rena

rena

Γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΦΛΑΜΟΥΡΗΣ

Μήπως είσαι από τους ανθρώπους που δεν ξέρουν τι θέλουν; Που είναι μπερδεμένοι και αναποφάσιστοι; Που δυσκολεύονται να κάνουν σχέδια για το μέλλον και να τα θέσουν σε εφαρμογή;
Τι σου συμβαίνει ακριβώς;
Η νευροεπιστήμη έχει μια απάντηση να σου προτείνει. Θα προσπαθήσω να την εξηγήσω όσο πιο απλά γίνεται.

Λίγη νευροβιολογία
Στον εγκέφαλό μας υπάρχουν τρία εκτελεστικά συστήματα.
Το πρώτο σύστημα της αμυγδαλής: Είναι το πιο πρωτόγονο σύστημα. Είναι υπεύθυνο για την επιβίωσή μας. Ανιχνεύει το καλό και το κακό για τον οργανισμό μας. Είναι διαρκώς ενεργοποιημένο για να ανιχνεύει πιθανές απειλές. Έχει χαλάσει η ντομάτα; Να περάσω τώρα το δρόμο; Να κάνω αυτή τη νέα συνεργασία; Μήπως με κοίταξε περίεργα να τον αποφύγω; Να χωρίσω ή θα χαθώ;
Τίθεται σε λειτουργία όταν νομίζουμε ότι κινδυνεύουμε από κάτι.
Το δεύτερο Frontal Parietal Network (FPN): Είναι υπεύθυνο για την εκτέλεση και για τον σχεδιασμό υπολογισμών. Πόσο αλάτι να βάλω στο φαγητό; Πώς να κάνω τις δουλειές που έχω σήμερα; Με ποιον τρόπο να φτάσω στον προορισμό μου; Ποια είναι τα στάδια που πρέπει να ακολουθήσω για να πετύχω αυτόν τον στόχο;
Τίθεται σε λειτουργία όταν κάνουμε δουλειές και υπολογισμούς. Το τρίτο Default Mode Network (DMN): Είναι το βαθύτερο σύστημα του εγκεφάλου και είναι υπεύθυνο για την αίσθηση του εαυτού, για τη συμπόνοια προς τους άλλους (ανάμεσα σε άλλες λειτουργίες). Ποιος είμαι; Τι θέλω να κάνω; Πρέπει να ταλαιπωρείται ο φίλος μου. Πώς να τον βοηθήσω; Τι θα μου άρεσε να κάνω τώρα;
Τίθεται σε λειτουργία όταν νιώθουμε ασφαλείς και όχι απασχολημένοι με κάτι.

Πώς αλληλεπιδρούν τα συστήματα μεταξύ τους;
Το σύστημα της αμυγδαλής έχει την ιδιότητα να καταστέλλει τη λειτουργία των άλλων δυο συστημάτων. Δηλαδή, όταν το πρώτο σύστημα είναι υπερενεργοποιημένο και είμαστε πολύ φοβισμένοι ή αγχωμένοι ή θυμωμένοι, δεν μπορούμε ούτε να σκεφτούμε λογικά για να κάνουμε δουλειές, ούτε να σκεφτούμε τι θα θέλαμε, ούτε να δείξουμε συμπόνια.
Γι αυτόν τον λόγο, κάποιοι μαθητές στις εξετάσεις που έχουν πάρα πολύ άγχος, δεν μπορούν ούτε να διαβάσουν τι λέει το χαρτί μπροστά τους. Ή άλλοι ξεχνάνε όσα ήξεραν και δε γράφουν καλά.
Γι αυτό το λόγο όταν μαλώνουμε με κάποιον δεν μπορούμε να τον καταλάβουμε και να δούμε τα πράγματα από τη δική του οπτική.
Γι αυτό το λόγο όταν θυμώνουμε θα πάρουμε παράλογες αποφάσεις.
Γι αυτό το λόγο όταν αγχωνόμαστε δεν μπορούμε να σκεφτούμε τι θέλουμε ή τι θα μας άρεσε να κάνουμε.
Επίσης το δεύτερο σύστημα έχει την ικανότητα να καταστέλλει τη λειτουργία του τρίτου όταν είναι υπερενεργοποιημένο.
Γι αυτό το λόγο όταν είμαστε απορροφημένοι διαρκώς από δουλειές (ή από το κινητό μας) δεν μπορούμε να σκεφτούμε τι θέλουμε και τι μας αρέσει. Δεν μπορούμε να δείξουμε συμπόνια σε άλλους αφού είμαστε πνιγμένοι στα δικά μας.

Πώς μπορείς να βρεις τι θέλεις;
Είναι βιολογικά αδύνατον, λοιπόν, να βρούμε τι θέλουμε όταν είμαστε είτε αγχωμένοι, θυμωμένοι, φοβισμένοι, νιώθουμε άλλα έντονα συναισθήματα είτε είμαστε πολύ απασχολημένοι. Απλά δε γίνεται.
Πρέπει πρώτα να ηρεμήσουμε από εσωτερικά και εξωτερικά ερεθίσματα, ώστε να αρχίσει να λειτουργεί το βαθύτερο τρίτο σύστημα και να μπορέσουμε να αναρωτηθούμε τι πραγματικά θέλουμε ή τι περνάει κάποιος άλλος.
Tip: Αν είσαι από τους ανθρώπους που διαβάζουν βιβλία ή άρθρα ψυχολογίας το ένα μετά το άλλο, δεν πρόκειται να εξελιχθείς. Χρειάζεται να δώσεις χρόνο στον εαυτό σου ενδιάμεσα, να αφομοιώσεις την πληροφορία.
Γι αυτό το λόγο πολλοί λένε ότι οι καλύτερες ιδέες τους έρχονται στο ντουζ ή όταν περπατούν στην εξοχή. Γιατί τότε νιώθουν ασφαλείς, (οπότε το πρώτο σύστημα της αμυγδαλής είναι απενεργοποιημένο) και δεν εκτελούν κάποιο έργο (αφού ο καθαρισμός του σώματος και το περπάτημα είναι αυτοματοποιημένες διαδικασίες που δεν απαιτούν νοητικό φορτίο, άρα το δεύτερο σύστημα είναι υπο-ενεργοποιημένο) και το τρίτο σύστημα ενεργοποιείται και έρχονται σε επαφή με τα βαθύτερα κομμάτια τους. Απλά τους έρχεται η έμπνευση.

