rena

rena

Η Δράμα τιμώντας τα αθώα θύματά της έστησε στους πρόποδες του Κορυλόβου μνημείο αφιερωμένο στη μνήμη των σφαγιασθέντων, όπως επίσης και στην είσοδο του Δ. Δ. Μοναστηρακίου στη μνήμη των αδελφών Ζαχαροπούλου, Μπέζα, όπου κάθε χρόνο στις 29 Σεπτεμβρίου η Δημοτική Αρχή τελεί επιμνημόσυνη δέηση, ενώ στεφάνια καταθέτουν η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του τόπου.

  2

Η σφαγή της Δράμας μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένα αιματηρό μεν αλλά υπαρκτό δε παράδειγμα της θέλησης του απλού Έλληνα (ανεξάρτητα σε ποιο στρατόπεδο βρισκόταν τότε) να μην εκβουλγαριστεί.

  Στην μπροστινή όψη της μαρμάρινης στήλης υπάρχει η επιγραφή.
« Η ΣΤΗΛΗ ΑΥΤΗ ΑΦΙΕΡΩΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΙΕΡΗ ΜΝΗΜΗ ΔΕΚΑ ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ Της ΜΑΡΤΥΡΙΚΗΣ ΔΡΑΜΑΣ ΠΟΥ ΕΠΕΣΑΝ ΑΠΟ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑ ΒΟΛΙΑ ΚΑΙ ΜΑΧΑΙΡΙΑ στις ΟΜΑΔΙΚΕΣ ΣΦΑΓΕΣ ΤΟΥ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΚΑΙ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1941- ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΑΥΤΑ ΑΣ ΒΡΕΘΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΘΕΣΗ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΓΙΑΤΙ ΒΑΡΥΣ ΗΤΑΝ Ο ΚΛΗΡΟΣ ΣΤΗ ΘΑΝΗ ΤΩΝ ΠΟΥ ΚΑΤΑΣΤΑΘΗΚΕ ΚΑΙ Ο ΤΡΟΜΕΡΟΤΕΡΟΣ ΔΕΙΚΤΗΣ ΤΟΥ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΟΥ ΣΤΙΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΙΣΧΥΝΗΣ»

 Εξήντα τρία χρόνια μετά, ο Δήμαρχος της γειτονικής πόλης του Γκόλτσε Ντέλτσεφ, Βλ. Μοσκώφ, παραβρέθηκε σε τελετή μνήμης των σφαγιασθέντων και κατέθεσε στεφάνι στη μνήμη τους, ως ελάχιστη ένδειξη συγγνώμης και αδελφοποίησης των δύο λαών.

 

Μνημείο σφαγιασθέντων
Στην οδό Εθνικής Άμυνας

MNHMEIO PESONTVN BOYLGARIKHS KATOXHS DRAMA

Η Ανέγερση του μνημείου αυτού χρονολογείται γύρω στα 1945. Επιμνημόσυνη δέηση στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου υπέρ των θυμάτων, βρέθηκε δημοσιευμένη την 1.10.1944
Στον τοπικό τύπο αναφέρεται ότι κατάθεση στεφάνων στο μνημείο αυτό γινόταν από το 1946 μέχρι και το 1998.
Σε σχετικό δημοσίευμα (Πρωινός Τύπος 29-7-1997) διαβάζουμε: «…κάθε χρόνο σύσσωμη η πολιτική ηγεσία της Δράμας, ιερός κλήρος και πλήθος Δραμινών πολιτών, συγκεντρώνονταν στο χώρο του μνημείου των σφαγιασθέντων απέναντι από το ξενοδοχείο «Ξενία» και τελούσαν μνημόσυνο στη μνήμη των αδικοχαμένων συμπατριωτών μας…Θρηνούσαν τους άνδρες, τους πατεράδες, τους αδελφούς τους. Το μοιρολόι τους ήταν σιγανό και συνάμα τόσο δυνατό που προκαλούσε ρίγος και αναταραχή στις ψυχές όλων. Οι τραγικές φιγούρες των μαυροφορεμένων γυναικών…έμεναν χαραγμένες στη μνήμη των χιλιάδων Δραμινών που συνέρρεαν εκείνη τη μέρα για να παρακολουθήσουν το μνημόσυνο».

Μεταφορά του μνημείου σφαγιασθέντων από την Εθνικής Άμυνας στους πρόποδες του Κορυλόβου

Το 1997 επί δημαρχείας του αειμνήστου Σωκράτη Δημητριάδη αποφασίστηκε η μεταφορά του Μνημείου των Σφαγιασθέντων του Σεπτεμβρίου 1941, στους πευκόφυτους πρόποδες του Κορυλόβου.
Το Μνημείο κατασκευάστηκε από την «Μαρμαροδομή» παρόμοια μαρμάρινη αναμνηστική στήλη- μικρότερη σε ύψος από την παλιά- με πλακόστρωτη βάση στην οποία οδηγούν 13 σκαλοπάτια και γύρω κατασκευάστηκε σιδερένιο κιγκλίδωμα.
Στις 29 Σεπτεμβρίου 1988 πραγματοποιήθηκε μερική ανακομιδή οστών τα οποία μεταφέρθηκαν εν πομπή στο νέο μνημείο, μέσω των οδών Μ. Αλεξάνδρου και Ιπποκράτους.
Τα αποκαλυπτήρια έκανε, ως εκπρόσωπος της τότε Κυβέρνησης, ο συμπολίτης μας Δημήτρης Κεφαλίδης. Ακολούθησε εναπόθεση των οστών στο ειδικό οστεοφυλάκιο του μνημείου, τρισάγιο και επιμνημόσυνη δέηση.
Στην τελετή πρωτοστάτησε ο Μητροπολίτης Ελευθερουπόλεως με τον Ιερό Κλήρο της Δράμας. Αναφέρεται ότι ο Μητροπολίτης Δράμας Διονύσιος βρισκόταν στην Αθήνα λόγω συνοδικών καθηκόντων.
Για την μεταφορά των συμπολιτών μας στο χώρο του νέου Μνημείου είχαν διατεθεί λεωφορεία του ΚΤΕΛ Νομού Δράμας.

 

Στη μνήμη των αδελφών Ζαχαροπούλου, Μπέζα

  3

Σταματούλα ετών 26, Μαίρη ετών 24
Ι. Ζαχαρόπουλου

Ω διαβάτα, και που περνάς στρίψε και ρίξε μια ματιά στο αδελφωμένο μνήμα και πες σ’ όλους τους Έλληνες ότι ενταύθα κείμεθα από βουλγαρικό βόλι, κατά την επανάστασιν του 1941 πιστές εις την πατρίδα μας, αγνές Σουλιωτοπούλες

   4 Α

 4Β

Στη μνήμη των φονευθέντων υπό των Βουλγάρων την περίοδο 41-44:
-Σταματούλα Ι. Ζαχαροπούλου 30-9-41, ετών 26
-Μαίρη Ι. Ζαχαροπούλου 30-9-41, ετών 24
-Ελένη Θεοδ. Μπρέζα 30-9-41, ετών 30
-Χρηστάκος Ζεφάλης του Αγγέλου (Τάκος,
από το Μοναστηράκι, εφονεύθη από τους Βουλγάρους)
16 -10-41, ετών 31

 Ανεγέρθη υπό Δημάρχου Δράμας, Θ. Μαργαρίτη, το Σεπτέμβριο του 2005

 

Δημοτικό Διαμέρισμα Κουδουνίων

ΜΝΗΜΕΙΟ
ΚΑΕΝΤΩΝ & ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΩΝ

    5

Εκάησαν ζώντες υπό των Βουλγάρων
την 30η Σεπτεμβρίου 1941
διά τα ιδανικά
της αιώνιας Ελλάδος

Ανεγέρθηκε με δαπάνη της Ν.Α. Δράμας

 

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΕΤΩΝ 53
ΑΜΕΡΙΚΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΕΤΩΝ 16
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΕΤΩΝ 66
ΙΣΠΑΧΑΝΙΔΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΕΤΩΝ 52
ΚΑΡΑΚΙΑΒΟΥΡΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΕΤΩΝ 33
ΚΑΣΑΜΠΑΛΗΣ ΠΕΤΡΟΣ ΕΤΩΝ 54
ΚΟΥΒΑΛΑΚΗΣ ΜΙΧΑΗΛ ΕΤΩΝ 36
ΚΟΥΒΑΛΑΚΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΕΤΩΝ 16
ΚΟΥΒΑΛΑΚΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΕΤΩΝ 54
ΚΟΥΡΟΥΖΙΔΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΕΤΩΝ 77
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ ΕΤΩΝ 72
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ ΠΕΤΡΟΣ ΕΤΩΝ 40
ΛΑΡΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΕΤΩΝ 24
ΛΑΡΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ ΕΤΩΝ 54
ΜΑΤΘΑΙΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΕΤΩΝ 55
ΜΟΥΡΑΤΙΔΗΣ ΛΑΖΑΡΟΣ ΕΤΩΝ 64
ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ ΙΩΣΗΦ ΕΤΩΝ 37
ΟΡΤΑΝΤΖΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΕΤΩΝ 24
ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΑΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
ΠΑΥΛΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΕΤΩΝ 21
ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΕΤΩΝ 65
ΣΑΛΤΟΥΡΙΔΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΕΤΩΝ 56
ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ ΕΤΩΝ 47
ΤΟΠΤΣΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΕΤΩΝ 56
ΤΣΙΤΣΕΚΛΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΕΤΩΝ 76
ΧΑΛΚΙΔΗΣ ΣΑΒΒΑΣ ΕΤΩΝ 50
ΧΡΥΣΑΝΘΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΕΤΩΝ 24

 

Δημοτικό Διαμέρισμα Κ. Αγρού

    6

Τιμής ένεκεν
Καλός Αγρός Σεπτέμβριος 2003

 

Κάτοικοι του Καλού Αγρού εκτελεσθέντες από βουλγαρικά στρατεύματα κατοχής στις 29-9-1941 & περιόδου 1941-1944

 ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ Α. ΙΩΑΝΝΗΣ ΕΤΩΝ 52
ΑΡΒΑΝΙΤΙΔΗΣ Β. ΙΩΑΝΝΗΣ ΕΤΩΝ 29
ΑΣΒΕΣΤΑΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ ΕΤΩΝ 20
ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΕΤΩΝ 21
ΔΑΪΚΙΔΗΣ Κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΕΤΩΝ 46
ΚΑΡΑΦΩΤΗΣ Π. ΦΩΤΗΣ ΕΤΩΝ 20
ΚΑΡΥΟΦΥΛΛΙΔΗΣ Κ. ΙΩΑΝΝΗΣ ΕΤΩΝ 56
ΚΕΚΙΡΙΔΗΣ Χ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΕΤΩΝ 40
ΚΙΟΥΜΟΥΡΤΖΗΣ Α. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΕΤΩΝ 37
ΚΟΣΜΙΔΗΣ Γ. ΑΝΕΣΤΗΣ ΕΤΩΝ 59
ΚΟΥΡΣΑΚΛΗΣ Α. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΕΤΩΝ 66
ΚΥΠΡΙΖΛΗΣ Σ. ΙΩΑΝΝΗΣ ΕΤΩΝ 60
ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ Γ. ΓΑΒΡΙΛ ΕΤΩΝ 50
ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ Γ. ΜΙΧΑΗΛ ΕΤΩΝ 28
ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ Μ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΕΤΩΝ 22
ΜΠΑΜΠΑΓΕΩΡΓΑΚΑΣ Σ. ΔΗΜ. ΕΤΩΝ 19
ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ Σ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΕΤΩΝ 15
ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗΣ Ι. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΕΤΩΝ 39
ΠΑΝΤΕΛΙΔΗΣ Μ. ΙΩΑΝΝΗΣ ΕΤΩΝ 24
ΡΗΓΑΚΗΣ Γ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΕΤΩΝ 27
ΣΑΡΟΓΛΟΥ Α. ΘΩΜΑΣ ΕΤΩΝ 48
ΣΙΔΕΡΑΣ Κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΕΤΩΝ 53
ΤΕΡΖΗΣ Α. ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΕΤΩΝ 32
ΤΣΟΜΠΑΝΟΓΛΟΥ Π. ΒΑΣΙΛ. ΕΤΩΝ 18

   7

Δημοτικό Διαμέρισμα Νικοτσάρα

 Μνημείο Σφαγιασθέντων

Ανεγέρθηκε το 2004 επί Δημάρχου Δράμας, Θωμά Μαργαρίτη, & Προέδρου Τ.Σ., Αναστασίου Χατζηγιάννη.

