Μπορεί η χώρος να χρίζει αισθητικών παρεμβάσεων, ωστόσο, η ακατέργαστη φυσική ομορφιά των πηγών της Αγίας Βαρβάρας, ακόμη και έτσι, αποτελεί πηγή χαλάρωσης και έμπνευσης ενίοτε, μικρών και μεγάλων.
Μοναδική ευλογία για τον τόπο μας ο χώρος αυτός, ας τον εκμεταλλευτούμε προς όφελος της πόλης μας, αξιοποιώντας τον με τον καλύτερο δυνατό τρόπο!

IMG 20190623 113138

IMG 20190623 113201

IMG 20190623 113218

IMG 20190623 113304

IMG 20190623 113339

IMG 20190623 113351

IMG 20190623 113356

IMG 20190623 113452

IMG 20190623 113500

IMG 20190623 113608

IMG 20190623 113629

IMG 20190623 113639

IMG 20190623 113946

IMG 20190623 114226

Γνωστός συμπολίτης μας χρηματοδότησε την αποκατάσταση μνημείου της πόλης μας που οικοδομήθηκε κατά την οθωμανική περίοδο.
Στην συνέχεια χρηματοδότησε την αγορά και την κατεδάφιση δύο πολυκατοικιών που βρισκόταν στο ίδιο οικοδομικό τετράγωνο με το μνημείο και έπεται συνέχεια για την κατεδάφιση τρίτου.
Ο λόγος για τις κατεδαφίσεις αυτές είναι πολύ απλός: να αναπνεύσει το μνημείο, να είναι ορατό πανταχόθεν, να αναδειχθεί η ιστορία της πόλης μας!
Ελπίζουμε η αντίληψη αυτή να διακατέχει τους δημοτικούς συμβούλους του τόπου μας και για ένα άλλο σημαντικό μνημείο της νεώτερης ιστορίας της πόλης μας μέσα στο ιστορικό κέντρο : το παρεκκλήσι της Αγίας Βαρβάρας.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.
Το έτος 1931, χριστιανοί, ντόπιοι δραμινοί πολίτες, με χρήματα που συνέλεξαν με έρανο, οικοδόμησαν δίπλα στις πηγές της πόλης μας παρεκκλήσι που το αφιέρωσαν στην πολιούχο της πόλης μας στην Αγία Βαρβάρα.
Στην αναθεώρηση του σχεδίου πόλεως το 1994 το οικόπεδο του μικρού παρεκκλησιού περιορίστηκε στο περιτύπωμα του έτσι ώστε να διασφαλιστεί από οποιαδήποτε προσθήκη και να αναδειχτεί μέσα σε ένα ελεύθερο από κτίσματα χώρο όπως οφείλει να περιβάλλεται ένα μνημείο.
Πριν από δέκα περίπου χρόνια, έγινε απόπειρα αυθαίρετης θεμελίωσης βοηθητικού κτηρίου, περίπου 50μ2 πίσω ακριβώς από τον παρεκκλήσι της Άγιας Βαρβάρας, μέσα στον δημόσιο χώρο. Με παρέμβαση των αρμόδιων υπηρεσιών οι εργασίες διεκόπησαν και το σκάμμα της θεμελίωσης επιχώθηκε εκ νέου.
Στις μέρες, μας επιχειρείται όχι μόνο ανέγερση του ακυρωθέντος κτηρίου αλλά επιπλέον κατασκευή στεγάστρου στην νότια όψη του μνημείου και ανακατασκευή μεγαλύτερου ιερού!
Για την ‘νόμιμη’ υλοποίηση του έργου απαιτείται αλλαγή του σχεδίου της πόλης από τις υπηρεσίες της περιφέρειας με επισπεύδουσα αρχή τον Δήμο της Δράμας.
Μετά τη συνάντηση του Μητροπολίτη κ.κ Παύλου με τους επικεφαλείς όλων των δημοτικών παρατάξεων και αφού μας ενημέρωσε για τις προθέσεις του, οι επικεφαλείς όλων των άλλων παρατάξεων, σε πλήρη αντίθεση με την επικρατούσα αντίληψη προστασίας και προβολής του μνημείου έσπευσαν να συναινέσουν στο εγχείρημα.
Η παράταξή μας διαφωνεί προβάλλοντας τους παρακάτω λόγους:
• Το παρεκκλήσι της Αγίας Βαρβάρας αποτελεί μνημείο της Δραμινής ιστορίας και της Ορθοδοξίας και οφείλουμε να το προστατεύσουμε.
• Οποιαδήποτε δόμηση στον άμεσα περιβάλλοντα χώρο ταπεινώνει το μνημείο και μειώνει την συμβολική και ιστορική του αξία.
• Οποιαδήποτε αλλοίωση του περιτυπώματος του είτε με μεγέθυνση του ιερού είτε με προσθήκη στεγάστρου προσβάλλει την ιστορική του φυσιογνωμία.
• Ως παρεκκλήσι προσέφερε και προσφέρει περιορισμένη λειτουργική δυνατότητα και έτσι οφείλει να παραμείνει.
• Είναι αντιπαιδαγωγικό το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης να αποπειράται να αλλάξει την νομοθεσία (σχέδιο πόλης) για να υλοποιήσει επιθυμίες από όπου κι αν προέρχονται.
• Αποτελεί εμβληματικό τοπόσημο της πόλης για το οποίο οι γηγενείς και όχι μόνο είναι ιδιαίτερα ευαίσθητοι και οφείλουμε να το σεβαστούμε.