Οι αναποφάσιστοι
Τι συμβαίνει λοιπόν με όσους είμαστε αναποφάσιστοι και δεν ξέρουμε τι θέλουμε; Η νευροεπιστήμη απαντάει ότι αυτό συμβαίνει μάλλον επειδή φοβόμαστε. Αγχωνόμαστε για το ποια απόφαση θα είναι «σωστή» και ξεχνάμε ότι είναι αδύνατον να υπάρχουν «σωστές» και «λάθος» αποφάσεις. Υπάρχουν μόνο αποφάσεις.
Για εμάς που δυσκολευόμαστε, στον εγκέφαλό μας το συναίσθημα είναι έντονο όταν βρισκόμαστε μπροστά σε ένα δίλημμα. Έτσι, δεν μπορεί να ενεργοποιηθεί το τρίτο σύστημα (DMN) και να έρθουμε σε επαφή με τον εαυτό μας.
Η εξήγηση, κατά πάσα πιθανότητα, βρίσκεται στο ότι μεγαλώσαμε σε οικογενειακά πλαίσια όπου η έκφραση των αναγκών μας δεν ήταν προτεραιότητα. Μάθαμε να ακολουθούμε κανόνες και όχι να ανιχνεύουμε το μέσα μας. Σαν παιδιά αισθανόμασταν φόβο να κάνουμε αυτό που μας αρέσει. Δεν υπήρχε χώρος γι αυτό.
Ίσως να έπρεπε να ήμασταν «καλά» παιδιά. Πιθανώς ένας αυστηρός γονέας, ο οποίος ήθελε να μας πειθαρχήσει και να μας κάνει «καλούς» και «σωστούς» ανθρώπους, δεν έδωσε σημασία στις δικές μας ανάγκες όπως το χρειαζόμασταν.
Μπροστά σε ένα δίλημμα μάθαμε να αποφασίζουμε με βάση εξωτερικά κριτήρια (τι είναι το «σωστό») και όχι με βάση εσωτερικά κριτήρια (τι μου αρέσει). Ίσως να νιώθαμε άγχος να μην κάνουμε «λάθος» και τιμωρηθούμε.
Δηλαδή, σε νευροψυχολογικούς όρους, η αμυγδαλή μας ήταν σε υψηλά επίπεδα ενεργοποίησης και δεν αναπτύξαμε επαρκώς το τρίτο μας σύστημα. Για περισσότερες λεπτομέρειες, δες εδώ ( το πιο δημοφιλές άρθρο μου μέχρι στιγμής).
Δε φταίνε και οι γονείς μας. Και εκείνοι είχαν το δικό τους τραύμα από τους δικούς τους γονείς. Κανείς δε φταίει. Όμως όλες οι συμπεριφορές έχουν συνέπειες. Αυτό είναι το δράμα της ανθρώπινης φύσης. Είμαστε τα θύματα αλλά δεν είμαστε απαραίτητα οι στόχοι.

Στην πράξη
Στην πράξη για να βρούμε τι θέλουμε θα πρέπει να μην είμαστε συναισθηματικά φορτισμένοι και να μην είμαστε απασχολημένοι με άλλα πράγματα.
Πότε είναι η τελευταία φορά που βαρέθηκες; Που δεν είχες τίποτα να κάνεις; Που δεν ήσουν παραγωγικός ή που δεν ασχολιόσουν με δουλειές και υποχρεώσεις;
Αν είσαι σαν κι εμένα, τότε σίγουρα θα έχει πολύ καιρό… Κι όμως είναι τόσο γόνιμο το να βαρεθούμε. Να δώσουμε τον απαραίτητο χρόνο στον εαυτό μας να αδρανήσει, ώστε να σκεφτεί και να οραματιστεί τι είναι αυτό που θέλει.
Στη γλώσσα της νευροεπιστήμης, χρειάζεται να ηρεμήσουμε το πρώτο και το δεύτερο σύστημα, ώστε να μπορέσει να ενεργοποιηθεί το τρίτο.
Δεν είναι εύκολο να ξέρεις τι θέλεις. Αν αισθάνεσαι ότι σε πάει μπάλα η ζωή και δεν την πηγαίνεις εσύ, τότε μάλλον παρά-είσαι πολυάσχολος. Μάλλον δεν έχεις το χρόνο ησυχίας που σου χρειάζεται για να αναπτύξεις την αίσθηση του εαυτού σου και του τι είναι σημαντικό για εσένα.
Πάτα φρένο. Βρες λίγο χρόνο απραξίας. Πάρε το δώρο της καραντίνας. Θα το νιώσεις άβολα, να το περιμένεις. Σε κανέναν δεν αρέσει να αλλάζει συνήθειες. Όπως λέω στο βιβλίο μου το μαθηματικό αξίωμα που εξηγεί σχεδόν όλες τις ανθρώπινες συμπεριφορές είναι ότι μας έλκει το γνώριμο όχι το ευχάριστο.

Μερικοί από εμάς όμως, θα χρειαστούμε ένα έξτρα βήμα. Θα πρέπει πρώτα να νιώσουμε ότι είναι ασφαλές να εκφράσουμε τι είναι αυτό που θέλουμε. Ακόμα και στον ίδιο μας τον εαυτό… Και όπως περιέγραψα πιο πριν, αυτό για πολλούς από εμάς μπορεί να είναι κάτι ιδιαίτερο δύσκολο αλλά και επώδυνο να κατορθώσουμε. Όσο και αν ακούγεται παράλογο να είναι επώδυνο το να βρεις τι θέλεις, είναι εν τούτοις ψυχο-λογικό.
Ίσως να μην το έχουμε κάνει ποτέ. Ίσως να έχουμε μάθει να ξέρουμε μόνο τι θέλουν οι άλλοι από εμάς και να το διεκπεραιώνουμε και όχι τι θέλουμε εμείς από τη ζωή μας ή από εκείνους. Ίσως να είμαστε οι άτυχοι δυνατοί άνθρωποι. Ίσως χρειαστούμε τη βοήθεια ενός ειδικού και την ασφάλεια που μπορεί να μας παρέχει, για να προσεγγίσουμε αυτές τις πτυχές του εαυτού μας χωρίς να τρομάξουμε.
Ας είμαστε επιεικείς με τον εαυτό μας. Ας δείξουμε συμπόνια. Στην κοινωνία που ζούμε, όσοι δεν ξέρουμε τι θέλουμε, δυστυχώς τρώμε ένα διαρκές bullying από παντού. Πρέπει να έχουμε στόχους, να έχουμε όνειρα, να θέλουμε να τα κάνουμε πραγματικότητα και να έχουμε και έναν Coach να μας λέει πώς. Αλλιώς νιώθουμε πως έχουμε πρόβλημα.
Όσοι ξέρουν τι θέλουν, μπράβο τους! Να είναι καλά και να το χαίρονται. Και όσοι δυσκολευόμαστε ας θυμόμαστε τα λόγια του διάσημου ανθρωποκεντρικού ψυχολόγου Abraham Maslow: «Δεν είναι φυσιολογικό να ξέρουμε τι θέλουμε. Είναι ένα σπάνιο και δύσκολο ψυχολογικό επίτευγμα»

Συμπέρασμα
Η νευροψυχολογία πλέον αποκαλύπτει τους λόγους πίσω από την αναποφασιστικότητά μας. Μεγαλώνοντας σε οικογένειες όπου έπρεπε να υπακούμε, όπου φοβόμασταν να μη μας μαλώσουν, όπου έπρεπε να καταπιέζουμε τα δικά μας θέλω για να μη στεναχωρήσουμε έναν καταθλιπτικό γονέα, όπου έπρεπε να ανησυχούμε για το ποιο είναι το «σωστό» και το τι θα πει ο κόσμος, όπου έπρεπε να είμαστε «καλά» παιδιά δημιουργήθηκε μια ιδιαίτερη ευαισθησία στο πρώτο σύστημα (της αμυγδαλής). Κατά συνέπεια δεν αναπτύξαμε το τρίτο σύστημα (DMN) επαρκώς και δυσκολευόμαστε να έρθουμε σε επαφή με το ποιοι είμαστε και τι θέλουμε.
Υπάρχει ψυχο-λογική εξήγηση για την κατάστασή μας. Δεν είμαστε τρελοί. Δεν είμαστε προβληματικοί. Είμαστε ταλαιπωρημένοι. Χρειαζόμαστε κατανόηση, όχι επίπληξη.
Μπορεί να μην ξέρουμε τι θέλουμε, αλλά τώρα τουλάχιστον ξέρουμε τι έχουμε ανάγκη…