 

Θύματα 1941-1944

ΑΜΕΡΙΚΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΕΤΩΝ 20
ΜΑΚΡΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΕΤΩΝ 29
ΜΙΧΑΛΙΑΣΛΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΕΤΩΝ 52
ΜΠΕΖΕΡΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΕΤΩΝ 32
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΗΝΑΣ ΕΤΩΝ 36
ΤΣΑΜΟΠΟΥΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΕΤΩΝ 32

 

Δημοτικό Διαμέρισμα Μυλοποτάμου

Μνημείο Σφαγιασθέντων

   8

Σφαγιασθέντες από τα βουλγαρικά στρατεύματα κατοχής
στις 29 Σεπτεμβρίου 1941
Ανεγέρθηκε το 2001 από το Δήμο Δράμας

 

ΛΙΣΚΟΥ ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΟΥ ΑΘ.
ΑΛΕΞΙΑΔΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜ.
ΕΥΘΥΜΙΑΔΗΣ ΗΛΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΘ.
ΕΥΘΥΜΙΑΔΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΤΟΥ ΝΙΚ.
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ ΛΑΖΑΡΟΣ ΤΟΥ ΠΑΝ.
ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ ΤΟΥ ΠΑΥ.
ΚΟΓΚΑΛΙΔΗΣ ΠΕΤΡΟΣ ΤΟΥ ΠΑΝ.
ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ ΙΣΑΑΚ ΤΟΥ ΓΕΩΡ.

 

Δημοτικό Διαμέρισμα Χωριστής

Μνημείο Σφαγιασθέντων

 9

Για τα πενήντα χρόνια από την άνανδρη σφαγή των συγχωριανών μας από τα Βουλγαρικά στρατεύματα κατοχής την 30-9-1941.
Το μνημείο αυτό αποτελεί ελάχιστο φόρο τιμής για την θυσία των παλικαριών μας.
Κοινότητα Χωριστής 30-9-1991

Ας είμαστε εμείς οι Χωριστιανοί από τα τελευταία θύματα της φρίκης του πολέμου.

 

 10

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ
ΑΝΟΥΣΙΑΝ ΘΩΜΑΣ
ΑΝΟΥΣΙΑΝ ΣΑΡΚΙΣ
ΒΑΡΑΒΑΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
ΒΑΡΑΒΑΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
ΒΑΦΕΙΑΔΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ
ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
ΒΟΥΤΣΙΝΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
ΒΑΓΚΙΔΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ
ΒΡΑΔΕΛΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΑ
ΓΑΪΤΑΝΙΔΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
ΓΑΪΤΑΝΙΔΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
ΓΙΑΒΑΝΟΓΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
ΓΙΑΒΑΝΟΓΛΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ
ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
ΓΙΑΝΤΣΙΟΑ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
ΓΙΑΠΑΝΤΖΙΑΚΑΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ
ΓΚΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
ΓΚΟΥΛΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ
ΓΚΟΥΤΣΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
ΓΚΟΥΤΣΗΣ ΚΛΕΑΝΘΗΣ
ΔΑΒΙΤΗΣ ΜΙΧΑΗΛ
ΔΑΜΙΑΝΙΔΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
ΔΑΜΙΑΝΙΔΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ
ΔΑΡΑΔΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
ΔΕΛΗΠΑΠΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ
ΔΟΓΙΟΥΒΑΝ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
ΔΟΥΜΠΛΑΤΖΗΣ ΔΩΡΟΘΕΟΣ
ΔΡΑΚΟΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ
ΔΡΑΓΚΙΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
ΔΡΑΒΟΒΑΛΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
ΔΡΙΝΙΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ
ΔΡΙΝΙΑς ΙΩΑΝΝΗΣ
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ
ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ
ΕΥΘΥΜΙΑΔΗΣ ΘΩΜΑΣ
ΖΑΜΠΡΑΚΗΣ ΑΝΕΣΤΗΣ
ΖΑΜΠΡΑΚΗΣ ΑΧΙΛΛΕΑΣ
ΖΗΣΗΣ ΧΟΥΡΜΟΥΖΗΣ
ΖΟΥΜΠΙΔΗΣ ΘΕΟΧΑΡΗΣ
ΙΑΤΡΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
ΙΩΣΗΦΙΔΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
ΚΑΜΠΑΝΗΣ ΟΡΕΣΤΗΣ
ΚΑΝΑΚΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ
ΚΑΠΕΤΑΝΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΓΛΟΥ ΧΡΗΣΤΟΣ
ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΓΛΟΥ ΘΕΟΛΟΓΗΣ
ΚΑΡΑΤΖΟΓΛΟΥ ΜΕΝΕΛΑΟΣ
ΚΑΤΣΙΚΑΡΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ
ΚΕΛΕΜΠΕΚΗΣ ΜΕΝΕΛΑΟΣ
ΚΕΡΜΕΝΙΩΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
ΚΕΡΜΕΝΙΩΤΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
ΚΙΟΥΠΚΙΟΛΗΣ ΜΙΧΑΗΛ
ΚΟΣΚΕΡΙΔΗΣ ΙΩΑΚΕΙΜ
ΚΟΣΚΕΡΙΔΗΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ
ΚΟΥΚΟΣ ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ
ΚΟΥΤΣΟΜΑΛΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
ΚΟΥΤΣΟΜΑΛΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
ΚΩΤΤΑς ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
ΚΩΤΤΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

 

Η άνανδρη σφαγή μας αποτελεί αδιάψευστη μαρτυρία της φρίκης του πολέμου.
Ιερό χρέος δικό σου, άνθρωπε, είναι ο αδιάκοπος αγώνας για το αδέλφωμα των λαών και την επικράτηση της ειρήνης.

  11
ΚΩΦΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΣ
ΛΑΜΠΡΙΑΝΙΔΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ
ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ ΛΑΣΚΑΡΗΣ
ΜΑΜΟΓΛΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
ΜΑΡΚΟΥΔΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ
ΜΑΥΡΟΜΑΤΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ
ΜΑΥΡΟΜΑΤΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ
ΜΑΡΩΝΙΤΗΣ ΠΑΣΧΑΛΗΣ
ΜΑΡΩΝΙΤΗΣ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ
ΜΕΛΙΣΣΙΔΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
ΜΕΣΣΗΝΗΣ ΤΡΙΑΝ/ΛΟΣ
ΜΟΡΦΙΔΗΣ ΦΙΛΙΠΠΟΣ
ΜΠΑΡΟΥΞΑΚΗΣ ΜΗΤΑΚΟΣ
ΜΠΙΜΠΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ
ΜΠΟΖΗΛΙΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
ΜΠΟΖΗΛΙΑΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ
ΝΑΛΜΠΑΝΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ
ΝΑΛΜΠΑΝΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
ΝΑΛΜΠΑΝΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ
ΠΑΓΩΝΗΣ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ
ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ
ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ
ΠΑΡΤΑΛΗΣ ΠΕΤΡΟΣ
ΠΕΠΕΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ
ΠΑΥΛΟΥ ΣΤΕΡΓΙΟΣ
ΠΕΤΡΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
ΠΕΤΣΑΣ ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ
ΠΕΤΣΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
ΠΕΧΛΙΒΑΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
ΠΟΛΥΓΙΑΝΝΙΔΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
ΠΟΡΝΑΛΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
ΡΟΔΑΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ
ΣΑΒΒΙΔΗΣ ΣΑΒΒΑΣ
ΣΑΒΒΑΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ
ΣΑΛΑΜΑΝΙΔΗΣ ΑΡΣΕΝΙΟΣ
ΣΙΑΠΑΝΙΔΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ
ΣΑΡΑΝΤΙΔΗΣ ΣΑΡΑΝΤΗΣ
ΣΑΧΑΝΙΔΗΣ ΣΟΦΟΚΛΗΣ
ΣΑΚΧΙΑΝ ΤΑΚΦΟΡ
ΣΑΚΧΙΑΝ ΚΑΠΡΗΛ
ΣΑΚΧΙΑΝ ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΣΙΟΥΛΑς ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ
ΣΥΜΕΩΝΙΔΗΣ ΣΥΜΕΩΝΣΥΝΩΚΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
ΣΥΝΩΚΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
ΣΦΕΛΗΝΙΩΤΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ
ΤΖΕΪΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
ΤΖΕΦΕΡΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
ΤΖΕΦΕΡΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
ΤΟΚΑΤΛΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
ΤΟΜΠΟΥΔΗΣ ΠΟΛΥΧΡΟΝΗΣ
ΟΣΙΟΓΛΟΥ ΗΡΑΚΛΗΣ
ΤΣΕΚΟΥΡΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
ΤΣΙΡΩΝΑΣ ΣΤΕΡΓΙΟΣ
ΤΣΙΤΣΙΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
ΤΣΕΡΠΙΣΤΑΛΗΣ ΘΕΟΧΑΡΗΣ
ΦΑΝΕΛΛΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ
ΦΡΑΓΚΟΠΟΥΛΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ
ΦΡΑΓΚΟΠΟΥΛΟΣ ΗΛΙΑΣ
ΦΥΛΑΚΤΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
ΦΥΛΑΚΤΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
ΦΥΛΑΚΤΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
ΧΑΝΟΥΜΙΔΗΣ ΛΙΒΕΡΙΟΣ
ΧΑΤΖΗΣΑΒΒΑΣ ΧΑΡΙΛΑΟΣ
ΧΑΤΖΗΚΑΠΕΤΑΝΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ
ΠΡΙΓΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
ΓΕΩΡΤΖΟΓΛΟΥ ή ΧΩΜΗΤΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ
ΤΣΑΝΑΛΗΣ ΣΤΕΡΓΙΟΣ
ΤΣΑΝΑΛΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣή ΧΑΡΑΣΙΑΚΛΗΣ
ΓΕΡΑΣΙΜΙΔΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ
ΓΙΑΆΜΟΓΛΟΥ ΘΕΟΧΑΡΗΣ
ΚΑΑΛΑΪΤΖΙΔΗΣ ΣΑΒΒΑΣ
ΚΑΝΛΗΣ ΒΑΛΛΙΑΝΟΣ
ΚΕΡΑΜΙΤΣΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ ΠΕΤΡΟΣ
ΜΑΤΣΑΝΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ
ΤΑΖΟΓΛΟΥή ΤΟΛΟΓΛΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
ΤΣΑΝΤΑΡΛΙΩΤΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ
ΤΣΑΤΣΑΜΠΑΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ
ΨΩΜΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ

 

Σε όλα τα Δημοτικά Διαμερίσματα του Δ. Δράμας υπάρχουν μνημεία τα οποία στήθηκαν στη μνήμη των αγωνιστών ηρώων που έχασαν τη ζωή τους υπερασπιζόμενοι την ελευθερία της πατρίδας μας.
Σε όλες τις εθνικές επετείους η μαθητιώσα νεολαία και οι τοπικές αρχές καταθέτουν στεφάνια στη μνήμη των ηρώων συμπατριωτών μας.

 

Δημοτικό Διαμέρισμα Μυλοποτάμου

  12

Δημοτικό Διαμέρισμα Νικοτσάρας

  13

 

Δημοτικό Διαμέρισμα Χωριστής

 14

 15

Υπέρ των
πεσόντων αγωνιστών

 

Δημοτικό Διαμέρισμα Ξηροποτάμου

 16

Υπέρ των
πεσόντων αγωνιστών

Γλύπτης:
Μ.Δ. Λαμπαδίτης

 

Δημοτικό Διαμέρισμα Καλλιφύτου

  18

Η στήλη είναι αφιερωμένη στους υπέρ Πατρίδος πεσόντες

 

Δημοτικό Διαμέρισμα Μικροχωρίου

 19

Για τους
υπέρ Πατρίδος πεσόντες

 

Δημοτικό Διαμέρισμα Μαυροβάτου

IMG 20180108 123622

Εις μνήμην των ηρωικών πεσόντων και θυσιασθέντων υπέρ πίστεως και πατρίδος κατά τους αγώνας του Ελληνικού Έθνους.
Ανεγέρθη επί Δημάρχου Δράμας το 2008.

