Displaying items by tag: ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ ΤΖΙΜΑΣ

Saturday, 01 August 2020 18:19

Ο ελεύθερος επαγγελματίας

Άρθρο, του Τζίμα Μαργαρίτη, καθηγητή

Διαπίστωση όλων ,πως δέχεται ισχυρό χτύπημα η οικονομία σε παγκόσμιο επίπεδο λόγω της πανδημίας.
Φυσικά δεν θα μπορούσε να μείνει χωρίς αρνητικές επιπτώσεις και η οικονομία της πατρίδας μας.
Όμως η κρίση που χτύπησε και εξακολουθεί να κτυπά τον ελεύθερο επαγγελματία, το εμπόριο είναι χωρίς προηγούμενο.
Με την εφαρμογή των μνημονίων έκλεισαν χιλιάδες επιχειρήσεις και οι πολίτες υπέστησαν μια άνευ προηγουμένου μείωση των εισοδημάτων τους.
Αυτό όμως που συμβαίνει τους τελευταίους μήνες εξ αιτίας της πανδημίας δεν έχει προηγούμενο.
Δεν είναι μόνο ο τουρισμός.
Είναι σχεδόν όλοι οι τομείς της οικονομίας.
Ανοίγει το κατάστημα του ο επαγγελματίας και δεν βγάζει ούτε τα λειτουργικά έξοδα.
Δε μιλάμε για κέρδος, δε μιλάμε για εισόδημα που θα του επιτρέψει να ζήσει μια αξιοπρεπή ζωή με την οικογένειά του.
Δεν ψωνίζει ο κόσμος; Ναι.
Γιατί υπάρχει η αβεβαιότητα.
Δεν ξέρει τι τον περιμένει και έτσι συγκρατείται.
Ο τουρισμός, η εστίαση αποτελούν μια βασική πηγή τόνωσης της οικονομίας.
Όμως αυτός που πουλάει παπούτσια, ρούχα, είδη δώρων, διακόσμηση και δεν βλέπει άνθρωπο να μπαίνει στο μαγαζί του ,τι κάνει;
Και το κράτος;
Οι αντικρατιστές τώρα θέλουν την επέμβαση του κράτους.
Λιγότερο ή περισσότερο κράτος η καλλίτερο κράτος δεν έχει σημασία. Σημασία έχει πως πρέπει το κράτος τώρα, σε αυτή τη μοναδική και ξεχωριστή περίσταση να είναι δίπλα σε κάθε πολίτη.
Δυστυχώς η ευτυχώς τώρα χρειάζεται το καλλίτερο και αποτελεσματικό κράτος.
Κάνει όμως παρεμβάσεις η πολιτεία.
Παρεμβάσεις που ανακουφίζουν.
Όμως ο ελεύθερος επαγγελματίας χρειάζεται ακόμη περισσότερη και διαρκή στήριξη.
Στα καλά χρόνια της οικονομίας ο ελεύθερος επαγγελματίας ήταν αυτός που στήριζε την οικονομία και το κράτος.
Έβγαζε 10 και τα 8 τα έπαιρνε το κράτος με τη φορολογία.
Τώρα λοιπόν είναι η ώρα του κράτους.
Γιατί ο επαγγελματίας δεν είναι τεμπέλης. Και να θέλει να δουλέψει δεν έχει δουλειά, δεν έχει πελάτες. Τι να κάνει.
Θα μου πείτε και τι θα γίνει, το κράτος θα επιδοτεί διαρκώς;.
Ναι .Δεν ξέρω πως θα το ονομάσουν οι χορτάτοι οικονομολογούντες, αλλά τώρα ο λαός πρέπει να ζήσει με αξιοπρέπεια.
Και αυτή την αξιοπρέπεια επιβάλλεται να του την εξασφαλίσει το κράτος, η πολιτεία, η κυβέρνηση.