«Η πανδημία έχει δημιουργήσει φέτος πρωτόγνωρες συνθήκες και επιβάλλει αυστηρούς περιορισμούς και στον εορτασμό της επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Από τις μέχρι στιγμής αντιπαραθέσεις σχετικά με την εξαιρετικά αμφίβολης συνταγματικότητας απόφαση για απαγόρευση των συναθροίσεων εκείνο που αποδεικνύεται είναι πως η Δημοκρατία χρειάζεται πολίτες υπεύθυνους, νοήμονες και με βαθιά συλλογικό αίσθημα αλληλεγγύης.
Σήμερα κανονικά δεν θα έπρεπε καν να είναι θέμα συζήτησης και αντίστοιχα κρατικής απαγόρευσης η πορεία του Πολυτεχνείου.
Σήμερα χιλιάδες συμπολίτες μας δίνουν σκληρή μάχη για τη ζωή τους στις ΜΕΘ της χώρας.
Σήμερα χιλιάδες γιατροί, νοσηλευτές – νοσηλεύτριες και το προσωπικό του ΕΣΥ μάχονται απέναντι σε έναν αόρατο και ύπουλο εχθρό.
Η δική μας, τεράστιας σημασίας συνεισφορά, είναι ο αυτοπεριορισμός και η τήρηση των μέτρων αυτοπροστασίας. Αν αυτό το καταλάβουμε κάθε συζήτηση και κάθε απαγόρευση θα είναι εντελώς περιττή.
Φέτος θα τιμήσουμε την επέτειο του Πολυτεχνείου με διαφορετικό, λιτό, αθόρυβο και περιορισμένο τρόπο, όπως επιβάλλουν οι δύσκολες συνθήκες της πανδημίας.
Αποτίουμε φόρο τιμής στους νέους ανθρώπους που αγωνίστηκαν για την ελευθερία και τη Δημοκρατία. Σεβόμαστε και θυμόμαστε πάντα την εμβληματική αυτή εξέγερση. Βρισκόμαστε όμως σε έναν ιδιότυπο πόλεμο που επιβάλλει την αυστηρή τήρηση των μέτρων από όλους μας. Δεν είναι ώρα για ακόμη έναν διχασμό, για ακόμη μια πόλωση. Δεν είναι ώρα για καιροσκοπικές, μικροκομματικές σκοπιμότητες. Είναι ώρα αλληλεγγύης, πειθαρχίας, ατομικής και συλλογικής υπευθυνότητας. Από αυτόν τον πόλεμο πρέπει να βγούμε όλοι νικητές και υγιείς ώστε να μπορέσουμε του χρόνου να είμαστε και πάλι όλοι μαζί».

«Από τις μέχρι στιγμής αντιπαραθέσεις σχετικά με την εξαιρετικά αμφίβολης συνταγματικότητας απόφαση για απαγόρευση των συναθροίσεων εκείνο που αποδεικνύεται είναι πως η Δημοκρατία χρειάζεται πολίτες υπεύθυνους, νοήμονες και με βαθιά συλλογικό αίσθημα αλληλεγγύης.
Κανονικά δεν θα έπρεπε καν να είναι θέμα συζήτησης και αντίστοιχα κρατικής απαγόρευσης η πορεία του Πολυτεχνείου.
Ο αγώνας σήμερα δίνεται στα νοσοκομεία και τις ΜΕΘ από αυτούς που μάχονται για τη ζωή τους, τους γιατρούς και το προσωπικό του ΕΣΥ. Η δική μας τεράστιας σημασίας συνεισφορά είναι ο αυτοπεριορισμός και η τήρηση των μέτρων αυτοπροστασίας.
Αν αυτό το καταλάβουμε κάθε συζήτηση και κάθε απαγόρευση θα είναι εντελώς περιττή».

Έλαμψε διά της απουσίας του ο Περιφερειάρχης ΑΜΘ από τη μεγάλη προσπάθεια που έγινε ώστε να λάβουν μία οικονομική ενίσχυση οι καλλιεργητές αμπελιού, των οποίων η παραγωγή έμεινε απούλητη, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα.
Μια προσπάθεια στην οποία έπρεπε και όφειλε να πρωτοστατεί η Περιφέρεια. Παρ’ όλα αυτά ο κ. Μέτιος καθώς και ο χωρικός Αντιπεριφερειάρχης Καβάλας κ. Αντωνιάδης ούτε γνώριζαν κάτι για το Πρόγραμμα Ενίσχυσης των αμπελοκαλλιεργητών, ούτε φυσικά έκαναν κάποια ουσιαστική ενέργεια ώστε να εξασφαλισθεί η οικονομική ενίσχυση για τη συγκεκριμένη κατηγορία καλλιεργητών.
Από την ίδια άγνοια εμφορούνται ο Περιφερειάρχης και η διοίκηση του και όσον αφορά τα θέματα και των άλλων καλλιεργειών.
Είναι προφανές πλέον πως ο Περιφερειάρχης αγνοεί συνολικά τα προβλήματα των κατοίκων της Περιφέρειας και δεν ενδιαφέρεται να δώσει λύσεις σε αυτά. Χάρη στην σημαντική συμβολή του υπουργού Νίκου Παναγιωτόπουλου και όλων των κυβερνητικών βουλευτών, έχει πλέον μπει σε τελικό στάδιο η ενίσχυση των αμπελοκαλλιεργητών, από το Προσωρινό Πλαίσιο Κρατικών Ενισχύσεων και θα δοθεί ενίσχυση ανά στρέμμα στους ανθρώπους που έχασαν το εισόδημα μιας ολόκληρης χρονιάς.
Ευτυχώς υπάρχουν κάποιοι που νοιάζονται για τον τόπο τους, γιατί ο Περιφερειάρχης και οι Αντιπεριφερειάρχες του παραμένουν δυστυχώς όχι μόνο άσχετοι αλλά και αδιάφοροι για όλα.