 

Δημοτικό Διαμέρισμα Αμπελακίων

 21

 

 

Εις μνήμην των ηρωικών πεσόντων και θυσιασθέντων υπέρ πίστεως και πατρίδος κατά τους αγώνας του Ελληνικού Έθνους
Πλατεία
Γ. Φωστηρίδου
Π. Πανταζοπούλου
Ανθυπολοχαγών

 22

Ο Γ. Φωστηρίδης και ο Π. Πανταζόπουλος «έπεσαν» κατά την περίοδο του εμφυλίου.
Ο Γ. Φωστηρίδης ήταν αδελφός του γενικού Αρχηγού της Ένωσης Συμπολεμιστών Εθνικού Αγώνα (ΕΣΕΑ) ΑΜ-Θ 1941-1944.
Τιμητικά δόθηκαν τα ονόματά τους σε δύο στρατόπεδα της Δράμας

 

Ο Άγνωστος στρατιώτης

 Ανδρών Επιφανών Πάσα Γη Τάφος

 AGNVSTOS STRATIVTHS

Το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη βρίσκεται
στο άλσος της Ν. Κρώμνης
και ανεγέρθη επί Λαυρεντίου Μητροπολίτου Δράμας

 

 

 

oneiroupoli lixi 5 Large

Με άφθονο κέφι, πολύ χορό και δυνατό τραγούδι, το βράδυ της Κυριακής 7 Ιανουαρίου, η παραμυθένια Ονειρούπολη αποχαιρέτησε τους εκατοντάδες χιλιάδες φίλους της, οι οποίοι εδώ και 14 χρόνια την έχουν καταστήσει αδιαμφισβήτητα ως την κορυφαία χριστουγεννιάτικη εκδήλωση σε όλη την χώρα, ενώ η Δράμα δικαίως αποκαλείται ως πρωτεύουσα των Χριστουγέννων στην Ελλάδα! Από τις 4 Δεκεμβρίου πλήθος κόσμου επισκέφτηκε τη Δράμα και βίωσε μοναδικά συναισθήματα, πρωταγωνιστώντας στο αυθεντικότερο χριστουγεννιάτικο παραμύθι! Εκατοντάδες δωρεάν δράσεις, σχεδιασμένες με σεβασμό απέναντι στην παιδική ψυχή, και πρωτότυπες, συναρπαστικές εκδηλώσεις αποτέλεσαν την καλύτερη συντροφιά για όλους όσοι επέλεξαν να διαβούν τις πύλες της Ονειρούπολης τις 37 ημέρες που διήρκεσε η φετινή διοργάνωση! Τα όμορφα συναισθήματα και οι γλυκές αναμνήσεις που προσέφερε απλόχερα σε όλους η Ονειρούπολη θα αποτελέσουν την καλύτερη συντροφιά, μέχρις ότου κυλήσει γρήγορα ο καιρός και έρθει ο Δεκέμβριος, ο οποίος και θα σημάνει την έναρξη της 15ης Ονειρούπολης!

oneiroupoli lixi 4 Large

Επί σκηνής, στην τελετή λήξης, όλα τα σκανταλιάρικα ξωτικά και οι αγαπημένες μασκότ της εκδήλωσης διασκέδασαν το κοινό και προσέφεραν τα τελευταία λαμπερά χαμόγελα της φετινής διοργάνωσης. Ο Δήμαρχος Δράμας Χριστόδουλος Μαμσάκος ευχαρίστησε όλους τους επισκέπτες της ονειρεμένης Ονειρούπολης, καθώς και τους εκατοντάδες εθελοντές, χάρη στους οποίους η εκδήλωση έχει γιγαντωθεί διαχρονικά και η φήμη της έχει ξεπεράσει ακόμη και τα σύνορα της χώρας. Επιπλέον, ο κ. Μαμσάκος ανανέωσε το ραντεβού με όλους για την επόμενη Ονειρούπολη, η οποία θα είναι ακόμη καλύτερη από τη φετινή! Στα δικά τους μηνύματα, τόσο ο Πρόεδρος της ΔΕΚΠΟΤΑ Γιώργος Ψαρράς όσο και ο πρώην Δήμαρχος Δράμας Θωμάς Μαργαρίτης, επί των ημερών του οποίου ξεκίνησε η μεγάλη χριστουγεννιάτικη γιορτή, στάθηκαν στην επιτυχία της φετινής διοργάνωσης, με επισκεψιμότητα που άγγιξε επίπεδα ρεκόρ.

oneiroupoli lixi 3 Large

Όμως, η ώρα για να σβήσουν τα φώτα του παραμυθιού έφτασε… Τα κλειδιά από όλα τα σπιτάκια των δράσεων κρεμάστηκαν στην μαγική πόρτα της Ονειρούπολης, για να είναι έτοιμα για την επόμενη διοργάνωση. Τελευταίο κρεμάστηκε το κλειδί της ίδιας της Ονειρούπολης, από τον μεγάλο της πρωταγωνιστή, τον Άη Βασίλη. Ο αγαπημένος Άγιος μικρών και μεγάλων, λίγες στιγμές πριν αναχωρήσει για τον τόπο διαμονής του τους υπόλοιπους 11 μήνες του χρόνου, το μακρινό Ροβανιέμι, ευχαρίστησε όλους τους επισκέπτες για την αγάπη τους και ανανέωσε το ραντεβού του με τους φίλους της Ονειρούπολης για τον προσεχή Δεκέμβρη… Η ώρα για το αποχαιρετιστήριο πάρτυ έφτασε! Δυνατή μουσική, ζωηρές χορευτικές φιγούρες και χαμογελαστά πρόσωπα μικρών και μεγάλων! Ο ιδανικότερος τρόπος για να κλείσει η μεγαλύτερης Χριστουγεννιάτικη γιορτή της Ελλάδας! Καλή αντάμωση στην Ονειρούπολη 2018-2019, στις αρχές του Δεκεμβρίου, στην πρωτεύουσα των Χριστουγέννων Δράμα!

oneiroupoli lixi 1 Large

Στο πλαίσιο της λήξης της Ονειρούπολης ο Δήμαρχος Δράμας, κ. Χριστόδουλος Μαμσάκος, δηλώνει:
«Με τη γεύση της απόλυτης επιτυχίας, της χαράς και της ευτυχίας ολοκληρώθηκε η 14η Ονειρούπολη ξεπερνώντας σε αριθμό επισκεπτών κάθε προηγούμενη. Για ακόμη μια χρονιά η Δράμα αναδείχθηκε η ιδανική πρωταγωνίστρια των εορτών. Μέσα σε όλες αυτές τις ημέρες καταφέραμε να ζωντανέψουμε το όνειρο, να απολαύσουμε το χωριό του Άη Βασίλη, να γεμίσουμε εμπειρίες, να διασκεδάσουμε, να ζήσουμε μοναδικές εμπειρίες. Καταφέραμε να χαρίσουμε το χαμόγελο στα πρόσωπα όλων και να γεμίσουμε με ευτυχία και αγάπη τις καρδιές των επισκεπτών μας. Για ακόμη μια χρονιά η λάμψη της Ονειρούπολης απλώθηκε παντού. Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στους εθελοντές μας, οι οποίοι αποτελούν τους πιστούς οικοδεσπότες και φρουρούς στο χωριό της Ονειρούπολης. Θα ήθελα όμως να ευχαριστήσω και όλους τους χορηγούς και τους επαγγελματικούς φορείς που για πρώτη φορά συμμετείχαν σε διαπαραταξιακή επιτροπή και σχεδιάσαμε όλοι μαζί την Ονειρούπολη, που στήριξαν ουσιαστικά αυτόν τον θεσμό, που ενδυνάμωσαν αυτή την πανδαισία ήχων, χρωμάτων και γεύσεων, που ανέδειξαν αυτό το τόσο σπουδαίο γεγονός για όλους μας. Ας μου επιτραπεί να συγχαρώ και τον Πρόεδρο της ΔΕΚΠΟΤΑ, κ. Γεώργιο Ψαρρά, και όλους τους συντελεστές αλλά και τους υπαλλήλους και τα μέλη της ΔΕΚΠΟΤΑ για την άψογη διοργάνωση. Βεβαίως, ευχαριστίες αξίζουν και σε όλους τους Συλλόγους, τους φορείς και τις αρχές που συμμετείχαν και αγκάλιασαν την Ονειρούπολη. Δίνουμε το ραντεβού μας για την επόμενη Ονειρούπολη, όλοι εδώ στη Δράμα. Καλή αντάμωση».

Πρόκειται για ένα μονόχωρο ναό αρχικά καμαροσκέπαστο, σήμερα όμως ξυλόστεγο. Οι εργασίες συντήρησης του ναού των Ταξιαρχών που πραγματοποιήθηκαν το Νοέμβριο του 1973 έφεραν στο φως το μαρμάρινο τέμπλο που κοσμούσε το ναό.
Επίσης ο ναός διαθέτει είσοδο στη νότια πλευρά του και συνδέεται με τμήμα του τείχους της πόλης, με κτιστή κλίμακα ανόδου στη νότια και ανατολική πλευρά.
Ο ναός έχει κατασκευαστεί σύμφωνα με το πλινθοπερίκλειστο σύστημα τοιχοποιίας, με εντοιχισμένα αρχαιότερα μάρμαρα και επιγραφές. Στον ανατολικό και νότιο τοίχο του έχουν έρθει στο φως σπαράγματα τοιχογραφιών, τα οποία χρονολογούνται λίγο πριν τα μέσα του 14ου αι. μ.Χ. Στις τοιχογραφίες, στις οποίες παριστάνεται ο κύκλος των Παθών του Χριστού και απεικονίζονται οι Ταξιάρχες, είναι εμφανής η αξιοποίηση της προοπτικής, καθώς και η πλαστικότητα και ο αυθορμητισμός στην απόδοση των χαρακτηριστικών των μορφών.
Ο ναός έχει δεχθεί εργασίες αποκατάστασης του τέμπλου και συντήρησης των τοιχογραφιών.

TAJIARXHS 2

Η αναστήλωση
Η αναστήλωση του τέμπλου πραγματοποιήθηκε το καλοκαίρι του 1992 από τη 12η Εφορία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων με την επίβλεψη του Αρχιτέκτονα Αργύρη Μπακιρτζή και μετά από σχετική άδεια του Υπουργείου Πολιτισμού.
Αρχικά συγκολλήθηκαν τα συνανήκοντα μέλη και στη συνέχεια συμπληρώθηκαν τα ελλείποντα τμήματα με μάρμαρο που προσέφερε η εταιρεία «Μάρμαρα Λαζαρίδη» και καλλιτεχνικά αξιοποιήθηκε από το Δραμινό γλύπτη Άνθιμο Αλτιντζόγλου.
Κατά τη διάρκεια των εργασιών αναστήλωσης έγιναν και ορισμένες παρατηρήσεις που αφορούν την κατασκευή του αρχικού τέμπλου. Διαπιστώθηκε κατ’ αρχάς ότι τα αρχικά μέλη του τέμπλου δεν αποτελούν ενιαίο σύνολο από πλευράς ειδών μαρμάρου. Οι πεσσοί είναι από μάρμαρο περιοχής Φιλίππων, ενώ το θωράκιο είναι μάρμαρο Λημνιάς (περιοχή Καβάλας).
Η αναστήλωση του τέμπλου προσέθεσε ένα ακόμη δείγμα στη σειρά των ήδη γνωστών Βυζαντινών τέμπλων και έδωσε μια νέα όψη σ’ αυτόν το μικρό παλαιολόγειο ναό της Δράμας που χρονολογείται τον 14ο αιώνα.

a7ff2bd7841ab3920b61c5a1c6a7b0dc L

Το τέμπλο
Το μαρμάρινο τέμπλο του ναού των Ταξιαρχών αποτελεί, όπως όλα τα Βυζαντινά τέμπλα, ένα εγκάρσιο διάφραγμα που χωρίζει το Ιερό Βήμα από τον κυρίως ναό. Συνίσταται από τέσσερα κατακόρυφα στηρίγματα που στηρίζουν οριζόντιο επιστύλιο, ενώ δυο θωράκια φράζουν τα μεταξύ αυτών κενά, εκτός από το άνοιγμα που αντιστοιχεί στην Ωραία Πύλη. Τα στηρίγματα του τέμπλου είναι σύνθετα. Το κάτω τμήμα τους έχει τη μορφή πεσσού τετράγωνης διατομής, ενώ το πάνω διαμορφώνεται σε κιονίσκο οκταγωνικής διατομής. Η μετάβαση από το τετράγωνο στο οκτάγωνο γίνεται με τη βοήθεια τριγωνικών λοξών αποτμήσεων στις τέσσερις γωνίες. Στο άνω άκρο τους καταλήγουν σε συμφυή κιονόκρανα τα οποία διαμορφώνονται με την βαθμιαία απόσβεση των λοξών πλευρών του οκταγώνου. Οι κιονίσκει στηρίζουν στενό λοξότμητο ακόσμητο επιστύλιο. Οι δυο κεντρικοί πεσσοί φέρουν ισοϋψείς συμφυείς πεσσίσκους για τη στερέωση του βημόθυρου, από τους οποίους λείπουν οι χαρακτηριστικές μηλόσχημες απολήξεις.
Ο ανάγλυφος διάκοσμος περιορίζεται στα θωράκια και στην εμπρόσθια πλευρά των πεσσών. Το διακοσμητικό θέμα των θωρακίων είναι ο φυλλοφόρος σταυρός. Μέσα σε ορθωγώνιο πλαίσιο που ορίζεται από λεπτή ταινία υπάρχει η παράσταση ισοσκελούς σταυρού, από τη βάση του οποίου εκφύονται δυο ελικοφόροι βλαστοί, γεμίζοντας το χώρο κάτω από την οριζόντια κεραία του σταυρού. Το κενό επάνω γεμίζει από δύο κύκλους, στους οποίους διαμορφώνονται πολύφυλλοι ρόδακες. Οι κεραίες του σταυρού φέρουν επίμηλα. Το ανάγλυφο είναι ελαφρώς έξεργο και αποδίδεται με λεπτή γραμμή, η οποία δημιουργεί μαλακά περιγράμματα. Ο βλαστός αποδίδεται χωρίς ευκαμψία και με μεγάλη απλοποίηση. Κάπως πιο προσεγμένα αποδίδονται οι ρόδακες στους κύκλους. Ο διάκοσμος των πεσσών αποτελείται από συμπλεκόμενους κύκλους και ρόμβους που καταλήγουν σε σταυρό εγγραφόμενο σε ενδεκάφυλλο ρόδακα. Οι κύκλοι συνδέονται μεταξύ τους κατά το σύστημα των σηρικών τροχών, ενώ οι ρόμβοι απλώς εφάπτονται εντός των κύκλων δημιουργώντας Χ. Μεταξύ των κύκλων και των ρόμβων διαμορφώνονται μικρές τριγωνικές και κυκλικές εμβαθύνσεις. Οι σταθμοί των βημοθύρων κοσμούνται με κοίλη γραμμή που ορίζει στενή ταινία. Σε αντίθεση με την τεχνική αυτή χαράσσεται αρχικά το περίγραμμα του θέματος και στη συνέχεια αφαιρείται το βάθος που πολλές φορές συμπληρώνεται με κηρομαστίχη.

