rena

rena

Γράφει ο Ιωάννης Αμπατζόγλου*

Το μνημείο στο Πισοδέρι στήθηκε από την ομάδα Μακεδόνες Δραμινοί στις 17 Ιουνίου 2020 και όπως ήταν αναμενόμενο προκάλεσε πολλές αντιδράσεις. Κυρίως ενοχλήθηκαν αυτοί που δεν θέλουν να υπάρχει μνημείο που θα θυμίζει την αντίσταση των Ελλήνων κατά της υπογραφής της Συμφωνίας των Πρεσπών. Ασκήθηκε όμως κριτική και από άλλες πλευρές. Σχετικά με τις αντιδράσεις του δημοτικού συμβουλίου του δήμου Πρεσπών και του δημάρχου κ. Παναγιώτη Πασχαλίδη έχει γίνει αναφορά σε προηγούμενο άρθρο και έχουν δοθεί οι απαραίτητες εξηγήσεις.
Σε αυτό το άρθρο υπάρχουν ερωτήσεις και απαντήσεις υπό μορφή συνέντευξης, ώστε να φανεί τι πραγματικά συνέβη, κάτω από ποιες συνθήκες και να φωτιστούν σημεία τα οποία πολλοί δεν γνωρίζουν.
Γιατί το αποκαλούμε μνημείο;

Στο λεξικό του Ι. Σταματάκου διαβάζουμε, μνημεῖον: «ἐνθύμιον περί τινος (προσώπου ἤ πράγματος), κάτι πού μᾶς ἀνακαλεῖ εἰς τήν μνήμην μας πρόσωπόν τι ἤ πρᾶγμα»1. Η συγκεκριμένη μαρμάρινη στήλη λοιπόν, με την επιγραφή που φέρει, μας θυμίζει το γεγονός της αντίστασης των Ελλήνων κατά της υπογραφής της επαίσχυντης Συμφωνίας των Πρεσπών με την οποία παραχωρήθηκε το όνομα της Μακεδονίας, αλλά και η μακεδονική ταυτότητα και γλώσσα στους Σκοπιανούς. Δεν σημαίνει ότι με αυτό το μνημείο τιμούμε νεκρούς όπως έχουν υποστηρίξει κάποιοι κακοπροαίρετοι. Άλλωστε, στα αποκαλυπτήρια του μνημείου δεν κάναμε ούτε μνημόσυνο ούτε στεφάνι καταθέσαμε, αφού δεν υπήρξαν νεκροί στα επεισόδια που έγιναν κατά την ημέρα της υπογραφής της Συμφωνίας των Πρεσπών. Επομένως, ούτε ηρώο κατασκευάσαμε, ούτε υποτιθέμενους νεκρούς τιμούμε εκεί. Αυτή η μαρμάρινη στήλη είναι απλά ένα σημείο μνήμης για να μην ξεχάσουμε ποτέ την αντίσταση κατά αυτής της συμφωνίας, αλλά και για να συνεχίσουμε τον αγώνα εναντίον της.
Γιατί το μνημείο στήθηκε με σχετική μυστικότητα;

Η άδεια για την τοποθέτηση του μνημείου είχε εκδοθεί από τον δήμο Πρεσπών και φυσικά ο συγκεκριμένος δήμος αλλά και η τοπική κοινότητα του Πισοδερίου γνώριζαν για αυτό το έργο. Ωστόσο προτιμήσαμε να μην δημοσιοποιήσουμε τις τελευταίες μας κινήσεις μέχρι την τοποθέτησή του, επειδή γνωρίζαμε ότι αυτό το μνημείο θα προκαλούσε μεγάλες αντιδράσεις –όπως και προκάλεσε– από πλευράς των ΦΙΛΟΣΚΟΠΙΑΝΩΝ και των ΣΥΡΙΖΑΙΩΝ. Στον κίνδυνο να μη μας αφήσουν να το στήσουμε, προτιμήσαμε να μην προβούμε σε δημόσια ανακοίνωση πριν την τοποθέτησή του και φυσικά δικαιωθήκαμε. Πράγματι, αμέσως μετά την κοινοποίηση στο διαδίκτυο –ότι έχει στηθεί το συγκεκριμένο μνημείο– κάποιοι κάτοικοι της περιοχής αντέδρασαν άμεσα τηλεφωνώντας στην αστυνομία και στο δήμο Πρεσπών προκειμένου να μάθουν εάν υπήρχε η σχετική άδεια για αυτό. Τρεις μέρες αργότερα η κ. Πέρκα βουλευτής Φλώρινας του ΣΥΡΙΖΑ –με ανοιχτή επιστολή της– ζήτησε την ανάκληση της απόφασης για την τοποθέτηση του μνημείου. Μάλιστα εκτός από τους βαρείς χαρακτηρισμούς που εξαπέλυσε εναντίον του μνημείου μας, τόνισε ότι θα χρησιμοποιήσει όλα τα νόμιμα μέσα προκειμένου να πετύχει την ανάκληση της άδειας τοποθέτησής του, δηλαδή να το ξηλώσει.
Είχε ενημερωθεί η ελληνική αλλά κυρίως η τοπική κοινωνία της Φλώρινας για αυτό το μνημείο;

Έναν χρόνο πριν, στις 14 Ιουνίου 2019 δημοσιεύθηκε ένα άρθρο2, το οποίο μεταξύ των άλλων αναφερόταν και στην ιδέα τοποθέτησης μίας επιγραφής-μνημείου στο Πισοδέρι, η οποία θα περιείχε ακριβώς αυτό το κείμενο που τελικά αναγράψαμε στο μνημείο. Από τη στιγμή που δημοσιοποιήθηκε αυτό το άρθρο σε διαδικτυακούς τόπους και εφημερίδες, η ιδέα αυτή έγινε δημόσια γνωστή σε όλη την Ελλάδα, τουλάχιστον σε όσους έτυχε να διαβάσουν το συγκεκριμένο άρθρο. Σε κάθε περίπτωση όμως κανείς δεν μπορεί να μας κατηγορήσει ότι κρατήσαμε την ιδέα κρυφή και δεν την ανακοινώσαμε.

Λίγες μέρες αργότερα, στις 17 Ιουνίου 2019, στο εστιατόριο «La Pisoderi», στο Πισοδέρι της Φλώρινας –στα πλαίσια των εκδηλώσεων για την Ημέρα Αντίστασης και Αγώνα κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών– επαναλάβαμε την πρόταση αυτή, να τοποθετηθεί δηλαδή η συγκεκριμένη επιγραφή στο Πισοδέρι. Μάλιστα, ο χώρος του εστιατορίου ήταν γεμάτος από κόσμο και παρουσία αρκετών Φλωρινιωτών συζητήθηκε αυτή η πρότασή με την οποία δεν διαφώνησε κανείς. Όλη αυτή η συζήτηση βιντεοσκοπήθηκε από την «ΗΧΩ Φλώρινας», η οποία είναι τοπικό μέσο μαζικής ενημέρωσης της Φλώρινας και μεταδόθηκε μέσω του διαδικτυακού της τόπου στην ευρύτερη περιοχή.

Επίσης, στις αρχές του 2020, υπήρξε μία συνομιλία με έναν φίλο Φλωρινιώτη με καταγωγή από το Πισοδέρι, ο οποίος συμμετέχει ενεργά και στον σύλλογο της Φλώρινας «Ο Αριστοτέλης». Του μεταφέρθηκε λοιπόν ότι υπάρχει ένα σχέδιο για κάτι πολύ καλό που πρόκειται να γίνει στο Πισοδέρι. Η αντίδρασή του ήταν ότι δεν χρειάζεται να κάνουμε τίποτα, επειδή όπως είπε έχουμε κάνει αρκετά μέχρι τώρα και η όποια δράση στο Πισοδέρι καλό θα ήταν να γινόταν την επόμενη χρονιά. Ενώ λοιπόν σκοπός μας ήταν να του ανακοινώσουμε τη σκέψη για την τοποθέτηση του μνημείου, μετά από αυτή του την αντίδραση δεν συνεχίσαμε την αποκάλυψη του σχεδίου. Ήταν αρνητικός, πριν ακόμα ακούσει σε ποιο θέμα αναφερόμαστε, επομένως δεν υπήρχε λόγος περαιτέρω συζήτησης επί αυτού.
Πάντως, γεγονός είναι ότι και αυτός ο φίλος που αναφέρεται πιο πάνω, αλλά και πολλοί άλλοι πατριώτες και πατριώτισσες από τη Φλώρινα, είτε με δημόσιες δηλώσεις είτε με άλλες πράξεις, υποστήριξαν τη διατήρηση του μνημείου στη θέση όπου αυτό τοποθετήθηκε. Το μνημείο έπρεπε να στηθεί, ήταν εθνική ανάγκη να προχωρήσουμε στην τοποθέτησή του και αυτό κάναμε. Η στάση των πατριωτών Φλωρινιωτών προστάτευσε αυτό το μνημείο. Παρά την πικρία ορισμένων –για το γεγονός ότι δεν ενημερώθηκε το σύνολο των κατοίκων του νομού Φλώρινας για την τελική φάση τοποθέτησης του μνημείου– τελικά οι Φλωρινιώτες και οι Φλωρινιώτισσες έβαλαν πάνω απ’ όλα το εθνικό συμφέρον. Σε αυτό το σημείο αξίζει να τονιστεί ότι στην απόφαση του δήμου Πρεσπών με την οποία εγκρίθηκε η τοποθέτηση του μνημείου, αναφέρεται ότι «ο Πρόεδρος της Κοινότητας Πισοδερίου μας ενημέρωσε ότι το θέμα συζητήθηκε και με τους κατοίκους του χωριού οι οποίοι δεν έχουν αντίρρηση με την τοποθέτηση της παραπάνω στήλης». Επομένως, οι κάτοικοι του Πισοδερίου είχαν ερωτηθεί και έδωσαν τη συγκατάθεσή τους για την τοποθέτηση του συγκεκριμένου μνημείου.
Γιατί υπήρξε λίστα χορηγών στο μνημείο;