Γράφει η Ρένα Τριανταφυλλίδου
Αναμφίβολα, ένας από τους βασικούς πυλώνες της βιώσιμης Ανάπτυξης, σε ολόκληρο τον πλανήτη, είναι ο τουρισμός.
Πολλές χώρες εναποθέτουν τις ελπίδες τους, για την ανάκαμψη της οικονομίας τους, στον τουρισμό, ενώ για κάποιες άλλες αποτελεί βασική πηγή εσόδων. Και στις δυο περιπτώσεις, το κέρδος, είναι ο βασικός παράγοντας δράσης.
Ωστόσο, η άνθιση της οικονομίας μιας χώρας ή μιας περιοχής, δεν αποτελεί κίνητρο των τουριστών προκειμένου να την επισκεφτούν. Οι τουρίστες δεν ενδιαφέρονται για τη στήριξη της οικονομίας της χώρας που επισκέπτονται. Τα ζητούμενα τους είναι σαφώς εκ διαμέτρου αντίθετα.
Για να προσελκύσεις τους τουρίστες, θα πρέπει πρωτίστως να υπάρχουν οι ανάλογες προϋποθέσεις. Σ’ αυτές τις προϋποθέσεις, πέραν του τουριστικού προϊόντος, που μια περιοχή μπορεί να διαθέτει ως δώρο της φύσης, εντάσσεται και η ευρέως γνωστοποίησή του.
Απαιτείται λοιπόν, αξιοποίηση και προβολή του εκάστοτε τουριστικού προϊόντος, προκειμένου αυτό να γίνει και γνωστό και ελκυστικό, από τους υποψήφιους πελάτες.
Πελάτες που πρέπει να ομαδοποιηθούν, αναλόγως των προσωπικών τους προτιμήσεων. Μια άλλη παράμετρος που δεν διερευνήθηκε, στο βαθμό που θα έπρεπε, από τους πράκτορες του τουρισμού.
Θεματικός λοιπόν τουρισμός, αλλά και ύπαρξη των απαιτούμενων υποδομών για την παροχή των καλύτερων δυνατών ανέσεων διαμονής και ξενάγησης των επισκεπτών, στις περιοχές της επιλογής τους.
Για την επίτευξη αυτής της πρόκλησης, τρεις είναι οι βασικοί συντελεστές. Το κράτος και κατ’ επέκταση η Τοπική Αυτοδιοίκηση, τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και οι Τουριστικές Επιχειρήσεις.
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση οφείλει να στηρίξει το τοπικό τουριστικό προϊόν ενισχύοντας τις υποδομές, τα ΜΜΕ έχουν ηθική υποχρέωση να εντάξουν στο πρόγραμμά τους εκπομπές τουριστικής προβολής του τόπου ή της χώρας τους.
Ο τρίτος εταίρος της προσπάθειας αυτής, οι Τουριστικές Επιχειρήσεις, επιφορτίζονται μ’ έναν επιπλέον ρόλο. Ποιος είναι αυτός;
Η παρουσίαση ενός Κοινωνικού προσώπου προκειμένου να κερδίσουν και να διατηρήσουν την εμπιστοσύνη των πελατών τους.
Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη, την αποκαλούν οι ειδικοί, τη δράση αυτή και υποστηρίζουν πως οδηγεί στην οικονομική και κοινωνική ανέλιξη των επιχειρήσεων που την εφαρμόζουν.
Και οι επιχειρήσεις αυτές δεν είναι άλλες από τις ξενοδοχειακές, τις αεροπορικές, τις ακτοπλοϊκές και τις λοιπές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται γύρω από την πολλά υποσχόμενη τουριστική οικονομία.
Θα αναρωτηθεί κάποιος: «και ποιες δράσεις θα μπορούσαν να αναλάβουν οι επιχειρήσεις αυτές στο πλαίσιο της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης;»
Θα μπορούσαν, για παράδειγμα, να αναλάβουν δράση για την προστασία του περιβάλλοντος, εξάλλου, για τον τουρισμό η προστασία του περιβάλλοντος έχει ύψιστη σημασία!
Η προστασία του φυσικού πλούτου της γης, πέραν όλων των άλλων σημαντικών λόγων, σημαίνει προστασία του πρωτογενούς προϊόντος κάθε επιχείρησης που δραστηριοποιείται στο χώρο του τουρισμού.
Κι ας μη παραβλέψουμε το γεγονός ότι μια τέτοια δράση, έχει πολλαπλασιαστική επίδραση στους πολίτες, στους εν δυνάμει πελάτες τις κάθε επιχείρησης.
Μια άλλη δράση, στο πλαίσιο της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης, έχει να κάνει με την παροχή βοήθειας προς τις ευάλωτες ομάδες της κοινωνίας ή προς τις φιλανθρωπικές οργανώσεις.
Αναμφίβολα, αλλιώς αποτυπώνεται στη μνήμη και στη συνείδηση ενός πολίτη μια επιχείρηση η οποία ενισχύει την κουλτούρα της ηθικής των επιχειρήσεων, ανταποκρινόμενη ταυτόχρονα στις απαιτήσεις του υγιούς ανταγωνισμού και της κοινωνίας, από μια εσωστρεφή επιχείρηση, η οποία αποκομμένη από το ευρύτερο κοινωνικό γίγνεσθαι ενδιαφέρεται αποκλειστικά και μόνο για το προσωπικό της κέρδος, χωρίς ίχνος ανταποδοτικότητας αυτού προς την κοινωνία!
Η Βιώσιμη Ανάπτυξη και η Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη, οφείλουν να έχουν τον αυτό βηματισμό, γιατί κοινωνία και οικονομία αποτελούν αμφίδρομες διαδρομές.
Ας σχεδιάσουμε λοιπόν τώρα, εν μέσω πανδημίας, τα επόμενα βήματά μας, με πρωτοποριακές ιδέες, προκειμένου ο ήλιος μετά την καταιγίδα να είναι πιότερο λαμπερός για όλους μας!

koinwniki etairiki euthini

Ο τομεάρχης Δικαιοσύνης της Κ.Ο του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτικη Συμμαχία, βουλευτής Δράμας, Θεόφιλος Ξανθόπουλος, συνυπέγραψε ερώτηση προς τον υπουργό Οικονομικών, για το άμεσο κλείσιμο 41 υποκαταστημάτων της Εθνικής Τράπεζας, μεταξύ των οποίων και αυτό του Νευροκοπίου αλλά και την προώθηση προγράμματος εθελουσίας εξόδου των υπαλλήλων.

Η σφράγιση 41 υποκαταστημάτων της Εθνικής Τράπεζας σε όλη τη χώρα αποτελεί εξέλιξη ξεκάθαρα αρνητική και προβληματική για τους πολίτες και τους εργαζόμενους, αναφέρουν οι βουλευτές στην ερώτηση που κατατέθηε με πρωτοβουλία της βουλευτή Πέλλας Θεοδώρας Τζάκρη.

Όπως επισημαίνουν η πρόσβαση των πολιτών σε κάποιο υποκατάστημα άλλης πόλης είναι αφενός μεν δαπανηρή, αφετέρου δε, εξαιτίας των αυστηρών περιορισμών που ισχύουν στην μετακίνηση των πολιτών στην παρούσα συγκυρία, αδύνατη, ιδίως δε για τα άτομα της τρίτης ηλικίας, αφού απαιτείται η κατοχή ιδιωτικού μεταφορικού μέσου.

Παράλληλα, συμπληρώνουν, η σφράγιση 41 υποκαταστημάτων της μεγαλύτερης και ιστορικότερης Τράπεζας στην Ελλάδα, σε αυτή τη χρονική συγκυρία, γεννά ερωτηματικά σχετικά με την αναπτυξιακή πορεία της χώρας, με την υπόσχεση «απογείωσης» της οποίας εξελέγη κυβέρνηση η ΝΔ.

Τέλος, οι τραπεζοϋπάλληλοι των καταστημάτων που κλείνουν χάνουν την οργανική τους θέση και τίθενται στην διάθεση της Διεύθυνσης Προσωπικού, διατρέχοντας τον κίνδυνο μετακίνησης ακόμη και εκτός της περιοχής κατοικίας τους.
Μα βάση τα παραπάνω οι βουλευτές ερωτούν τον υπουργό, με ποιο τρόπο θα αποτρέψει την συρρίκνωση της ΕΤΕ και το κλείσιμο όλων αυτών των υποκαταστημάτων.

Ακολουθεί η ερώτηση:


ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τον Υπουργό Οικονομικών

Θέμα: «Άμεσο κλείσιμο 41 υποκαταστημάτων της Εθνικής Τράπεζας σε όλη την Ελλάδα, παράλληλα με την προώθηση του προγράμματος εθελούσιας εξόδου του προσωπικού».