TAJIARXHS 3

 

Μνημείο ανεκτίμητης θρησκευτικής και ιστορικής αξίας
Ο Ιερός Ναός της Αγίας Σοφίας είναι το παλιότερο σωζόμενο κτίσμα της Δράμας. Η ηλικία του υπερβαίνει ήδη τα χίλια χρόνια, αφού, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ειδικών, η ανέγερση του τοποθετείται, μαζί με την ανέγερση των τειχών, μέσα στο 10ο αιώνα. Για την κατασκευή του ναού χρησιμοποιήθηκαν οι ίδιες πέτρες που χρησιμοποιήθηκαν και για την κατασκευή των τειχών. Ήταν ως επί το πλείστον πέτρες της περιοχής (προερχόμενες από τον παρακείμενο χείμαρρο του Μοναστηρακίου) αλλά και οικοδομικό υλικό από άλλα παλαιότερα κτίσματα. Μεταξύ των λίθων παρεμβάλλονται επίσης και ζώνες πλίνθων. Οι συνθήκες ανέγερσης του μνημείου μας είναι άγνωστες, η οικοδόμηση του όμως πέφτει μέσα σε περίοδο μεγάλης ακμής του Βυζαντίου, στη διάρκεια της οποίας στο θρόνο ανέρχεται μια σειρά σπουδαίων αυτοκρατόρων της Μακεδονικής δυναστείας, που αρχίσει με τον Λέοντα ΣΤ΄ τον Σοφό (866-912) και τελειώνει με τον Βασίλειο Β΄ τον Βουλγαροκτόνο (976-1026).
Δεν γνωρίζουμε πως ήταν η Δράμα τον 10ο αιώνα, Υπήρχε άραγε γύρω από τα νερά των πηγών της Αγίας Βαρβάρας κάποιο «πολίχνιον»που συνέχιζε την ιστορία της αρχαίας πόλης με τα ιερά του Διονύσου και των άλλων ελληνικών θεών;

AGIA SOFIA 3
Σώζονταν ακόμη τα απομεινάρια της πρωτοχριστιανικής βασιλικής που είχε ανεγερθεί κατά τα πρωτοχριστιανικά χρόνια στη θέση, κατά πάσα πιθανότητα των παγανιστικών ιερών; Ή μήπως ο τόπος είχε εγκαταλειφθεί ολοκληρωτικά ως ανασφαλής εξαιτίας των ακατάσχετων βαρβαρικών επιδρομών ή άλλων πιέσεων;
Δεν είμαστε σε θέση να απαντήσουμε στα παραπάνω ερωτήματα, ωστόσο, σύμφωνα με ένα πιθανό σενάριο, η Αγία Σοφία θα μπορούσε να εκληφθεί ως η αιτία για την επανεμφάνιση της Δράμας στο ιστορικό προσκήνιο ύστερα από απουσία αιώνων. Λίγο αργότερα (από τον 120 αιώνα) θα κάνει η πόλη και ονομαστικά την εμφάνιση της στις φιλολογικές πηγές.
Συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του ναού της Αγίας Σοφίας, ιδιαίτερα οι κόγχες που σχηματίζονται στις στενές πλευρές του νάρθηκα, παραπέμπουν κατά τη γνώμη ειδικών σε πρώιμους χριστιανικούς ναούς που χρησιμοποιήθηκαν ως καθολικά μονών. Δεν αποκλείεται, επομένως, η Αγία Σοφία να χτίστηκε αρχικά ως καθολικό μονής στη θέση μιας απόκεντρης αλλά γραφικής περιοχής, προικισμένης με άφθονα νερά και πλούσια βλάστηση.
Ο 10ος αιώνας, εποχή της βυζαντινής εποποιίας, πρόσφερε πλέον τις απαραίτητες συνθήκες ασφαλείας ακόμη και σε περιοχές εκτός των αστικών κέντρων. Άλλωστε η ένδοξη μεγαλούπολη των Φιλίππων δεν ήταν πολύ μακριά…
Είναι πολύ πιθανόν ότι η ύπαρξη του μοναστηριού δίπλα στα νερά έδωσε πάλι στη θέση κάποια σημασία (θρησκευτική, αν όχι και στρατηγική), με αποτέλεσμα να κριθεί αμέσως μετά άξια οχυρώσεως.
Το αίσθημα της ασφάλειας που πρόσφερε το νεότευκτο κάστρο προσείλκυσε και πάλι κόσμο για μόνιμη εγκατάσταση εντός του οχυρωματικού περιβόλου. Κάπως έτσι μάλλον θα πρέπει να άρχισε την ιστορία του το μεσαιωνικό «πολίχνιον» της Δράμας από το οποίο κατάγεται η νεότερη πόλη.

AGIA SOFIA 2
Ο Ναός της Αγίας Σοφίας πρέπει να ήταν αρχικά χτισμένος στο υψηλότερο σημείο της περιοχής, το επίπεδο του οποίου ήταν τότε αρκετά χαμηλότερο από το σημερινό. Μεταγενέστερες επιχωματώσεις συντέλεσαν στην άνοδο του επιπέδου, με αποτέλεσμα να «Βυθιστεί» το κτίσμα στο έδαφος και να ενισχυθεί έτσι η στατικότητα του. Αυτός ήταν ίσως και ο λόγος που το κτίριο σώθηκε από το φοβερό σεισμό του 1829, ο οποίος ισοπέδωσε τη Δράμα. Βεβαίως ο ναός, όπως σώζεται σήμερα, είναι προϊόν διαδοχικών οικοδομικών φάσεων, που άρχισαν, καθώς φαίνεται, από τα βυζαντινά ακόμη χρόνια. Πρόκειται για το τρουλλαίο μεταβατικού τύπου ναό με περίστωο. Αποτελείται, όπως και άλλοι παρόμοιοι ναοί, από έναν κεντρικό κύβο που στεγάζεται με τρούλλο, ο οποίος εδράζεται σε τέσσερις ογκώδεις πεσσούς συνδεόμενους μεταξύ τους με τόξα και σφαιρικά τρίγωνα. Τον κεντρικό αυτό χώρο περιβάλλουν από τις τρεις πλευρές (βόρεια, νότια και δυτική) επιμήκεις διάδρομοι χαμηλότερου ύψους στεγασμένοι με συνεχείς ημικυλινδρικές καμάρες. Οι δύο από τους αυτούς τους διαδρόμους (ο βόρειος και ο νότιος) σχηματίζουν τα δύο κλίτη του ναού, ενώ ο δυτικός τον νάρθηκα, του οποίου οι στενές πλευρές απολήγουν σε αβαθείς, ελεφρώς τετραγωνισμένες στο κατώτερο τμήμα τους, κόγχες διαμορφωμένες μέσα στο πάχος του τοίχου. Ομοίως και τα κλίτη απολήγουν προς την πλευρά του ιερού βήματος σε ημικυκλικές κόγχες που εγράφονται και αυτές μέσα στο πάχος του ανατολικού τοίχου. Οι κόγχες αυτές (πρόθεση και διακονικό) δεν επικοινωνούσαν αρχικά με το ιερό βήμα. Η πρόθεση συνδέθηκε με το ιερό βήμα με μεταγενέστερο άνοιγμα των βυζαντινών χρόνων, ενώ το διακονικό παραμένει και σήμερα ξεχωριστό παρεκκλήσι αφιερωμένο στη Θεοτόκο.

GIA SOFIA 4
Το κεντρικό τμήμα του ναού επικοινωνεί με τα κλίτη μέσω «τριβήλων» (τριπλών τοξοστοιχιών), τα οποία σχηματίζονται εκατέρωθεν από δύο ζεύγη κιόνων, που προέρχονται από παλαιότερα κτίρια. Τέτοιο τριβηλό υπήρχε και προς την πλευρά του νάρθηκα, αφαιρέθηκε όμως για να διευρυνθεί ο χώρος, πιθανότατα τότε που ο ναός μετατράπηκε σε τζαμί. Στη νότια πλευρά της αψίδας του ιερού βήματος σώζεται υπόλειμμα παλαιότερης τοιχογράφησης, η οποία έχει εξαφανιστεί κάτω από μεταγενέστερα επιχρίσματα.
Ο τρούλος του ναού σχηματίζεται από υψηλό, οκτάπλευρο εξωτερικά, τύμπανο, το οποίο πατά σε εμφανή τετράπλευρη βάση. Έχει τέσσερα παράθυρα (ένα σε κάθε του πλευρά που αντιστοιχεί σε σημείο το ορίζοντα). Η αψίφα του ιερού βήματος είναι εξωτερικά τρίπλευρη και έχει παράθυρα στην κεντρική πλευρά. Η τοιχοδομία της αψίδας και όλης της ανατολικής πλευράς του ναού έχουν δώσει στους επιστήμονες τις περισσότερες πληροφορίες για την ιστορία και την ηλικία του μνημείου.
Ενδιαφέροντα στοιχεία της ανατολικής πλευράς είναι τα εντοιχισμένα θραύσματα δύο επιγραφών, μιας λατινικής και μιας ελληνικής. Το αρχικό κτίσμα καλυπτόταν από μονόρριχτες στέγες και διέθετε εφτά, τουλάχιστον, παράθυρα.
Κατά την οθωμανική περίοδο ο ναός της Αγίας Σοφίας, μετατράπηκε σε μουσουλμανικό τέμενος με την ονομασία «Μπέη τζαμί». Πότε ακριβώς έγινε αυτή η αλλαγή δεν μας είναι γνωστό. Για την εξυπηρέτηση των νέων αναγκών προστέθηκε τότε στη δυτική πλευρά του κτιρίου ο ευρύχωρος προθάλαμος, το επίπεδο του οποίου είναι κατά δύο μέτρα υψηλότερο από το επίπεδο του παλαιού ναού. Τα δύο επίπεδα επικοινωνούν μεταξύ τους με σκάλα από οχτώ μαρμάρινα σκαλοπάτια. Στη δυτική πλευρά του προθαλάμου, στον αντίποδα του ιερού βήματος υπάρχει κόγχη, η οποία θα μπορούσε να έχει χρησιμεύσει ως «μιχράμπ» του τεμένους, αν και η θέση της δεν είναι η πλέον ενδεδειγμένη (σίγουρα δεν δείχνει προς την κατεύθυνση της Μέκκας).
Στη νότια πλευρά του ναού οικοδομήθηκε, κατά το πρότυπο του τρούλλου, οκταγωνικός μιναρές, ο οποίος χρησιμεύει σήμερα ως κωδωνοστάσιο. Τέλος, ο χώρος βορείως του ναού χρησιμοποιήθηκε ως μουσουλμανικό νεκροταφείο (μιζάρ)

GIA SOFIA 5
Δεν είναι βέβαιο αν ο ναός ήταν αφιερωμένος εξαρχής στην Αγία Σοφία. Δυστυχώς μια μαρτυρά του 13ου αιώνα, που αναφέρεται στην εκκλησία του κάστρου της Δράμας, δεν μας δίνει καμιά σχετική πληροφορία. Σύμφωνα με επιγραφή, χαμένη σήμερα, της οποίας την ύπαρξη πιστοποιεί ένας ιερές με σημείωνα του στον κώδικα της Μητροπόλεως Δράμας (1861), ο ναός ήταν αρχικά αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Κατά τη διάρκεια της πρώτης βουλγαρικής κατοχής (1912-13) οι Βούλγαροι σχεδίαζαν να μετατρέψουν την εκκλησία σε μουσείο, γεγονός που προκάλεσε τη σφορδή αντίδραση του Μητροπολίτη Αγαθαγγέλου του Μάγνητος. Μετά την απελευθέρωση της Δράμας από τους Βουλγάρους (1913) ο ναός αποδόθηκε και πάλι στην ορθόδοξη χριστιανική λατρεία. Φαίνεται ότι κατά τις επόμενες βουλγαρικές κατοχές το βουλγαρικό σχέδιο για τη μετατροπή του ναού σε μουσείο εγκαταλείφθηκε και το μόνο ίχνος που υπάρχει σήμερα στο ναό από το πέρασαμ τω Βουλγάρων είναι τα υπολείμματα κυριλλικών γραμμάτων που διακρίνονται ακόμη αμυδρά σε εικόνες του τέμπλου.
Τον εικονογραφικό διάκοσμο του ναού, εκτός από το υπόλειμμα εικονογράφησης που διασώζεται στο ιερό βήμα και τον Παντοκράτορα του τρούλλου, τον αποτελούν σήμερα αποκλειστικά φορητές εικόνες, από τις οποίες ενδιαφέρον παρουσιάζει η λαϊκότροπη εικόνα της Δευτέρας Παρουσίας που βρίσκεται πάνω από την κλίμακα, στην ανατολική πλευρά του προθαλάμου. Φέρει τη χρονολογία «1917».
Ο ναός της Αγίας Σοφίας αποτελεί πραγματικό κόσμημα για τη Δράμα και είναι για τους πιστούς ένας πανίερος και κατανυχτικός χώρος λατρείας, που προσθέτει στην απαστράπτουσα αίγλη της ορθόδοξης ιεροπραξίας και την αίγλη της μακρόχρονης ιστορίας του.
Οι πληροφορίες για τη χρονολογία και τα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά του ναού προέρχονται από το άρθρο των Α. Κούντουρα και Χ. Μπακιρτζή (Η Αγία Σοφία Δράμας», που περιέχεται στον τόμο «Η Δράμα και η Περιοχή της, Ιστορία και Πολιτισμός, Πρακτικά Επιστημονικής Συνάντησης _Δράμα 24-25 Νοεμβρίου 1989), Δράμα 1992.

