Wednesday, 24 January 2018 19:08

2ο Φεστιβάλ Ελληνικών Ταινιών Μικρού Μήκους 5-11 Νοεμβρίου 1979

Written by

Από το βιβλίο της Ρένας Τριανταφυλλίδου

«ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ
1978-1987. Ο ρόλος τη Κ.Λ.Δ. στην ίδρυση και εξέλιξη του θεσμού»

Έκδοση «Πολιτιστικός Οργανισμός-Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας» 2017

  1

 

 

1979 2o

 

2ο Φεστιβάλ Ελληνικών Ταινιών Μικρού Μήκους
5-11 Νοεμβρίου 1979
Η Κινηματογραφική Λέσχη συνεχίζει τις Εβδομαδιαίες προβολές ταινιών, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζεται για το 2ο Φεστιβάλ Ελληνικών Ταινιών Μικρού Μήκους. Πρωταρχικό μέλημα των μελών της, η οικονομική στήριξη της Λέσχης από επιχειρήσεις του νομού, ιδιώτες και φυσικά την Πολιτεία. Τα θετικά σχόλια της πρώτης διοργάνωσης, δημιούργησαν αυξημένες υποχρεώσεις.
Η Κινηματογραφική Λέσχη προσπαθεί να κάνει άνοιγμα προς τις τοπικές επιχειρήσεις για την οικονομική ενίσχυση των δράσεων της. Έτσι απευθύνεται στη Δραμινή Βιομηχανία Γάλακτος «ΝΕΟΓΑΛ», αλλά και στον τότε βουλευτή Δράμας κ. Ταχυρίδη, ζητώντας την μεσολάβηση του για την οικονομική ενίσχυση του Φεστιβάλ.
Σύμφωνα με το έγγραφο με αρ. πρωτ. 67 της 19ης Οκτωβρίου 1979, οι ενέργειες του κ. Ταχυρίδη καρποφόρησαν. Το Υπουργείο Βιομηχανίας χρηματοδοτεί την Κινηματογραφική Λέσχη με το ποσό των 20 χιλ δραχμών, ενώ το Διοικητικό Συμβούλιο ζητά από τον κ. Ταχυρίδη, όπως ασκήσει ανάλογη πίεση για χρηματοδότηση και προς το Υπουργείο Πολιτισμού και Επιστημών.

 IMGP9976

 

Προς ενίσχυση του αιτήματος αποστέλλεται προς το Υπουργείο Πολιτισμού έκθεση δραστηριοτήτων της Κ.Λ.Δ. για τα έτη 1978-1979. Μεταξύ των άλλων αναφέρεται ότι «βασικό μέλημα της Λέσχης είναι η ίδρυση Πνευματικού Κέντρου στη Δράμα».

 IMGP9977

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην έκθεση παρουσιάζει η αναφορά στη συμμετοχή των θεατών στις δύο διοργανώσεις του Φεστιβάλ. Για το 1978 γίνεται λόγος 3.000 θεατές που παρακολούθησαν τις 30 ταινίες Μεγάλου Μήκους και τις 7 Μικρού Μήκους που προβλήθηκαν. Και για το 1979 ότι παρακολούθησαν τις 35 ταινίες Μικρού Μήκους, 13.000 θεατές.

 IMGP9978

Και ενώ το 2ο Φεστιβάλ βρίσκεται στην τελική του ευθεία, στις 19-10-1979 ο Γραμματέας της Λέσχης, Στέργιος Μακρής, παραιτείται και χρέη Γραμματέα αναλαμβάνει ο Ιορδάνης Κουτσούρης. Τη θέση του στο Δ.Σ. καταλαμβάνει η πρώτη επιλαχούσα των εκλογών, Σταυρούλα Κυριακίδου.
Αν και οι συζητήσεις για τη διοργάνωση του 2ου Φεστιβάλ, σύμφωνα με τα πρακτικά της Κ.Λ.Δ. ξεκίνησαν στις 22-6-1979, ωστόσο, δεν υπάρχουν αρκετές πληροφορίες, καθώς το Δ.Σ. αποφάσισε να κρατά ξεχωριστά πρακτικά για το Φεστιβάλ, απ’ αυτά της Κινηματογραφικής Λέσχης. Το βιβλίο αυτό δυστυχώς δεν έχει εντοπιστεί. Έτσι, οι όποιες πληροφορίες υπάρχουν για το 2ο Φεστιβάλ Ελληνικών Ταινιών αντλούνται από δημοσιεύματα του Τύπου της εποχής.
Σημαντικές πληροφορίες
Από τα ρεπορτάζ των εφημερίδων: «Πρωινός Τύπος» και «Θάρρος» αντλούμε μια σειρά από πληροφορίες που έχουν να κάνουν, με τις ώρες προβολής των ταινιών (3μ.μ. , 5μ.μ. και 7.30μ.μ.), με τις συζητήσεις που ακολουθούν των προβολών, με τους δημιουργούς των ταινιών, που βρίσκονται στην αίθουσα, αλλά και για τις τιμές των εισιτηρίων, (ισχύουν μαθητικά, στρατιωτικά και φοιτητικά εισιτήρια, αξίας 40 δρχ. Η γενική είσοδος είναι 60 δρχ.)
Διάσπαρτες είναι οι πληροφορίες αναφορικά με τα μέλη της Επιτροπής Ειδικών, δηλαδή της Κριτικής Επιτροπής των ταινιών που διαγωνίζονται στο Φεστιβάλ. Συγκεκριμένα, πληροφορούμαστε ότι στην πόλη της Δράμας καταφθάνουν οι: Γκαίη Αγγελή, σκηνοθέτης, Σπύρος Φωκάς, ηθοποιός, Απόστολος Κρυωνάς, σκηνοθέτης. Ειδική αναφορά στα μέλη της Επιτροπής δεν γίνεται, ως εκ τούτου δεν γνωρίζουμε την ακριβή σύνθεσή της.
Στις αφίξεις, των γνωστών και προβεβλημένων για την εποχή εκείνη ονομάτων, συμπεριλαμβάνονται τα ονόματα της Κικής Λαζόγκα, σκηνοθέτιδα, του Βασίλη Ραφαηλίδη, κριτικού, του Κώστα Φέρρη, σκηνοθέτη, του Φένεκ Μιχελίδη, πρ. Πανελλήνιας Ένωσης Κινηματογραφιστών, του Νίκο Ζερβού, σκηνοθέτη, του Βαγγέλη Χατζίκου, σκηνοθέτη, του Χρήστου Βακόπουλου, μέλος της συντακτικής επιτροπής του θεωρητικού περιοδικού «Σύγχρονος Κινηματογράφος» και ιδρυτικό μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου, του Μιχάλη Ακτσόγλου, μέλος της Συντακτικής Επιτροπής του Θεωρητικού Κινηματογραφικού Περιοδικού Θεσσαλονίκης «ΟΘΟΝΗ». Με έμφαση επισημαίνεται η απουσία του Νίκου Ζακόπουλου, ο οποίος, όπως γράφουν οι εφημερίδες «με τηλεγράφημα του που έστειλε στην Οργανωτική Επιτροπή του Φεστιβάλ, έκανε γνωστό ότι λόγω ασθενείας του… αδυνατεί να παρακολουθήσει τις προβολές του φεστιβάλ».
Και στη 2η διοργάνωση δεν τηρήθηκε η πρόκριση, για τις ταινίες που δήλωσαν συμμετοχή στο Φεστιβάλ. Προβλήθηκαν όσα φιλμ δήλωσαν συμμετοχή. Οι διοργανωτές είναι υπέρμαχοι της άποψης ότι δεν πρέπει να αποκλείεται κανένας δημιουργός από το Φεστιβάλ. Υπεραμύνονται επίσης, της πρωτοποριακής θέσεις τους, οι θεατές να ψηφίζουν και να επιλέγουν τις ταινίες που τους αρέσουν, πλέον της Κριτική Επιτροπή. Τέλος, τις εργασίες του Φεστιβάλ κάλυψαν συνεργεία της ΕΡΤ το Σαββατοκύριακο.