Ο θεσμός της χορηγίας υπάρχει στην Ελλάδα από την αρχαιότητα. Και σήμερα υπάρχουν πολλά μνημεία στη χώρα μας στα οποία αναγράφονται και ιδιώτες χορηγοί χωρίς αυτό να έχει δημιουργήσει το παραμικρό πρόβλημα. Ενδεικτικά αναφέρονται τα εξής μνημεία: Των σφαγιασθέντων Θρακών στη Δράμα, του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Έδεσσα, του προσφυγικού ελληνισμού στην Έδεσσα και της ποντιακής γενοκτονίας στο Ριζό Σκύδρας στην Πέλλα. Μάλιστα, στο μνημείο του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Έδεσσα τα ονόματα των χορηγών βρίσκονται σε κεντρικό τμήμα του μνημείου και με μεγάλα γράμματα. Στο μνημείο του προσφυγικού ελληνισμού στην Έδεσσα, τα αντίστοιχα ονόματα των χορηγών, βρίσκονται στο πλαϊνό τμήμα του μνημείου, ενώ σε αυτό της ποντιακής γενοκτονίας στο Ριζό της Σκύδρας καλύπτουν όλη την επιφάνεια στο πίσω μέρος του μνημείου και το ένα πλαϊνό τμήμα του. Τέλος στο μνημείο των σφαγιασθέντων Θρακών στη Δράμα τα ονόματα των ιδιωτών χορηγών είναι ευδιάκριτα στην πίσω πλευρά του. Στο μνημείο που τοποθετήσαμε εμείς στο Πισοδέρι οι χορηγοί αναγράφονται στην πίσω πλευρά του μνημείου με γράμματα πολύ μικρότερα από αυτά της κεντρικής επιγραφής του μνημείου. Βέβαια, αρχικά προσπαθήσαμε να βρούμε ως χορηγούς, συλλόγους, ενώσεις και γενικότερα συλλογικότητες. Επειδή όμως αυτό δεν στάθηκε δυνατόν –και λόγω του ότι έπρεπε να προλάβουμε τις ημερομηνίες και να στήσουμε το μνημείο στις 17 Ιουνίου 2020, δηλαδή δύο χρόνια μετά την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών– στραφήκαμε σε ιδιώτες. Με αυτό τον τρόπο, μέσα σε λίγες μόνο ημέρες συγκεντρώθηκε όλο το ποσό που απαιτούνταν. Πολύ απλά, αν δεν υπήρχαν ιδιώτες χορηγοί δεν θα στηνόταν το μνημείο. Επίσης, επειδή το έργο αυτό το ανέλαβε η ομάδα Μακεδόνες Δραμινοί, λογικό ήταν οι περισσότεροι χορηγοί να είναι από τη Δράμα. Μεταξύ των χορηγών υπάρχουν ορισμένοι με έντονο συμβολισμό. Μερικοί από αυτούς είναι Δραμινοί, απόγονοι διακεκριμένων αγωνιστών και ηρώων του μακεδονικού αγώνα από ντόπια μακεδονικά χωριά, όπως και κάτοικοι άλλων χωριών τα οποία υπέφεραν από τη βουλγαρική βαρβαρότητα. Για αυτό τον λόγο αναγράφηκαν και τα χωριά καταγωγής των χορηγών, λόγω του συμβολισμού τους. Στους χορηγούς επίσης, υπάρχουν ο συνεταιρισμός δασοκτημόνων Πισοδερίου Φλώρινας, Έλληνες από τις ΗΠΑ, τον Καναδά, την Αυστραλία, την Βόρειο Ήπειρο, ένας Φιλλέληνας από τον Καναδά, αλλά και Έλληνες από την Ελλάδα. Επομένως, οι χορηγοί αντιπροσωπεύουν ένα μεγάλο τμήμα του παγκόσμιου ελληνισμού όπως επίσης και των ντόπιων Μακεδόνων. Η σειρά αναγραφής των ονομάτων έγινε πρωτίστως βάση του ποσού της χορηγίας και δευτερευόντως αλφαβητικά.

Οι χορηγοί χρηματοδότησαν το μνημείο προκειμένου αυτό να τοποθετηθεί στη θέση που τελικά τοποθετήθηκε. Εφόσον το μνημείο έλαβε τη θέση του στο Πισοδέρι και ο σκοπός επετεύχθη, οι συγκεκριμένοι ιδιώτες χορηγοί δεν έχουν αντίρρηση να αντικατασταθούν τα ονόματά τους με άλλα μη ιδιωτών. Για παράδειγμα, θα μπορούσαν να χαραχτούν στο μνημείο ως χορηγοί, ο Δήμος Πρεσπών, η Κοινότητα Πισοδερίου, ο Συνεταιρισμός Δασοκτημόνων Πισοδερίου και οι Μακεδόνες Δραμινοί. Η ιδέα δημιουργίας του μνημείου ήταν της ομάδας Μακεδόνες Δραμινοί, ο συνεταιρισμός Πισοδερίου συμφώνησε και συγχρηματοδότησε το έργο, η κοινότητα Πισοδερίου επίσης συμφώνησε και ζήτησε την άδεια από τον δήμο Πρεσπών ο οποίος τελικά την εξέδωσε. Επομένως, όλοι οι ανωτέρω συνέβαλλαν στην τοποθέτηση του μνημείου και θα είναι δίκαιο να αναγραφούν ως χορηγοί. Ενημερώνουμε λοιπόν την κοινότητα Πισοδερίου αλλά και τον δήμο Πρεσπών ότι οι ιδιώτες χορηγοί δέχονται να αντικατασταθούν τα ονόματά τους με αυτά που προαναφέρθηκαν. Τεχνικά αυτό είναι δυνατό να γίνει και αν θέλει η κοινότητα Πισοδερίου και ο δήμος Πρεσπών μπορούν να το πράξουν. Με αυτό τον τρόπο θα ισχυροποιηθεί η θέση του μνημείου, γεγονός που θα ικανοποιήσει τους αρχικούς χορηγούς, για τους οποίους το ζητούμενο είναι ο συμβολισμός και η δυναμική του μνημείου και όχι η αναγραφή των ονομάτων τους.
Γιατί στη λίστα των χορηγών υπάρχουν και αιρετοί της τοπικής αυτοδιοίκησης;

Στους χορηγούς δέχτηκαν να συμπεριληφθούν και δύο αιρετοί της τοπικής αυτοδιοίκησης του νομού Δράμας, οι οποίοι άλλωστε συμμετείχαν στις διαμαρτυρίες στο Πισοδέρι την ώρα της υπογραφής της Συμφωνίας των Πρεσπών το 2018. Οι συγκεκριμένοι αιρετοί αναγράφονται με τα ονόματά τους ως ιδιώτες, χωρίς να αναφέρεται η ιδιότητά τους. Σε αυτό το σημείο να σημειωθεί ότι οι ίδιοι είχαν ξεκαθαρίσει ότι επιθυμούσαν να συμμετάσχουν στη χορηγία του μνημείου άσχετα αν θα αναγράφονταν ή όχι τα ονόματά τους σε αυτό. Από τη στιγμή όμως που είχε αποφασιστεί να αναγραφούν τα ονόματα των χορηγών στο μνημείο, συμπεριλήφθηκαν και τα δικά τους. Σε κάθε περίπτωση, απαιτεί θάρρος η συμμετοχή ενός εκλεγμένου σε ένα τέτοιο μνημείο. Ας σκεφτούμε, πόσοι από τους ανθρώπους που έχουν εκλεγεί θα δεχόντουσαν να αναγράφεται το όνομά τους σε μια τέτοια λίστα. Στο επιχείρημα ότι όσων τα ονόματα αναγράφονται είναι σαν να διαφημίζονται, απαντάμε ότι οι άνθρωποι αυτοί επίσης στοχοποιούνται. Δεδομένης της στήριξης της Συμφωνίας των Πρεσπών από το πολιτικό μας σύστημα, η αναγραφή κυρίως εν ενεργεία πολιτικών στο συγκεκριμένο μνημείο ενέχει τον κίνδυνο αυτοί να απομονωθούν από τις δυνάμεις εκείνες που υπερασπίζονται ή σέβονται τη συγκεκριμένη συμφωνία. Αλλά αυτό ισχύει και γενικότερα για αυτούς που είναι στη λίστα, όχι μόνο για τους πολιτικούς. Κάποιοι αυτό το βλέπουν σαν διαφήμιση, άλλοι δεν θα τολμούσαν ποτέ να βάλουν το όνομά τους σε αυτήν. Εμείς θεωρούμε ότι όλοι θα πρέπει να επιθυμούμε την αναγραφή του ονόματός μας σε τέτοιες λίστες ώστε να δείχνουμε έμπρακτα και επώνυμα ότι αγωνιζόμαστε εναντίον της Συμφωνίας των Πρεσπών και δεν φοβόμαστε να το δηλώσουμε ανοιχτά. Μόνο τότε θα νικήσουμε σε αυτό τον αγώνα, όταν όλοι μαζί θα ταχθούμε ανοιχτά κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών, όταν όλοι θα επαναλαμβάνουμε τη φράση «ΣΚΙΖΟΥΜΕ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ» χωρίς να φοβόμαστε.