Ο μακάριος Γέροντας Γεώργιος καταγόμενος από τον Πόντο γνώρισε από πολύ νωρίς την ορφάνια και την μοναξιά. Μετά από διώξεις και φυλακίσεις από το άθεο καθεστώς της Γεωργίας, φθάνει στην Ελλάδα, όπου ζώντας ασκητικά και με θερμή πίστη, χαριτώνεται ο ταπεινός και άξιος λειτουργός του Υψίστου με χαρίσματα διακρίσεως, διοράσεως, προοράσεως και προφητείας.
Συμπληρώνονται εφέτος 46 έτη από την μακαρία εκδημία του αοιδίμου πατρός Γεωργίου, που γεννήθηκε στην Αργυρούπολη του Πόντου το 1901. Νωρίς ορφάνεψε και την ανατροφή του ανέλαβε η ευλαβής γιαγιά του. Μετά τον θάνατο της γιαγιάς του και της αδελφής του αναχωρεί με τον παππού του για το Ερζερούμ, την Θεοδοσιούπολη της Μεγάλης Αρμενίας. Ο θάνατος και του παπ πού του και η κακομεταχείριση του αδελφού του τον φέρνουν στα μέρη του Καυκάσου Μόνος, φτωχός, πονεμένος κι αναγκεμένος, συντροφευόμενος από αγίους σε όνειρα και οράματα, φθάνει στην Τυφλίδα της Γεωργίας και οδηγείται από τον εκεί επίσκοπο στην Ιερά Μονή της Ζωοδόχου Πηγής. Ενδύεται το τίμιο του μοναχού ένδυμα στην ηλικία μόλις των εννέα ετών. Θα το διατηρήσει επί μισό αιώνα.

Η κουρά του
Αγάπησε την άσκηση και την προσευχή από παιδί. Στις 20 Ιουλίου 1919 κείρεται μοναχός και από Αθανάσιος ονομάζεται Συμεών. Κατά την ώρα της κουράς του λέγεται πως οι καμπάνες σήμαιναν μόνες τους.
Στην Μονή συνάντησε έναν θείο του επίσκοπο, που τον βοήθησε πνευματικά. Το άθεο καθεστώς της επανάστασης του 1917 δίωξε την Εκκλησία, τον κλήρο και τον μοναχισμό. Μαζί με άλλους μοναχούς της μονής του φυλακίσθηκε σε μια ανήλια και υπόγεια φυλακή, απ’ όπου περνούσαν υπόνομοι. Υπέμεινε μεγάλες και φρικτές κακουχίες με ελπίδα στον Θεό. Πολλοί αδελφοί του τελείωσαν μαρτυρικά τον βίο τους εκεί. Με την βοήθεια της Παναγίας γλύτωσε από βέβαιο θάνατο. Στις 8 Σεπτεμβρίου 1925 χειροτονήθηκε ιερεύς κι ονομάσθηκε Γεώργιος. Λειτουργούσε στα γεωργιανά.
Σύντομα απέκτησε φήμη διακριτικού, διορατικού και προορατικού Γέροντος. Πολύς κόσμος ερχόταν από μακριά για να γνωρίσει και να συμβουλευθεί τον νεαρό ιερομόναχο. Το 1923 από την Τυφλίδα μεταβαίνει στο Σουχούμ. Στις συχνές θείες λειτουργίες του μνημόνευε πολλά ονόματα. Στο κελλί του μελετούσε και προσευχόταν συνεχώς. Η εγκράτεια, η άσκηση, η αγρυπνία και η νηστεία ήταν αδιάκοπες. Οι προφητείες του εκπληρώνονταν. Όλοι τον πλησίαζαν ως άγιο. Το 1929 καταφέρνει να έλθει στην Ελλάδα.

aggkar2

Άφιξη στην Ελλάδα
Δοξάζει τον Θεό για την σωτηρία του. Ο Πόντος, η Γεωργία και η Ρωσία μένουν στην μνήμη του ως τόποι αγώνων, μαρτυρίων και θυσιών. Από την Θεσσαλονίκη, όπου φθάνει στις 19 Οκτωβρίου 1929, μεταβαίνει στην Κατερίνη και στα χωριά Αλώνια και Κούκκος, Μικρό Δάσος του Κιλκίς και τέλος το 1930 στην Σίψα της Δράμας. Οι κακουχίες της φυλακής της Γεωργίας τον είχαν αφήσει ημιπαράλυτο, πολύ αδύναμο και πολλές φορές δυσκολευόταν πολύ να περπατήσει, ώστε τον σήκωναν στα χέρια, για να μετακινηθεί.
Όλη η περιουσία του ήταν λίγα εκκλησιαστικά βιβλία στην γεωργιανή γλώσσα, ιερατικά άμφια, εικόνες και μέρος των λειψάνων της αδελφής του Άννας. Κόσμος πολύς αρχίζει να τον πλησιάζει για να βοηθηθεί. Ο φιλόθεος, φιλάγιος, φιλάδελφος και φιλάνθρωπος πατήρ κάνει παρακλήσεις, εξομολογεί και νουθετεί. Το 1938 κτίζει το μοναστηράκι της Αναλήψεως. Εκεί θα λειτουργεί, θα εξομολογεί, θα κηρύττει, θα προλέγει, θα θαυματουργεί επί μία ολόκληρη εικοσαετία. Ο ναός και το κελλί του γίνονται κολυμβήθρα Σιλωάμ για σωματικές και ψυχικές ασθένειες πολλών.
Μεταβαίνει προσκυνητής στα Ιεροσόλυμα και το Άγιον Όρος κι έχει συναντήσεις με ιερές μορφές, που τον πείθουν να μείνει εκεί που είναι, γιατί έχει μεγάλη ανάγκη ο πιστός λαός την παρουσία και την μαρτυρία του. Το 1941 κατά θαυμαστό τρόπο σώζεται από βέβαιο θάνατο από τους Βούλγαρους, που τον είχαν συλλάβει προς εκτέλεση. Όλη η ζωή του κυλά μέσα σ΄ ένα συνεχές θαύμα. Με την βοήθεια του αγίου Νικολάου θεραπεύεται, ώστε να μπορεί κάπως ν΄ αυτοσυντηρείται.
Πάντα λιτός, απλός, νηστευτής, άγρυπνος, φιλάσθενος και δεόμενος. Λιγομίλητος, προσεκτικός, αυστηρός και σοβαρός. Σε μεγάλη ανάγκη επισκεπτόταν φτωχούς κι ασθενείς. Είχε βοηθηθεί ο ίδιος κι έτσι μπορούσε να βοηθήσει και τους άλλους.
Κατά την αγία προσκομιδή μνημόνευε χιλιάδες ονόματα ζώντων και κεκοιμημένων. Μάλιστα σημείωνε ορισμένα και στο τέλος της θείας Λειτουργίας καλούσε ιδιαίτερα τους συγγενείς και τους έλεγε τα προβλήματα των ζώντων ή των κοιμηθέντων και πως τέλειωσαν τον βίο τους. Καθαροί και αθώοι άνθρωποι τον έβλεπαν ως λειτουργό να μην πατά στην γη.
Στις αναίμακτες θείες ιερουργίες ήταν φωτεινός, ειρηνικός και χαρούμενος. Συλλειτουργούσε με αγίους. «Σπάνια λειτουργώ μόνος μου», έλεγε ο Γέροντας. Είχε ιδιαίτερη ευλάβεια στην Παναγία, στον Τίμιο Πρόδρομο και τον άγιο Γεώργιο! Πολλούς ασθενείς κι αναγκεμένους ανθρώπους τους έστελνε σε διάφορους αγίους και με την ευχή του γίνονταν καλά. Από ταπείνωση δεν ήθελε να τιμάται η αναξιότητά του, αλλά να δοξάζεται ο Θεός από τους αγίους του. Τους αγίους ονόμαζε μουσαφίρηδες. Είχε την χάρη να βλέπει την ψυχική κατάσταση των εκκλησιαζομένων.
Ο Γέροντας ήταν αυστηρός τηρητής των Ιερών Κανόνων της Εκκλησίας. Δεν ήταν εύκολος σε ανεπίτρεπτες «οικονομίες». Γινόταν πιο αυστηρός στους αμετανόητους. Το λειτούργημα του Πνευματικού το είχε πολύ υψηλά και το είχε λάβει πολύ σοβαρά. Δεν ήθελε οπαδούς να τον κολακεύουν. Είχε πάντα μια διακριτική αυστηρότητα. Αποσκοπούσε συστηματικά στην ταπείνωση του εξομολογουμένου, στην αληθινή συντριβή και μετάνοια προς σωτηρία ψυχών αθανάτων.

d1a82fa5cca273827675f4caf97490e2 L

Ο χαρισματούχος ποιμένας
Η θερμή πίστη, η ασκητική βιοτή, η καθαρή ζωή χαρίτωσαν τον ταπεινό κι άξιο λειτουργό του Υψίστου με χαρίσματα διακρίσεως, διοράσεως, προοράσεως και προφητείας. Ο Θεός φώτιζε τον μακάριο Γέροντα έτσι που τα μακρινά και τα παρελθόντα να τα βλέπει ως πλησίον και παρόντα, όπως και άλλοτε τα μέλλοντα, καθώς διηγούνται με θαυμασμό πολλά πνευματικά του τέκνα. Μερικοί που αμφέβαλλαν για τα χαρίσματα του Γέροντα δεν αργούσαν, όταν τον γνώριζαν καλά, να διαπιστώσουν πως πράγματι ήταν αληθινός άνθρωπος του Θεού. Ο Γέροντας χρησιμοποιούσε τα χαρίσματα προς βοήθεια και σωτηρία των ψυχών κι όχι για να εκθέσει και ντροπιάσει ανθρώπους ή να καυχηθεί και να προβληθεί ο ίδιος. Με δάκρυα πολλά μιλούσε καθαρά για τα επερχόμενα δεινά• την κατοχή του 1940, την επιδρομή των Βουλγάρων, τον εμφύλιο πόλεμο. Διάβαζε τις καρδιές των ανθρώπων σαν ανοιχτό βιβλίο. Για να διατηρείται στην ταπείνωση, μερικές φορές προσποιόταν μωρία, διά Χριστόν σαλότητα. Η αρετή θέλει πολύ κόπο για ν΄ αποκτηθεί και περισσή τέχνη για να διαφυλαχθεί.
Ο Γέροντας στο ποιμαντικό του έργο έδειχνε ιδιαίτερη προσοχή στις γυναίκες, που λόγω του πλούσιου συναισθηματικού τους κόσμου εύκολα υπερβάλλουν στις τιμές των άλλων. Ήταν διακριτικά αυστηρός μαζί τους. Έκρυβε όμως μια καρδιά με μεγάλη αγάπη για όλους. Η ελεημοσύνη του ήταν πάντοτε μυστική. Μόλις σκοτείνιαζε έστελνε κρυφά μ΄ έμπιστους δικούς του ανθρώπους αναγκαία τρόφιμα και ρούχα στα σπίτια των φτωχών. Παρηγορούσε τους πενθούντες και φρόντιζε προσεκτικά τους νεκρούς. Αγαπούσε τα παιδιά, τα συμβούλευε στοργικά και τους μοίραζε απλόχερα δώρα. Έκρυβε πάντα τον εαυτό του και δεν ήθελε να φαίνεται και να τιμάται. Ο Γέροντας δεν ήθελε κανένας να φύγει από το μοναστήρι νηστικός. Μαγείρευε, φούρνιζε ψωμί και μοίραζε σε όλους ευλογία. Ήταν εργατικός, ακούραστος, ελεήμων και φιλάνθρωπος.
Οι πιστοί έτρεφαν για όλα αυτά σεβασμό και αγάπη στον Γέροντα. Δεχόταν την αγάπη των τέκνων του, αλλά δεν την προκαλούσε και δεν την επιθυμούσε. Ήταν ταπεινός κι αγαπούσε ιδιαίτερα να μιλά για την αγία ταπείνωση. Ζούσε τελικά σε μια ιερή μοναξιά. Οι πολλοί των ανθρώπων δεν τον κατανοούσαν και μερικοί μάλιστα τον παρεξηγούσαν. Λίγοι μπορούσαν να καταλάβουν καλά το βάθος της πνευματικότητος του.