Άρθρο,του Τζίμα Μαργαριτη,καθηγητή ,τ.υπουργου

Είμαστε ένα έθνος ''αναδελφο",όπως είχε πει πριν αρκετά χρόνια ένας Έλληνας πολιτικός.
Στα δύσκολα είμαστε μόνοι.
Μας συμπαραστέκονται μόνο στα λόγια οι διεθνείς οργανισμοί στους οποίους είμαστε μέλη.
Δυστυχώς αυτό είναι μια μεγάλη αλήθεια.Και αποτελεί βαθειά πίστη σχεδόν όλων των Ελλήνων πολιτών.
Οι διεθνείς οργανισμοί στερούνται βούλησης και μηχανισμού επιβολής των αποφάσεων τους.
Σχεδόν μισό αιώνα τώρα οι τουρκια έχει σκλαβωμένο κομμάτι της Κύπρου και η κατάσταση παραμένει στάσιμη.
Κανείς δε θέλει να λύσει το πρόβλημα.
Οι απειλές της γειτονικής χώρας από την ανατολή είναι καθημερινές.
Στην ουσία όλοι λένε πως η Ελλάδα αποτελεί τα σύνορα της Ευρώπης.Οταν όμως απειλούνται τα σύνορα σου και η ακεραιοτητα σου δε μένεις απαθής.
Τότε τι θέλουμε τους Οργανισμούς.
Να εκδίδουν ψηφίσματα και να επιβαρύνουν τους λαούς με τα λειτουργικά τους έξοδα και τους παχυλούς μισθούς των στελεχών τους;
Τι χρειάζεται ο ΟΗΕ,το ΝΑΤΟ,η ΕΕ ,ο ΟΑΣΑ και άλλοι οργανισμοί αν μια χώρα δεν τους έχει κοντά της πρακτικά,όταν δέχεται μια απειλή;
Ωραία λένε πως η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ αποτελεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς .Και τι σημαίνει αυτό .
Πώς υπερασπίζεται η παγκόσμια κοινότητα αυτή τη βεβήλωση του Χριστιανικού μνημείου από την Τουρκία και τη μετατροπή του σε τζαμί;.
Όμως πέρα από τις τεράστιες ευθύνες της παγκόσμιας συντεταγμένης κοινότητας,υπάρχουν και εδώ στην Ελλάδα ευθύνες.
Ο καθένας πολιτικός σχηματισμός προσπαθεί να ρίξει ευθύνες στην εκάστοτε εξουσία.
Σε μια χάραξη εθνικής στρατηγικής ,χρειάζεται όλα τα κόμματα να καθήσουν σ ένα τραπέζι και να αποφασίσουν για το συμφέρον της Ελλάδος.
Μας κοστίζει πολύ η Δημοκρατία και έτσι πρέπει.
Αν είναι όμως να υπάρχουν πολιτικοί που βγάζουν τι πολιτικό τους μίσος κάθε φορά που υπάρχει μια εθνική συμφορά,τότε να πάνε στα σπίτια τους.
Δεν τους ψηφίζουμε για να παρακολουθούμε κάθε τόσο ,τις ανούσιες αντιπαραθέσεις τους ,που μόνο στόχο έχουν να κάνουν ζημιά στη χώρα.
Δε νοείται να υπάρχουν πολιτικοί που δυσφημούν την Ελλάδα στο εξωτερικό.
Δεν είναι δυνατόν να μην μπορεί το πολιτικό προσωπικό της χώρας να μην είναι σε θέση να ψηφίσει ένα κοινώς αποδεκτό νόμο για τις διαδηλώσεις,τις απεργίες ,την παιδεία,την υγεία και την άμυνα.
Χωρίς ενότητα του πολιτικού κόσμου το έδαφος για εθνικές τραγωδίες γίνεται πρόσφορο.
Τι νομίζουν οι πολιτικοί ότι εκλέγονται για να διαφωνούν.
Όχι.
Εκλέγονται για να λύσουν προβλήματα του λαού και του Έθνους.
Με την πολιτική της διαίρεσης το μέλλον της Ελλάδος δεν είναι ελπιδοφόρο.
Αλλά έτσι είναι .Όταν ο καθένας θεωρεί πως αφού έγινε πολιτικός τα ξέρει όλα.
Έχουμε δύναμη ως λαός.
Έχουμε ιστορία ως Έθνος.
Διδάξαμε πολιτισμό σε όλο τον κόσμο.
Ναι.
Αυτά δεν αμφισβητούνται.Ομως δεν είναι αρκετά για να μας πάνε στο μέλλον με ελπίδα ,ευημερία και εθνική και εδαφική ακεραιότητα.
Ας συνέλθουν όλα τα επίπεδα εξουσίας.
Συμπολιτευσεις και αντιπολιτεύσεως.
Τώρα είναι η εποχή της ομοψυχίας,της ενότητας στην πράξη.
Δε βλέπουν σε τι κατάσταση βρίσκεται η χώρα τους τελευταίους μήνες εξ αιτίας της πανδημίας;Μπορούμε έτσι με την αβεβαιότητα που μας προκαλεί και τη διαίρεση του πολιτικού κόσμου να ελπίζουμε;
Όχι φυσικά.
Δεν βλέπουν πως το εμπόριο σβήνει,ο τουρισμός .Οι πηγές πλούτου της χώρας στερεύουν και εσείς πολιτικοί μας άρχοντες προσπαθείτε να εκμεταλλευτείτε για κομματικό όφελος την τραγική κατάσταση της χώρας τώρα;
Για βγείτε και περπατειστε στην Ελληνική περιφέρεια Μιληστε με τον κάτοικο του χωριού και της πολης .Είναι βέβαιο πως τότε θα αλλάξετε τρόπο πολιτικής.
Δεν είστε εκεί για τους εαυτούς σας.
Είστε εκεί για την πατρίδα και το Έθνος μας.