Υ.Γ.: Η ανακοίνωση του δημοτικού συμβουλίου του δήμου Πρεσπών περί κατεδαφίσεως του μνημείου λειτούργησε καταλυτικά προκειμένου να εκδηλωθούν ορισμένα άτομα του λεγόμενου «πατριωτικού χώρου» και να μας δείξουν τον ύποπτο ρόλο που παίζουν. Μόλις λοιπόν βγήκε η συγκεκριμένη ανακοίνωση του δημοτικού συμβουλίου, ΑΜΕΣΩΣ δεχθήκαμε έναν άνευ προηγουμένου πόλεμο λάσπης από συγκεκριμένα άτομα (ευτυχώς από λίγα) τα οποία θεώρησαν ότι είμαστε σε αδύναμη θέση και άδραξαν την ευκαιρία να μας χτυπήσουν. Άλλωστε, «δρυὸς πεσούσης πᾶς ἀνὴρ ξυλεύεται»3. Νόμιζαν ότι πέσαμε, αλλά απ’ ότι φάνηκε πέσαν οι μάσκες τους και χαιρόμαστε ιδιαίτερα γι’ αυτό. Σε αυτούς λοιπόν που έσπευσαν να μας ρίξουν τον λίθο του αναθέματος –μόλις ο δήμος Πρεσπών ανακοίνωσε τα περί κατεδάφισης του μνημείου– τους αφιερώνουμε τη φράση «τα σκυλιά γαβγίζουν, αλλά το καραβάνι προχωρά» και τους ευχόμαστε ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ!


1. Ι. Σταματάκου, Λεξικόν Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσης, εκδ. Βιβλιοπρομηθευτική, 1999, σ. 631.
2. http://www.antibaro.gr/article/23665.
3. Μένανδρος, Γνώμαι Μονόστιχοι, 123.
*Ο Ιωάννης Αμπατζόγλου είναι Ακτινοφυσικός Ιατρικής, διδάκτωρ του Ιατρικού Τμήματος του ΔΠΘ και Επιστημονικά Υπεύθυνος του Τμήματος Ιατρικής Φυσικής του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Αλεξανδρούπολης.
E-mail: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

110337377 3144878882258400 960637146602946100 o

Σε μια νέα εποχή μπήκε ο Δήμος Παρανεστίου με την κυκλοφορία του νέου ηλεκτροκίνητου αυτοκινήτου του, που συνδυάζει την οικονομία και την προστασία του περιβάλλοντος. Το όχημα αυτό με μόνο 1€ κατανάλωση ρεύματος μπορεί να διανύσει μια απόσταση 340 χλμ. Στα πλαίσια της υποστήριξης της ηλεκτροκίνησης ο Δήμος μας, διαθέτει και δύο σταθμούς φόρτισης ηλεκτρικών αυτοκινήτων στα δημοτικά καταστήματα Παρανεστίου και Νικηφόρου, όπου μπορούν να φορτιστούν τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα και των επισκεπτών μας. Σε δήλωση του Δημάρχου Παρανεστίου κ. Καγιάογλου Αναστάσιου τόνισε ότι: ¨ η χαρά μας για την σταδιακή μετάβαση στην ηλεκτροκίνηση είναι μεγάλη. Η ηλεκτροκίνηση είναι το μέλλον της κίνησης. Κάθε μέρα με όραμα και στόχους χτίζουμε το νέο πράσινο δήμο μας. Τον Δήμο που σέβεται και προστατεύει το περιβάλλον".

111373792 3144882518924703 5833812731935332580 o

Ο Αργύρης Παπαδημητρόπουλος θα είναι ο πρόεδρος της κριτικής επιτροπής του εθνικού διαγωνιστικού τμήματος του 43ου Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας.
Γνωστός στο ευρύ κοινό από τις μεγάλου μήκους ταινίες του Suntan, Wasted Youth και Bank Bang και την τολμηρή, νεανική και ανανεωτική του ματιά, έχει βραβευτεί για την δουλειά του στον ελληνικό κινηματογράφο ενώ δραστηριοποιείται και ως παραγωγός. Στο παρελθόν έχει διαγωνιστεί στο Φεστιβάλ Δράμας όπου και επιστρέφει μετά από πολλά χρόνια από ένα διαφορετικό πόστο, μεγάλης ευθύνης.
Το Φεστιβάλ και ο καλλιτεχνικός του Διευθυντής Γιάννης Σακαρίδης ανυπομονούν να τον υποδεχτούν στη Δράμα θεωρώντας πως η «φρέσκια» οπτική του θα ωφελήσει τους νέους σκηνοθέτες.

Ακολουθεί σημείωμα του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου:
«Όταν ακόμα φανταζόμουν ότι μια μέρα θα έκανα ταινίες, το Φεστιβάλ της Δράμας έμοιαζε ένα άπιαστο όνειρο. Αυτό θα μας έδινε φόρα και θα τολμάγαμε να ονειρευτούμε μεγαλύτερα φεστιβάλ.
Το επισκέφθηκα ως φοιτητής για να δω τι συνέβαινε στον κόσμο, κι αργότερα ως διαγωνιζόμενος σκηνοθέτης (δύο φορές), ως παραγωγός ή ως κινηματογραφιστής που κάνει τη βόλτα του για να δει τις ταινίες των φίλων του μερικές φορές ακόμα. Μετά άρχισαν τα μεγαλύτερα ταξίδια με τις μεγάλου μήκους μου σε πιο μακρινά φεστιβάλ, και για πάνω από δέκα χρόνια δεν μπήκα στο τρένο για τη Δράμα. Φέτος επιστρέφω για να θαυμάσω τις ταινίες των νέων σκηνοθετών που σύντομα θα ταξιδέψουν σε όλο τον κόσμο, και επιστρέφω ως Πρόεδρος της Κριτικής Επιτροπής, με πολύ καλή παρέα που θ’ ανακοινωθεί σύντομα.
Εύχομαι Καλή Επιτυχία σε όλους τους νέους δημιουργούς και στη νέα διοίκηση του Φεστιβάλ».

Poster 43rd Drama.Film.Festival.Square.4

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Αργύρης Παπαδημητρόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στην Μ.Βρετανία. Οι δύο πρώτες μικρού μήκους ταινίες που σκηνοθέτησε, το Εκκρεμές (2003) και το Tender (2004), προβλήθηκαν και βραβεύτηκαν σε πολυάριθμα φεστιβάλ.
Η πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, το Bank Bang (2009), έγινε μεγάλη εμπορική επιτυχία στην Ελλάδα (500.000 εισιτήρια), έλαβε πολλές θετικές κριτικές ενώ απέσπασε το βραβείο Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.
Η επόμενη ταινία του, το Wasted Youth (2011), άνοιξε το 40ο φεστιβάλ του Ρότερνταμ και ταξιδέψε σε 40 φεστιβάλ σε όλον τον κόσμο (όπως του Τορόντο και του Κάρλοβι Βάρι).
Η τελευταία του ταινία, το Suntan (2016), που επίσης έκανε την πρεμιέρα της στο Ρότερνταμ, έλαβε πλήθος βραβείων διεθνώς (όπως το βραβείο καλύτερης ταινίας στο Φεστιβάλ του Εδιμβούργου) ενώ υπήρξε υποψήφια για το βραβείο Lux του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Στο ενεργητικό του έχει περισσότερα από 300 διαφημιστικά, ενώ έχει σκηνοθετήσει κοινωνικές καμπάνιες για την Διεθνή Αμνηστία, την Action Aid και άλλους φορείς.
Έχει κάνει την παραγωγή σε σημαντικές ταινίες του νέου ελληνικού σινεμά όπως Το αγόρι τρώει το φαγητό του πουλιού και Στο Σπίτι.
Σήμερα, ο σκηνοθέτης, βρίσκεται στην φάση του post production της νέας, πρώτης αγγλόφωνης, ταινίας του με τίτλο Monday, ένα ρομαντικό δράμα σε παραγωγή Faliro House (Ελλάδα), Automatik Entertainment (ΗΠΑ) and DJ Films (Ηνωμένο Βασίλειο).
www.argyris.film

Στο πλαίσιο των προφεστιβαλικών του εκδηλώσεων, το Φεστιβάλ Δράμας θα παρουσιάσει την ταινία Suntan του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου, το Σάββατο 22 Αυγούστου στον Θερινό Κινηματογράφο Αλέξανδρο, στη Δράμα.