Η κοίμησή του
Προείδε και προείπε επακριβώς το μακάριο τέλος του. Προετοιμα¬σμένος από καιρό το ανέμενε με περισσότερη προσευχή δίνοντας τις τελευταίες συμβουλές στ΄ αγαπητά πνευματικά του τέκνα. Τρεις μέρες πριν τον θάνατο του τελέσθηκε το μυστήριο του ιερού ευχελαίου. Μετάλαβε των αχράντων μυστηρίων. Συγχώρεσε, ευλόγησε κι ευχήθηκε όλους. Κοιμήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 1959. Οι τελευταίες λέξεις που ακούσθηκαν από τα χείλη του ήταν: «Της ευσπλαγχνίας την πύλην άνοιξον, ευλογημένη Θεοτόκε».
Ένα ορφανεμένο, πενθηφόρο κι απαρηγόρητο πλήθος τον ακολούθησε στην τελευταία κατοικία του, πίσω από τον ιερό ναό της Αναλήψεως, όπου λειτουργούσε επί τριάντα περίπου χρόνια. Το πρόσωπο του ήταν ειρηνικό, ιλαρό και φωτεινό. Το νεκρό του σώμα ευλύγιστο, όπως των Αγιορειτών. Τα δύο κυπαρίσσια πλάι στον τάφο του λύγισαν σαν για να τον προσκυνήσουν, όπως είχε προείπει, και πολλά πουλιά συνάχθηκαν την ώρα της ταφής του, δίχως να φοβούνται τον πολύ κόσμο. Όλοι ήταν πλέον βέβαιοι ότι κηδεύεται και θάβεται ένας άγιος, ζήτησε να τον θάψουν με τα άμφιά του, τον σταυρό του και τα λειτουργικά του βιβλία που είχε από την Γεωργία.
Τεύχος 17ο, Περιοδικό Πεμπτουσία, σελ. 116-123, Απρίλιος – Ιούλιος 2005
[Στο κείμενο του π. Μωυσή ο άγιος Γεώργιος αναφέρεται ως Γέροντας, γιατί δεν είχε γίνει ακόμη η κατάταξή του στο Αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας]

Η οσία Άννα η παρθένος, αδελφή του αγίου
Γύρω στο 1910 κοιμήθηκε η Άννα, μια ορφανή παιδούλα κάτω από δεκατεσσάρων ετών, παιδί μιας οικογένειας από την Αργυρούπολη του Πόντου (Γκιουμούς Χανέ), αδελφή του Θανάση, μετέπειτα μοναχού και τελικά αγίου Γεωργίου Καρσλίδη. Τρία χρόνια μετά την κοίμησή της, ένας αγαθός στο νου και την καρδιά Τούρκος, που ζούσε στην πόλη, συνήθιζε να πηγαίνει και να κάθεται σ’ ένα ύψωμα απέναντι στο νεκροταφείο των χριστιανών. Κάποτε, άρχισε να βλέπει κάθε βράδυ ένα φως να βγαίνει από έναν τάφο. Πήρε λοιπόν μια παρέα μουσουλμάνους και πήγαν και διαπίστωσαν από ποιον τάφο έβγαινε το φως: από τον τάφο της μικρής Άννας. Ο ιμάμης της περιοχής ενημέρωσε το χριστιανό επίσκοπο και πήγαν οι χριστιανοί και άνοιξαν τον τάφο.
Τότε είδαν ότι η καρδιά και το δεξί χέρι της μικρής Άννας ήταν άφθαρτα, σκεπασμένα από μια χρυσαφένια σκέπη, και τα υπόλοιπα λείψανά της ήταν κίτρινα, σαν το κερί. Η μικρή Άννα είχε αγιάσει. Ο αρραβωνιαστικός της, παρακινημένος από αυτό το γεγονός, έφυγε στους Αγίους Τόπους, όπου έγινε μοναχός.
Ο αδελφός της Άννας, ο Θανάσης, ζήτησε ένα μέρος των ιερών λειψάνων από τον επίσκοπο του τόπου, βεβαιώνοντάς τον ότι θα γίνει μοναχός και θα τα κρατήσει ως φυλαχτό σε όλη του τη ζωή και θα τα τιμήσει. Τότε ο δεσπότης του έδωσε μέρος της καρδιάς και μετά από χρόνια ο Θανάσης (μοναχός Γεώργιος πλέον) επέστρεψε στην Αργυρούπολη και πήρε και τα υπόλοιπα. Σήμερα τα λείψανα της αγίας Άννας φυλάσσονται στη Σίψα, όπως είπαμε, σε ένα ασημένιο κιβώτιο μπροστά στην εικόνα της Παναγίας.

Εορτασμός
Κάθε χρόνο στις 4 Νοεμβρίου η εκκλησία μας τιμή τη μνήμη του Αγίου Γεωργίου του Ομολογητή από τη Σίψα Δράμας. Πλήθος κόσμου προσέρχεται στην Ιερά Μονή για να προσκυνήσει τα Ιερά Λείψανα του Αγίου Γεωργίου.
Ακολουθεί σχετικό φωτορεπορτάζ.

ΠΕΡΙΦΟΡΑ 2

ΠΕΡΙΦΟΡΑ 4

ΠΕΡΙΦΟΡΑ 5

ΚΟΣΜΟΣ 1

ΤΑΦΟΣ 2

Ο χώρος ταφής του Αγίου Γεωργίου Καρσλίδη μέσα στο Μοναστήρι της Σίψας

Κάθε χρόνο, 4 Δεκεμβρίου, ημέρα εορτής της Αγίας Βαρβάρας, πολιούχου Δράμας και προστάτιδας του Πυροβολικού, πραγματοποιούνται θρησκευτικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις στην πόλη της Δράμας. Η συμμετοχή του κόσμου κάθε χρόνο είναι εντυπωσιακή. Συρρέουν κατά χιλιάδες για να προσκυνήσουν την εικόνα της Αγίας Βαρβάρας, στο μικρό εκκλησάκι στην ομώνυμη περιοχή, δίπλα στη λίμνη, όπου στον πυθμένα της ακόμη και σήμερα διασώζονται να ερείπια της πρώτης εκκλησίας.
Σύμφωνα με την παράδοση οι Τούρκοι την γκρέμισαν για να χτίσουν στη θέση της τζαμί. Τότε άρχισαν να αναβλύζουν από τα θεμέλια της νερά, χαλώντας τα σχέδια των Τούρκων.

pythmenas01

100 7842

Ξεχωριστή μέρα για την περιοχή είναι η παραμονή της γιορτής της πολιούχου της Δράμας, της Αγίας Βαρβάρας, στις 3 Δεκεμβρίου, όταν εκατοντάδες παιδιά αφήνουν τα καραβάκια τους, φωταγωγημένα, στα ήρεμα νερά της λίμνης, ακριβώς μπροστά από την ομώνυμη εκκλησία, προσφέροντας μοναδικό θέαμα το σούρουπο.
Όπως ορίζει το έθιμο, μικροί και μεγάλοι ρίχνουν στην λιμνούλα δίπλα στην εκκλησία, καραβάκια φτιαγμένα από ξύλο ή φελιζόλ, στολισμένα με ξεχωριστή και περισσή φροντίδα. Κάθονται και απολαμβάνουν το θέαμα με τις ώρες, μέχρι τα λιώσουν τα κεριά, να καεί το φελιζόλ και να βυθιστεί το καραβάκι. Είναι ένα έθιμο που τιμάται ιδιαίτερα. Κάθε χρόνο αναβαθμίζεται και ο συναγωνισμός για το ποιος έχει κάνει το καλύτερο καραβάκι, είναι μεγάλος.

ΑγίαΒαρβάρακαραβάκια001

Το έθιμο της «Βαρβάρας» και η ιστορία του
Οι νοικοκυρές την ημέρα αυτή φτιάχνουν από νωρίς το γλύκισμα «Βαρβάρα», μια γλυκιά νηστίσιμη σούπα από σιτάρι, σταφίδες, σουσάμι, καρύδια, αλλά και άλλους σπόρους, σύμφωνα με την παραδοσιακή συνταγή της κάθε δραμινής νοικοκυράς.
Η γλυκιά σούπα «Βαρβάρα», που μοιάζει με το κολυβόζουμο, είναι ένα έθιμο πανάρχαιο και θυμίζει την πανσπερμία. Στους Χριστιανούς η παρασκευή της «Βαρβάρας» καθιερώθηκε από το εξής περιστατικό: Ο σατανικός νους του Διόσκουρου, είχε συλλάβει ένα δόλιο και αποτρόπαιο σχέδιο για την εξόντωση των Χριστιανών της περιοχής του. Κάλεσε όλους τους αρτοποιούς της περιοχής του και τους έδωσε εντολή να βάλουν δηλητήριο στο ψωμί που θα παρασκεύαζαν και οι πωλητές τροφίμων στα τρόφιμα που θα πωλούσαν.
Το μυστικό αυτό το έμαθε η κόρη του η Βαρβάρα, και ειδοποίησε τους χριστιανούς να μην αγοράσουν ψωμί και τρόφιμα, και να πορευτούν με τα υπολείμματα που είχαν στα σπίτια τους. Έτσι κάθε Χριστιανική οικογένεια μαγείρεψε ότι πρόχειρο της βρέθηκε στο σπίτι. Επειδή όμως τα τρόφιμα που τους είχαν απομείνει ήταν πολύ λίγα και κάθε είδος από μόνο του δεν έφτανε για μια σωστή μαγειριά, έβαλαν στην κατσαρόλα λίγο από όλα. Δηλαδή, λίγο στάρι, μερικά φασόλια, κουκιά, σταφίδες και ότι άλλο σχετικό είχαν, κι όλα μαζί τα μαγείρεψαν. Έτσι χάρη στη Βαρβάρα σώθηκαν και από τότε σε ανάμνηση αυτού του περιστατικού καθιερώθηκε στη γιορτή της να μαγειρεύουν το παρασκεύασμα αυτό που είναι γλυκό και φαγητό μαζί και λέγεται «Βαρβάρα».

Η Μεγαλομάρτυς Αγία Βαρβάρα
Η Μεγαλομάρτυς Αγία Βαρβάρα γεννήθηκε το 275 μ.Χ. στη Νικομήδεια και μαρτύρησε το 306 μ.Χ. Ο άπιστος πατέρας της αποκεφάλισε την Αγία με το ξίφος του. Σύμφωνα με την παράδοση, ενώ το ξίφος του πατέρα της απέκοπτε το κεφάλι της, η Θεία Δίκη με μορφή κεραυνού, κατέκαυσε τον άσπλαχνο πατέρα. Αυτόν τον τιμωρό κεραυνό, συμβολίζουν τα πυρά του Πυροβολικού μας.
Η Αγία Βαρβάρα είναι επίσης προστάτιδα και των παιδιών και τα φυλάει από τις κακές παιδικές αρρώστιες, όπως την βλογιά και άλλες. Για να την "γλυκάνουν" σε πολλά μέρη του τόπου μας την ημέρα της γιορτής της προσέφεραν μελόπιτες ή κολυβόζουμο, που το έλεγαν «Βαρβάρα».

100 7849

Προστάτιδα του Πυροβολικού
Το Πυροβολικό οργανώθηκε σε Σώμα από τον Καποδίστρια το 1928. Αποτελείτο αρχικά από ένα Τάγμα «Πυροβολιστών» και ένα Λόχο Φρουριακού Πυροβολικού με Πυροβόλα εμπροσθογεμή λείου σωλήνα. Το 1843 το Τάγμα ονομάστηκε Μοίρα Πυροβολικού. Το 1874 η Μοίρα αναπτύχθηκε σε Σύνταγμα με πυροβόλα οπισθογεμή αυλακωτού σωλήνα. Από τότε το Πυροβολικό εξελίσσεται συνεχώς.
Στους απελευθερωτικούς αγώνες τους Έθνους, το Πυροβολικό μας υπό τη σκέπη της Προστάτιδος Αγίας Βαρβάρας, υπήρξε πάντοτε από τους κυριότερους συντελεστές της νίκης.

100 7842

Πέρα από τα ιστορικά αγάλματα στην πόλη της Δράμας δεκάδες είναι και τα καλλιτεχνικά αγάλματα, κληρονομιά του «Καλλιτεχνικού Μαΐου» που διοργάνωσε με επιτυχία η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση το 2000, 2001, 2002 και το 2008.
Ο «Καλλιτεχνικός Μάιος» αποτελεί έκφραση σεβασμού στην παράδοση, την τέχνη και τον πολιτισμό. Μέσα από την τέχνη έρχονται κοντά οι λαοί, διαμορφώνουν την κουλτούρα τους και προάγουν τον πολιτισμό. Ο εμπνευστής του «Καλλιτεχνικού Μαΐου» ο Νομάρχης Δράμας κ. Κων/νος Ευμοιρίδης, τον αποκάλεσε «στολίδι» της Δράμας.
Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Δράμας με την ανατολή της τρίτης χιλιετίας, θέλοντας να συμβάλλει στην ανάπτυξη του Νομού πολιτιστικά, διοργάνωσε τον "Καλλιτεχνικό Μάη", αναβαπτίζοντας την πολιτιστική μας έκφραση μέσα από την Τέχνη της Γλυπτικής δια της οποίας οι πρόγονοί μας δόξασαν τον Ελληνικό Πολιτισμό.
Η πολιτιστική εκδήλωση πραγματοποιήθηκε τέσσερα χρόνια (2000-2001-2002-2008) πάντα το μήνα Μάιο, ενώ φιλοδοξία της Νομαρχίας αποτελεί η ισχυροποίηση του. Η προσπάθεια τυγχάνει της αρωγής των μεγαλυτέρων επιχειρήσεων μαρμάρου της περιοχής, οι οποίες προσφέρουν, ως χορηγοί, τους όγκους μαρμάρου, αξίας πολλών εκατομμυρίων, για την δημιουργία των Γλυπτών.
Η πόλη της Δράμας είναι παγκοσμίως γνωστή για τα πλούσια και καλής ποιότητας μάρμαρα της. Το 50% της Ελληνικής παραγωγής μαρμάρου εξάγεται από το Ν. Δράμας. Γίνονται εξαγωγές μαρμάρου στην Μέση Ανατολή, στην Ιαπωνία, στην Βραζιλία και σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες.