  ΒΑΡΒΑΡΑ

 

Αν υπάρχει ανάγκη να στεγαστούν βοηθητικές υπηρεσίες υπάρχουν παραπλήσιες ιδιοκτησίες που μπορούν να αξιοποιηθούν.
Καλούμε το Δημοτικό Συμβούλιο να μην συναινέσει σε αυτά τα σχέδια, αντίθετα να συμβάλλει για την αποκατάσταση του παρεκκλησιού στην πρωταρχική του μορφή.
Από το βήμα της αίθουσας του δημοτικού συμβουλίου καλούμε όλους τους σχετικούς φορείς να πάρουν θέση.
Το αστικό τοπίο τέλος είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο αγαθό που οφείλουν να προστατεύουν οι αρμόδιοι φορείς.

Το όνομα της περιοχής είναι συνδεδεμένο με την εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας, πολιούχου της Δράμας, που υπάρχει στην περιοχή. Η σημερινή εκκλησία κτίστηκε το 1920 πάνω από τη λιμνούλα. Το ψηλό καμπαναριό της αντικατοπτρίζεται στο βυθό των νερών, στο χώρο που λένε ότι υπήρχε το παλιό εκκλησάκι.
Η παράδοση διατηρεί ακόμα τους θρύλους γύρω από το χτίσιμο της εκκλησίας. Σύμφωνα με την παράδοση, κατά τους Βυζαντινούς χρόνους υπήρχε ένα εκκλησάκι στο χώρο που βρίσκεται σήμερα η λίμνη. Οι Τούρκοι, όταν κατέλαβαν την πόλη το 1380, το γκρέμισαν και στη θέση του προσπάθησαν να φτιάξουν ένα τζαμί. Με θαύμα της Αγίας Βαρβάρας όμως, κατά την ημέρα της γιορτής της πλημμύρισε η περιοχή και το κτίσμα δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.
Οι κάτοικοι το θεώρησαν θαύμα της Αγίας -την οποία και ανακήρυξαν Πολιούχο της πόλης- καθιερώνοντας από τότε κάθε παραμονή της γιορτής της, στις 4 Δεκεμβρίου, το εξής έθιμο: πολλά νεαρά κορίτσια της πόλης πήγαιναν την παραμονή της γιορτής στον εσπερινό που τελούνταν και αφού έπεφτε το σούρουπο, άναβαν κεριά στον ανατολικό τοίχο της λίμνης. Όση ώρα καίγονταν τα κεριά, οι νεαρές κοπέλες προσεύχονταν για υγεία και ένα καλό "τυχερό", αφού η Αγία Βαρβάρα, εκτός από προστάτιδα του Πυροβολικού, ήταν και προστάτιδα των κοριτσιών που τις προφύλαγε από γλωσσοφαγιά και βοηθούσε τα τυχερά του γάμου τους. Πολλά μάλιστα από τα νεαρά κορίτσια τοποθετούσαν αναμμένα κεριά σε μικρές ξύλινες σανίδες και τα έριχναν στην λίμνη. Τότε εκφράζανε τις ευχές τους και, ανάλογα με την πορεία που θα είχε η σανίδα με τα κεριά, έβγαιναν αληθινές. Θεωρούσαν αποτυχία αν έσβηναν τα κεριά, αλλά αυτό δεν τις πτοούσε τόσο, αφού έτρεφαν την ελπίδα ότι εκείνο το βράδυ θα εμφανιζόταν η Αγία στον ύπνο τους και θα εκπλήρωνε τις ευχές τους. Την άλλη μέρα, ανήμερα της γιορτής και κοντά στο χάραμα, μαζεύονταν πάλι τα νεαρά κορίτσια στην λίμνη και αφού πλένονταν με τα νερά που θεωρούσαν ότι είχε αγιάσει η Αγία από το προηγούμενο βράδυ, καλημερίζονταν μεταξύ τους και έδιναν ευχές η μία στην άλλη. Έπειτα παρακολουθούσαν τη Θεία Λειτουργία και φεύγοντας έπαιρναν μαζί τους σε ειδικό σκεύος, λίγο από το αγιασμένο νερό της λίμνης.
Σήμερα, το έθιμο αυτό συνεχίζεται από δεκάδες παιδιά της πόλης. Την παραμονή της γιορτής τα μικρά παιδιά ρίχνουν καραβάκια στολισμένα με κεριά στη λιμνούλα. Γίνεται μάλιστα και διαγωνισμός και βραβεύεται το
Επίσης, το απόγευμα της παραμονής της γιορτής της Πολιούχου, δηλαδή στις 3 Δεκεμβρίου κάθε χρόνο, γίνεται λιτάνευση της Ιερής Εικόνας της Αγίας Βαρβάρας από το φερώνυμο ναό στους κεντρικούς δρόμους της πόλης.
Στη συνέχεια προσφέρεται η παραδοσιακή "βαρβάρα" (γλυκιά σούπα που μαγειρεύουν οι νοικοκυρές της Δράμας κάθε χρόνο) από την Ένωση Κυριών Δράμας και όλοι κατευθύνονται στη λίμνη, για να ρίξουν τα παιδιά τα καραβάκια τους.
Από την εξέδρα που έχει στηθεί μέσα στην λίμνη γίνεται κάθε χρόνο και η ρίψη του Σταυρού των Φώτων. Παλαιότερα, οι μπαχτσεβάνηδες (κηπουροί) και οι καραγωγείς της Δράμας παρακολουθούσαν την τελετή έφιπποι μέσα στα νερά και μετά την κατάδυση του Σταυρού έτρεχαν στους δρόμους της πόλης. Στα τέλη της δεκαετίας του '50 το έθιμο αυτό εξέλιπε.

