δήμο μας. Τον Δήμο που σέβεται και προστατεύει το περιβάλλον".

111373792 3144882518924703 5833812731935332580 o

Ο Αργύρης Παπαδημητρόπουλος θα είναι ο πρόεδρος της κριτικής επιτροπής του εθνικού διαγωνιστικού τμήματος του 43ου Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας.
Γνωστός στο ευρύ κοινό από τις μεγάλου μήκους ταινίες του Suntan, Wasted Youth και Bank Bang και την τολμηρή, νεανική και ανανεωτική του ματιά, έχει βραβευτεί για την δουλειά του στον ελληνικό κινηματογράφο ενώ δραστηριοποιείται και ως παραγωγός. Στο παρελθόν έχει διαγωνιστεί στο Φεστιβάλ Δράμας όπου και επιστρέφει μετά από πολλά χρόνια από ένα διαφορετικό πόστο, μεγάλης ευθύνης.
Το Φεστιβάλ και ο καλλιτεχνικός του Διευθυντής Γιάννης Σακαρίδης ανυπομονούν να τον υποδεχτούν στη Δράμα θεωρώντας πως η «φρέσκια» οπτική του θα ωφελήσει τους νέους σκηνοθέτες.

Ακολουθεί σημείωμα του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου:
«Όταν ακόμα φανταζόμουν ότι μια μέρα θα έκανα ταινίες, το Φεστιβάλ της Δράμας έμοιαζε ένα άπιαστο όνειρο. Αυτό θα μας έδινε φόρα και θα τολμάγαμε να ονειρευτούμε μεγαλύτερα φεστιβάλ.
Το επισκέφθηκα ως φοιτητής για να δω τι συνέβαινε στον κόσμο, κι αργότερα ως διαγωνιζόμενος σκηνοθέτης (δύο φορές), ως παραγωγός ή ως κινηματογραφιστής που κάνει τη βόλτα του για να δει τις ταινίες των φίλων του μερικές φορές ακόμα. Μετά άρχισαν τα μεγαλύτερα ταξίδια με τις μεγάλου μήκους μου σε πιο μακρινά φεστιβάλ, και για πάνω από δέκα χρόνια δεν μπήκα στο τρένο για τη Δράμα. Φέτος επιστρέφω για να θαυμάσω τις ταινίες των νέων σκηνοθετών που σύντομα θα ταξιδέψουν σε όλο τον κόσμο, και επιστρέφω ως Πρόεδρος της Κριτικής Επιτροπής, με πολύ καλή παρέα που θ’ ανακοινωθεί σύντομα.
Εύχομαι Καλή Επιτυχία σε όλους τους νέους δημιουργούς και στη νέα διοίκηση του Φεστιβάλ».

Poster 43rd Drama.Film.Festival.Square.4

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Αργύρης Παπαδημητρόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στην Μ.Βρετανία. Οι δύο πρώτες μικρού μήκους ταινίες που σκηνοθέτησε, το Εκκρεμές (2003) και το Tender (2004), προβλήθηκαν και βραβεύτηκαν σε πολυάριθμα φεστιβάλ.
Η πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, το Bank Bang (2009), έγινε μεγάλη εμπορική επιτυχία στην Ελλάδα (500.000 εισιτήρια), έλαβε πολλές θετικές κριτικές ενώ απέσπασε το βραβείο Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.
Η επόμενη ταινία του, το Wasted Youth (2011), άνοιξε το 40ο φεστιβάλ του Ρότερνταμ και ταξιδέψε σε 40 φεστιβάλ σε όλον τον κόσμο (όπως του Τορόντο και του Κάρλοβι Βάρι).
Η τελευταία του ταινία, το Suntan (2016), που επίσης έκανε την πρεμιέρα της στο Ρότερνταμ, έλαβε πλήθος βραβείων διεθνώς (όπως το βραβείο καλύτερης ταινίας στο Φεστιβάλ του Εδιμβούργου) ενώ υπήρξε υποψήφια για το βραβείο Lux του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Στο ενεργητικό του έχει περισσότερα από 300 διαφημιστικά, ενώ έχει σκηνοθετήσει κοινωνικές καμπάνιες για την Διεθνή Αμνηστία, την Action Aid και άλλους φορείς.
Έχει κάνει την παραγωγή σε σημαντικές ταινίες του νέου ελληνικού σινεμά όπως Το αγόρι τρώει το φαγητό του πουλιού και Στο Σπίτι.
Σήμερα, ο σκηνοθέτης, βρίσκεται στην φάση του post production της νέας, πρώτης αγγλόφωνης, ταινίας του με τίτλο Monday, ένα ρομαντικό δράμα σε παραγωγή Faliro House (Ελλάδα), Automatik Entertainment (ΗΠΑ) and DJ Films (Ηνωμένο Βασίλειο).
www.argyris.film

Στο πλαίσιο των προφεστιβαλικών του εκδηλώσεων, το Φεστιβάλ Δράμας θα παρουσιάσει την ταινία Suntan του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου, το Σάββατο 22 Αυγούστου στον Θερινό Κινηματογράφο Αλέξανδρο, στη Δράμα.

Page 5 of 314
ΔΗΜΟΣ ΔΡΑΜΑΣ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΔΟΞΑΤΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΠΑΡΑΝΕΣΤΙΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΠΡΟΣΟΤΣΑΝΗΣ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ Κ. ΝΕΥΡΟΚΟΠΙΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

sxoli odigon georgiadis

parxarides triantafillos banner

koutsiana banner

© 2018 Destanea. All Rights Reserved. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: ΡΕΝΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΟΥ | ΑΙΓΑΙΟΥ 4 ΔΡΑΜΑ, 66100 | 6932416400 - eirtrian@otenet.gr