Μαργαρίτης Τζίμας
Καθηγητης
τι.υπουργος

Άρθρο, του Τζίμα Μαργαριτη, τ.Δημαρχου

Η σημερινή κυβέρνηση έχει μια μοναδική ευκαιρία να αλλάξει όλα όσα καταδυναστεύουν την αυτοδιοίκηση δεκαετίες τώρα.
Η περιβόητη οικονομική και διοικητική αυτοτέλεια επιτέλους να γίνει πράξη.
Η αυτοδιοίκηση να έχει τη δυνατότητα άσκησης φορολογικής πολιτικής.Να αναλαμβάνει η ίδια το κόστος των αποφάσεων της.
Να μη γίνεται ζητιάνος της εκάστοτε κυβέρνησης.
Τοπική κυβέρνηση να γίνει η αυτοδιοίκηση με ότι αυτό συνεπάγεται.
Και φυσικά πρέπει να αναλάβει και τις ευθύνες της.
Δεν είναι δυνατόν να μην μπορεί ακόμη να διαχειριστεί τα σκουπίδια.
Να μην μπορεί να κάνει αξιοποίηση των ανακυκλώσιμων υλικών.
Για κάθε απόφαση της θέλει και έγκριση διορισμένων οργάνων.Αυτο είναι απαράδεκτο.
Το μοντέλο της νέας αυτοδιοίκησης χρειάζεται όχι μόνο οικονομικούς πόρους αλλά και ανθρώπους με φαντασία και σχέδιο.
Δεν είναι διαχειριστική μορφή εξουσίας η αυτοδιοίκηση.
Είναι ο μηχανισμός επίλυσης προβλημάτων, η κοντινότερη προς τον πολίτη μορφή εξουσίας.
Το εκλογικό της σύστημα πρέπει να εξασφαλίζει αντιπροσωπευτικότητα των πολιτών αλλά και άσκηση εξουσίας.
Η διοικητική διαίρεση της χώρας να γίνει αντικείμενο διαλόγου.
Ο θεσμός της περιφέρειας όπως είναι σήμερα είναι αποτυχημένος.
Αντιπεριφερειαρχες χωρίς προϋπολογισμό. Πρωτάκουστο.
Σε κάθε νομό μια εξουσία με οικονομική αυτοδυναμία και ισχυρή λαϊκή εκπροσώπηση μέχρι και το μικρότερο χωριό.
Το σχεδιασμό ενός νόμου δεν μπορεί να τον κάνει η περιφέρεια.Θα τον κάνει ο ίδιος ο νόμος.
Ερημώνουν τα χωριά μας Δεν αξιοποιούνται οι πόροι τους γιατί η γραφειοκρατία της αυτοδιοικητικής και κρατικής εξουσίας τα εμποδίζει.
Μη μένουμε στο Στείρο και αναχρονιστικό, αν υπάρχουν δύο η τρεις βαθμοί αυτοδιοίκησης. Μπορεί να υπάρξει ένας με οικονομική και διοικητική αυτοτέλεια και αυτοδυναμία;
Ο λαός θέλει αποτέλεσμα από την τοπική του εξουσία.
Φυσικά η μεταρρύθμιση και η καινούργια εποχή η θα ξεκινήσει από ένα φωτισμένο ηγέτη της κεντρικής εξουσίας η θα ξεκινήσει από τα οργανα της ίδιας της αυτοδιοίκησης.
Πρέπει να παραδεχτούμε πως κίνημα αυτοδιοίκησης σήμερα δεν υπάρχει.
Αυτό πρέπει να αλλάξει.
Ανέκαθεν κύριο γνώρισμα της αυτοδιοίκησης ήταν η διεκδίκηση .
Τώρα που η χώρα διαθέτει κυβέρνηση που φαίνεται πως τουλάχιστον ο πρωθυπουργός της ακούει και θέλει αλλαγές, είναι η ευκαιρία.
Ας μην τη χάσει η αυτοδιοίκηση.
Φυσικά μπορεί αρκετοί να ξεβολευτούν από την ασφάλεια της μετριότητας ,αλλά ο λαός έχει ανάγκη από έργα που να βελτιώνουν τη ζωή του και γρήγορα.
Φτάνουν οι δημόσιες σχέσεις.

Άρθρο, του Μαργαρίτη Τζίμα, καθηγητή

Ακούμε το τελευταίο διάστημα για τις επιπτώσεις που έχει η πανδημία στην οικονομία και στη ζωή των πολιτών.

Σίγουρα όμως αναδεικνύει προβλήματα των οικονομιών που δεν φαινόταν όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Η σχεδόν μονοθεματική στήριξη μιας εθνικής οικονομίας απέδειξε πως είναι λάθος τακτική.

Εμείς τόσα χρόνια στηριζόμαστε στον τουρισμό και όταν λένε τουρισμό εννοούμε φυσικά τη θάλασσα και τα νησιά. Όμως αποδεικνύεται πως το μοντέλο αυτό ανάπτυξης είναι στρεβλό και ατελές. Και ιδού τα αποτελέσματα.

Χιλιάδες συνάνθρωποι μας βρίσκονται σε απόγνωση. Όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε όλο τον κόσμο.

Φυσικά δεν χτυπιέται μόνο ο τουρισμός. Χτυπιέται και η βιομηχανία, η βιοτεχνία, η μικρή επιχείρηση, οι μεταφορές να Όλα.

Γι' αυτό είναι ανάγκη να στραφούμε σε μια πολύπλευρη ανάπτυξη. Πολλές αναπτυξιακές συνιστώσες δράσεις μπορούν να εξασφαλίσουν καλλίτερο αποτέλεσμα στην κοινωνία.

Εκ των πραγμάτων οι οικονομίες θα γίνουν εσωστρεφείς. Λιγότερες εισαγωγές.
Δεν μπορεί στη Ελλάδα να εισάγουμε πατάτες, μακαρόνια, φακές, φασόλια κρέατα και ψάρια. Αν είναι δυνατόν.