Το Επιμελητήριο Δράμας απέστειλε επιστολή στον Υφυπουργό Πολιτικής Προστασίας και διαχείρισης κρίσεων κ. Νίκο Χαρδαλιά, με αφορμή την διακοπή λειτουργίας της διόδου Εξοχής εξαιτίας των μέτρων προστασίας από τον covid-19 , ζητώντας να εξαιρεθούν από την απαγόρευση διακίνησης εμπορευμάτων συγκεκριμένες εξαγωγικές εταιρείες οι οποίες έχουν δραστηριότητα και στη Βουλγαρία.

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ

ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΔΡΑΜΑΣ

Δράμα 22 Ιουλίου 2020 Αρ.Πρωτ. :920

Προς:
Υφυπουργό Πολιτικής Προστασίας και διαχείρισης κρίσεων
κ. Νίκο Χαρδαλιά

Θέμα: Δίοδος Εξοχής για Βουλγαρία ΠΕ Δράμας.

 

Κύριε Υφυπουργέ,
Σύμφωνα με την απαγόρευση διακίνησης εμπορευμάτων από την δίοδο της Εξοχής εξαιτίας των μέτρων προστασίας από τον covid-19 και ουσιαστικά της απαγόρευσης κάθε οικονομικής δραστηριότητας, δημιουργούνται σοβαρότατα προβλήματα σε βιομηχανικές και μεταποιητικές επιχειρήσεις της περιοχής μας. Επιπρόσθετα υπάρχει σοβαρότατο πρόβλημα της μοναδικής πύλης σε λειτουργία του Προμαχώνα λόγω συνωστισμού και πολύ μεγάλων καθυστερήσεων στη μετακίνηση των φορτηγών. Η βιωσιμότητα των εξαγωγικών επιχειρήσεων πλήττετε με κίνδυνο απώλειας θέσεων εργασίας.
Σεβόμενοι απόλυτα τους λόγους δημόσιας υγείας προτείνουμε να εξαιρεθούν από την απαγόρευση συγκεκριμένες εξαγωγικές εταιρείες οι οποίες έχουν δραστηριότητα και στη Βουλγαρία. Σας αναφέρουμε ενδεικτικά εξαγωγικές επιχειρήσεις στους κλάδους ένδυσης, μαρμάρου, και ξύλου. Σε περίπτωση αδυναμίας εφαρμογής αυτής της πρότασης ο κίνδυνος μεγάλης οικονομικής ζημίας για τις επιχειρήσεις είναι τεράστιος.
Κύριε Υφυπουργέ, πιστεύουμε ότι μια μικρή εξαίρεση για αυτές της επιχειρήσεις δεν μπορεί να πλήξει περισσότερο την δημόσια υγεία. Δηλαδή για μια τριαντάδα φορτηγά που μετακινούνται από την συγκεκριμένη πύλη με έναν οδηγό.

Στέφανος Γεωργιάδης

Πρόεδρος Επιμελητηρίου Δράμας

 

Την Τετάρτη 22 Ιουλίου 2020 και ώρα 19:00, στην Αίθουσα Αυτοδιοίκησης "Ανδρέας Παπανδρέου" (Διοικητήριο Δράμας, 3ος όροφος), πραγματοποιήθηκε σύσκεψη, υπό τον συντονισμό του Αντιπεριφερειάρχη Δράμας κ.Γεώργιου Παπαδόπουλου, με τους εμπλεκόμενους φορείς, σχετικά με τη δημιουργία κοινού τόπου απόθεσης των στείρων υλικών των λατομείων που δραστηριοποιούνται στη βορειανατολική πλευρά του Βώλακα.

ΛΑΤΟΜΙΑ 3
Στη σύσκεψη συμμετείχαν ο Θεματικός Αντιπεριφερειάρχης Αγροτικής Οικονομίας & Κτηνιατρικής κ.Γεώργιος Ζιμπίδης, ο Εντεταλμένος Περιφερειακός Σύμβουλος Πολιτισμού & Αθλητισμού κ.Γρηγόριος Παπαεμμανουήλ, ο Περιφερειακός Σύμβουλος κ.Αργύρης Πατακάκης, ο Περιφερειακός Σύμβουλος κ.Ιωάννης Στεφανίδης, ο Δήμαρχος Κ.Νευροκοπίου κ.Ιωάννης Κυριακίδης, Δημοτικοί Σύμβουλοι Δήμου Κ.Νευροκοπίου που προέρχονται από την περιοχή του Βώλακα, ο Πρόεδρος και τα μέλη του Συμβουλίου Τοπικής Κοινότητας Βώλακα, εκπρόσωπος του Δασαρχείου Δράμας, καθώς και εκπρόσωπος του Τμήματος Περιβάλλοντος & Υδροοικονομίας Π.Ε. Δράμας.
Με γραπτή επιστολή του, εξέφρασε την άποψή του επί του θέματος και ο Πρόεδρος Περιφερειακού Συμβουλίου Α.Μ.Θ. κ.Χρήστος Παπαθεοδώρου, ο οποίος δεν μπορούσε να παραστεί λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων στο πλαίσιο των καθηκόντων του.
Όπως αναφέρθηκε και σύμφωνα με το σκεπτικό της αριθ.2/2019 Απόφασης του Τοπικού Συμβουλίου Κοινότητας Βώλακα και της αριθ.14/2020 Απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Κ.Νευροκοπίου, από το 1985 έως και σήμερα, μέσα στα διοικητικά όρια της Κοινότητας Βώλακα, λειτουργούν τα περισσότερα λατομεία μαρμάρων από οποιαδήποτε άλλη περιοχή της χώρας. Το γεγονός αυτό, πέρα από τα οφέλη στην απασχόληση και στην εθνική οικονομία, έχει δημιουργήσει προβλήματα στην τοπική κοινωνία.
Το μεγαλύτερο και δυσκολότερο πρόβλημα και για το οποίο χρειάζεται η συνδρομή φορέων και παραγόντων (Δήμος-Περιφέρεια-βουλευτές-υπουργοί και ιδιοκτήτες των λατομείων) αποτελούν τα στείρα υλικά που παράγονται από τη διαδικασία εξόρυξης.
Σύμφωνα με τις Τεχνικές και Περιβαλλοντικές Μελέτες του κάθε λατομείου, τα παραγόμενα στείρα εξόρυξης πρέπει να τοποθετούνται μέσα στον ίδιο τοπογραφικό χώρο του λατομείου. Όμως, είτε επειδή ο υπάρχον χώρος δεν επαρκεί, είτε επειδή υπάρχουν αξιοποιήσιμα κοιτάσματα μαρμάρου, που η επιχείρηση επιθυμεί να εκμεταλλευτεί, οι επιχειρήσεις αναγκάζονται να αγοράσουν ιδιόκτητα χωράφια στο αγρόκτημα Βώλακα και να εναποθέτουν εκεί τα στείρα υλικά τους (μπάζα).
Όμως, με τον τρόπο αυτό, δημιουργείται μεγάλο πρόβλημα στον οικισμό, καθώς συσσωρεύονται βουνά από στείρα υλικά, τα οποία, αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, θα φτάσουν κυριολεκτικά μέσα στις αυλές των σπιτιών των κατοίκων.
Λόγω της περιβαλλοντικής μόλυνσης που προκαλείται, αλλά και των αρνητικών συνεπειών στην υγεία των κατοίκων, χρήζει να δοθεί άμεσα λύση στο πρόβλημα με μακροπρόθεσμο ορίζοντα.
Ως προς αυτό, συζητήθηκε η προοπτική δημιουργίας ενός κοινού τόπου απόθεσης των στείρων υλικών από τα λατομεία που λειτουργούν στη βορειοανατολική πλευρά του Βώλακα, σε συνεννόηση με τις επιχειρήσεις μαρμάρου, ενώ υπογραμμίσθηκε η πλήρης έλλειψη νομοθετικού πλαισίου που να επιτρέπει κάτι τέτοιο.
Ειδικότερα, έγινε μία γόνιμη και εποικοδομητική ανταλλαγή απόψεων για την εύρεση και τον προσδιορισμό του κατάλληλου χώρου, το νομοθετικό κενό που υπάρχει, τις νομοθετικές παρεμβάσεις που πρέπει να γίνουν, τη δυνατότητα υπόγειας εκμετάλλευσης, ενώ διατυπώθηκε και η πρόταση δημιουργίας ενός Φορέα Διαχείρισης των αποβλήτων.
Συμφωνήθηκε για το θέμα να επανατοποθετηθεί τεκμηριωμένα το Τοπικό Συμβούλιο Κοινότητας Βώλακα και το Δημοτικό Συμβούλιο Δήμου Κ.Νευροκοπίου. Έπειτα, το θέμα να προωθηθεί σε επίπεδο Περιφέρειας και Περιφερειακού Συμβουλίου, σε επίπεδο Αποκεντρωμένης Διοίκησης, σε επίπεδο βουλευτών του Νομού καθώς και σε επίπεδο κυβέρνησης και αρμόδιων Υπουργείων, προκειμένου να ασκηθεί πολιτική πίεση και να γίνουν οι κατάλληλες ενέργειες, ώστε να υπάρξει ανάλογη νομοθετική ρύθμιση, που να επιτρέπει τη δημιουργία κοινού τόπου απόθεσης των στείρων υλικών των λατομείων.
Κοινή πεποίθηση όλων ήταν οι ιδιωτικές λατομικές επενδύσεις στην περιοχή, που άλλωστε δημιουργούν θέσεις εργασίας και η οικονομική ανάπτυξη να συνυπάρξουν αρμονικά με το σεβασμό και την προστασία της υγείας των κατοίκων του Βώλακα και την περιβαλλοντική προστασία.
Μετά το πέρας της σύσκεψης, ο Αντιπεριφερειάρχης Δράμας δήλωσε ότι : "Είναι αναγκαίο να βρεθεί μία κοινή συνισταμένη όλων των απόψεων, ώστε το θέμα να προωθηθεί με τις καλύτερες προϋποθέσεις σε υψηλότερα επίπεδα εξουσίας και ιδίως, σε επίπεδο νομοθετικής εξουσίας. Πρέπει να βρεθεί μία λύση που να αντιμετωπίζει την ουσία του προβλήματος, με μακροχρόνιο ορίζοντα και σε κεντρικό επίπεδο. Ο κάθε φορέας πρέπει να αναλάβει την ευθύνη και να σηκώσει το βάρος που του αναλογεί".