 

 

5 001

Ο σκηνοθέτης Θανάσης Ρεντζής

 

 

12

Πηγαδάκια Ελλήνων σκηνοθετών

 

Τι έγραψαν οι εφημερίδες

Το σινεμά κατακτάει την επαρχία.
Τρεις μέρες πριν την έναρξη του 2ου Φεστιβάλ (2 Νοεμβρίου 1979), η εφημερίδα «Θάρρος» φιλοξενεί στην 1η σελίδα της, ένα εκτεταμένο άρθρο του Αντώνη Κούφαλη με τίτλο: «Φεστιβάλ Κινηματογράφου Δράμας. Το σινεμά κατακτάει την επαρχία. Μεγάλο πρόγραμμα πολύμορφων εκδηλώσεων».
Ο συντάκτης του άρθρου αναφέρεται στην κουλτούρα του Κινηματογράφου, στο εγχείρημα της Κινηματογραφικής Λέσχης που φέρνει την «Πνευματική άνοιξη». Χαρακτηριστικά αναφέρει μεταξύ άλλων: «Το Φεστιβάλ της Δράμας έρχεται πάνω στην κόψη του ξυραφιού, όπου το ελληνικό σινεμά κατρακυλάει στους καιάδες του παρελθόντος, έπειτα από μια μεγάλη ανάπτυξη κοσμογονικής αντίληψης…». Για να προσθέσει στη συνέχεια: «Το Φεστιβάλ της Δράμας, έρχεται να δικαιώσει τους νέους κινηματογραφιστές και να δείξει, έξω από τα κυκλώματα σκοπιμότητας, τη δουλειά τους, που συμβαίνει να εκφράζει μια καινούργια ταυτότητα του Έλληνα».

Παρασκευή 2 Νοεμβρίου 1979, εφημερίδα Θάρρος, 1η σελίδα
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Δράμας
Το σινεμά κατακτάει την επαρχία
Μεγάλο πρόγραμμα πολύμοφων εκδηλώσεων
Γράφει ο Αντ. Κούφαλης
Προ των πυλών το 2ο Διαγωνιστικό Φεστιβάλ Ελληνικών ταινιών μικρού μήκους Δράμας και η ορεινή αμφίλογη πόλη έχει κινητοποιηθεί για να καλύψει τις τελευταίες του λεπτομέρειες.
Σπάνια μια επαρχιακή πολιτεία «εκτός των τειχών» απέκτησε τέτοια πολυδιάστατη σημαινόμενη θέση. Ακόμη πιο σπάνια, το σινεμά έγινε φορέας ανάλογης μαζικής κινητοποίησης, καταδείχνοντας στον εφιαλτικό χώρο του πολιτιστικού Ελλαδέλ μια άμετρη συλλογικότητα, μια τέλεια, σχεδόν, συνειδητοποίηση αυτού, που αναμασάμε με τις λέξεις της λαϊκής κουλτούρας.
Το σινεμά δεν υπήρξε ποτέ-τουλάχιστον στην χώρα μας-πόλος πολιτικής και θεσμικής συνένωσης, αν εξαιρέσουμε τη λάμψη του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης τη διάρκεια της δικτατορίας, όπου κάθε υπαινιγμός λειτουργούσε πολυσήμαντα με τον ειδικό, αντιστασιακό ηθικό του οπλοστάσιο.
Τι έγινε λοιπόν; Άλλαξε ο ρους της ιστορίας και αλλόφρονες οι θεατές σπεύδουν στο ταμείο ισορροπώντας τις τηλεοπτικές ατροφίες τους; Ή το πολιτιστικό «κλειδί» του νέου Ελληνικού σινεμά είναι η σειρήνα που σημαίνει απολαύσεις ποικιλότροπων ειδών ψυχαγωγίας και αισθητικής;
Τίποτα απ’ όλα αυτά, αφού συμβαίνει οι μεγάλες ανακατατάξεις να είναι προϊόντα μιας συλλογικής, βαθειάς διεργασίας που μεταφράζεται σε «τακτική».
Η Κινηματογραφική Λέσχη Δράμας είναι ο φορέας. Το κοινό ο δέκτης. Ενδιάμεσα παρεμβάλλεται η κινηματογραφική εικόνα και μέσα απ’ αυτήν η μετάθεση της προβληματικής των δραμινών πάνω στο θέαμα και την επάλληλη σχέση του με το θεατή.
Έχοντας πρόσφατη εμπειρία από το ανέβασμα της «Πρόβας» στη Δράμα (όπου ένα κοινό κατέδειξε την ωριμότητα του σε εύρος απίστευτο), αλλά και παρακολουθώντας την ανοδική πορεία των προβολών της ΚΛΔ, μπορώ άφοβα να μιλήσω για πνευματική άνοιξη.
Έτσι, κόντρα στην κυβερνητική θέση για αποκέντρωση αξιών και θεσμών, η Δράμα χαράζει την ιστορία της, στηριγμένη πάντα στην ιδιωτική πρωτοβουλία. Στο εισιτήριο του θεατή, τη συνδρομή του μήνα, την παράφορη όρεξη μιας ομάδας νέων παιδιών, που αγαπάνε το σινεμά, την τέχνη και την πόλη, σε μια γεωμετρική όσο και συναισθηματική σχέση.
Η ΚΛΔ καθιέρωσε μέσα σ’ ένα χρόνο το ετήσιο της Φεστιβάλ και κατάφερε να μετατοπίσει το ενδιαφέρον του πνευματικού κέντρου από τον υδροκέφαλο.
Οι φετινές εκδηλώσεις καλύπτουν ένα χάσμα, που αφήνει έκπληκτο τον θεατή. Θα μπορούσαμε κάλλιστα να το ταξινομήσουμε ως εξής:
α)Ελληνική φιλμογραφία μικρού μήκους, με διαγωνιστικό χαρακτήρα, όπου θα προβληθεί ότι αντιπροσωπευτικότερο έβγαλε η νέα γενιά κινηματογραφιστών, τον τελευταίο χρόνο.
β)Φιλμ σούπερ-οκτώ, κατ’ εξοχή περιθωριακό σινεμά, παρεξηγημένο τέλεια από τα μέσα ενημέρωσης, αλλά και τους θεατές συχνά που σπεύδουν στις κατά τόπους «ειδικές προβολές»
γ)Φιλμογραφία μεγάλου μήκους με ταινίες διεθνούς παραγωγής και αυστηρά καλλιτεχνικά κριτήρια, όπου θαυμάσια μπορεί κανείς να επισημαίνει τα ευφυή «Παντρολογήματα» του Ώλτμαν ή το αλησμόνητο «Ψυχώ» του Χίτσκοκ.
δ)Συζητήσεις και διαλέξεις σε θεωρητικό επίπεδο, από ειδικούς της Κινηματογραφικής Τέχνης, με ευρύτατο ιδεολογικό πλαίσιο και σημαντική θεματογραφία (Ελληνικό σινεμά, γυναίκα και κινηματογράφος, κινηματογραφοφιλία, προϊστορία κινηματογράφου).
ε)Παράλληλες εκδηλώσεις, που έχουν σχέση πάντοτε με το σινεμά, όπως έκθεση φωτογραφίας και ιατρικά ντοκιμαντέρ.
Πράγματα δηλαδή, που μαρτυράνε κατάστικτα το βάρος της προσπάθειας και την σοβαρότητα αντιμετώπισης της.
Το Φεστιβάλ της Δράμας έρχεται παράλληλα σε μια σημαντική στην άρνηση της στιγμής για την Ελληνική τέχνη, που μεταθέτει την ειδικότητα του θεάματος σε πλατύτερης έννοιας θέσεις. Έρχεται πάνω στην κόψη του ξυραφιού, όπου το Ελληνικό σινεμά κατρακυλάει στους καιάδας του παρελθόντος, έπειτα από μια μεγάλη ανάπτυξη κοσμογονικής αντίληψης. Την εποχή δηλαδή, που παράλληλα με το σινεμά-θέση των νέων κινηματογραφιστών, αντρώνονται ο εφιαλτικός κινηματογράφος του εμπορικού δικτύου (κι όπου εντάσσονται ρα τελευταία απίθανης χυδαιότητας σκευάσματα σε στυλ «Παιδιά της πιάτσας», «Φουταρίνες», «Γυναίκες στα όπλα», κτλ και ο ψευτοπροδευτικός υπολανθάνων κινηματογράφος (όπου εντάσσεται η ύπουλη ιδεολογική και διάθρωση του «Ασυμβίβαστου»). Μίξη όχι τυχαία βέβαια, αφού συμβαίνει, τα δυο ρεύματα να εκπηγάζουν απ’ το ίδιο κανάλι, στοχεύοντας στην παραμόρφωση του θεατή, από κοινού, όπου η τηλεόραση άφησε νύξεις διαύγειας, το καινούργιο αυτό σινεμά έρχεται να υπερκαλύψει τα κενά, μεγαλώνοντας τη σύγχυση των νέων ανθρώπων.
Το Φεστιβάλ της Δράμας, έρχεται να δικαιώσει τους νέους κινηματογραφιστές και να δείξει έξω από τα κυκλώματα σκοπιμότητας τη δουλειά τους, που συμβαίνει να εκφράζει μια καινούργια ταυτότητα του Έλληνα.
Κι από την άποψη αυτή, το φεστιβάλ αποδείχνεται χρήσιμο και πρακτικής σημασίας, προσφέροντας έργο πολιτιστικό, δικαίωσης καινούργιων τάσεων και τρόπων σκέψης.
Θάταν παράτολμο να πούμε ότι το Φεστιβάλ ανοίγει σελίδα στο βορειοελλαδικό χώρο εκ των «έσω»;
Σε δυο μέρες θα μπορούμε να μιλάμε από θέση μεγαλύτερης ασφάλειας και βεβαιότητας…