Θα μου πείτε είσαι υπέρ μιας κλειστής οικονομίας; Αυτά είναι ψεύτικα διλλήματα που δεν προσφέρουν τίποτε ,ούτε στο δημόσιο διάλογο ,ούτε στην οικονομία. Δηλαδή είναι κακό να αναπτυχθεί η αλιεία, η κτηνοτροφία;

Φυσικά ο περιορισμός της σπατάλης στη δημόσια διοίκηση και οι πολλές φορές επίπλαστη διαφάνεια στη διάθεσή του δημοσίου χρήματος πρέπει να αποτελέσουν παρελθόν.

Οι κυβερνήσεις δεν συγκυβερνάνε με τα μέσα ενημέρωσης.

Θυμάμαι το 2005 με την κυβέρνηση Καραμανλή είχαμε ψηφίσει στη Βουλή το νόμο περί ''βασικού μετόχου'' έπεσαν όλοι επάνω μας να μας κατασπαράξουν. Και η τότε αξιωματική αντιπολίτευση δημιούργησε κατάσταση στα όργανα της ΕΕ τα οποία δεν ενέκριναν το σχετικό νόμο.

Οι πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας μας είναι ανεξάντλητες και οι περισσότερες αναξιοποίητες.

Η κυβέρνηση αυτή που έχει δώσει δείγματα γραφής πως όταν θέλει μπορεί να πετύχει, είναι ανάγκη άμεσα να αλλάξει όλο το αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας .

Χωρίς ημίμετρα και αγκυλώσεις. Πολύπλευρη ανάπτυξη. Αξιοποίηση όλων των δυνατοτήτων της χώρας.

Προ παντός μακριά από συμφέροντα που περιορίζουν το αναπτυξιακό εύρος μιας εθνικής προσπάθειας για την πραγματική αλλαγή.

Φυσικά στην όλη προσπάθεια ανασυγκρότησης πρέπει να έχει θέση και ένας καλά αμειβόμενος εργαζόμενος με αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας .

Δυστυχώς το μοντέλο της περιφερειακής και τοπικής αυτοδιοίκησης χωλαίνει για πολλούς λόγους που δεν είναι του παρόντος να τους αναλύσω .Κάποια άλλη φορά.

Ένα μόνο θα πω.
Ανάπτυξη χωρίς αποφασιστικό ρόλο της νέας αυτοδιοίκησης δεν μπορεί να υπάρχει.

Και χρειάζεται νέα αυτοδιοίκηση με δυνατότητες παρέμβασης ,οριστικής απόφασης και υλοποίησης.
Γενναία μεταρρύθμιση παντού.