Καθορίστηκε η διαδικασία παροχής διοικητικών πληροφοριών και διεκπεραίωσης υποθέσεων πολιτών και επιχειρήσεων από τα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών (ΚΕΠ) με τηλεδιάσκεψη, σε εφαρμογή της οποίας εκδόθηκε Κοινή Απόφαση των κ.κ. Κ. Πιερρακάκη και Γ. Γεωργαντά, που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (Φ.Ε.Κ. Β’ 3030/21.7.20, ημ/νία κυκλοφορίας 22.7.20).
Σε αυτήν ορίζονται όλες οι αναγκαίες λεπτομέρειες για την ειδική σύγχρονη πλατφόρμα τηλεδιάσκεψης (videoconference) με την ονομασία “myKEPlive.gov.gr”, η οποία, μέσω της Ενιαίας Ψηφιακής Πύλης της Δημόσιας Διοίκησης gov.gr, παρέχει τη δυνατότητα εξυπηρέτησης, για συγκεκριμένες διαδικασίες, από τους Υπαλλήλους των ΚΕΠ.
Επιπλέον, εξειδικεύεται η διαδικασία διενέργειας της τηλεδιάσκεψης, καθώς και οργανωτικά και τεχνικά μέτρα ασφαλείας.
Με αφορμή την έναρξη του Νέου τρόπου εξυπηρέτησης ο Δήμαρχος Δράμας κ. Χριστόδουλος Μαμσάκος δήλωσε:
«Είναι μεγάλη επιτυχία και ταυτόχρονα μεγάλη ευθύνη να επιλέγουν τον Δήμο σου να εφαρμόσει πιλοτικά καινοτόμες ηλεκτρονικές υπηρεσίες που σκοπό έχουν την άμεση και εύκολη απομακρυσμένη εξυπηρέτηση του πολίτη.
Το ΚΕΠ μας είναι καθ’ όλα έτοιμο να ανταποκριθεί στα νέα δεδομένα και να χρησιμοποιήσει τις νέες τεχνολογίες προς όφελος των Δημοτών.
Σας είχα υποσχεθεί πως ο Δήμος μας θα γίνει πρότυπο τεχνολογικών εφαρμογών. Με σταθερά βήματα προχωράμε την υλοποίηση αυτού του στόχου».

63o ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΦΙΛΙΠΠΩΝ

«ΚΛΕΙΣΤΑ ΚΤΙΡΙΑ»
Πες μου τι είδες, τι αγάπησες, τι σκέφτηκες, τι ονειρεύτηκες, πού πήγες, τι έγινες...
πες μου τι θέλεις για να πάψεις να είσαι θλιμμένο.

Σύλλογος Αρχιτεκτόνων Νομού Καβάλας – Νίκος Βατόπουλος
«Καβάλα, μια πόλη στη ρωγμή του χρόνου»
Ομιλία

Πλατεία Καπνεργάτη Καβάλας
Δευτέρα 27 Ιουλίου, ώρα 20.00

Το Φεστιβάλ Φιλίππων και ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων Νομού Καβάλας, με αφορμή το φετινό θέμα του Φεστιβάλ, που αφιερώνεται στα κλειστά κτίρια της πόλης και πέντε χρόνια μετά την τρίτη Εβδομάδα Αρχιτεκτονικής για τα εγκαταλελειμμένα κτίρια της Καβάλας, τα «Κτίρια της Λήθης», ενώνουν τις φωνές τους διοργανώνοντας από κοινού μια ομιλία – περίπατο στις καπναποθήκες της πόλης, από την Πλατεία Καπνεργάτη ως την Πλατεία Μακέδου με ενδιάμεσο σταθμό τις Καπναποθήκες ΣΕΚΕ, τη Δευτέρα 27 Ιουλίου στις 20.00, στο πλαίσιο του 63ου Φεστιβάλ Φιλίππων.
Αφορμή στάθηκε ο κίνδυνος κατεδάφισης που διατρέχουν τα κτήρια των καπναποθηκών ΣΕΚΕ, πρώην «ΗΕRZOG Co» λόγω φθοράς και εγκατάλειψης, γεγονός που δεν τιμά την πόλη μας, καθώς το εμβληματικό Δημαρχείο της πόλης μας κτίστηκε από την ΗΕRZOG ως Μέγαρο του προσωπικού της.
Επίσημος προσκεκλημένος ο δημοσιογράφος, συγγραφέας και αφοσιωμένος περιπατητής πόλεων, Νίκος Βατόπουλος. Με το βλέμμα ενός «ξένου», περπατάει μαζί μας στον ιστορικό ιστό της Καβάλας και ερμηνεύει το αστικό περιβάλλον με τη δική του ματιά.

Ιστορικά στοιχεία
Η εταιρεία «M.L. Herzog et Cie», του Ουγγροεβραίου βαρόνου Πέτερ Χέρτζογκ φον Τσέτε είχε έδρα τη Βουδαπέστη και εγκαταστάθηκε στην Καβάλα το έτος 1889. Οι 12 καπναποθήκες της ήταν ένα τεράστιο συγκρότημα που αναπτυσσόταν μεταξύ των οδών Κλείτου, Δαγκλή, Κασσάνδρου και Εθνάρχου Μακαρίου και Νίκης. Ήταν τριώροφα λιθόκτιστα κτήρια με δίρριχτες στέγες, κυκλικούς φεγγίτες στα αετώματα και πολλά παράθυρα με τοξωτά ή ευθύγραμμα υπέρθυρα. Κτίσθηκαν γύρω στο 1890 και περιελάμβαναν εκτός από το μεγάλο βιομηχανικό συγκρότημα και ένα κτήριο γραφείων νεογοτθικού στυλ, παρόμοιο με τα κτίρια του Δημαρχείου. Στη συνέχεια το 1920 απορροφήθηκε από την «Societé Anonyme de Tabacs d’ Orient et d’ Outre Mer », ενώ το 1938 περιήλθε στη Holtab. To 1975 αγοράστηκε από τη ΣΕΚΕ και το 2002 από την εταιρεία «ΝΕΣΤΟΣ» που εξαγοράστηκε από τη «Θεμελιοδομή Α.Ε.» της οποίας τα ακίνητα βρισκόμενα σε καθεστώς εκκαθάρισης από την Alphabank, κινδυνεύουν λόγω έλλειψης συντήρησης από τη διαχειρίστρια τράπεζα, να κατεδαφιστούν.

«Καβάλα, μια πόλη στη ρωγμή του χρόνου»
Πλατεία Καπνεργάτη
Δευτέρα 27 Ιουλίου, ώρα 20.00

 

Η είσοδος είναι ελεύθερη.

 

Συστήνεται η χρήση μη ιατρικής μάσκας από τους θεατές.

 

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να καλείτε στα τηλέφωνα του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας 2510. 220876 – 7 ώρες γραφείου.

 

Στις 21/07/2020, στα γραφεία του Σωματείου ΑμεΑ Ν. Δράμας επί της οδού Γ.Ζερβού 38, έπειτα από πρόταση του πλειοψηφήσαντος συμβούλου κ. Κωνσταντίνου Αποστολίδη, συνήλθε σύσσωμο το νεοεκλεγέν Δ.Σ από τις αρχαιρεσίες που διενεργήθηκαν από τις 16-18 Ιουλίου 2020 στα γραφεία του Σωματείου ΑμεΑ Ν.Δράμας και συγκροτήθηκε σε σώμα ως εξής:
• ΠΡΟΕΔΡΟΣ: ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ
• ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Α’: ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ
• ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Β’: ΚΑΛΤΣΙΔΗΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ
• ΓΕΝ.ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ: ΔΙΑΜΑΝΤΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ
• ΑΝΑΠΛ.ΓΕΝ.ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ: ΞΕΝΟΠΟΥΛΟΣ ΜΗΝΑΣ
• ΤΑΜΙΑΣ: ΠΡΑΣΑΤΖΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ
• ΟΡΓ.ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

Την ίδια ημέρα, στον ίδιο χώρο, συγκροτήθηκε σε σώμα και η τριμελής Ελεγκτική Επιτροπή του Σωματείου Αμεα Ν.Δράμας έπειτα από πρόταση της πλειοψηφούσας κ. Καραβαγγέλη Ευαγγελίας, ως εξής:
• ΠΡΟΕΔΡΟΣ: ΚΑΡΑΒΑΓΓΕΛΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ
• ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΡΙΑ ΠΡΟΕΔΡΟΥ: ΑΛΒΑΝΟΥ ΕΥΔΟΚΙΑ
• ΜΕΛΟΣ: ΓΙΑΝΝΑΚΗ ΚΑΛΛΙΟΠΗ
Αναμένονται τα αποτελέσματα για τους εκπροσώπους στην Περιφερειακή Ομοσπονδία ΑμεΑ ΑΜΘ και στην Εθνική Συνομοσπονδία ΑμεΑ.