Κύριε Υπουργέ,

Είναι γνωστό ότι κατά την παρούσα περίοδο έχει τεθεί σε ισχύ το πρόγραμμα εθελούσιας εξόδου για τους υπαλλήλους της Εθνικής Τράπεζας. Όπως προκύπτει από πρόσφατα δημοσιεύματα στον έντυπο και τον ηλεκτρονικό τύπο, αλλά και από την εσωτερική πληροφόρηση των διευθυντών καταστημάτων της Τράπεζας, παράλληλα με την εξέλιξη του προγράμματος μείωσης του προσωπικού της, επιχειρείται η συρρίκνωση του δικτύου των καταστημάτων της. Εκτιμάται μάλιστα ότι η δραστική συρρίκνωση του δικτύου των καταστημάτων χρησιμοποιείται ως "μοχλός πίεσης" για την αύξηση της συμμετοχής στην εθελούσια έξοδο.
Σύμφωνα λοιπόν με το πρόγραμμα αυτό, 41 υποκαταστήματα της Εθνικής σε όλη την χώρα, πρόκειται να «βάλουν λουκέτο» εντός των επόμενων 2 μηνών. Πιο συγκεκριμένα, πρόκειται για τα υποκαταστήματα: Αγίου Θωμά, Οδού Σοφούλη, Περισσού, Αγ. Βαρβάρας, Μητροπόλεως, Σόλωνος, Ν. Κόσμου, Λεωφόρου Δημοκρατίας – Πειραιά, Πικερμίου, Γλυκών Νερών, Καλυβιών Αττικής, Καματερού, Λεωφόρος Κηφισίας, Κέντρου Αμαρουσίου, Λεωφόρου Πάρνηθος – Μενιδίου, Μαραθώνα, ΟΤΕ Αμαρουσίου, Κυλλήνης, Πλατείας Ομονοίας – Πάτρας, Φηρών, Νάουσας Πάρου, Σύρου (Νεώριο), Παραλίας Καλαμάτας, Διαβατών, Αμύνταιου, Βόνιτσας, Κόνιτσας, Παλαμά, Φιλιατών, Νέας Κρήνης, Φάρκαινας Χίου, Ολύμπου Κατερίνης, Οδ. Σαράντα Εκκλησιών – Ξάνθη, Οδ. Ασκληπιού Τρικάλων, Κέντρου Πόλεως Ιωαννίνων, Μαλεσίνας, Φιλιππούπολης Λάρισας, Πολίχνης, Οδ. Υψηλάντου Καρδίτσας, Νευροκοπίου και Σκύδρας.
Αυτή η πρόδηλα αρνητική εξέλιξη, όπως είναι φυσικό, προκαλεί έντονο προβληματισμό στους πολίτες των πόλεων, ειδικά των επαρχιακών, όπου η πρόσβαση σε κάποιο υποκατάστημα άλλης πόλης είναι αφενός μεν δαπανηρή, αφετέρου δε, εξαιτίας των αυστηρών περιορισμών που ισχύουν στην μετακίνηση των πολιτών στην παρούσα συγκυρία, αδύνατη, ιδίως δε για τα άτομα της τρίτης ηλικίας, αφού απαιτείται η κατοχή ιδιωτικού μεταφορικού μέσου, ενώ η εξυπηρέτηση μέσω των διαδικτυακών συναλλαγών όχι μόνο δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλής για αυτούς, αλλά καθίσταται σχεδόν απαγορευτική.
Παράλληλα, η σφράγιση 41 υποκαταστημάτων της μεγαλύτερης και ιστορικότερης Τράπεζας στην Ελλάδα, σε αυτή τη χρονική συγκυρία, γεννά ερωτηματικά σχετικά με την αναπτυξιακή πορεία της χώρας, με την υπόσχεση «απογείωσης» της οποίας εξελέγη κυβέρνηση η ΝΔ. Αυτό γιατί, το κλείσιμο όλων αυτών των υποκαταστημάτων της Εθνικής έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά ενεργειών και γεγονότων, όπως η ακύρωση μεγάλων έργων οδοποιίας, η καθυστέρηση του Μετρό Θεσσαλονίκης, η φυγή της PITSOS στην Τουρκία και οι συνεχείς αποτυχίες στην πρόοδο των εργασιών στο Ελληνικό, που όχι μόνο δε συμβάλλουν στην ανάπτυξη, αλλά αντίθετα οδηγούν την Ελλάδα στην αποανάπτυξη και τον μαρασμό.
Επιπλέον οι τραπεζοϋπάλληλοι των καταστημάτων που κλείνουν χάνουν την οργανική τους θέση και τίθενται στην διάθεση της Διεύθυνσης Προσωπικού, διατρέχοντας τον κίνδυνο μετακίνησης ακόμη και εκτός της περιοχής κατοικίας τους, με ότι αυτό συνεπάγεται για την καθημερινότητά τους και την οικογενειακή τους ζωή.
Επειδή η σφράγιση 41 υποκαταστημάτων της Εθνικής Τράπεζας σε όλη τη χώρα αποτελεί εξέλιξη ξεκάθαρα αρνητική και προβληματική για τους πολίτες και τους εργαζόμενους.
Επειδή αυτή πρόκειται να προκαλέσει μόνιμα και δυσεπίλυτα ζητήματα πρακτικής φύσης για όλους αυτούς.
Επειδή η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί την αποανάπτυξη και τον οικονομικό μαρασμό στην οποία οδηγείται η χώρα με μαθηματική ακρίβεια, μετά τις βαριές επιπτώσεις και της πανδημίας του κορωνοϊού,

Ερωτάσθε κ. Υπουργέ:
1. Ποιες ενέργειες προτίθεστε να αναλάβετε, προκειμένου να αποτρέψετε την σφράγιση όλων αυτών των υποκαταστημάτων της Εθνικής Τράπεζας, τουλάχιστον όσων βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση από κάποιο άλλο υποκατάστημα;
2. Πώς σκοπεύετε να ανακόψετε την συρρίκνωση της Εθνικής Τράπεζας η οποία θα έχει βαριές συνέπειες για το σύνολο της Ελληνικής Οικονομίας;

«Ολοι ξέραμε ότι θα έρθει το δεύτερο κύμα της πανδημίας. Η κυβέρνηση είχε στην διάθεσή της ένα μεγάλο χρονικό διάστημα για να προετοιμάσει τη χώρα. Δεν το έκανε. Δεν έχει σχέδιο. Ακολούθησε τη τακτική του βλέποντας και κάνοντας. Για αυτό τώρα, τρέχουμε και δεν προλαβαίνουμε. Είναι προφανής η ευθύνη της», τόνισε μιλώντας στην εκπομπή «Επί του Πιεστηρίου» του Kontra Channel, o τομεάρχης Δικαιοσύνης της Κ.Ο του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, βουλευτής Δράμας, Θεόφιλος Ξανθόπουλος.

«Δεν έφτιαξε νέες λειτουργκές ΜΕΘ, δεν προσέλαβε έγκαιρα ιατρικό προσωπικό για να στηρίξει το ΕΣΥ, δεν έκανε τίποτα με τα σχολεία ώστε να μειωθεί ο αριθμός των μαθητών στις τάξεις, άφησε τον κόσμο να συνωστίζεται στα μέσα μεταφοράς», συμπλήρωσε.

Ειδικά για τις ΜΕΘ, η κυβέρνηση έπεσε θύμα και της ιδεοληπτικής της αντίληψης, όπως εκφράσθηκε από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, ο οποίος είπε πριν λίγο καιρό, ότι θα πετάγαμε χρήματα αν ακούγαμε τον ΣΥΡΙΖΑ και φτιάχναμε ΜΕΘ, σημείωσε.