 

2Α

 

Με τους καλύτερους οιωνούς

Σε ρεπορτάζ της εφημερίδας «ΘΑΡΡΟΣ», την Τετάρτη 7-11-1979 στην 4η σελίδα με τίτλο: «Άρχισε με τους καλύτερους οιωνούς το Β΄ Φεστιβάλ Ελλ. Ταινιών Δράμας», γίνεται αναφορά στον αριθμό των ταινιών που θα προβληθούν, στα βραβεία που θα δοθούν, στις διαλέξεις που θα λάβουν χώρα μετά το τέλος των προβολών, αλλά και στους επίσημους επισκέπτες του Φεστιβάλ.

Τετάρτη 7 Νοεμβρίου 1979, εφημερίδα «ΘΑΡΡΟΣ», 4η σελίδα
Άρχισε με τους καλύτερους οιωνούς το Β΄ Φεστιβάλ Ελλ. Ταινιών Δράμας
« …. Προλογίζοντας την εκδήλωση ο αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΚΛΔ είπε ότι το Φεστιβάλ αποτελεί μια προσπάθεια για την αποκέντρωση της πολιτιστικής ζωής.
Κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ θα γίνουν δέκα προβολές (26 ταινίες μικρού μήκους, 8 ταινίες των σούπερ-οκτώ). Θα πραγματοποιηθούν διαλέξεις και θα δοθούν τρία βραβεία κοινού.
Μετά από κάθε προβολή οι θεατές θα ψηφίζουν, χρησιμοποιώντας ένα ειδικό έντυπο.
Στο τέλος κάθε βραδιάς θα λαμβάνει χώρα, εφόσον εκδηλωθεί ενδιαφέρον, διαλογική συζήτηση.
Την έναρξη του Φεστιβάλ κήρυξε ο Δημαρχών Δράμας κ. Θεόφιλος Γιαγκουρίδης, που συνεχάρη το ΔΣ της ΚΛΔ για τη διοργάνωση της εκδήλωσης καλωσόρισε τους ξένους επισκέπτες στην πόλη μας και ευχήθηκε καλή επιτυχία….»

 

 12 001

 

Ένας θεσμός αντρώνεται
Αξίζει να σταθούμε σε κάποια σημεία του άρθρου της εφημερίδας «ΘΑΡΡΟΣ» που υπογράφει ο Αντ. Κούφαλης την Πέμπτη 8-11-1979. Το άρθρο φιλοξενείται στην 1η σελίδα της εφημερίδας με παραπομπή στην 4η και έχει τίτλο: « Β΄ Φεστιβάλ Ελληνικών Ταινιών Δράμας. Ένας θεσμός αντρώνεται». Ο Αρθρογράφος στηλιτεύει τα κακώς κείμενα στον χώρο της 7ης τέχνης και εξυμνεί την προσπάθεια της Κινηματογραφικής Λέσχης Δράμας, η οποία όχι απλά προσφέρει «ένα πανόραμα νέων διαλεκτικών βάσεων, και κανόνων αισθητικής, αλλά ενεργεί συνειδητά και με πλήρη αυτάρκεια στη διαμόρφωση και καλλιέργεια μιας κουλτούρας που παρερμηνεύτηκε μέχρι σήμερα…»

Πέμπτη 8 Νοεμβρίου 1979, εφημερίδα «ΘΑΡΡΟΣ», 1η σελίδα παραπομπή στην 4η
Β’ Φεστιβάλ Ελληνικών Ταινιών Δράμας
Ένας θεσμός αντρώνεται
Γράφει ο Αντώνης Κουφαλής
«….παίρνει πολύπλευρες διαστάσεις και αποκαλύπτει το καινούργιο πρόσωπο των Ελλήνων κινηματογραφιστών δηλωτικό τάσεων και θέσεων, που σπάνια αγγίζουν ένα στόχο. Το Δραμινό Φεστιβάλ επισημαίνει πρωταρχικά την ανάπτυξη αυτής καθ’ αυτής της επαρχίας.
Η αντίληψη του υδροκέφαλου που θέλει τις εκδηλώσεις της ενδοχώρας μέσα σε κλίμα βλαχοπρωταγονισμού, καταρρίπτεται πανηγυρικά.
Η ΚΛΔ όχι μόνο δούλεψε οργανωτικά για να προσφέρει στους Δραμινούς ένα πανόραμα νέων διαλεκτικών βάσεων, και κανόνων αισθητικής (που άλλοτε αμφισβητήθηκαν πολλαπλά από τους ίδιους), αλλά ενεργεί συνειδητά και με πλήρη αυτάρκεια στη διαμόρφωση και καλλιέργεια μιας κουλτούρας που παρερμηνεύτηκε μέχρι σήμερα….
»Έτσι, δεν θαταν παράλογο ή απλά παράξενο να δικαιωθεί μετά από χρόνια ο εμψυχωτής του φεστιβάλ Αλέξης Δερμεντζόγλου, που πιστεύει σε ανακοινώσεις καθολικής βαρύτητας και επεκτατικής λειτουργίας».
Στο ίδιο άρθρο ο συντάκτης του προχωρά σε κριτική των ταινιών που προβλήθηκαν στις αίθουσες, ενώ επισημαίνει ότι: «Το Φεστιβάλ της Δράμας λειτουργεί με την πλήρη αποδοχή του κοινού. Περίπου 400 θεατές παρακολουθούν καθημερινά τις προβολές».