 

Του Χριστόφορου Κορυφίδη

ΑΠΟΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣΓΝΩΣΗΣ

Ένας τόσος δα ιός, μας δίδαξε ό,τι δεν μπορέσαμε να μάθουμε, σ’ όλη την-μέχρι σήμερα-μεταπολεμική διαδρομή μας.

Μας δίδαξε, ότι στα δύσκολα, κρίνονται οι-όποιας μορφής-εξουσίες και οι ηγέτες τους.

Μας δίδαξε, ότι τίποτα δεν είναι αυτονόητο. Ούτε καν το να συναντιέσαι και να αγκαλιάζεσαι με τα παιδιά και τα εγγόνια σου.

Μας δίδαξε, ότι πανανθρώπινοι στόχοι, τελικά υπάρχουν. Υπάρχουν και ότι, όσο δύσκολοι και αν είναι, κατακτιούνται. Κατακτιούνται, όταν γίνονται ορατοί, αντιληπτοί και κατανοητοί απ’ όλους. Δηλαδή όταν αναδεικνύονται έξυπνα και έγκαιρα πολιτικά και όταν προβάλλονται με όρους κοινωνίας της γνώσης, από τους ειδικούς.

Μας δίδαξε, τέλος, ότι οι ισορροπίες ζωής-κάθε μορφής και ακρίβειας-δεν εξαρτώνται μόνον, από τις επιλογές των ανθρώπων-οικονομικής, κατά βάση διάστασης και στόχων. Μερικές φορές ανατρέπονται, από απρόβλεπτους-κατά τα άλλα-παράγοντες. Παράγοντες, που στην καθημερινότητά μας παραβλέπουμε, ενώ τους γνωρίζουμε, αφού είναι πάντα παρόντες-μερικές φορές δυναμικά. Τέτοιοι παράγοντες είναι σαφώς, ο ίδιος ο Πλανήτης με τις ισορροπίες του, αλλά και γενικότερα η Φύση-μητέρα της ισορροπίας των πάντων.

Παρά τις έντονες-πολλές φορές-επισημάνσεις των ειδικών, η ανθρωπότητα-ίσως από τη φύση της-δε λειτουργεί προληπτικά απέναντι στις κόκκινες γραμμές του Πλανήτη και της Φύσης. Πάντα δοκιμάζει τις αντοχές τους, με αποτέλεσμα εκρήξεις. Εκρήξεις, που με την ισχύ τους επιβάλλουν ουσιαστικές αλλαγές στην συμπεριφορά και στον τρόπο ζωής των ανθρώπων.

Σημειώνεται ότι οι εκρήξεις αυτές, του Πλανήτη, ή της Φύσης γενικότερα αναδεικνύονται-κατά βάση-ως οι αφετηριακοί σταθμοί των ιστορικών εποχών της ανθρωπότητας.

Προσεγγίζοντας τα μηνύματα που μας έδωσε η εμφάνιση και η ανάπτυξη του covid19, διαπιστώνουμε εύκολα τους στόχους του, από όσα μας ανέτρεψε. Τί αλήθεια, μας ανέτρεψε ο covid19; Μας ανέτρεψε τοντρόπο ζωής μας. Έναν
τρόπο ζωής των ανθρώπων, που ξεκίνησε στα βάθη των αιώνων, με την κοινωνικοποίησή τουςκαι εδραιώθηκε διαχρονικά με τη συνεχή μεγέθυνση των συλλογικοτήτων τους. Μεγέθυνση, που φαίνεται πλέον να βρίσκεται στα όριά της, ή λίγο πριν απ’ αυτά.

Συνεπώς, το τελικό θύμα του covid19 είναι ο κοινωνικός άνθρωπος και η ζώσα κοινωνική πραγματικότητά του. Ο covid19, μας έδειξε καθαρά, ότι δε συμπαθεί την ελεύθερη κινητικότητα, τον συνωστισμό και την συνεύρεση πολλών ανθρώπων ταυτόχρονα, στον ίδιο χώρο.

Αντίθετα φαίνεται να μας ωθεί σκανδαλωδώς, προς την εικονική πραγματικότητα και σε δράσεις μας...εξ αποστάσεως• μας ωθεί, στην εργασία από το σπίτι, σε ηλεκτρονικές αγορές, στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση κλπ. Θα συμφωνήσουμε ότι όλα αυτά είναι εντυπωσιακά, λειτουργικά και φθηνά.

Θα συμφωνήσουμε, επίσης, ότι αργήσαμε να αξιοποιήσουμε τις νέες τεχνολογίες κατά τρόπο που θα καθιστούσε τη διαχείριση της ατομικής και κοινωνικής ζωής μας αποτελεσματικότερη και φθηνότερη. Πρέπει, όμως, να συμφωνήσει και ο covid19 μαζί μας, ότι η διαχείριση της κοινωνικής και ατομικής ζωής μας δεν αποτελεί οικονομική εξίσωση και δεν μπορεί να γίνεται με όρους αγοράς. Το κενό που αισθανόμαστε όλοι μας σήμερα, σχετίζεται με μια συζήτηση. Με μια πρωτόλεια συζήτηση, όπως κάναμε και με την αντιμετώπιση του ιού, όπου τον κύριο λόγο θα έχουν οι ειδικοί, στο:.

-τι θα αφήσουμε στην προηγούμενη εποχή και τι θα πάρουμε μαζί μας,στη νέα•

-τι θα δώσουμε στην εικονική πραγματικότητα και τι θα κρατήσουμε σε επιβεβαίωση της ιστορικής, ανθρώπινης ταυτότητάς μας•

-πως θα επιλύσουμε το πρόβλημα του επιμερισμού της εργασίας, χωρίς ανέργους και χωρίς να χάσει τον δημιουργικό χαρακτήρα της•

-πως θα αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα της πληθυσμιακής μεγέθυνσης του Πλανήτη και

-πως θα επιμερίσουμε σε ισορροπία, τον πλούτο του και την υπεραξία που δημιούργησαν ή πρόκειται να προσθέσουν οι νέες τεχνολογίες.

Μια άλλη διάσταση των όσων ζήσαμε τις τελευταίες εκατό μέρες σχετίζεται με κάτι άλλο, πρωτόγνωρο και πολύ σημαντικό. Σχετίζεται με το ότι ο covid19 κατόρθωσε-για πρώτη, ίσως φορά, στην ιστορία της ανθρωπότητας-να επιβάλει στις οργανωμένες κοινωνίες της παγκοσμιότητας, ενιαίους όρους και κανόνες πολιτικής, κοινωνικής, οικονομικής και πολιτισμικής συμπεριφοράς.

Στην πράξη η πραγματικότητα αυτή σημαίνει ότι ζήσαμε εικόνες του μέλλοντος. Ότι περάσαμε ήδη σε άλλη εποχή. Σε μια νέα εποχή-σίγουρα διαφορετική από την προηγούμενη, για την ανθρωπότητα-με σαφώς, νέες και ενιαίες πολιτικές, οικονομικές, κοινωνικές και πολιτισμικές ισορροπίες, παγκόσμιου επιπέδου αυτή τη φορά.

Το ερώτημα που προβάλλει, βέβαια στην οθόνη όλων μας είναι: Πρόκειται για θετική ή αρνητική εξέλιξη;

Η απάντηση στο συγκεκριμένο ερώτημα ούτε εύκολη είναι, ούτε μία. Εξαρτάται από τα συμφέροντα του καθένα μας και από το αν και πόσο θα θιγούν, ή θα ικανοποιηθούν.

Αντικειμενικά, όμως, πρέπει να ομολογήσουμε ότι κάθε νέα εποχή δίνει την ευκαιρία σε όλους μας να παλέψουμε και να προωθήσουμε τις θέσεις μας. Να παλέψουμε και να προωθήσουμε τις θέσεις μας, με τρόπους και σε πλαίσιο, που εμείς θα επιλέξουμε. Συνεπώς, από εμάς και από το πόσο έξυπνα και προσαρμοστικά θα λειτουργήσουμε, εξαρτάται η συμβολή μας στην κατάκτηση των ισορροπιών, όποιας μορφής και ακρίβειας, της νέας εποχής.

Αντικειμενικά, επίσης, πρέπει να παραδεχτούμε ότι οι αφετηριακές διεργασίες σε κάθε νέα εποχή, προσδιορίζουν ουσιαστικά την κατεύθυνση της νέας πορείας. Συνεπώς, όσο πιο έγκαιρα συνειδητοποιήσουμε την νέα συνθήκη και όσο πιο ενεργά και τεκμηριωμένα συμμετέχουμε σ’ αυτήν, τόσο περισσότερο αυξάνουμε τις πιθανότητες για ουσιαστική και δημιουργική συμμετοχή μας, στο σχεδιασμό του μέλλοντος και στην κατάκτηση της νέας ισορροπίας του.