Published in ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Κάθε χρόνο, 4 Δεκεμβρίου, ημέρα εορτής της Αγίας Βαρβάρας, πολιούχου Δράμας και προστάτιδας του Πυροβολικού, πραγματοποιούνται θρησκευτικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις στην πόλη της Δράμας. Η συμμετοχή του κόσμου κάθε χρόνο είναι εντυπωσιακή. Συρρέουν κατά χιλιάδες για να προσκυνήσουν την εικόνα της Αγίας Βαρβάρας, στο μικρό εκκλησάκι στην ομώνυμη περιοχή, δίπλα στη λίμνη, όπου στον πυθμένα της ακόμη και σήμερα διασώζονται να ερείπια της πρώτης εκκλησίας.
Σύμφωνα με την παράδοση οι Τούρκοι την γκρέμισαν για να χτίσουν στη θέση της τζαμί. Τότε άρχισαν να αναβλύζουν από τα θεμέλια της νερά, χαλώντας τα σχέδια των Τούρκων.

pythmenas01

100 7842

Ξεχωριστή μέρα για την περιοχή είναι η παραμονή της γιορτής της πολιούχου της Δράμας, της Αγίας Βαρβάρας, στις 3 Δεκεμβρίου, όταν εκατοντάδες παιδιά αφήνουν τα καραβάκια τους, φωταγωγημένα, στα ήρεμα νερά της λίμνης, ακριβώς μπροστά από την ομώνυμη εκκλησία, προσφέροντας μοναδικό θέαμα το σούρουπο.
Όπως ορίζει το έθιμο, μικροί και μεγάλοι ρίχνουν στην λιμνούλα δίπλα στην εκκλησία, καραβάκια φτιαγμένα από ξύλο ή φελιζόλ, στολισμένα με ξεχωριστή και περισσή φροντίδα. Κάθονται και απολαμβάνουν το θέαμα με τις ώρες, μέχρι τα λιώσουν τα κεριά, να καεί το φελιζόλ και να βυθιστεί το καραβάκι. Είναι ένα έθιμο που τιμάται ιδιαίτερα. Κάθε χρόνο αναβαθμίζεται και ο συναγωνισμός για το ποιος έχει κάνει το καλύτερο καραβάκι, είναι μεγάλος.