Όπως εξήγησε, η αύξηση του αριθμού των κρεβατιών στις ΜΕΘ όταν δεν υπάρχει εξειδικευμένο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό να υποστηρίξει τη λειτουργία τους, είναι δώρο άδωρο. Αυτό συμβαίνει και στη Δράμα, πρόσθεσε, όπου μπορεί τα κρεβάτια ΜΕΘ να είναι 12, όμως υπάρχουν μόλις 4 γιατροί ενώ 40 άτομα του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού του νοσοκομείου είτε νοσούν είτε είναι καραντίνα.

Ο κ. Ξανθόπουλος αναφέρθηκε επίσης στο γεγονός ότι στην Θεσσαλονίκη, μεγάλα νοσηλευτικά ιδρύματα που θα μπορούσαν να προσφέρουν μένουν εκτός του συστήματος υγείας. Αυτό έπρεπε να είχε γίνει χθες. Γι αυτό λέμε ότι η κυβέρνηση δεν έχει σχέδιο», κατέληξε.

Η παράταξη μας δεν νομιμοποιεί την έλλειψη οράματος του Χρήστου Μέτιου, όπως αυτή αποτυπώθηκε στον Προϋπολογισμό του 2021. Σεβόμενοι το έργο των υπηρεσιακών παραγόντων στην τεχνική κατάρτισή του, καταθέσαμε Λευκή ψήφο, αντί αρνητικής σε έναν προϋπολογισμό, ο οποίος στερείται οράματος, έμπνευσης και στόχευσης.
Ο Χρήστος Μέτιος έφερε έναν προϋπολογισμό – κολάζ προηγούμενων τεχνικών κειμένων και με προφάσεις όπως «οι γραφειοκρατικές αγκυλώσεις» επιχείρησε να καλύψει την ανεπάρκεια του στον σχεδιασμό ενός καλύτερου μέλλοντος για την Περιφέρεια μας, ειδικά δε στην παρούσα συγκυρία που ορίζεται εν πολλοίς από την επέλαση του κορωνοϊού.
Σημειωτέον ότι και σε αυτή την ψηφοφορία χρησιμοποιήθηκαν οι θετικές ψήφοι των «ανεξάρτητων» περιφερειακών συμβούλων που ανήκαν στην Πατριωτική Αυγή.

Παρακάτω, επισυνάπτεται η τοποθέτηση της παράταξης «Περιφερειακή Σύνθεση» επί του Προϋπολογισμού 2021 της Περιφέρειας ΑΜΘ, όπως εκφράστηκε ενώπιον του Σώματος από τον επικεφαλής Χριστόδουλο Τοψίδη.

Αρχικά, επισημαίνουμε την εξαιρετική́ δουλειά που έκαναν οι υπάλληλοι της Περιφέρειας για τη σύνταξη του Προϋπολογισμού και στους οποίους αναγνωρίζουμε τη δυσκολία στις συνθήκες εργασίας με τις συνεχείς τροποποιήσεις των πλαισίων στα οποία πρέπει να λειτουργούν όσον αφορά τη σύνταξη του Προϋπολογισμού.
Τους ευχαριστούμε για αυτό και σίγουρα όσον αφορά το δικό τους κομμάτι θα πρέπει να γνωρίζουν ότι είμαστε ικανοποιημένοι απόλυτα.
Οι ενστάσεις μας, αφορούν την πολιτική διάσταση του Προϋπολογισμού, καθώς στις αποφάσεις του Περιφερειάρχη εντοπίζουμε πληθώρα προβλημάτων. Δυστυχώς παραλάβαμε από τον κο Μέτιο μία εισήγηση απολύτως αναμενόμενη.
Η εισήγηση του Προϋπολογισμού είναι μία συρραφή παλαιότερων εξαγγελιών, χωρίς όραμα και στόχο. Και κυρίως χωρίς να δίνει κουράγιο και ελπίδα στους πολίτες της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης στον καθημερινό αγώνα που δίνουν για την επιβίωσή τους.
Το σχέδιο του Προϋπολογισμού δείχνει ότι η Πανδημία, η έξαρση της, οι βραχυπρόθεσμες, αλλά και οι μακροπρόθεσμες συνέπειες της, δεν ενδιαφέρουν τον Περιφερειάρχη. Δεν εντοπίσαμε πουθενά προβλέψεις για στήριξη στον εργαζόμενο, τον κτηνοτρόφο, τον αγρότη, τον έμπορο, τον επαγγελματία. Βλέπουμε έναν Προϋπολογισμό που κινείται σχεδόν εκτός πραγματικότητας.
Ο Προϋπολογισμός, για κάθε όργανο της αυτοδιοίκησης, είναι η κορυφαία απόφαση της διοίκησης, γιατί προσδιορίζει τις πολιτικές που θα υλοποιηθούν την ερχόμενη χρονιά. Η Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης διαθέτει ένα τεράστιο ποσό το οποίο όμως δεν κατευθύνεται σε αναπτυξιακούς στόχους, δεν αξιοποιείται στο σωστό χρόνο, ώστε να εξυπηρετεί τις πραγματικές ανάγκες του πολίτη της Ανατολικής Μακεδονίας - Θράκης.
Αντιλαμβανόμαστε τις όποιες γραφειοκρατικές αγκυλώσεις, πλην όμως δεν μπορεί να χρησιμοποιούνται από την Διοίκηση ως «δικαιολογία» για να καλύπτεται η αδυναμία της να σχεδιάσει.
Κραυγαλέα παραδείγματα οι δύο πεσμένες γέφυρες (σε Ίασμο και Καβάλα) για τις οποίες πολλά́ έχουμε ακούσει, αλλά τα χρόνια περνούν και δεν βλέπουμε να γίνεται τίποτα.
Ο Προϋπολογισμός είναι ανελαστικός όσον αφορά δαπάνες λειτουργικές, μισθοδοσίας και επιδομάτων, όμως στο κομμάτι του προγράμματος των δημοσιών επενδύσεων -δηλαδή το διεκδικητικό και αναπτυξιακό κομμάτι- δεν φαίνεται το κατά πόσο θα απορροφηθούν ή θα διεκδικηθούν πόροι από την Κυβέρνηση, ομοίως όσον αφορά τις μελέτες και την κατασκευή έργων δεν δρομολογούνται και δεν υλοποιούνται στον κατάλληλο χρόνο.
Επιπλέον, η Περιφέρεια παρουσιάζει γύμνια στην ωρίμανση έργων. Αυτό ξεκινάει από την έλλειψη καθαρού στόχου και αναπτυξιακού οράματος. Η διοίκηση δεν έχει καταφέρει να ιεραρχήσει τα σπουδαία και γι’ αυτό πάμε ως Περιφέρεια «στα χαμένα» χωρίς να λύνονται θεμελιώδη ζητήματα όπως η αντιπλημμυρική προστασία, τα αρδευτικά έργα, η υδροδότηση περιοχών που το έχουν ανάγκη, οι υποδομές παιδείας και υγειάς καθώς επίσης απουσιάζει και η μέριμνα κοινωνικής πολιτικής.
Παράλληλα η ΠΑΜΘ διαχειρίζεται σχεδόν μισό δισεκατομμύριο ευρώ από το ΕΣΠΑ με τρόπο και πάλι αναποτελεσματικό. Απόδειξη, η πολύ χαμηλή θέση που κατέχουμε όσον αφορά τις απορροφήσεις. Χρήματα που πρέπει να δοθούν σε Δήμους, Νοσοκομεία, Πανεπιστήμια εμφανίζουν αργοπορημένες εντάξεις με ευθύνη της Περιφέρειας.
Ο Προϋπολογισμός δεν έχει αναπτυξιακό χαρακτήρα, ούτε χαράσσει κάποια προοπτική, είναι δυστυχώς επανάληψη άλλων ετών χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις ιδιαιτέρες συνθήκες λόγω COVID-19, τα χρονοδιαγράμματα των εξαγγελιών δεν τηρούνται, η φιλοσοφία δεν αλλάζει και η Περιφέρεια δεν μπορεί́ να προχωρήσει αναπτυξιακά. Βρίσκεται σε απραξία και δεν παράγει έργο.
Τέλος, ως παράταξη κρίνουμε σκόπιμο να υπάρχει στον προϋπολογισμό ειδική πρόβλεψη δαπανών για την αντιμετώπιση των συνεπειών της πανδημίας του κορωνοϊού – πέρα από το σχεδόν ανεπαρκές πρόγραμμα ενίσχυσης μη επιστρεπτέας επιχορήγησης των επιχειρήσεων που επλήγησαν από τον κορωνοϊό. Κάνοντας την πρότασή μας, πιο συγκεκριμένη εκτιμούμε ότι η αύξηση των ιδίων εσόδων που προϋπολογίζεται στο 6,5% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, θα έπρεπε αυτομάτως να προωθηθεί υπέρ δράσεων σχετιζόμενων με την αντιμετώπιση της πανδημίας ή των συνεπειών αυτής.
Σε κάθε περίπτωση και παρά το γεγονός ότι θα έπρεπε να καταψηφίσουμε έναν τέτοιο προϋπολογισμό, επιλέγουμε το Λευκό. Διευκρινίζουμε δε, ότι το έργο και οι άνθρωποι των υπηρεσιών έχουν διαχρονικά την ψήφο εμπιστοσύνης μας, όμως δεν μπορούμε να «νομιμοποιήσουμε» με τη θετική μας ψήφο την έλλειψη οράματος, την απουσία στόχευσης και την πολιτική ανωριμότητα της Διοίκησης.
Επιτέλους όμως η Διοίκηση πρέπει να δουλέψει για τα πραγματικά προβλήματα της Περιφέρειας ΑΜΘ επικεντρώνοντας στην ουσία, επιταχύνοντας την υλοποίηση, καθώς δεν υπάρχει κάποιος να φρενάρει την ανάπτυξη, παρά μόνο ο ίδιος ο Περιφερειάρχης.