Αντικειμενικά, τέλος, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε, άμεσα, ότι από τη μια μέρα στην άλλη περάσαμε-όλοι οι άνθρωποι του Πλανήτη μαζί-στην εποχή της γνώσης, ενώ πολλοί από εμάς δεν είχαμε καν συνειδητοποιήσει, ότι βιώναμε μέχρι χθες, την εποχή της πληροφορίας και της εικόνας.

ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ

Είναι σαφές, ότι το παγκόσμιο σύστημα διακυβέρνησης, κατά την εποχή της πληροφορίας και της εικόνας έχασε και πάλι την ισορροπία του, όπως τότε, στο τέλος του ψυχρού πολέμου. Εδώ, ακριβώς, βρισκόμαστε πριν τον covid19. Σε μια φάση, δηλαδή, ανισορροπίας. Μια φάση παγκόσμιας ανισορροπίας, που διαμορφώθηκε αποκλειστικά με καπιταλιστικούς όρους και με κύριο συνεκτικό ιστό, τον καταναλωτισμό.

Ο καταναλωτισμός, όμως, έχει κι αυτός τα όριά του. Τις αντοχές του, στις αντιθέσεις που δημιουργεί, ως στάση ζωής, μεταξύ των ανθρώπων, όποιας πολιτισμικής, φυλετικής, οικονομικής ή και εθνικής ταυτότητας.

Αυτές, ακριβώς, οι αντοχές του καταναλωτισμού δοκιμάστηκαν, επίσης, στις εκατό τελευταίες μέρες του covid19. Δοκιμάστηκαν έμπρακτα και υπάρχει αποτέλεσμα. Ένα αποτέλεσμα που μας λέει ότι μπορούμε να ζήσουμε με τους ανθρώπους μας, χωρίς καταναλωτικές πιέσεις. Κάτι που σημαίνει, ότι αμφισβητείται πλέον, η προοπτική επανόδου μας στην προηγούμενη καταναλωτική πραγματικότητα, ως είχε. Και κατ’ επέκταση, σε συνδυασμό με την μεγάλη αλλαγή των ηλεκτρονικών αγορών, ότι αμφισβητείται, επίσης, το να ξαναδούμε την αγορά αγαθών, όπως τη ζούσαμε.

Συνεπώς, το μόνο σαφές σήμερα, είναι η πολύπλευρη αβεβαιότητα, για το κοντινό μας αύριο. Μια αβεβαιότητα που αφορά στους ανθρώπους της παραγωγής και της εργασίας, στους ανθρώπους των υπηρεσιών και βέβαια στο βάθος, των συνταξιούχων.

Την συγκεκριμένη αβεβαιότητα ενισχύουν διάφορα παράδοξα, που μας κληρονομεί η προηγούμενη εποχή.

Ένα από τα παράδοξα αυτά αποτελεί μια ασάφεια. Η ασάφεια σε σχέση με το τι πλέον, πρεσβεύει και ποιος, για τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής και την οικονομία.

Μέχρι πριν λίγα μόλις χρόνια, γνωρίζαμε με ονοματεπώνυμο τους εμπνευστές και θιασώτες του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής και της λεγόμενης ελεύθερης αγοράς. Σήμερα πλέον, όχι.

Το παράδοξο στην εν λόγω εξέλιξη είναι ότι η επικυριαρχία του καπιταλιστικού τρόπου ζωής, παραγωγής και ανάπτυξης, δεν ευνόησε τους εμπνευστές και θιασώτες της ιδεολογίας αυτής. Ευνόησε, τελικά, όσους βρίσκονταν για δεκαετίες ολόκληρες στον αντίποδα της καπιταλιστικής ιδεολογίας. Φαντάζει, βέβαια, σουρεαλιστικό, το να βλέπεις τον Πρόεδρο των ΗΠΑ να παίρνει προστατευτικά οικονομικά μέτρα για τη χώρα του και τον Πρόεδρο της Κίνας να μιλά, για οικονομικές ελευθερίες.
Η ανισορροπία, όμως, της σημερινής παγκοσμιότητας, δεν περιορίζεται μόνο, στο καθαρά οικονομικό πεδίο. Διαπιστώνεται, όλο και πιο έντονα, στο γεωπολιτικό τοπίο. Η ανάπτυξη σε περιφερειακό επίπεδο αναθεωρητικών πολιτικών είναι πλέον ορατή. Η περίπτωση της Συρίας, των σχετικών σχέσεων που αναπτύχθηκαν, μεταξύ Τουρκίας και Ρωσίας, καθώς και των δράσεων της Τουρκίας στην Λιβύη, στην Κύπρο και στο Αιγαίο μας δείχνουν προσπάθειες γεωπολιτικής ρευστοποίησης στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, αδιανόητες για την εποχή του ψυχρού πολέμου, αλλά και στη συνέχεια. Μια δεύτερη-πιο προσεκτική-ανάγνωση της συγκεκριμένης πραγματικότητας προσθέτει στην εικόνα της περιοχής αρνητικές εξελίξεις μεγάλης κλίμακας, σε σχέση με τις μεταναστευτικές και ενεργειακές ροές, προς την Ευρώπη.

Ο συνδυασμός της ανισορροπίας που επικρατούσε στον κόσμο πριν τον covid19, με εκείνην που ο ίδιος μας έφερε, δημιουργεί σαφώς, ένα εκρηκτικό μείγμα. Ένα μείγμα που πρέπει να διαχειριστούμε εμφανώς επίπονα, αλλά δημιουργικά, με στόχο την επίτευξη της νέας παγκόσμιας ισορροπίας, όσο γίνεται συντομότερα. Είναι σαφές ότι ο πρώτος ρόλος, στην οικοδόμηση της νέας παγκόσμιας ισορροπίας, χρεώνεται από τα πράγματα, στην Ευρώπη. Όχι γιατί αποτελεί δύναμη, που μπορεί να επιβάλει το πλαίσιο και τους κανόνες λειτουργίας του κόσμου της νέας εποχής. Ούτε, βέβαια, γιατί έχει αυτήν τη στιγμή τις δυνατότητες να το κάνει. Ο πρώτος ρόλος χρεώνεται στην Ευρώπη, επειδή αποτελεί σήμερα, τη μόνη παγκόσμια δύναμη που θα μπορούσε να είναι κοινά αποδεκτή για κάτι τέτοιο, αφού οι ΗΠΑ, με την επιλογή τους «Πρώτα (διάβαζε αποκλειστικά) η Αμερική», αρνούνται στην πράξη να αναλάβουν τις σχετικές ευθύνες τους.

Στην προηγούμενη κατεύθυνση το κεκτημένο της Ευρώπης από τη μέχρι τώρα λειτουργία των οργάνων της ΕΕ, είναι πολύτιμο.

Η Ευρώπη βέβαια, έχει τα δικά της προβλήματα και δεν φαίνεται να είναι έτοιμη στο να αναλάβει μια τέτοιου είδους ευθύνη. Το σίγουρο, όμως, είναι ότι μπορεί. Μπορεί, στο βαθμό που λειτουργήσει άμεσα, έξω από τις χρονοβόρες διαδικασίες της, με τρόπο και πρόσωπα που έχουν ήδη δοκιμαστεί.

Η ΔΙΠΛΗ ΕΥΘΥΝΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Συνεπώς, η Ευρώπη έχει σήμερα μια διπλή ευθύνη. Την ευθύνη της δικής της επιβίωσης, ως πολιτικής, οικονομικής και πολιτισμικής συσπείρωσης και την ευθύνη της διαμόρφωσης μιας νέας και βιώσιμης ισορροπίας, στην νέα εποχή της ανθρωπότητας, που ήδη περάσαμε.

Η ευθύνη της δικής της επιβίωσης μας είναι γνωστή. Συζητήσαμε το περιεχόμενό της και το καταγράψαμε από την εποχή του εγχειρήματος για την υιοθέτηση του συντάγματος. Εκείνο που έλειψε τότε, ήταν η βούληση. Μια βούληση που μπορεί και πρέπει σήμερα να αναθεωρηθεί, τουλάχιστον σε δύο πεδία, που αποτελούν προτεραιότητες.

Το πρώτο πεδίο σχετίζεται με τους ρυθμούς και τις ταχύτητες πολιτικής λειτουργίας του συστήματος της Ένωσης. Πρέπει να βρεθεί άμεσα τρόπος, ταύτισης των χρονικών ορίων που παίρνονται οι αποφάσεις μας, με εκείνες των άλλων μεγάλων δυνάμεων του Πλανήτη και ειδικότερα των ΗΠΑ. Αν και η σχετική επιχειρηματολογία είναι αυτονόητη, θα την ενισχύσω με την προβολή του υπαρκτού πλέον κινδύνου, να ακολουθούμε τις αποφάσεις, όχι μόνον των μεγάλων δυνάμεων, αλλά και μεσαίου μεγέθους δυνάμεων του Πλανήτη, με επεξεργασμένη στρατηγική και συγκεκριμένους στόχους.