ΑγίαΒαρβάρακαραβάκια001

Το έθιμο της «Βαρβάρας» και η ιστορία του
Οι νοικοκυρές την ημέρα αυτή φτιάχνουν από νωρίς το γλύκισμα «Βαρβάρα», μια γλυκιά νηστίσιμη σούπα από σιτάρι, σταφίδες, σουσάμι, καρύδια, αλλά και άλλους σπόρους, σύμφωνα με την παραδοσιακή συνταγή της κάθε δραμινής νοικοκυράς.
Η γλυκιά σούπα «Βαρβάρα», που μοιάζει με το κολυβόζουμο, είναι ένα έθιμο πανάρχαιο και θυμίζει την πανσπερμία. Στους Χριστιανούς η παρασκευή της «Βαρβάρας» καθιερώθηκε από το εξής περιστατικό: Ο σατανικός νους του Διόσκουρου, είχε συλλάβει ένα δόλιο και αποτρόπαιο σχέδιο για την εξόντωση των Χριστιανών της περιοχής του. Κάλεσε όλους τους αρτοποιούς της περιοχής του και τους έδωσε εντολή να βάλουν δηλητήριο στο ψωμί που θα παρασκεύαζαν και οι πωλητές τροφίμων στα τρόφιμα που θα πωλούσαν.
Το μυστικό αυτό το έμαθε η κόρη του η Βαρβάρα, και ειδοποίησε τους χριστιανούς να μην αγοράσουν ψωμί και τρόφιμα, και να πορευτούν με τα υπολείμματα που είχαν στα σπίτια τους. Έτσι κάθε Χριστιανική οικογένεια μαγείρεψε ότι πρόχειρο της βρέθηκε στο σπίτι. Επειδή όμως τα τρόφιμα που τους είχαν απομείνει ήταν πολύ λίγα και κάθε είδος από μόνο του δεν έφτανε για μια σωστή μαγειριά, έβαλαν στην κατσαρόλα λίγο από όλα. Δηλαδή, λίγο στάρι, μερικά φασόλια, κουκιά, σταφίδες και ότι άλλο σχετικό είχαν, κι όλα μαζί τα μαγείρεψαν. Έτσι χάρη στη Βαρβάρα σώθηκαν και από τότε σε ανάμνηση αυτού του περιστατικού καθιερώθηκε στη γιορτή της να μαγειρεύουν το παρασκεύασμα αυτό που είναι γλυκό και φαγητό μαζί και λέγεται «Βαρβάρα».

Η Μεγαλομάρτυς Αγία Βαρβάρα
Η Μεγαλομάρτυς Αγία Βαρβάρα γεννήθηκε το 275 μ.Χ. στη Νικομήδεια και μαρτύρησε το 306 μ.Χ. Ο άπιστος πατέρας της αποκεφάλισε την Αγία με το ξίφος του. Σύμφωνα με την παράδοση, ενώ το ξίφος του πατέρα της απέκοπτε το κεφάλι της, η Θεία Δίκη με μορφή κεραυνού, κατέκαυσε τον άσπλαχνο πατέρα. Αυτόν τον τιμωρό κεραυνό, συμβολίζουν τα πυρά του Πυροβολικού μας.
Η Αγία Βαρβάρα είναι επίσης προστάτιδα και των παιδιών και τα φυλάει από τις κακές παιδικές αρρώστιες, όπως την βλογιά και άλλες. Για να την "γλυκάνουν" σε πολλά μέρη του τόπου μας την ημέρα της γιορτής της προσέφεραν μελόπιτες ή κολυβόζουμο, που το έλεγαν «Βαρβάρα».

100 7849

Προστάτιδα του Πυροβολικού
Το Πυροβολικό οργανώθηκε σε Σώμα από τον Καποδίστρια το 1928. Αποτελείτο αρχικά από ένα Τάγμα «Πυροβολιστών» και ένα Λόχο Φρουριακού Πυροβολικού με Πυροβόλα εμπροσθογεμή λείου σωλήνα. Το 1843 το Τάγμα ονομάστηκε Μοίρα Πυροβολικού. Το 1874 η Μοίρα αναπτύχθηκε σε Σύνταγμα με πυροβόλα οπισθογεμή αυλακωτού σωλήνα. Από τότε το Πυροβολικό εξελίσσεται συνεχώς.
Στους απελευθερωτικούς αγώνες τους Έθνους, το Πυροβολικό μας υπό τη σκέπη της Προστάτιδος Αγίας Βαρβάρας, υπήρξε πάντοτε από τους κυριότερους συντελεστές της νίκης.

100 7842

Published in ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
ΔΗΜΟΣ ΔΡΑΜΑΣ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΔΟΞΑΤΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΠΑΡΑΝΕΣΤΙΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΠΡΟΣΟΤΣΑΝΗΣ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ Κ. ΝΕΥΡΟΚΟΠΙΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

© 2018 Destanea. All Rights Reserved. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: ΡΕΝΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΟΥ | ΑΙΓΑΙΟΥ 4 ΔΡΑΜΑ, 66100 | 6932416400 - eirtrian@otenet.gr