Σημείωση: Ο Προϋπολογισμός «πέρασε» με την πρώτη ψηφοφορία εξαιτίας των 2 θετικών ψήφων των «ανεξάρτητων» Περιφερειακών Συμβούλων που επρόσκειντο στην παράταξη Πατριωτική Αυγή. Επειδή το Περιφερειακό Συμβούλιο έχει υιοθετήσει ψήφισμα πολιτικής στάσης απέναντι στους συγκεκριμένους δύο Συμβούλους, σε κάθε μας δελτίο τύπου θα ενημερώνουμε για τη στάση τους, ακριβώς επειδή η Διοίκηση τεχνηέντως την αποκρύπτει για να μην χάσει το «δεκανίκι».

Ερώτηση προς τον Υπουργό Υγείας κατέθεσε η Χαρά Κεφαλίδου με την Κοινοβουλευτική Ομάδα του Κινήματος Αλλαγής σχετικά με την ανάγκη στήριξης των δομών ψυχικής υγείας.

"Σε εποχές γενικευμένης κρίσης, οι δομές υποστήριξης της ψυχικής υγείας (λανθασμένα) υποβιβάζονται σε δευτερεύοντα ρόλο, παρά το γεγονός ότι τότε υπάρχει ακόμη μεγαλύτερη ανάγκη ενίσχυσής τους.
Την τελευταία περίοδο και για δεύτερη φορά μέσα σε μερικούς μήνες, επιβλήθηκαν αυστηρά περιοριστικά μέτρα για τον έλεγχο της διασποράς του ιού, τα οποία ωστόσο αναπόφευκτα δρουν επιβαρυντικά στην ψυχική υγεία των πολιτών.
Έρευνες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, αλλά και έρευνες σε Γαλλία, ΗΠΑ, Βρετανία κ.α. κατέδειξαν ραγδαίες επιπτώσεις στο αγαθό της δημόσιας ψυχικής υγείας. Στη χώρα μας πανεπιστημιακοί καθηγητές κάνουν λόγο για ιδιαίτερη ψυχική επιβάρυνση των παιδιών, των ζευγαριών, των ηλικιωμένων, των ελευθέρων επαγγελματιών, αλλά και του ιατρικού, όπως και του παραϊατρικού προσωπικού.
Σε αυτό το πλαίσιο ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός, αν έχει προβλεφθεί η ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υπηρεσιών ψυχικής υγείας, αν υπάρχει σχεδιασμός για τον τομέα της ψυχικής υγείας και αν σκοπεύει να λάβει ειδική πρόνοια για τις κοινωνικές ομάδες που επιβαρύνονται ψυχικά".

ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τον κ. Υπουργό Υγείας

Θέμα: «Επιβάλλεται η ενίσχυση των δομών ψυχικής υγείας εν μέσω πανδημίας και lockdown»

Σε εποχές γενικευμένης κρίσης (πόλεμοι, πανδημίες, εκτεταμένες οικολογικές καταστροφές), είναι γνωστό, πως οι δομές υποστήριξης της ψυχικής υγείας (λανθασμένα) υποβιβάζονται σε δευτερεύοντα ρόλο, παρά το γεγονός ότι τότε ακριβώς υπάρχει ακόμη μεγαλύτερη ανάγκη ενίσχυσής τους.

Την τελευταία περίοδο και στο πλαίσιο της άνευ προηγουμένου υγειονομικής κρίσης λόγω του covid -19, για δεύτερη φορά μέσα σε μερικούς μήνες επιβλήθηκαν σε όλες σχεδόν τις εκφάνσεις της προσωπικής, κοινωνικής και επαγγελματικής ζωής των πολιτών αυστηρά περιοριστικά μέτρα, για τον έλεγχο της διασποράς του ιού, τα οποία ωστόσο αναπόφευκτα δρουν επιβαρυντικά στην ψυχική τους υγεία.

Ήδη, όμως, από την περίοδο του πρώτου lockdown (Μάρτιος – Μάιος 2020) εκτεταμένες έρευνες παγκοσμίως (Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, αλλά και έρευνες σε Γαλλία, ΗΠΑ, Βρετανία κ.α.) κατέδειξαν ραγδαίες επιπτώσεις στο αγαθό της δημόσιας ψυχικής υγείας, ως απότοκο της αυξημένης κοινωνικής απομόνωσης, αλλά και της διάχυτης ανησυχίας πολλών πολιτών, λόγω της επελαύνουσας πλέον οικονομικής ύφεσης.

Πανεπιστημιακοί καθηγητές στη χώρα μας κάνουν λόγο, επιπλέον, για ιδιαίτερη ψυχική επιβάρυνση των παιδιών, των ζευγαριών, των ηλικιωμένων, αλλά και του ιατρικού, όπως και του παραϊατρικού προσωπικού, για διαφορετικούς λόγους κατά περίπτωση και κατηγορία.

Δεδομένου ότι στη χώρα μας η χρηματοδότηση του τομέα ψυχικής υγείας είχε από παλιά περικοπεί αισθητά, λόγω της οικονομικής κρίσης.