 

 14

 

Διάλεξη για την κινηματογραφοφιλία
Την Παρασκευή 9-11-1979 η εφημερίδα «ΘΑΡΡΟΣ» φιλοξενεί στην 3η σελίδα της, μέρος της διάλεξης του Χρ. Βακαλόπουλου με θέμα την κινηματογραφοφιλία. Αναφέρει μεταξύ άλλων:

Παρασκευή 9 Νοεμβρίου1979, εφημερίδα «ΘΑΡΡΟΣ», 3η σελίδα
Η διάλεξη του κ. Βακαλόπουλου
Ο Χρ. Βακαλόπουλος, μέλος της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού «Σύγχρονος κινηματογράφος» και κριτικός κινηματογράφου, έδωσε διάλεξη με θέμα την κινηματογραφοφιλία και μεταξύ άλλων τόνισε και τα εξής:
«Η κινηματογραφοφιλία δεν χαρακτηρίζει όσους καταναλώνουν ταινίες ποιότητας. Αντίθετα ο όρος προσδιορίζει θεατές που πάσχουν από μια ασθένεια, εκδηλώνοντας ανάλογα συμπτώματα.
Η ασθένεια αυτή οφείλεται στην προσκόλληση του θεατή στο κινηματογραφικό σύνολο του κινηματογράφου, χωρίς διακρίσεις (εμπόριο, ποιότητα, πρωτοπορία, λαϊκό κλπ).
Η κινηματογραφοφιλία είναι επίσης μια τάση στην κριτική και στην κινηματογραφική θεωρία που αρχίζει την εποχή του Ιταλικού νεορεαλισμού, με τον Αντρέ Μπαβέν και την ομάδα του περιοδικού «Κόγκ ντέ σινεμά».
Η κινηματογραφοφιλία ανακάλυψε σε μια πρώτη φάση:
α)τον αμερικανικό κινηματογράφο, δίνοντας σημασία στους σκηνοθέτες που όλη η «φιλολογική» Ευρώπη αγνοούσε και
β)τον βουβό κινηματογράφο, μεγάλο απωθημένο του κινηματογράφου απ’ την εποχή του ομιλούντος και μετά.
Σήμερα η κινηματογραφοφιλία παρουσιάζει γενικευμένη (όλα τα φεστιβάλ πλασάρουν δημιουργικούς κλπ) και άρα αδιάφορη. «Η πολιτική των δημιουργών», κυριαρχεί παντού και οι μόδες, συνδυασμένες με το παραμύθι της «ποιότητας» πηγαίνουν κάθε πραγματική κινηματογραφόφιλη χειρονομία.
Η αναζήτηση του τι αντιπροσωπεύει σήμερα η κινηματογραφοφιλία μπαίνει στην ημερησία διάταξη ιδιαίτερα μετά την κρίση των θεωρητικών εργαλείων για την αντιμετώπιση του σινεμά (Μαρξισμός, ψυχανάλυση, σημειολογία), καθώς και την κρίση των υποτιθεμένων πολιτικών ταινιών».

  8 001

 

Η γυναίκα στον κινηματογράφο

Επίσης, την Παρασκευή 9-11-1979 και στην 3η σελίδα της εφημερίδας «ΘΑΡΡΟΣ», ο Αντώνης Κούφαλης αναφέρεται στην διάλεξη της Γκαίης Αγγελή, με θέμα την γυναίκα και τον κινηματογράφο, ενώ παράλληλα ασκεί ο ίδιος κριτική επί των ταινιών που προβλήθηκαν, τις οποίες χαρακτηρίζει ασήμαντες. Ωστόσο, επαινεί για άλλη μια φορά τον θεσμό και επισημαίνει ότι στην κινηματογραφική αίθουσα της Δράμας, προσέρχεται ικανοποιητικός αριθμός κόσμου, μάλιστα και από την γειτονική Καβάλα.
Τέλος, κάνει αναφορά και στην σύσφιξη σχέσεων, μεταξύ διοργανωτών και καλλιτεχνών, «κατασπαράζοντας» τα ζωντανά της γης, κι αφήνοντας στην άκρη κάθε κριτική και αντιπαράθεση, θέσεων και απόψεων τους…

Παρασκευή 9 Νοεμβρίου1979, εφημερίδα «ΘΑΡΡΟΣ» 3η σελίδα
Β Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους
Η γυναίκα στον κινηματογράφο
Διάλεξη της Γκ. Αγγελή στη Δράμα
Ασήμαντες οι ταινίες μικρού μήκους
«Μέρα με τη μέρα, το Β΄ Φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους της Δράμας εντείνει την παρουσία του στην κοινή γνώμη και γίνεται συνείδηση στους πολλούς, η ταυτότητα και το πολυσήμαντο της ύπαρξης του. Ένα κοινό θετικό, ήρεμο, με έντονη κριτική στάση, παρακολουθεί τις καθημερινές προβολές, δίνοντας στην εκδήλωση ουσιαστικές προεκτάσεις. Πλειοψηφικά νέοι, κύρια μαθητές εντάσσονται στο πλέγμα των συζητήσεων, προσφέροντας υπεύθυνες θέσεις σε ζωντανά προβλήματα. Πολλοί Καβαλιώτες, εξ άλλου, έρχονται κάθε βράδυ, από καθαρά ατομική πρωτοβουλία και ενώνουν το δικό τους λόγο σ’ αυτόν του δραμινού κοινού.
Από σήμερα το φεστιβάλ μπήκε σε πιο θεμελιακές βάσεις. Έφτασαν και τα άλλα μέλη της επιτροπής, η Γκαίη Αγγελή και ο Απόστολος Κρυωνάς και ήδη η πρώτη έδωσε μια ενδιαφέρουσα διάλεξη με άξονα τη γυναίκα και τον κινηματογράφο.
Σκηνοθέτης και η ίδια, είδε το πρόβλημα εκ των έσω. Αναγνώρισε ότι μέχρι σήμερα οι άνδρες συνάδελφοι της, μέσα στη λειτουργία του σταρ σύστεμ είδαν την γυναίκα σαν ερωτικό αντικείμενο.
Μόλις στα 1960 αναγνωρίζεται η διαστροφή της ίδιας και αναπτύσσεται αντίδραση από το γυναικείο κίνημα.
Δεν παύει ωστόσο η γυναίκα να είναι το ευνουχισμένο δίποδο, που παραγνωρίζεται η θεμελιακή του προσφορά στον κόσμο.
Η θέση της Αγγελή έστρεψε το κοινό σ’ ένα ειδικότερο πρόβλημα, τη γυναίκα σκηνοθέτιδα στον Ελλαδικό χώρο. Και φυσικά η συζήτηση έφτασε σε πολύ ικανοποιητικά ύψη.
Οι διοργανωτές του Φεστιβάλ είχαν, ωστόσο, και πιο… πρακτικές λύσεις. Το βράδυ της Τετάρτης οργάνωσαν μαζική έξοδο σε κοντινό χωριό, όπου αντί για καλλιτέχνες, κατασπαράχτηκαν τα… ζωντανά της γης!
Κι έτσι η επιτροπή συσφίχτηκε και το φεστιβάλ δικαίωσε τις παραπληρωματικές του έννοιες, που το θέλουν συνώνυμο με το μεγάλο θέμα «λαϊβ»…… »
(Ακολουθεί ανάλυση των ταινιών που προβλήθηκαν)

  

Κριτική για το Φεστιβάλ της Δράμας
Το Σάββατο 10-11-1979, η εφημερίδα «ΘΑΡΡΟΣ» φιλοξενεί στην 1η σελίδα της ρεπορτάζ του Αντώνη Κούφαλη με τίτλο: «Ενώ τελειώνουν οι προβολές ταινιών. Σε κρίσιμη καμπή το Φεστιβάλ Δράμας». Ο Συντάκτης του ρεπορτάζ υποστηρίζει ότι το Φεστιβάλ μπαίνει σε μια ιστορική ροή, ενώ χαρακτηρίζει την προβολή των ταινιών Σούπερ-οκτώ, ως μια μεγάλη τομή.