Μαργαρίτης Τζίμας

Sunday, 24 May 2020 20:56

Η δύναμη του λαού

Άρθρο ,του Τζίμα Μαργαρίτη, καθηγητή

«Η δύναμη χωρίς παιδεία είναι πολλές φορές βλαβερή» ,έγραψε ο μεγάλος
Αρχαίος Έλληνας τραγικός Ευριπίδης.
Στις μέρες μας γίνεται λόγος πολλές φορές για τη δύναμη της πολιτικής και όχι μόνο εξουσίας.
Ο πολίτης δεν έχει ανάγκη να κυβερνάται από δυνατούς πολιτικούς αλλά από έξυπνους, τολμηρούς, ηθικούς και αποτελεσματικούς.
Λένε πολλοί πως η πολιτική απέτυχε να λύσει τα προβλήματα των λαών. Όχι ,απέτυχαν οι πολιτικοί γιατί αναρριχήθηκαν στην εξουσία με ψέματα, υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα και αντί να βελτιώσουν τη ζωή των λαών βελτίωσαν την δική τους. Πολλοί απέκτησαν μεγάλη περιουσία εκμεταλλευόμενοι τη δύναμη της εξουσίας αλλά και πολλοί πολιτικοί πέθαναν στην ψάθα. Πάντοτε υπάρχει η διαφορά.
Όμως εδώ μιλάμε για ένα πλανήτη που οι περισσότεροι άνθρωποι ζούνε κάτω από το όριο της φτώχειας. Δισεκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν από την πείνα η υποσιτίζονται. Και σε αυτό φταίνε αποκλειστικά οι πολιτικοί και οι λαοί που τους ανέχονται.
Στις δημοκρατίες στη σημερινοί εποχή ο πολίτης δεν έχει το άλλοθι, πως δεν ήξερα Έχει περάσει η εποχή των κομματικών περιχαρακώσεων.
Δεν μιλώ μόνο για αναδιανομή του πλούτου. Σε αυτό οι δημοκρατίες δεν έχουν να πούνε τίποτε. Όμως οι εξουσίες και οι πολιτικοί είναι υποχρεωμένοι να εξασφαλίζουν την υγεία και την ποιότητα ζωής των συμπολιτών τους.
Αν νομίζει κάποιος πως ανέρχεται στην εξουσία για να γίνει αυτός κάποιος τότε η θέση του δεν βρίσκεται στην πολιτική. Διακονία είναι το άθλημα της πολιτικής.
Δεν μπορεί να υπάρχουν τόσο μεγάλες ανισότητες και αυτές να μεγαλώνουν με τη πάροδο των ετών.
Ο λαός πολλές φορές η συνήθως παρακολουθεί σιωπηλά αυτή την ανισότητα και δεν αντιδρά. Όμως χρειάζεται με την δύναμη της ψήφου του να ελέγχει την εξουσία και τους πολιτικούς. Και την αντιπολίτευση και την συμπολίτευση. Κάποτε αυτά τα δύο μέρη του δημοκρατικού πολιτεύματος επιβάλλεται να καθίσουν σε ένα τραπέζι και να συμφωνήσουν σε βασικά ζητήματα ζωής των πολιτών.
Δεν είναι δυνατόν η εξουσία να κυβερνά με διλήμματα προς τους πολίτες. Τη μια φορά μνημόνιο η χρεοκοπία την άλλη κάποια άλλη δικαιολογία.
Και κυρίως δεν μπορούν αλλά να λένε προεκλογικά και άλλα να κάνουν μετεκλογικά.
Στις δημοκρατίες δεν υπάρχουν αδιέξοδα.
Και μη νομίζουν μερικοί πως δεν θα μπορέσουν να ζήσουν εκτός πολιτικής.
Δεν γεννήθηκαν πολιτικοί.
Φυσικά στον κόσμο κυβερνάνε πολλοί πολιτικοί χωρίς ίχνος παιδείας ,και λαμβάνουν αποφάσεις που επηρεάζουν το μέλλον λαών.
Δεν ζούνε οι λαοί μόνο με άρτο, αν και αυτός έγινε δυσεύρετος σε εκατομμύρια ανθρώπους στον πλανήτη.
Δηλαδή αυτοί που κυβερνάνε λαούς που ζούνε άστεγοι ή σε φαβέλες δεν αισθάνονται ντροπή;
Λέει η είδηση πως υπάρχουν 40 εκ άνεργοι στη Αμερική. Αλλά τόσα στην Ευρώπη και μιλάνε για επιτυχία του Ευρωπαϊκού οικοδομήματος;.
Ποιον κοροϊδεύουν;
Σε μια υποτίθεται Ενωμένη Ευρώπη δεν έχουμε ούτε ενιαίους μισθούς εργαζομένων ,ούτε ενιαίους φορολογικούς συντελεστές ,ούτε τίποτε ενιαίο.
Αλλά τα συμφέροντα αποκρύπτουν την αθλιότητα που επικρατεί.
Έχει λοιπόν πολύ μέλλον η εξουσία στον πλανήτη μας να δημιουργήσει συνθήκες καλλίτερης ζωής των ανθρώπων. Και οι λαοί μεγάλη ευθύνη για το ποιους στέλνουν να τους κυβερνήσουν.
Και τους ξαναστέλνουν.
Μη νομίζουμε πως τα πράγματα αλλάζουν από μόνα τους.
Μαζί με φωτισμένους ηγέτες χρειάζονται και φωτισμένοι και καταρτισμένοι λαοί που δεν πέφτουν θύματα της παραπληροφόρησης και προπαγάνδας των διαφόρων συμφερόντων.

Μαργαρίτης Τζίμας
Καθηγητής

Άρθρο του Μαργαρίτη Τζίμα

Την πρώτη Μαΐου γιορτάζεται η μέρα των εργατών. Είναι στην πραγματικότητα η καθιερωμένη γιορτή της εξέγερσης των εργατών του Σικάγου, η οποία αποτέλεσε μια από τις κορυφαίες στιγμές της πάλης των τάξεων στη νεότερη εποχή. Το Μάη του 1886 τα εργατικά συνδικάτα στο Σικάγο ξεσηκώθηκαν διεκδικώντας ωράριο εργασίας στις 8 ώρες και καλύτερες συνθήκες εργασίας.

Αίτημα η μείωση των ωρών εργασίας και σύνθημα «Οχτώ ώρες δουλειά, οχτώ ώρες ανάπαυση, οχτώ ώρες ύπνο».
Νεκροί εργάτες κατά τις διαδηλώσεις στο Σικάγο.

Έχουν γραφτεί πολλά και ειπωθεί πολλά για την εργατική τάξη. Ελάχιστοι όμως μπορούν να νοιώσουν στο πετσί τους, τις αγωνίες και την κούραση του εργάτη.
Χύνουν σήμερα δάκρυα όλοι αυτοί που με τους νόμους που ψήφισαν αφαίρεσαν κεκτημένα δικαιώματα των εργαζομένων.

Εργατική τάξη δεν είναι μόνο αυτός που δουλεύει χειρονακτικά. Είναι όλοι οι εργαζόμενοι.
Απαραίτητο στοιχείο προόδου είναι η κοινωνική ηρεμία και όχι η αντιπαλότητα εργατών και εργοδοσίας.

Για να συμβεί αυτό πρέπει να αμείβεται ο κόπος των εργαζομένων και με τους μισθούς να καλύπτονται βασικές ανάγκες διαβίωσης. Κυρίως δε να μειωθούν η εξαφανιστούν οι αυθαιρεσίες της εργοδοσίας.