Δεδομένου ότι είναι ευρύτερα γνωστό πως οι δημόσιες ψυχιατρικές κλινικές είναι ήδη πολύ επιβαρυμένες, με τις πολλαπλές συνέπειες που αυτό έχει για την θεραπεία παλιών και νέων ασθενών, ενώ υπάρχουν κενά στη χρηματοδότηση και έλλειψη προσωπικού.

Δεδομένου ότι όλα καταδεικνύουν πως βρισκόμαστε σε μια μεγάλη καμπή της παγκόσμιας καμπύλης της ψυχικής υγείας και ευημερίας, με τη χώρα μας να αντιμετωπίζει περαιτέρω προβλήματα, λόγω της προηγηθείσας δεκαετούς οικονομικής κρίσης που είχε αυξημένο αντίκτυπο στην ψυχική υγεία των Ελλήνων και των Ελληνίδων, προηγήθηκε κατά πολύ της πανδημίας και των lockdown, ωστόσο δρα προσθετικά στις νέες συνθήκες.

Δεδομένου ότι στη χώρα μας το δημόσιο διάλογο έχει μονοπωλήσει (και εύλογα ως έναν βαθμό) ο αριθμός των Μονάδων Εντατικής Θεραπείας και άλλων δομών της δημόσιας υγείας, αλλά όχι η στήριξη των μονάδων υποστήριξης της ψυχικής υγείας, που απαραιτήτως θα έπρεπε να έχουν ενισχυθεί σε ανάλογο βαθμό, εξαιτίας των ακραίων ψυχικών καταστάσεων, που ταλανίζουν τους πολίτες στις προαναφερθείσες στρεσογόνες συνθήκες.

Δεδομένου ότι η κατάσταση όπως εξελίσσεται σήμερα με τη δεύτερη καραντίνα αναμένεται ότι θα επηρεάσει ακόμα περισσότερο τα άτομα, με την αύξηση των καταθλίψεων, των κρίσεων πανικού, των διαταραχών, των αυτοκτονιών, της βίας κατά των γυναικών, αλλά και των εξαρτήσεων όλων των τύπων.

Δεδομένου ότι σύμφωνα με έγκυρες εκθέσεις για την ψυχική υγεία, ψυχικά φαινόμενα που κατέτρεχαν και περιθωριοποιούσαν ως τώρα κυρίως τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες (όπως οι άποροι Έλληνες και Ελληνίδες, οι οικονομικοί μετανάστες, οι πρόσφυγες, οι αιτούντες άσυλο, οι Ρομά και οι ΛΟΑΤΚΙ κοινότητες) αναμένεται να εμφανιστούν και σε άλλες λιγότερο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες.

Ερωτάται ο αρμόδιος κ. Υπουργός:

1. Αν έχει προβλεφθεί η ενίσχυση του μέχρι σήμερα κατατετμημένου δημόσιου συστήματος υπηρεσιών ψυχικής υγείας, με διατομεακό συντονισμό και παροχή εξειδικευμένων υπηρεσιών, στις νέες συνθήκες της πανδημίας, του lockdown και της νέας δραματικότερης οικονομικής κρίσης;
2. Ποιος είναι ο σχεδιασμός του Υπουργείου σας για τον μακρόπνοο σχεδιασμό της ψυχικής υγείας, αλλά και για την άμεση αντιμετώπιση των ανεπαρκειών και δυσλειτουργιών της, κυρίως από άποψη των προσλήψεων και της διασφάλισης επαρκούς χρηματοδότησης στις νέες συνθήκες;
3. Σκοπεύετε να λάβετε ειδική πρόνοια για τα παιδιά και τους εφήβους, τους μοναχικούς ηλικιωμένους, το ιδιαίτερα ψυχικά επιβαρυμένο ιατρικό και παραϊατρικό προσωπικό, τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, αλλά και τους ελεύθερους επαγγελματίες και τους εργαζόμενους τους, που υποχρεωτικά υπόκεινται στο νέο εγκλεισμό και αναπόφευκτα επιβαρύνονται ψυχικά περισσότερο από ό,τι άλλες κατηγορίες συμπολιτών μας;

 

Οι Ερωτώντες Βουλευτές

Ευαγγελία Λιακούλη
Ανδρέας Πουλάς
Μπουρχάν Μπαράν
Γιώργος Αρβανιτίδης
Ιλχάν Αχμέτ
Νάντια Γιαννακοπούλου
Χρήστος Γκόκας
Γεώργιος Καμίνης
Χαράλαμπος Καστανίδης
Μιχαήλ Κατρίνης
Βασίλειος Κεγκέρογλου
Χαρά Κεφαλίδου
Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος
Δημήτριος Κωνσταντόπουλος
Ανδρέας Λοβέρδος
Γεώργιος Μουλκιώτης
Δημήτριος Μπιάγκης
Απόστολος Πάνας
Κωνσταντίνος Σκανδαλίδης
Γεώργιος Φραγγίδης

Την Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2020 πραγματοποιήθηκε με επιτυχία από την Ένωση Κυριών Δράμας- Σπίτι Ανοιχτής Φιλοξενίας η τέταρτη διανομή προϊόντων του Επιχειρησιακού Προγράμματος Επισιτιστικής και Βασικής Υλικής Συνδρομής, με χρηματοδότηση από το Ταμείο Ευρωπαϊκής Βοήθειας για τους απόρους (ΤΕΒΑ/FEAD).
Διανεμήθηκαν πολύ σημαντικές ποσότητες τροφίμων (κοτόπουλο νωπό, φασόλια ξερά, φακές, μακαρόνια, γάλα εβαπορέ, ρύζι, ζάχαρη, πελτές ντομάτας, δημητριακά, τόνος και τυρί φέτα) στους 87 ωφελούμενους που εξυπηρετεί ο φορέας. Τα προϊόντα δόθηκαν από το χώρο αποθήκευσης του γηπέδου Κραχτίδη. Έπεται μία ακόμα μεγάλη διανομή μέσα στο Νοέμβρη.
Το Πρόγραμμα υλοποιείται μέσω Κοινωνικών Συμπράξεων και οι ωφελούμενοι επιλέγονται σύμφωνα με εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια. Η Ένωση Κυρίων Δράμας-Σπίτι Ανοιχτής Φιλοξενίας είναι εταίρος της Κοινωνικής Σύμπραξης Αλληλεγγύη στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας. Το Ταμείο Ευρωπαϊκής Βοήθειας προς τους Απόρους (ΤΕΒΑ) υποστηρίζει τη διανομή τροφίμων και βασικών υλικών αγαθών, συνδυάζεται με συνοδευτικά μέτρα, τα οποία συμβάλλουν στην κοινωνική ενσωμάτωση των ωφελουμένων και υλοποιείται στο σύνολο της χώρας. Το πεδίο εφαρμογής του ΤΕΒΑ εξειδικεύεται στην Ελλάδα μέσω του Επιχειρησιακού Προγράμματος Επισιτιστικής και Βασικής Υλικής Συνδρομής (ΕΠ.Ι).

 

Page 6 of 357
ΔΗΜΟΣ ΔΡΑΜΑΣ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΔΟΞΑΤΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΠΑΡΑΝΕΣΤΙΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΠΡΟΣΟΤΣΑΝΗΣ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ Κ. ΝΕΥΡΟΚΟΠΙΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

koutsiana banner

© 2018 Destanea. All Rights Reserved. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: ΡΕΝΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΟΥ | ΑΙΓΑΙΟΥ 4 ΔΡΑΜΑ, 66100 | 6932416400 - eirtrian@otenet.gr