 

Σάββατο 10 Νοεμβρίου1979, εφημερίδα «ΘΑΡΡΟΣ» 1η σελίδα
Ενώ τελειώνουν οι προβολές ταινιών.
Σε κρίσιμη καμπή το Φεστιβάλ Δράμας.
«… Γενικά το φεστιβάλ στη Δράμα μπαίνει σε μια ροή που θα τη λέγαμε Ιστορική. Όχι τόσο για τον κινηματογράφο, που συνεχίζει ούτως ή άλλως την πορεία του, έξω από την κυβερνητική πολιτική, αλλά κύρια για το δραμινό χώρο και επεκτατικά την Ανατολική Μακεδονία. Αφού συμβαίνει να ανοίγει δρόμο σε γλώσσες ελεύθερες, τολμηρές, που σπάνια λειτουργούν μέσα στο κύκλωμα της εμπορικής και κοινωνικής παραδεκτής συμπεριφοράς.
Σ’ αυτό το πλαίσιο, η προβολή των ταινιών σούπερ-οκτώ είναι τομή μεγάλη, ενώ συχνά η ποιότητα τους ξεπερνάει την τεχνική των 16…»

 

 13

 

Μη προσδοκώμενη η προσέλευση του κόσμου
Την Κυριακή 11-11-1979, στο ρεπορτάζ της εφημερίδας «ΘΑΡΡΟΣ» στην 4η σελίδα με τίτλο: «Τελειώνει απόψε το Β΄ Φεστιβάλ Ελληνικών ταινιών μικρού μήκους», γίνεται αναφορά για την ενίσχυση του Φεστιβάλ από τον δικηγόρο κ. Ευμοιρίδη με το ποσό των 50.000 δραχμών, ενώ επισημαίνει ότι η προσέλευση του κόσμου, δεν ήταν η προσδοκώμενη. Επίσης, μας ενημερώνει ότι η ταινία της Δραμινής ομάδας «ΔΟΞΑ», προβλήθηκε στην κινηματογραφική αίθουσα, σε πρώτη πανελλήνια προβολή.

Κυριακή 11 Νοεμβρίου1979, εφημερίδα «ΘΑΡΡΟΣ» 4η σελίδα
Τελειώνει απόψε το Β΄ Φεστιβάλ Ελληνικών ταινιών μικρού μήκους
«… Το πρωί, ο κριτικός κινηματογράφου Βασίλης Ραφαηλίδης θα δώσει διάλεξη και μετά θα πραγματοποιηθεί εκδρομή των φιλοξενουμένων της ΚΛΔ στις αρχαιότητες των Φιλίππων. Το βράδυ θα λάβει χώρα η απονομή των βραβείων και μετά θα παρατεθεί δείπνο.
Έγινε γνωστό ότι ο συμπολίτης δικηγόρος κ. Κωνσταντίνος Ευμοιρίδης ενίσχυσε την Κ.Λ.Δ. με το ποσό των 50.000 δραχμών καμιά άλλη οικονομική βοήθεια δεν πήρε από πουθενά η Λέσχη, ενώ μέχρι και προχθές δεν παρατηρήθηκε η προσδοκώμενη μαζική συμμετοχή του Δραμινού κοινού στις προβολές.
Η ταινία για τη ΔΟΞΑ που προβλήθηκε σε πανελλήνια πρώτη, έγινε από εκτίμηση προς το Σύλλογο και για λόγους οικονομικούς…»

 4 001

 

Αντιγνωμίες, στα μέλη της Κριτικής Επιτροπής

Στο φύλλο της Τρίτης 13 Νοεμβρίου 1979 της εφημερίδας «ΘΑΡΡΟΣ» και στην 4η σελίδα , ο υπογράφων το ρεπορτάζ, Αντώνης Κούφαλης, αναφέρεται στις βραβευμένες ταινίες της 2ου Φεστιβάλ, στις αντιγνωμίες που υπήρξαν ανάμεσα στα μέλη της Κριτικής Επιτροπής, αλλά και στις αναφορές που έγιναν για τον ρόλο του Φεστιβάλ στην επαρχία και τις δυνατότητες που υπάρχουν για να αναπτυχθεί περισσότερο.
Σημαντική πληροφορία για τους νεότερους αναγνώστες, αναφορικά με τις προβαλλόμενες ταινίες του Φεστιβάλ, είναι ότι αυτές θα έπρεπε να έχουν ειδική άδεια προβολής, βάσει των αστυνομικών διατάξεων.

Τρίτη 13 Νοεμβρίου1979, εφημερίδα «ΘΑΡΡΟΣ», 4η σελίδα
Έληξαν οι εκδηλώσεις στη Δράμα
Η «Μπέττυ» καλλίτερη ταινία του Φεστιβάλ
Το κοινό προτίμησε το «Παρασκήνιο»
«Η «Μπέττυ» η τολμηρή σπαραχτική ταινία του Δημήτρη Σταύρακα, που πραγματεύεται το 24ωρο ενός τραβεστί, πήρε το μεγάλο βραβείο της κριτικής επιτροπής στο β’ Φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους της Δράμας, με ψήφους 322. Η επιτροπή αναγνώρισε τη σημαντική επαγγελματική δουλειά του σκηνοθέτη, αλλά και τη σοβαρότητα, με την οποία αντιμετωπίστηκε ένα κατ’ εξοχή περιθωριακό άτομο. Ο Σπύρος Φωκάς, μάλιστα, τόνισε ότι για πρώτη φορά αποτολμάτε με τόση σοβαρότητα η επισήμανση ενός κοινωνικού θέματος, σε παγκόσμια κλίμακα.
Το βραβείο καλλίτερης ταινίας με υπόθεση πήρε η ταινία της Λένας Βουδούρη, «Μαρία Ευαγγελίου», που καταγράφει χαμηλόφωνα και με ευαισθησία την απέραντη μοναξιά μιας γυναίκας στη μεγαλούπολη, μέσα από το τυπικό επαγγελματικό πλαίσιο και την προσωπική της ζωή.
Το βραβείο καλλίτερου ντοκιμαντέρ δε δόθηκε, αφού η επιτροπή δέχθηκε το χαμηλό επίπεδο των ταινιών του είδους κι ομόφωνα τροποποίησε τον κανονισμό, δίνοντας βραβείο στον «Περίπατο» του Στασινού, φιλμ κινούμενων σχεδίων, άψογης τεχνικής και σαφέστατης ιδεολογικής θέσης.
Τα δυο τελευταία φιλμ προβλήθηκαν σε κλειστό κύκλωμα, μόνο για την επιτροπή και τους δημοσιογράφους, επειδή δεν είχαν την ειδική άδεια προβολής, που απαιτούν οι αστυνομικές διατάξεις. Κι έτσι το κοινό, που ψήφιζε κι αυτό, έδωσε την προτίμησή του, έχοντας πλημμελή αντίληψη του εύρους των ταινιών.
Η κριτική επιτροπή απένειμε, επίσης, τις παρακάτω τιμητικές διακρίσεις:
-Στο Θύμιο Παπαδόπουλο, για τη μουσική του στην ταινία «Νειλώ»
-Στην ταινία του Θ. Γκλαβέρη «Απ’ τές εννέα».
-Στην ταινία του Βαγγέλη Δημητρίου «Λάκης ο Τραβόλτας»
-Στο Δημήτρη Βερνίκο για τη φωτογραφία του στο «Νειλώ»
Τέλος, στην κατηγορία σούπερ οκτώ, το βραβείο δόθηκε στο «Ξεκίνημα» του Σωκράτη Μπάχλα.
Το κοινό στράφηκε σε άλλους δρόμους και έδωσε τα βραβεία του στις ταινίες:
-«Το παρασκήνιο του Κώστα», του Φ. Κωνσταντινίδη.
-«Νειλώ», του Τάσου Μπουλμέτη.
-«Αχαρνής», του Δημήτρη Αρβανίτη.
Η επιτροπή βρέθηκε συχνά σε αδιέξοδο εξαιτίας της πολύπλευρης αντιγνωμίας των μελών της πάνω στα προτεινόμενα φιλμ και το αποτέλεσμα ολοκληρώθηκε στις 4 τα ξημερώματα της Κυριακής, έπειτα από 6ωρη σχεδόν συνεδρία.
Οι δυο τελευταίες μέρες ήταν και οι πιο γεμάτες του φεστιβάλ. Από το Σάββατο έφτασαν ο Κώστας Φέρρης, σκηνοθέτης του «Δυο φεγγάρια τον Αύγουστο», οι κριτικοί Βασίλης Ραφαηλίδης και Νίνος Φένεκ –Μικλίδης σκηνοθέτες που συνόδευσαν τα φιλμ τους στο διαγωνισμό και πολύς κόσμος δημοσιογραφικός και καλλιτεχνικός από τη Θεσσαλονίκη.
Από πλευράς προβολών και εκδηλώσεων, είδαμε την ταινία του Ώλταμν «Παντρολογήματα», το κλασσικό ουέστερν «Ρίο Μπράβο» και την ταινία του Τάσσιου «Ναι μέν αλλά», που προβλήθηκε λίγο μετά την απονομή των βραβείων. Μίλησε επίσης ο Βασίλης Ραφαηλίδης για την προϊστορία του κινηματογράφου και το πρωί της Κυριακής όλοι οι φιλοξενούμενοι «πετάχτηκαν» στο χώρο των Φιλίππων.
Στο σκεπτικό της κριτικής επιτροπής έγινε καίρια αναφορά στο ρόλο του φεστιβάλ στην επαρχία, αλλά και τις δυνατότητες, που υπάρχουν για να αναπτυχθεί περισσότερο, στοχεύοντας ακόμη πιο υψηλότερα.
Τα βραβεία κοινού απένειμαν προχθές οι: Δήμαρχος Δράμας και πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου κ.κ. Αναστάσιος Μακρής και Δημήτριος Αναστασιάδης που παρέστησαν στο φινάλε του φεστιβάλ.
Μετά την προβολή της ταινίας «Ναι μέν αλλά», ο σκηνοθέτης Παύλος Τάσσιος έκανε εισήγηση για την εμπορική διανομή ταινιών και τον ελληνικό κινηματογράφο, που ακολουθήθηκε από μακριά συζήτηση.
Τα συμπεράσματά μας θα επιχειρήσουμε να καταγράψουμε σ’ ένα προσεχές μας σημείωμα, αφού συνέβη να ζήσουμε τις διαδικασίες «εκ των έσω» και ν’ αποφασίσουμε σε πράγματα, που πολύ πιθανά να φανούν χρήσιμα για την ανάπτυξη του μακεδονικού χώρου».
Αντώνης Κούφαλης