Θυμάμαι το Φεβρουάριο του 2012 ,όταν στη Βουλή ήρθε προς ψήφιση από την κυβέρνηση Παπαδήμα το 2ο μνημόνιο, προέβλεπε πέραν των άλλων μείωση μισθών κατά 23ο/ο,αύξηση εισφορών κ.α.
Αυτό δεν μπορούσα να το δεχθώ γι' αυτό δεν ψήφισα το μνημόνιο και εκείνο το βράδυ με διέγραψαν από το κόμμα.

Ένιωσα την αγωνία του εργάτη μέσα στο σπίτι μου. Όταν γυρνούσε ο πατέρας μου από τις εργασίες στις γραμμές του τρένου ή στα λατομεία ή στο Καπνολογικό Ινστιτούτο Δράμας. Μέχρι και η ζώνη του παντελονιού του ήταν μούσκεμα στον ιδρώτα από τη δουλειά.
Η πρόοδος μιας κοινωνίας βασίζεται στη δύναμη της εργατικής τάξης με όλες τις μορφές της.

Αν αυτή σταματήσει ,σταματούν όλα. Ούτε το κεφάλαιο μπορεί να κινηθεί ,ούτε κάτι άλλο. Δεν κινεί το χρήμα μια κοινωνία αλλά η εργασία.
Γι' αυτό επιβάλλεται οι εξουσίες να αμείβουν καλά τους εργαζόμενους.

Από την άλλη οι εργαζόμενοι δεν πρέπει ποτέ να σταματούν να διεκδικούν το δίκαιο τους και να μην επιτρέπουν σε εργατοπατέρες, να τους εκμεταλλεύονται.
Η δύναμη ανήκει στους εργαζόμενους.

Monday, 20 April 2020 20:31

Η επόμενη μέρα

Άρθρο του Τζίμα Μαργαρίτη,

Άρχισε η συζήτηση για την επόμενη μέρα ,μετά την πανδημία.
Είναι γεγονός πως στάθηκε τροχοπέδη στην ανάπτυξη του κυβερνητικού έργου.
Δίνεται όμως μια μοναδική ευκαιρία στη κυβέρνηση, να μετατραπεί πλέον σε μια κυβέρνηση υπέρ των αδύναμων συμπολιτών μας.
Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να σηκώσουν τα βάρη της ανόρθωσης της οικονομίας μας, όλοι αυτοί που στα δέκα χρόνια των μνημονίων είδαν να μειώνονται οι μισθοί τους, οι συντάξεις τους, να αυξάνονται οι φόροι, να υποβαθμίζεται η ποιότητα ζωής τους.
Αρκετά πλήρωσαν.
Εδώ χρειάζεται η τομή στην άσκηση της εξουσίας. Αξιοπρέπεια των πολιτών, που την πήραν όλοι εκείνοι που υπηρέτησαν την πολιτική των μνημονίων.
Τώρα η Ελλάδα είναι επιβεβλημένο να περάσει σε μια άλλη τροχιά,σε μια ανοδική και ελπιδοφόρα πορεία. Να νοιώσει επιτέλους ο λαός πως υπάρχουν εξουσίες που νοιάζονται για αυτόν.
Ανάπτυξη φυσικά. Δουλειές ναι.
Όχι όμως καταπάτηση των εργασιακών δικαιωμάτων.
Αυτή η κυβέρνηση πρέπει να αποκαταστήσει όλες τις αδικίες που έγιναν σε βάρος των πολιτών ,τα προηγούμενα χρόνια.
Έτσι ερμηνεύεται η εμπιστοσύνη του λαού σε μια κυβέρνηση.
Ας σταματήσει επιτέλους η διαχείριση της κρίσης και ας αφήσουν τις δημιουργικές δυνάμεις του λαού να μεγαλουργήσουν.
Ναι.
Λιγότεροι φόροι.
Μικρή φορολογία των πολιτών. Για μπορούν να ζουν όλοι με αξιοπρέπεια.
Το ζήτημα δεν είναι ούτε φιλελεύθερης ούτε σοσιαλιστικής ιδεολογίας.
Κάντε επιτέλους ευτυχισμένους όλους τους Έλληνες και όλες τις Ελληνίδες.
Δεν μπορεί να ξυπνάει το πρωί ο εργαζόμενος και να ζει με την αγωνία των αποφάσεων του εργοδότη.
Δεν μπορεί ο άνεργος πατέρα η ο άνεργος νέος να τριγυρίζει όλη μέρα για να βρει ένα μεροκάματο.
Σταματήστε τις στατιστικές.
Στο σπίτι του ανέργου η ανεργία είναι 100ο/ο.
Η εξουσία μόνο τότε δικαιώνει την ύπαρξη της.
Όταν μειώνει τις κοινωνικές ανισότητες και αυξάνει το βιοτικό επίπεδο των πολιτών.
Όλα τα άλλα είναι για τα σαλόνια της πολιτικής και για την αυτοϊκανοποίηση των αρχόντων.
Δεν μπορεί να προχωρήσει μια χώρα στο δρόμο της ευημερίας όταν έχει 1.000.000 ανέργους.
Δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν μισθοί των 400 η 600 ευρώ, να μην πληρώνονται υπερωρίες εργαζομένων.
Εδώ είναι το πεδίο δράσης της εξουσίας.
Ανεβάστε το λαό. Οικονομικά, κοινωνικά, πολιτιστικά, εθνικά.
Απελευθερώσετε τις τοπικές εξουσίες, την αυτοδιοίκηση και δώστε τις τα εργαλεία και τους πόρους να κάνει πραγματική κοινωνική πολιτική.
Ανοίξτε στο λαό τους χώρους πολιτισμού και τέχνης .
Δώστε διέξοδο στον νέο και στη νέα, είτε είναι επιστήμονας είτε όχι.
Δώστε προοπτική.
Μην εξυπηρετείτε συμφέροντα που αντιστρατεύονται τις επιθυμίες των πολιτών.
Ο λαός μας δικαιούται μετά από τόσα χρόνια στερήσεων και καρτερίας να ζήσει σε ένα καλλίτερο κόσμο.
Και αυτό είναι δουλειά της πολιτικής και των πολιτικών.
Εμπρός.....