Το δεύτερο πεδίο σχετίζεται με μια σύγχυση. Μια σύγχυση, που δημιουργήθηκε κατά την φάση της αρχικής αντιμετώπισης του ιού. Με απλά λόγια, εκείνο που αναδείχθηκε στη δύσκολη αρχική φάση της κυκλοφορίας του covid19 στην Ευρώπη, είναι ότι δεν υπήρχε Ευρώπη. Ήταν ό,τι χειρότερο μπορούσε να μας συμβεί σε μια φάση που επιζητούσαμε καταξίωση των νέων οργάνων της Ένωσης.

Ίδια ή παρόμοια εικόνα στη φάση που διανύουμε τώρα, δηλαδή στη φάση της ανασυγκρότησης από τις ζημιές που μας προξένησαν οι προηγούμενες εκατό μέρες, θα λειτουργούσε απόλυτα διαλυτικά. Γι’ αυτό και επείγει μια ολοκληρωμένη και ισορροπημένη πολιτική επανεκκίνησης. Μια πολιτική που σαφώς θα αποδεχθούν όλοι και κάποιοι απ’ αυτούς θα πληρώσουν.

Στο προηγούμενο πλαίσιο η επανεκκίνηση της Ευρώπης στην μετά-covid19 εποχή, μπορεί να λειτουργήσει και λυτρωτικά. Λυτρωτικά από τα βαρίδια που κουβαλάμε όλοι μας σ’ αυτήν την τόσο σημαντική, μοναδική και μεγάλη προσπάθεια της συγκρότησης και ανάπτυξης της συσπείρωσής μας. Βαρίδια, από τα οποία, τα σημαντικότερα είναι, οι ερινύες του παρελθόντος μας και η αντίληψή μας ότι στην πολυεθνική μας συσπείρωση, η διεθνική αλληλεγγύη είναι πράξη αντεθνική.

Η άλλη μεγάλη σύγχρονη ευθύνη της Ευρώπης, σχετίζεται με το ρόλο της στη διαμόρφωση των νέων παγκόσμιων ισορροπιών στην νέα εποχή, που μας επέβαλε οcovid19.

Θα περιγράψω επιγραμματικά τον ρόλο αυτόν, παραλείποντας όσα επί μέρους στοιχεία του θεωρώ ότι απαιτούν μια ιδιαίτερα σοβαρή και εμπιστευτική επεξεργασία. Θεωρώ, καταρχήν, ότι η Ευρώπη κουβαλά έναν πλούτο, που δεν διαθέτει καμιά άλλη συσπείρωση, οπουδήποτε αλλού, στον Πλανήτη. Πρόκειται για τον πλούτο των εμπειριών της στη διαπραγμάτευση, ως διαδικασίας επίλυσης διαφορών και προβλημάτων.

Όλες αυτές οι εμπειρίες διαπραγμάτευσης, από την Ευρώπη της αρχαίας Ελλάδας, έως την Ευρώπη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχουν οδηγήσει τους ανθρώπους της στο να ταυτίζονται με τις έννοιες του διαλόγου και των συμβιβασμών.

Στην πράξη η νέα εποχή της ανθρωπότητας χρειάζεται ακριβώς αυτό. Έναν τρόπο, δηλαδή, που θα οδηγήσει στο πως θα επιλυθούν τα προβλήματα που θα συναντήσουμε όλοι μπροστά μας.

Παράλληλα, λοιπόν, με την προσπάθεια να επιλύσει τα δικά της προβλήματα επιβίωσης στην νέα εποχή, η Ευρώπη έχει ακόμη μία, σημαντικότερη ίσως ευθύνη. Την ευθύνη της ανάληψης πρωτοβουλιών, μέσα και ίσως έξω, από τους διεθνείς οργανισμούς, για μια παγκόσμιου επιπέδου ρύθμιση ισορροπίας. Ισορροπίας, σε σχέση με την προοπτική της ανθρωπότητας, τις αντοχές του Πλανήτη, την ποιότητα ζωής, το εγώ και το εμείς των ανθρώπων, του μέλλοντος. Όπλα της, ό,τι πιο προωθημένο διαθέτει σήμερα, η ανθρωπότητα. ΤΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΚΤΗΜΕΝΑ ΤΗΣ.

Δράμα, Μάης 2020

Ο Χριστόφορος Κορυφίδης διετέλεσε μέλος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, από το 1994-2006.

Για τις ενέργειες των αρμόδιων Υπουργών και τα μέτρα που έχουν λάβει οι αρμόδιες υπηρεσίες προσωπικού για τη διασφάλιση της υγείας υπαλλήλων που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες και εργάζονται σε υπηρεσίες υγειονομικού χαρακτήρα στη Δράμα, μετά την άρση χορήγησης Άδειας Ειδικού Σκοπού, ζητάει να ενημερωθεί, με σχετική Ερώτησή της η Χαρά Κεφαλίδου βουλευτής Δράμας.

ΧΑΡΑ ΚΕΦΑΛΙΔΟΥ
ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΔΡΑΜΑΣ
ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ

Τρίτη 21 Ιουλίου 2020

ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τους Υπουργούς:
- Υγείας κ. Β. Κικίλια
- Εσωτερικών κ. Π.Θεοδωρικάκο

Θέμα: «Διασφάλιση υγείας των υπαλλήλων που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες και εργάζονται σε υπηρεσίες υγειονομικού χαρακτήρα στη Δράμα μετά την άρση χορήγησης Άδειας Ειδικού Σκοπού»

Με την από 11/3/2020 Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ) (ΦΕΚ Α΄ 55/11.3.2020) με θέμα «Κατεπείγοντα μέτρα αντιμετώπισης των αρνητικών συνεπειών εμφάνισης του κορωνοϊού COVID-19 και της ανάγκης περιορισμού της διάδοσής του» ορίστηκαν έκτακτα προσωρινά προληπτικά μέτρα με σκοπό την ενημέρωση των εργαζομένων και των υπηρεσιών σε ό,τι αφορά την πρόληψη και την προστασία από τον κορωνοϊό COVID-19, τις απαραίτητες ενέργειες και τα προληπτικά μέτρα κατά της διασποράς του ιού.

Στο πλαίσιο τόσο της προστασίας της υγείας του προσωπικού του Δημοσίου, όσο και της διασφάλισης της εύρυθμης λειτουργίας των δημοσίων υπηρεσιών, οι υπάλληλοι που ανήκαν σε ευπαθείς ομάδες, στην περίπτωση που ήταν τοποθετημένοι σε υπηρεσίες εξυπηρέτησης κοινού, έπρεπε να διατίθενται εκτάκτως σε υπηρεσίες back office, ήτοι να ασκούν καθήκοντα, για τα οποία δεν απαιτούνταν η καθημερινή επαφή με κοινό, με σκοπό την προστασία της υγείας τους.

Με την με Αρ. Πρ. 12705/30.06.2020 εγκύκλιο του Υπουργείου Εσωτερικών και κατόπιν εισήγησης της Εθνικής Επιτροπής Προστασίας της Δημόσιας Υγείας έναντι του κορωνοϊού COVID-19 για επιστροφή στην εργασία των υπαλλήλων που ανήκουν στις ομάδες αυξημένου κινδύνου, δεδομένου ότι αυτό πλέον επιτρέπεται από τα τρέχοντα επιδημιολογικά δεδομένα, έπαψε από 01/07/2020 να ισχύει η ειδική άδεια απουσίας στους υπαλλήλους που ενέπιπταν στις ομάδες αυξημένου κινδύνου και ορίστηκε η επιστροφή στην εργασία τους.

Ιδιαίτερα προς διασφάλιση της υγείας των υπαλλήλων που εργάζονται σε νοσοκομεία, κέντρα υγείας, ιατρεία του ΕΟΠΠΥ και λοιπές υπηρεσίες υγειονομικού χαρακτήρα στη Δράμα και δεδομένου ότι η πανδημία του κορωνοϊού δεν έχει εξαλειφθεί, έστω και αν τα σημερινά επιδημιολογικά δεδομένα επιτρέπουν την επαναφορά σε πλήρη λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών και την επιστροφή στην εργασία των υπαλλήλων που ανήκαν σε ομάδες αυξημένου κινδύνου,

ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί:

Έχουν λάβει οι αρμόδιες υπηρεσίες προσωπικού κάθε αναγκαίο μέτρο, μετά την άρση χορήγησης Άδειας Ειδικού Σκοπού για τους εργαζομένους σε υπηρεσίες υγειονομικού χαρακτήρα στη Δράμα και ειδικότερα, για τους υπαλλήλους που ανήκουν στις ομάδες αυξημένου κινδύνου για την προστασία και διαφύλαξη της υγείας τους;

Η Ερωτώσα Βουλευτής
Χαρά Κεφαλίδου

 

 

Page 6 of 315
ΔΗΜΟΣ ΔΡΑΜΑΣ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΔΟΞΑΤΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΠΑΡΑΝΕΣΤΙΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΠΡΟΣΟΤΣΑΝΗΣ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ Κ. ΝΕΥΡΟΚΟΠΙΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

sxoli odigon georgiadis

parxarides triantafillos banner

koutsiana banner

© 2018 Destanea. All Rights Reserved. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: ΡΕΝΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΟΥ | ΑΙΓΑΙΟΥ 4 ΔΡΑΜΑ, 66100 | 6932416400 - eirtrian@otenet.gr