Ευχαριστήριο Κινηματογραφικής Λέσχης
Στο φύλλο της 17ης Νοεμβρίου 1979 της εφημερίδας «ΘΑΡΡΟΣ», στην 3η σελίδα υπάρχει ένα ευχαριστήριο της Κινηματογραφικής Λέσχης, από το οποίο πληροφορούμαστε μεταξύ των άλλων ότι, ο τότε Νομάρχης Αν. Νικολαΐδης διέθεσε στην Κινηματογραφική Λέσχη, για την προβολή των ταινιών, μια μηχανή προβολής 161 χιλ, αλλά και για τις οικονομικές ενισχύσεις που έλαβε η Κ.Λ.Δ. από τον Δήμο Δράμας και τους κ.κ. Κ. Ευμοιρίδη και Γ. Κουκόπουλο.
Σάββατο 17 Νοεμβρίου 1979, εφημερίδα «ΘΑΡΡΟΣ» 3η σελίδα

Ευχαριστήριο
Η Κινηματογραφική Λέσχη Δράμας θεωρεί καθήκον και υποχρέωση της να ευχαριστήσει δημόσια όλους εκείνους που την συμπαραστάθηκαν κατά την διάρκεια του κινηματογραφικού Φεστιβάλ.
Ιδιαίτερες ευχαριστίες εκφράζει στον Νομάρχη κ. Αν. Νικολαΐδη, για την διάθεση της κινηματογραφικής μηχανής προβολής ταινιών 161 χιλ, τον Δήμο Δράμας, για την οικονομική ενίσχυση (50.000 δραχμών), την Διοίκηση Χωροφυλακής, για την βοήθεια της στην όλη διακίνηση του κοινού, τον Κ. Ευμοιρίδη, για την οικονομική του ενίσχυση (50.000 δραχμών), τον κ. Γιάννη Κουκόπουλο, για την οικονομική ενίσχυση (5.000 δρχ).
Επίσης θερμές ευχαριστίες εκφράζει στο κοινό της πόλης μας, που τίμησε με την παρουσία του τις εκδηλώσεις και συνετέλεσε στην επιτυχία του Φεστιβάλ.
Πρέπει, επίσης, να προσθέσουμε, ότι πιστεύουμε, πως περισσότερη ενίσχυση και συμπαράσταση του κοινού, θα μας έδινε το κουράγιο να συνεχίσουμε τις προσπάθειές μας, για το ανέβασμα της στάθμης της πολιτιστικής κίνησης στην πόλη μας.
Το ΔΣ
Της Κ.Λ.Δ.

Η επίδραση του Φεστιβάλ στη Δραμινή Κοινωνία

Στο φύλλο της 18ης Νοεμβρίου 1979 της εφημερίδας «ΘΑΡΡΟΣ» και στην 1η σελίδα, ο υπογράφων το άρθρο Αντώνης Κούφαλης με τίτλο: «Συμπεράσματα από το Φεστιβάλ Δράμας», αναφέρεται πρωταρχικά στην επίδραση του Φεστιβάλ στη Δραμινή Κοινωνία και ακολούθως στην ποιότητα των ταινιών που προβλήθηκαν. Εκτενή αναφορά κάνει ο συντάκτης του άρθρου, στις έριδες μεταξύ των κριτικών, στις προσωπικές διαμάχες τους, που απώθησαν το Δραμινό κοινό, αλλά και στη θεματολογική επιλογή των κινηματογραφιστών, που αποτυπώνει την τάση της εποχής.