Friday, 27 March 2020 21:06

Ο αόρατος εχθρός

Του Μαργαρίτη Τζίμα,

Φταίει το σύστημα λέμε πολλές φορές. Χωρίς να κάνουμε μια συγκεκριμένη αναφορά. Εδώ όμως δεν έχουμε να παλέψουμε με ένα σύστημα, πολιτικό ή κοινωνικό. Έχουμε να κάνουμε με έναν αόρατο εχθρό. Και όπως γίνεται στις περιπτώσεις αυτές πρέπει να φυλάγεσαι από παντού. Δεν τον βλέπεις. Ούτε αυτός σε βλέπει. Σαρώνει και χτυπάει. Πολεμιέται όμως. Όπως και κάθε εχθρός, ορατός ή αόρατος.
Πολεμιέται αν του κόψουμε το κύκλωμα μετάδοσης όπως λέμε στη φυσική. Τότε στριφογυρίζει .Δεν έχει αντικείμενο να δράσει.
Είμαστε οι στόχοι του. Αν χαθούμε, αν φύγουμε από το πεδίο δράσης του τότε το αποτέλεσμα του είναι μηδενικό.
Θέλει στρατηγική για να τον αποφύγεις και πειθαρχία. Οι άνθρωποι της κοινωνίας, της ανθρώπινης κοινωνίας, πρέπει να απομονωθούν.
Ο αόρατος εχθρός τότε θα αποτελεί μια θλιβερή ανάμνηση. Το ζήτημα είναι να είναι ανάμνηση με τα λιγότερες απώλειες.
Τότε θα είμαστε νικητές.
Και τώρα η ανθρωπότητα χρειάζεται τη νίκη.
Η επιστήμη πρέπει να τον νικήσει και γρήγορα και αποτελεσματικά.
Εμείς, οι πολλοί, ένα χρέος έχουμε.
Να μη χάσουμε την πίστη μας στη ζωή.
Να πειθαρχήσουμε.
Η νίκη στο σημερινό αόρατο εχθρό δεν είναι μόνο υποχρέωση της επιστήμης αλλά είναι υποχρέωση όλων μας.
Έχουμε ευθύνη απέναντι στα παιδιά στους γονείς μας στους συγγενείς μας στους φίλους μας.
Έχουμε υποχρέωση να τον νικήσουμε.
Και θα τον νικήσουμε τον αόρατο εχθρό που μας ανέτρεψε τη ζωή μας.

Του Μαργαρίτη Τζίμα, τ. υπουργού

Διπλή γιορτή αύριο.
Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου και η έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα των Ελλήνων εναντίον των Τούρκων.
Το άγγελμα της Γεννήσεως του Θεανθρώπου που γέμισε και γεμίζει με ελπίδα τους ανθρώπους.
Το μεγάλο θαύμα της Ασπόρου κυήσεως.
Ο αγώνας των Ελλήνων για την απελευθέρωση ήταν αποτέλεσμα Πίστης στα ιδανικά και τις αξίες της φυλής μας.
Για του Χριστού την Πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία ,ήταν ο αγώνας.
Δεν ήταν αγώνας για την ύλη, ήταν αγώνας για αξίες και ιδανικά.
Δεν ήταν αγώνας συμφερόντων ,αλλά ήταν αγώνας ιδεών.
Η πρόοδος συγκρούστηκε με τον σκοταδισμό και νίκησε.
Η ενότητα των Ελλήνων ξεπέρασε τις μικρότητες και τις απόπειρες διχασμού.
Ο αγώνας του 1821 ήταν ο θρίαμβος των ιδεών απέναντι στην ύλη .
Λίγοι εμείς, πολλοί οι άλλοι. Και όμως το σθένος ,η αυταπάρνηση και η ομοψυχία ενίκησαν.
Σήμερα όσο ποτέ άλλοτε χρειαζόμαστε την πίστη στα ιδανικά που μας οδήγησαν διαχρονικά ,να γράψουμε χρυσές σελίδες ενδόξου αγώνα στο διάβα της ιστορίας μας.
Χρειαζόμαστε όσο πότε άλλοτε να ενδυναμώσουμε την πίστη μας στην Ορθοδοξία η οποία ως Φάρος θα μας οδηγεί.
Δεν μισούμε.
Σεβόμαστε όλους τους ανθρώπους γιατί αποτελούν εικόνα του Θεού.
Απαιτούμε όμως να μας σέβονται και οι άλλοι.
Ζήτω το Έθνος