IM004571

Η τέχνη δεν έχει σύνορα

Η συμμετοχή των γλυπτών από τον πρώτο χρόνο έως και τον τέταρτο είναι ιδιαίτερα σημαντική. Στο Συμπόσιο γλυπτικής που διοργανώνει η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Δράμας συμμετέχουν γλύπτες απ’ όλο τον κόσμο (Ελλάδα, Γαλλία, Ολλανδία, Βέλγιο, Ιταλία, Τόκιο, Τουρκία, Γεωργία, Ουκρανία, Ρωσία, Ρουμανία, Μεξικό, Ισπανία, Αίγυπτος).
Μέσα από την συνύπαρξη τους, στο φιλόξενο χώρο της Δράμας, αντάλλαξαν ιδέες, συνέθεσαν τις αντιθέσεις τους, μιας και η τέχνη δεν έχει σύνορα.

 

Οι συμμετέχοντες γλύπτες το 2000
με γενικό τίτλο
«Αρχή νέας χιλιετίας»

ΑΛΤΙΝΤΖΟΓΛΟΥ ΑΝΘΙΜΟΣ (EΛΛΑΔA) «ΠΑΡΩΝ»
ΑΛΤΙΝΤΖΟΓΛΟΥ ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ (ΕΛΛΑΔΑ) «ΑΥΤΟΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΑ»
ΑΛΕΞΙΑΔΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ (ΕΛΛΑΔΑ) «ΝΑΪΑΔΑ»
ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ (ΕΛΛΑΔΑ) «ΓΕΝΕΣΙΣ»
ΚΕΣΣΙΔΗΣ ΓΚΕΛΛΑ (ΕΛΛΑΔΑ) «ΑΝΟΙΞΗ»
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΔΗΣ ΓΚΕΛΛΑ (ΕΛΛΑΔΑ) «ΑΡΠΑΓΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ»
ΜΠΑΪΡΑΚΤΑΡΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ (ΕΛΛΑΔΑ) «ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΗΣ ΧΙΛΙΕΤΙΑΣ»
FLEISSIG NICOLAE (ΓΑΛΛΙΑ) «ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΧΙΛΙΕΤΙΕΣ»
GHRISTIAN RAUL GUILLEMIN (ΓΑΛΛΙΑ) «ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΚΑΡΥΔΙΟΥ»
KLAAS KAMRIUS (ΟΛΛΑΝΔΙΑ) «ΣΙΣΥΦΟΣ»
SΑVΑ ΜΑRΙΑΝ (ΒΕΛΓΙΟ) «ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΕΡΩΤΑΣ ΣΤΑ ΚΥΜΑΤΑ»
BERNARDI RIETRO (ΙΤΑΛΙΑ) «ΤΟ ΜΑΤΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ»
VΑΝΝΕLLΙ MASSIMO (ΙΤΑΛΙΑ) «ΤΟ ΨΑΞΙΜΟ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ»
MASAMI AIHARA (ΙΑΠΩΝΙΑ) «Η ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΥΛΙΟΥ»
BERIKA ΙΡΕΚΒΑYRAK (ΤΟΥΡΚΙΑ) «ΦΙΛΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ»
GENNADY ALEXANDROF (ΡΩΣΙΑ) «ΠΡΟΣΜΟΝΗ ΜΙΑΣ ΝΕΑΣ ΖΩΗΣ»
BALACHOV ANDREV (ΡΩΣΙΑ) «ΔΑΝΑΗ»
BUGADZE VAKHTANG (ΓΕΩΡΓΙΑ) «ΠΕΤΡΑ»
GVELESIANI IRODION (ΓΕΩΡΓΙΑ) «ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΠΛΟΥΤΩΝ»
VULIN SINKEVYCH (ΟΥΚΡΑΝΙΑ) «ΦΤΕΡΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ»
MAALCHAZ TSISKADZE (ΓΕΩΡΓΙΑ) «ΧΟΡΟΣ ΤΗΣ ΣΑΛΩΜΗΣ»
MAALCHAZ SALADIS (ΕΛΛΑΔΑ) «ΜΟΥΣΑ»
ΜΥΡΩΔΙΑΣ ΑΝΤΩΝΗΣ (ΕΛΛΑΔΑ) «ΔΥΟ ΚΟΣΜΟΙ ΜΑΖΙ»
ΚΕΤΕΚ ΔΡΑΜΑΣ (ΕΛΛΑΔΑ) «ΑΠΟΜΕΙΝΑΡΙ ΤΟΥ ΤΣΕΡΝΟΜΠΙΛ»

Οι συμμετέχοντες γλύπτες το 2001

ΑΛΤΙΝΖΟΓΛΟΥ ΑΝΘΙΜΟΣ (ΕΛΛΑΔΑ) «ΓΝΩΣΕΙΣ»
ΑΛΕΞΙΑΔΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ (ΕΛΛΑΔΑ) «ΓΟΡΓΟΝΑ»
ΜΠΑΣΜΑΖΗΣ ΠΟΛΥΧΡΟΝΗΣ (ΕΛΛΑΔΑ) «ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ»
ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ (ΕΛΛΑΔΑ) «ΑΦΘΟΝΑ»
ΔΟΜΠΟΥΛΑΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ (ΕΛΛΑΔΑ0 «ΤΟΤΕΜ»
ΚΕΣΣΙΔΗΣ ΓΚΕΛΑ (ΕΛΛΑΔΑ) «ΝΥΜΦΗ»
YANNA LIEBA (ΓΑΛΛΙΑ) «ΕΝΕΡΓΕΙΑ»
MARIAN SAVA (ΒΕΛΓΙΟ) «ΕΝΩΣΗ»
ANFOSSI PABLO (ΧΙΛΗ) «ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ»
MORITZ MATTIA (ΓΕΩΡΓΙΑ) «ΣΥΝΘΕΣΗ»
GENNADY ALEXANDOV (ΜΟΣΧΑ) «ΜΑΝΑ & ΠΑΙΔΙ»
JUMBERI JIKIA (ΓΕΩΡΓΙΑ) «ΣΥΝΘΕΣΗ»
MADATOVE GEORGE (ΓΕΩΡΓΙΑ) «ΠΗΝΕΛΟΠΗ»
TSISKADZE MAALHAZ (ΓΕΩΡΓΙΑ0 «ΠΟΣΕΙΔΩΝ»
GELESIANI RODION (ΙΤΑΛΙΑ) «ΒΑΚΧΟΣ»
ALEXANDRU PASSAT (ΡΟΥΜΑΝΙΑ0 «ΙΚΑΡΟΣ»
VAN DAALEN (ΟΛΛΑΝΔΙΑ) «ΑΝΟΙΓΜΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ»

 

Οι συμμετέχοντες γλύπτες το 2002
με γενικό τίτλο «Ελληνική Μυθολογία»

ΑΛΤΙΝΤΖΟΓΛΟΥ ΑΝΘΙΜΟΣ (ΕΛΛΑΔΑ( «ΑΝΩ ΘΡΩΣΚΩΝ»
ΜΠΑΪΡΑΚΤΑΡΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ (ΕΛΛΑΔΑ) «ΟΥΡΑ ΦΑΛΑΙΝΑΣ»
ΚΑΛΤΣΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ (ΕΛΛΑΔΑ) «ΘΕΟΓΟΝΙΑ»
ΜΠΑΣΜΑΤΖΗΣ ΠΟΛΥΧΡΟΝΗΣ (ΕΛΛΑΔΑ) «ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΚΑΚΟ»
ΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ (ΕΛΛΑΔΑ) «ΝΙΚΗ»
ΑΛΕΞΙΑΔΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ (ΕΛΛΑΔΑ) «ΜΑΙΝΑΔΑ»
ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ (ΕΛΛΑΔΑ) «ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ»
SALAH HAMMAD (ΑΙΓΥΠΤΟΣ) «ΚΡΥΦΗ ΓΥΝΑΙΚΑ»
SAMI BASBOUS (ΛΙΒΑΝΟΣ) «ΑΡΠΑΓΗ ΕΥΡΩΠΗΣ»
YULDUZ GUNER (ΤΟΥΡΚΙΑ) ΗΡΩ ΚΑΙ ΛΕΑΝΔΡΟΣ»
YVON OLLIVIER HENRY (ΓΑΛΛΙΑ) «ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΚΑΙ ΠΟΛΥΝΙΚΗΣ»
ANNA MARIA GALLINAL (ΙΣΠΑΝΙΑ) «ΑΤΛΑΣ»
HECTOR DELGADO MILLAN (ΙΣΠΑΝΙΑ) «ΔΥΝΑΜΗ- ΑΓΑΠΗ»
RINO GIANNINI (ΙΤΑΛΙΑ) «ΤΑΞΙΔΙ ΧΩΡΙΣ ΤΕΛΟΣ»
FRANCO PEGONZI (ΙΤΑΛΙΑ) «ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ»
ALEXANDRU PASSAT (ΡΟΥΜΑΝΙΑ) «ΝΙΚΗ»
LIVIU RUSSU (ΡΟΥΜΑΝΙΑ) «ΚΑΡΥΑΤΙΔΑ»
VALERIAN JIKIA (ΓΕΩΡΓΙΑ) «ΙΚΑΡΟΣ»
VAKHTANG BUGADZE (ΓΕΩΡΓΙΑ) «ΟΔΥΣΣΕΑΣ»
SEVERIAN GURAM MELADZE (ΓΕΩΡΓΙΑ) «ΑΡΤΕΜΙΔΑ»
JUMBER JIKIA (ΓΕΩΡΓΙΑ) «ΑΛΟΓΟ ΤΗΣ ΤΡΟΙΑΣ»
GURAM GIGAURI (ΓΕΩΡΓΙΑ) «ΠΗΝΕΛΟΠΗ»
TSISKADZE MALKHAZ (ΓΕΩΡΓΙΑ) «ΜΕΓΑΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ»

 

Οι συμμετέχοντες γλύπτες το 2008
με γενικό τίτλο «Ολυμπιακή Ιδέα»

CARLOS MONGE (ΜΕΞΙΚΟ)
MARC MICHEL LORET (ΓΑΛΛΙΑ)
MAXIM DUMITRAS (ΡΟΥΜΑΝΙΑ)
NAGY FAREED (ΚΑΙΡΟ)
NICOLAE FLEISSING (ΓΑΛΛΙΑ)
SAVA MARIAN (ΒΕΛΓΙΟ)
FRANCO PEGONZI (ΙΤΑΛΙΑ)
GIOVANNI BALDERI (ΙΤΑΛΙΑ)
VLADIMIR TARAKANOV (ΜΟΣΧΑ)
GENNADY ALEXANDROV (ΜΟΣΧΑ)
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ (ΈΒΡΟΣ)
ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΑΛΕΞΙΑΔΗΣ (ΕΛΛΑΔΑ - ΔΡΑΜΑ)
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΛΤΣΙΔΗΣ (ΕΛΛΑΔΑ - ΔΡΑΜΑ)
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΥ (ΕΛΛΑΔΑ - ΔΡΑΜΑ)

 «Ιστορία Σμιλευμένη σε Μάρμαρο»
Ρένα Τριανταφυλλίδου
Έκδοση Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Δράμας
Δράμα 2010

IM004581

«Δανάη» Balachov Andrev - Ρωσία

Πάρκο Διοικητηρίου 2000

 IM002099

Πάρκο Κυπρίων

 IM004590

«ΘΕΟΓΟΝΙΑ» ΚΑΛΤΣΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

ΠΑΡΚΟ ΔΙΟΙΚΗΤΗΡΙΟΥ 2002

 

IM004588

«ΣΥΝΘΕΣΗ» MORITZ MATTIA - ΓΕΡΜΑΝΙΑ
ΠΑΡΚΟ ΚΥΠΡΙΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ 2001

 IM004589

«ΙΚΑΡΟΣ» VALERIAN JIKIA - ΓΕΩΡΓΙΑ
ΠΑΡΚΟ ΚΥΠΡΙΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ 2002

  IM004585

«ΠΟΣΕΙΔΩΝ» TSISKADCE MAALHAZ - ΓΕΩΡΓΙΑ
ΠΑΡΚΟ ΚΥΠΡΙΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ 2001

 IM002100

«ΓΟΡΓΟΝΑ» ΑΛΕΞΙΑΔΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
ΠΑΡΚΟ ΚΥΠΡΙΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ 2001

 

Κήπος της Νομαρχίας Δράμας

IM004578

IM004576

«ΠΗΝΕΛΟΠΗ» MADATOVE GEORGE - ΓΕΩΡΓΙΑ
ΠΑΡΚΟ ΔΙΟΙΚΗΤΗΡΙΟΥ 2001

 IM004566

«ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΠΛΟΥΤΩΝ» GVELESIANI IRODION - ΓΕΩΡΓΙΑ
ΠΑΡΚΟ ΔΙΟΙΚΗΤΗΡΙΟΥ 2000

 