Κυριακή 18 Νοεμβρίου 1979, εφημερίδα «ΘΑΡΡΟΣ» 1η σελίδα
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠ’ ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΔΡΑΜΑΣ
ΑΛΛΗΛΟΣΠΑΡΑΧΤΗΚΑΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ ΚΑΙ ΚΡΙΤΙΚΟΙ
Παροπλίστηκαν οι ντόπιοι- Νεανικό φανατισμένο το κοινό.
Μια βδομάδα μετά τη λήξη του κινηματογραφικού Φεστιβάλ Δράμας, κι ενώ η βράβευση των ταινιών πέρασε στην Ιστορία του σινεμά, θ’ άξιζε τον κόπο να αποτιμήσουμε την σπουδαιότητα του πράγματος, όντας βέβαιο ότι ο σάλος έχει κοπάσει και η Δραμινή κοινωνία αποδέχεται-έστω σιωπηρά -το μέτρο της επίδρασής του.
Πρώτα-πρώτα, μπορούμε να μιλήσουμε για θεσμό;
Το φεστιβάλ είναι το δεύτερο της πόλης. Και συγκριτικά με το περυσινό, ο κόσμος παρουσίασε μια περίεργη οπισθοχώρηση. Από την άλλη πλευρά, το κοινό, που εντάχθηκε στους φίλους της εκδήλωσης, πύκνωσε σε ένταση, αποτελώντας ένα πυρήνα πολυσήμαντο, ενεργητικό στοιχείο, σπάνιο για μια βόρεια επαρχιακή πολιτεία. Είδαμε μαθητές να φανατίζονται με το σινεμά, είδαμε ώριμους επιστήμονες να γίνονται φορείς μηνυμάτων, είδαμε ενδιαφέρον και διαύγεια πνεύματος, ακούσαμε νεανικά στόματα να μιλάνε με σπουδή και μέτρο για το σινεμά. Και αδίστακτα μπορούμε να πούμε ότι το φεστιβάλ θεσμοθετείται για τη Δράμα. Άλλωστε, η προσέλευση καβαλιωτών μαρτυράει σ’ ένα βαθμό μια επεκτατική επίδραση, μια πολυσήμαντη εμβέλεια, που ενισχύει τους συνθετικούς αρμούς του.
Από την άλλη πλευρά, το φεστιβάλ έγινε πυρήνας των έριδων και διχογνωμιών δημιουργών και κριτικών και προς στιγμήν φάνηκε άβυσσος απίστευτης χαότητας. Όλα ωστόσο τακτοποιήθηκαν όταν οι δυο παρατάξεις έσμιξαν στο πλούσιο και ερεθιστικό τραπέζι, που οργάνωσε η Κινηματογραφική Λέσχη Δράμας, επισημαίνοντας άθελα της την ωραία και γενναία ιδεολογική, του Ιταλού ανατρεπτικού Φερρέρι. Το κοινό, βέβαια, πλήρωσε αυτή την αδιέξοδη και φαινόμενη κατάσταση, που συμπληρώθηκε στη φράση ενός αγανακτισμένου θεατή:
«Ντροπή σας! Ήρθαμε ν’ ακούσουμε συζήτηση και μπλεχτήκαμε στον καυγά σας!»
Το σύμπτωμα ήρθε κατακόρυφο μιας κρίσης, που ξεκίνησε από τη συνεδρίαση της κριτικής επιτροπής. Θυελλώδη την χαρακτήρισε ο Αλέξης Δερμεντζόγλου, κριτικός της «Θεσσαλονίκης», ίσως από μια έμφυτη σεμνότητα και διακριτικότητα, που τον χαρακτηρίζουν. Στην πραγματικότητα ήταν μια συνάθροιση μπλοκαρισμένη από το προσωπικό αδιέξοδο των μελών της, κι όπου αντιπάλεψαν δυο τάσεις. Το τυπικό σινεμά, που εκφράσανε ο σκηνοθέτης Τάσσιος και ο ηθοποιός Φωκάς και το νέο σινεμά που επιχείρησε να εκφράσει ο Κρυωνάς. Στην πραγματικότητα είχαμε μια ιδεολογική αντιπαράταξη, που δεν ήταν άμοιρη με τις συνδικαλιστικές ελευθερίες και θέσεις του Σωματείου Ελλήνων Σκηνοθετών, την κομματική πάλη για τις έδρες του Διοικητικού Συμβουλίου και την απρόβλεπτη προσωπική διαμάχη, που ξεκινούσε από παλαιότερες εποχές. Τι έφταιξε ο θεατής; Τίποτα. Είναι ο τελευταίος, που θάπαιρνε το βάρος της ηλεκτρικής ατμόσφαιρας. Ατμόσφαιρας, που άφησε έκθετο το θεατή και τον απομάκρυνε σε θέση παθητικού στοιχείου. Ήταν μια στενή προσωπική διαμάχη, εξευτελιστικής εμβέλειας που απώθησε το δραμινό. Έτσι θα εξηγήσουμε ότι, έξω από το φεστιβαλικό κλίμα έμειναν σημαντικοί δραμινοί.
Δεν πέρασαν ούτε λέξη στο κοινό της Δράμας. Πολύ λιγότερο ενδιαφέρει το κύκλωμα διανομής ταινιών το επαρχιακό κοινό, κι ακόμη λιγότερο η λεπτομερειακή αναφορά στο σινεμά των απαρχών του αιώνα. Οι θεωρητικοί δε μίλησαν τη γλώσσα του μέσου θεατή. Έκαναν ανάπτυξη της ενδιαφέρουσας έκδοσης, που λέγεται «Σύγχρονος κινηματογράφος», αλλά «πέρασαν» σ’ όσους αγοράζουν και παρακολουθούν τη θεωρητική έκφραση του σινεμά. Έτσι γνώσεις, νύξεις και αναφορές χτύπησαν σε τοίχο.
Οι Δραμινοί βέβαια κριτήριο και αισθητήριο διέθεσαν. Μυρίστηκαν λ.χ. τον «Άνθρωπο από μάρμαρο», του Βάϊντα και τα «Παντρολογήματα», του Ώλτμαν κι έσπευσαν να τα δουν. Ωστόσο, τα μεγάλα φιλμ δεν είχαν ούτε ιδεολογική σύνδεση, ούτε αισθητική κοινή γραμμή, ούτε μέση αντίληψη για τη δεκτικότητα της οθόνης. Γι’ αυτό και πολλά φιλμ παίχτηκαν σε έρημες αίθουσες. Σ’ αυτό επίδρασε το στίγμα της πόλης, ορεινή, μακρινή από το κέντρο, άρα εκτός μπλοκ διανομής. Πρόβλημα, που υπερασπίστηκε τίμια και με πάθος η ΚΛΔ
Στα θετικά στοιχεία του θεσμού αξίζει να επισημάνουμε την άρτια οργανωτική του δομή. Ειδικά ότι είχε σχέση με τη φιλοξενία μας, είχε ρυθμιστεί με την άνεση και την απλοχεριά κρατικού οργανισμού. Σαφής ήταν ακόμη η πληροφόρηση σε θέματα Δραμινά, για όσους έρχονταν για πρώτη φορά στην πόλη. Ακόμη, λαμπερά εξελίχτηκαν οι δημόσιες σχέσεις των οργανωτών, ώστε να παραμείνει σε σχεδόν εσωτερικά πλαίσια. Κινηματογραφικά, το φεστιβάλ επισήμανε πολύ ουσιαστικές θέσεις και συμπεράσματα. Οι ταινίες π.χ. μικρού μήκους λειτουργούν πρωτολειακά και διακατέχονται από πλήρη σύγχυση ιδεολογική. Οι πιο πολλές ήταν αστήριχτες σ’ όλα τους τα σημεία. Τόσο, που το μεγάλο βραβείο της «Μπέττυ», να δικαιώνει ένα σινεμά ολοκλήρωσης, προγραμματισμού και σπαραχτικής ειλικρίνειας, σε πλήρη διαστολή με το αλαλούμ των απύθμενων νέων κινηματογραφιστών.
Ακόμη το φεστιβάλ κατέδειξε ότι, όσο το κράτος πολεμάει το σινεμά και τα καινούργια ρεύματα, οι νέοι σκηνοθέτες θάναι καταδικασμένοι σε κατάσταση αφάνειας.
Τέλος έγινε ανάγκη, το σινεμά να εκφραστεί πιο απλά, πιο τίμια, πιο εκλαϊκευτικά. Δεν είναι τυχαίο ότι τα φιλμ, που βραβεύτηκαν χαρακτηρίζονταν από θεληματική και αναπτυξιολογική πληρότητα. Ο Βάϊντα και ο Ώλτμαν, ήταν παράλληλα γερό μάθημα για τους νέους κινηματογραφιστές.
Συμπερασματικά, το φεστιβάλ έδωσε λάμψη και παλμό στην περιοχή. Πρότεινε λύσεις και άρθρωσε το λόγο της επαρχίας, που επισημαίνεται από την καθαρότητα και το λεκτικό εύρος. Ήταν μια εκδήλωση, που τίμησε το κίνημα για επαρχιακή πολιτιστική ζωή πολύπλευρη, όσο και αυτόνομη».
Αντώνης Κούφαλης.