Monday, 09 March 2020 17:25

Τα όρια της επιστήμης

Άρθρο,του Τζίμα Μαργαρίτη, καθηγητή

Ο Αϊνστάιν έλεγε πως «Οι ευφυείς άνθρωποι λύνουν τα προβλήματα. Οι μεγαλοφυείς τα προβλέπουν».
Ο άνθρωπος περιμένει τη λύση όλων των προβλημάτων του από την επιστήμη με όλες τις μορφές της.
Όμως το σύμπαν είναι "πεπερασμένο άνευ περατών" σύμφωνα με την επικρατέστερη μέχρι σήμερα θεωρία. Πολλές φορές ο άνθρωπος έχει προβληματιστεί αν η επιστήμη μπορεί να μας δώσει απαντήσεις και λύσεις σε όλα τα ζητήματα.
Χωρίς αμφιβολία το πεδίο της επιστήμης έχει διευρυνθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό .Όμως είναι σα να βρίσκεσαι σε ένα σκοτεινό δωμάτιο και να φωτίζεις μόνο τη μια άκρη του.
Νομίζεις πως αυτός είναι μόνο ο κόσμος που υπάρχει. Και όμως υπάρχουν ανεξερεύνητα πεδία που αποτελούν πρόκληση για τους επιστήμονες. Άλλωστε, γι' αυτό υπάρχει η έρευνα.
Δεν μπορεί η επιστήμη να τα προβλέψει όλα. Πολύ περισσότερο δε χωρά μέσα στην πεπερασμένη επιστήμη και γνώση το απέραντο και το άπειρο.
Ας δούμε τα άλματα που έκανε η επιστήμη τα τελευταία 100 χρόνια. Πράγματα αδιανόητα που αποτελούσαν άλυτα προβλήματα, σήμερα είναι απλά.
Πιστεύω πως η μοίρα της επιστήμης είναι να ερευνά, να ανακαλύπτει νέα γνώση. Δεν δημιούργησε τον κόσμο η επιστήμη.
Καλείται όμως να τον εξηγήσει. Έτσι υπάρχει η πρόοδος. Πιστεύουν μερικοί πως το όριο στην επιστημονική γνώση θα είναι και το τέλος της επιστήμης.
Δίνει χαρά και ικανοποίηση ,όμως ,η επιστημονική ανάλυση και επιτυχία. Στις μέρες μας παρά την υποβάθμιση των αξιών, χρειάζεται να δοθεί ιδιαίτερο βάρος στην επιστημονική έρευνα.
Παρά την απογοήτευση που πολλές φορές μας προσφέρει γιατί δεν μπορεί να μας δώσει λύση π.χ. σε ανίατες αρρώστιες, η επιστήμη είναι η κορυφαία έκφραση του ανθρώπου.
Μη νομίζουμε πως επιστήμη κάνει μόνο αυτός που είναι κλεισμένος σ ένα εργαστήριο. Επιστήμη κάνει κάθε άνθρωπος στο χώρο εργασίας του, ο εργάτης, ο αγρότης, ο επαγγελματία, ο καλλιτέχνης ,ο αθλητής.
Στη σύγχρονη εποχή, ο όρος επιστήμη δηλώνει το σύστημα απόκτησης γνώσης με βάση την επιστημονική μεθοδολογία που βασίζεται στην επιστημονική έρευνα, καθώς και στην οργάνωση και ταξινόμηση της αποκτώμενης με αυτόν τον τρόπο γνώσης.
Υπάρχουν όμως γνωρίσματα που χρειάζεται να έχει η επιστήμη για τεθεί στην υπηρεσία του.
Η επιστήμη τι σχέση πρέπει να έχει με την ηθική;. Πρέπει να έχει;
Η επιστήμη μπορεί να μην έχει όρια, όμως ο επιστήμονας πρέπει να έχει όρια ηθικής, ώστε η γνώση του να είναι για την ωφέλεια της ανθρωπότητας.
Έχουμε γίνει μάρτυρες χρησιμοποίησης των αποτελεσμάτων της επιστημονικής έρευνας για την καταστροφή της ζωής(ατομική βόμβα).
Πιστεύω πως η επιστήμη είναι επιβεβλημένο να τίθεται στην υπηρεσία του ανθρώπου και όχι στην καταδυνάστευση του.

Μαργαρίτης Τζίμας

Page 1 of 4
ΔΗΜΟΣ ΔΡΑΜΑΣ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΔΟΞΑΤΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΠΑΡΑΝΕΣΤΙΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΠΡΟΣΟΤΣΑΝΗΣ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ Κ. ΝΕΥΡΟΚΟΠΙΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

sxoli odigon georgiadis

parxarides triantafillos banner

koutsiana banner

© 2018 Destanea. All Rights Reserved. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: ΡΕΝΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΟΥ | ΑΙΓΑΙΟΥ 4 ΔΡΑΜΑ, 66100 | 6932416400 - eirtrian@otenet.gr