  15


Βραβεία 2ου φεστιβάλ Ελληνικών Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας 1979

 

Η Κριτική Επιτροπή απένεμε τρία πρώτα ισότιμα βραβεία:
«Μπέττυ», του Δημήτρη Σταύρακα
«Μαρία Ευαγγελίου», της Λένας Βουδούρη
«Περίπατος», του Ν. Στασινού

Βραβείο καλύτερης ταινίας Super 8
«Ξεκινήματα», του Σωκράτη Μπάχλα

 

Οι ταινίες που προβλήθηκαν
Από την ηλεκτρονική διεύθυνση www.shortfilm.gr αντλούμαι την πληροφορία για τις ταινίες που προβλήθηκαν στο 2ο Φεστιβάλ Ελληνικών Ταινιών Μικρού Μήκους. Πρόκειται για τις ταινίες:

«5.684 κινηματογραφικά καρέ», του Μάρκου Χολέβα, κινούμενα σχέδια διάρκεια 5΄.
«Απ τες εννιά», του Θόδωρου Γκλαβέρη, διάρκεια 16΄, μυθοπλασία, ασπρόμαυρη.
«Αχαρνείς», του Δημήτρη Αρβανίτη, διάρκεια 38΄μυθοπλασία, έγχρωμη.
«Γράμμα από ένα παιδί», του Μάκη Πιτσαλίδη, διάρκεια 8΄μυθοπλασία έγχρωμη.
«Είσαι ό,τι δηλώσεις», του Γιώργου Μαυρωτά, διάρκεια 30΄, μυθοπλασία, ασπρόμαυρη.
«Εκδρομή στη φύση», του Μιχάλη Λυκούδη, διάρκεια 15΄, μυθοπλασία, ασπρόμαυρη.
«Επί ασπαλάθων», του Νίκου Βουδούρη, διάρκεια 5,30΄, μυθοπλασία, έγχρωμη.
«Ζάχος ο μαζόχας», του Ιορδάνη Ανανιάδη, διάρκεια 7΄, Κινούμενα σχέδια, έγχρωμη.
«Κλειστό τοπίο», του Στέφανου Τζανετάκου, διάρκεια 10΄, μυθοπλασία, ασπρόμαυρη.
«Μακρύ, μοναχικό ταξίδι», της Κλαίρης Ιατρού, διάρκειας 20΄μυθοπλασία, έγχρωμη.
«Μαρία Ευαγγελίου», της Λένας Βουδούρη, διάρκεια 20’ μυθοπλασία, έγχρωμη.
«Μπέρτολντ Μπρεχτ: Γερμανικό εγχειρίδιο πολέμου», των Μάρκου Χολέβα και Δημήτρη Γκιολέκα, διάρκειας 4΄ντοκυμαντέρ, ασπρόμαυρη.
«Μπέττυ», του Δημήτρη Σταυράκου, διάρκειας 33΄μυθοπλασία έγχρωμη.
«Νειλώ», του Τάσου Μπουλμέτη, διάρκειας 30΄μυθοπλασία, έγχρωμη.
«Νύχτα», του Νίκου Γεωργουλάκου, διάρκειας 23΄, μυθοπλασία, έγχρωμη.
«Ο Λάκης ο Τραβόλτας», του Βαγγέλη Δημητρίου, διάρκειας 30, μυθοπλασία, έγχρωμη.
«Ο Σαρλώ και τα προβλήματά του», του Λάζαρου Μπίκα, διάρκεια 10΄, μυθοπλασία, ασπρόμαυρη.
«Παρασκήνιο του Κώστα», του Φοίβου Κωνσταντινίδη, διάρκειας 20΄, μυθοπλασία, ασπρόμαυρη.
«Περίπατος», του Στράτου Στασινού, διάρκειας 5΄κινούμενα σχέδια, έγχρωμη.
«Πίσω μου», του Άρη Εμμανουήλ, διάρκειας 7΄, μυθοπλασία, έγχρωμη.
«Πρόλογος για μια παράσταση του Καραγκιόζη», του Μαρίνου Κάσσου, διάρκειας 5΄, κινούμενα σχέδια, έγχρωμη.
«Πρόταση για ασφαλτόστρωση», του Νίκου Ξυθάλη, διάρκειας 25΄, μυθοπλασία, ασπρόμαυρη.
«Στα γρέκια του Βάλτου», του Γιώργου Μπελεσιώτη, διάρκειας 20΄. Ντοκιμαντέρ, έγχρωμη.
«Το κάστρο», του Βαγγέλη Χατζίκου, διάρκειας 24΄, ντοκιμαντέρ, έγχρωμη.
«Το μάτι της μέρας», Τάσος Ζερβουλάκος, διάρκεια 18΄, ντοκιμαντέρ, έγχρωμη.

Υποσημείωση: Σε ρεπορτάζ των εφημερίδων, μεταξύ των παραπάνω ταινιών, γίνεται αναφορά και στην προβολή άλλων τριών ταινιών:
«Καρκίνος του πνεύμονας», του Χρυστόδουλου Τζημάκα.
«Αφήγηση, περιπέτεια, γλώσσα, σιωπή», της Μαρίας Γαβαλά, διάρκειας 63΄.
«Μις», του Φάνη Αναβάλογλου.

Σε ρεπορτάζ της η εφημερίδα «Θάρρος», αναφέρει ότι πέραν των Ταινιών Μικρού Μήκους, προβλήθηκαν και οκτώ (8) ταινίες Σούπερ-οκτώ, εκ των οποίων οι πέντε (5), είναι οι ακόλουθες:
«Κοροϊδεύει όλο τον κόσμο», του Νίκου Τζαβολάκη.
«Το κορίτσι του σταθμού», του Παντελή Βενιέρη.
«Τα 90 λεπτά», των Μαν. Κόττα και Άγγελου Δελή.
«Το ξεκίνημα», του Σωκράτη Μπάχλα.
«Τα αντιχασιώτικα χωριά του χθες και του σήμερα», του Πεμς Αντιχασίων.

Επίσης εκτός διαγωνιστικού προγράμματος, στην κινηματογραφική αίθουσα προβλήθηκαν οι ταινίες:
«Ο εξόριστος της κεντρικής λεωφόρου», του Νίκου Ζερβού.
«22 πρωτοχρονιές», του Βαγγέλη Δημητρίου.
«Ψυχώ», του Χίτσκοκ.
«Φθινοπωρινή σονάτα», του Ίγκμαρ Μπέργκμαν.
«Ο άνθρωπος από μάρμαρο», του Βάϊντα.
«Βιβλιογραφία», του Θανάση Ρεντζή (βραβευμένη ταινία στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1975)
«Μάτια δίχως πρόσωπο», του Ζώρς Φραντζύ.
«Παντρολογήματα», του Ώλτμαν.
«Ρασομόν», του Κουροσάβα.
«Ρίο Μπράβο», του Χάουρντ Χόους.
«Φιξιόν», του Θανάση Ρεντζή.
«Ναι μεν αλλά», του Παύλου Τάσιου.
Μια επιστημονική ταινία με θέμα: «Το αυτί», του Χρυσόστομου Τζημάκα που βραβεύτηκε στο φεστιβάλ επιστημονικών ταινιών της Αργεντινής.
«Η άνοδος της ΔΟΞΗΣ», 10΄ταινία του Γιώργου Ψαρέλλη.

 

2 001

Από την κοπή της βασιλόπιτας της Λέσχης.

 

 

 

ΔΗΜΟΣ ΔΡΑΜΑΣ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΔΟΞΑΤΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΠΑΡΑΝΕΣΤΙΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΠΡΟΣΟΤΣΑΝΗΣ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ Κ. ΝΕΥΡΟΚΟΠΙΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

© 2018 Destanea. All Rights Reserved. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: ΡΕΝΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΟΥ | ΑΙΓΑΙΟΥ 4 ΔΡΑΜΑ, 66100 | 6932416400 - eirtrian@otenet.gr