IM004569

«ΧΟΡΟΣ ΤΗΣ ΣΑΛΩΜΗΣ» MAALCHAZ TSISKADZE - ΓΕΩΡΓΙΑ
ΠΑΡΚΟ ΔΙΟΙΚΗΤΗΡΙΟΥ

 IM004570

«Άνοιξη» Κεσσίδης Γκέλλα 

Πάρκο διοικητηρίου 2000

 IM004574

«Η ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΥΛΙΟΥ» MASAMI AIHARA - ΙΑΠΩΝΙΑ
ΠΑΡΚΟ ΔΙΟΙΚΗΤΗΡΙΟΥ 2000

 IM004573

«ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΧΙΛΙΕΤΙΕΣ» FLEISSIG NICOLAE - ΓΑΛΛΙΑ
ΠΑΡΚΟ ΔΙΟΙΚΗΤΗΡΙΟΥ 2000

  IM004577

«Αρπαγή της Ευρώπης» Χρυσοστομίδης Γκέλλα

Πάρκο Διοικητηρίου 2000

 IM004580

 

 

 

 

IM004582

«Γένεσις» Ηλιόπουλος Γιώργος

Πάρκο Διοικητηρίου 2000

   IM004593

«ΠΡΟΣΜΟΝΗ ΜΙΑΣ ΝΕΑΣ ΖΩΗΣ» GENNADY ALEXANDROF ΡΩΣΙΑ

ΠΑΡΚΟ ΔΙΟΙΚΗΤΗΡΙΟΥ 2000

 

IM004590

«ΓΝΩΣΕΙΣ» ΑΛΤΙΝΖΟΓΛΟΥ ΑΝΘΙΜΟΣ
ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ -ΛΥΚΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ 2001

 

IM004592

«ΑΧΙΛΛΕΑΣ» JUMBERI JIKIA - ΓΕΩΡΓΙΑ

ΑΥΛΙΟΣ ΧΩΡΟΣ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ 2001

 

IM004598

«ΕΝΩΣΗ» MARIAN SAVA - ΒΕΛΓΙΟ

 

ΠΑΡΚΙΝΓΚ ΔΙΟΙΚΗΤΗΡΙΟΥ 2001

  IM004579

 

IM004841

«ΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑ» ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΛΤΣΙΔΗΣ – ΕΛΛΑΔΑ, ΔΡΑΜΑ -

 

 IM004855

«ΑΥΤΟΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΑ» ΑΝΤΙΝΤΖΟΓΛΟΥ ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

ΠΑΡΚΟ ΔΙΟΙΚΗΤΗΡΙΟΥ 2000

 

IM004852

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ» ANFOSSI PABLO - ΧΙΛΗ

ΠΑΡΚΙΝΓΚ ΔΙΟΙΚΗΤΗΡΙΟΥ 2002

 IM004589

«ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΕΡΩΤΑΣ ΣΤΑ ΚΥΜΑΤΑ» SAVA MARIAN - ΒΕΛΓΙΟ

ΠΑΡΚΙΝΓΚ ΔΙΟΙΚΗΤΗΡΙΟΥ 2000

  IM004854

«ΦΙΛΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ» BERIKA IPEKBAYRAK - ΤΟΥΡΚΙΑ ΠΑΡΚΙΝΓΚ ΔΙΟΙΚΗΤΗΡΙΟΥ 2000

 

IM004856

«ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ» ΜΠΑΣΜΑΖΗΣ ΠΟΛΥΧΡΟΝΗΣ

ΑΝΑΤ. ΠΛΕΥΡΑ ΔΙΟΙΚΗΤΗΡΙΟΥ 2001

 

IM004858

«ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΗΣ ΧΙΛΙΕΤΙΑΣ» ΜΠΑΪΡΑΚΤΑΡΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΗΡΙΟ 2000

 

IM004860

 

«ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΚΑΡΥΔΙΟΥ» GHRISTIAN RAUL GUILLEMIN - ΓΑΛΛΙΑ

ΠΑΡΚΟ ΔΙΟΙΚΗΤΗΡΙΟΥ 2000

 

IM004861

«ΝΑΪΑΔΑ» ΑΛΕΞΙΑΔΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ

ΠΑΡΚΟ ΔΙΟΙΚΗΤΗΡΙΟΥ

IM004550

«Το υποτιθέμενο πορτρέτο του ζωγράφου»

βρίσκεται στο Δημοτικό Κήπο της πόλης

  IM004572

«Είμαι τραγούδι, είμαι λαός δεν είμαι σκλάβος κανενός»

Ανεγέρθηκε με δαπάνη της Ν.Α. Δράμας το 2007 σε συνεργασία με το Σύλλογο Φίλων Στέλιου Καζαντζίδη Ν. Δράμας
Γλύπτης: Μπαϊρακτάρης 2007

 

«Ιστορία Σμιλευμένη σε Μάρμαρο»
Ρένα Τριανταφυλλίδου
Έκδοση Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Δράμας
Δράμα 2010

 

IM004567

IM004583

IM004591

IM004839

 1

 

Friday, 05 January 2018 12:42

Εθνική Αντίσταση 1941-1944

Το άγαλμα της Εθνικής Αντίστασης φιλοτέχνησε ο Δραμινός καλλιτέχνης, Άνθιμος Αλτιντζόγλου.
Βρίσκεται στο Δημοτικό Κήπο και ανεγέρθηκε με δαπάνη της Ν.Α. Δράμας.

 

 Εθνική Αντίσταση

Με τον όρο αυτό ονομάζουμε τον αγώνα των Ελλήνων εναντίον των κατακτητών στη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής.

Όπως στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης που είχαν καταληφθεί από τα χιτλερικά στρατεύματα, έτσι και στην Ελλάδα το αντιστασιακό κίνημα άρχισε από τις πόλεις και εξελίχθηκε σε ανταρτοπόλεμο στα βουνά.
Το κίνημα της Εθνικής Αντίστασης έφθασε να αριθμεί δεκάδες χιλιάδες αγωνιστών στα βουνά και εκατοντάδες χιλιάδες στις πόλεις. Με συντονισμένες ενέργειες και χάρη στη συμμαχική βοήθεια, σε όπλα και χρήμα, η Αντίσταση έπαιξε σοβαρό ρόλο στον αγώνα των Συμμάχων εναντίον του Άξονα.
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής ο Ελληνικός λαός υπέστη πολλά δεινά. Ωστόσο, η ωμότητα των αρχών Κατοχής δεν κατάφερε να κάμψει τη θέληση της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού για αντίσταση. Οι Γερμανοί είδαν εμβρόντητοι τη σημαία τους να κατεβαίνει από την Ακρόπολη, τους φοιτητές να διαδηλώνουν, τους υπαλλήλους να οργανώνουν πρώτοι από όλους τους Ευρωπαίους απεργίες. Παρακολούθησαν τα σχέδιά τους για πολιτική επιστράτευση να ματαιώνονται. Οι σποραδικές αρχικά πράξεις αντίστασης, μετά το Σεπτέμβριο του 1941 άρχισαν να γίνονται πιο οργανωμένες και κατάφεραν να επιφέρουν σημαντικά πλήγματα στα στρατεύματα κατοχής.
Οι Έλληνες κατάφεραν, μετά το έπος της Αλβανίας, να γράψουν το έπος της Εθνικής Αντίστασης.

 

Οι αντιστασιακές οργανώσεις

Στις 11 Σεπτεμβρίου 1941 αναγγέλθηκε η ίδρυση του Εθνικού Δημοκρατικού Ελληνικού Συνδέσμου (ΕΔΕΣ) από προσωπικότητες της προπολεμικής παράταξης των Φιλελευθέρων (Νικόλαος Πλαστήρας, Ναπολέων Ζέρβας).
Δεκαεπτά ημέρες αργότερα, στις 28 Σεπτεμβρίου 1941, αναγγέλθηκε και ίδρυση της σημαντικότερης ελληνικής αντιστασιακής οργάνωσης με πανεθνική εμβέλεια, του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (ΕΑΜ).
Τέσσερα ήσαν τα ιδρυτικά κόμματα του ΕΑΜ: «Κομουνιστικό Κόμμα Ελλάδας» (Λευτέρης Αποστόλου), «Ελληνική Λαϊκή Δημοκρατία» (Ηλίας Τσιριμώκος), «Αγροτικό Κόμμα Ελλάδας» (Απόστολος Βογιατζής), «Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας» (Χρήστος Χωμενίδης). Στόχος του ήταν να συντονίσει τις αντιστασιακές δραστηριότητες εναντίον των δυνάμεων Κατοχής. Ένας δεύτερος στόχος του ΕΑΜ ήταν να διασφαλίσει την ελεύθερη επιλογή του τρόπου διακυβέρνησης της Ελλάδας αμέσως μετά την απελευθέρωση.
Το Φεβρουάριο του 1942, το ΕΑΜ ίδρυσε τον Ελληνικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό (ΕΛΑΣ). Τα πρώτα τμήματα του ΕΛΑΣ ανέλαβαν δράση στη Στερεά Ελλάδα.
Στις 28 Ιουλίου 1942, ο Ναπολέων Ζέρβας του ΕΔΕΣ αναγγέλλει την ίδρυση των Εθνικών Ομάδων Ελλήνων Ανταρτών (ΕΟΕΑ), που δραστηριοποιούνται στη Δυτική Ελλάδα.
Το 1982 αναγνωρίστηκε και νομοθετικά η μεγάλη προσφορά των αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης. Η 25η Νοεμβρίου ορίστηκε ως ημέρα μνήμης και εορτασμού της. Ο νόμος του 1982 αναγνωρίζει ως χρόνο διεξαγωγής της Ελληνικής Αντίστασης το τέλος των επιχειρήσεων του πολέμου 1940-1941 μέχρι την απελευθέρωση κάθε περιοχής του εθνικού χώρου (1944). Οι κυριότερες αντιστασιακές οργανώσεις που αναγνωρίστηκαν είναι: ΕΑ, ΕΑΜ, ΕΔΕΣ, ΕΔΕΝ, ΕΚΚΑ, ΕΛΑΣ, ΕΛΑΝ, ΕΟΕΑ, ΕΠΟΝ, ΠΕΑΝ.
Σε όσα μέλη τους απέδειξαν τη συμμετοχή τους στις οργανώσεις αυτές χορηγήθηκαν - με νεότερους νόμους- διάφορα ευεργετήματα, όπως απονομή συντάξεων, κατά ένα ποσοστό αύξηση των ήδη παρεχόμενων συντάξεών τους κ.ά..
Το καλοκαίρι του 1989 με πρωτοβουλία της Κυβέρνησης Τζαννετάκη αναγνωρίστηκε στη Βουλή η εθνική συμφιλίωση μεταξύ των δύο παρατάξεων που - μετά το έπος της Εθνικής Αντίστασης- αλληλοσπαράχθηκαν στον εμφύλιο πόλεμο.

 

Έναρξη του εμφυλίου πολέμου

Περί τα τέλη του 1942, εκδηλώθηκαν τα πρώτα σημάδια αντιπαλοτήτων μεταξύ των ελληνικών αντιστασιακών οργανώσεων. Η μεγάλη επιρροή του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ έπειθε την ηγεσία τους ότι έπρεπε να κηδεμονεύσουν το σύνολο της ελληνικής αντίστασης, ενώ οι άλλες αντιστασιακές οργανώσεις και ομάδες φάνηκε ότι επιθυμούσαν τον άμεσο περιορισμό της επιρροής των ΕΑΜιτών και των ΕΛΑΣιτών στην κατεχόμενη Ελλάδα. Όλοι είχαν στο νου τη μετακατοχική Ελλάδα. Οι Άγγλοι παρακολουθούσαν όσο καλύτερα μπορούσαν τα πράγματα...
Το Φεβρουάριο του 1945 αποκαταστάθηκε μια επιφανειακή ηρεμία. Η Κυβέρνηση και ο ΕΛΑΣ υπέγραψαν τη Συμφωνία της Βάρκιζας. Με αυτήν προβλεπόταν ότι θα γινόταν πλήρης αφοπλισμός του ΕΛΑΣ με αντάλλαγμα ευρεία αμνηστία, διασφάλιση της ελευθερίας του λόγου, άρση του στρατιωτικού νόμου, αμνηστία για όλα τα "πολιτικά εγκλήματα" και προκήρυξη δημοψηφίσματος για το πολιτειακό ζήτημα, αβασίλευτη ή βασιλευόμενη δημοκρατία. Η υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας και η υλοποίηση του αφοπλισμού του ΕΛΑΣ εγκαινίασε ό,τι η Αριστερά ονόμασε Λευκή Τρομοκρατία.
Το Υπουργείο Δικαιοσύνης και οι δυνάμεις ασφαλείας, αντί να καταδιώξουν τους συνεργάτες των Γερμανών κατακτητών, για τα επόμενα δύο χρόνια και με βοήθεια από ένοπλες αντικομουνιστικές ομάδες, εξακολούθησαν το έργο των Ταγμάτων Ασφαλείας των κατοχικών κυβερνήσεων: τη δίωξη των κομουνιστών και όσων αντιστασιακών είχαν δεσμούς με αυτούς. Σειρά από μέτρα, με σημαντικότερο ίσως τη μετακίνηση ορεινών πληθυσμών από τις κατοικίες τους σε μεγάλα αστικά κέντρα, απομόνωσαν τα μέλη του ΚΚΕ και όσους συνεργάζονταν μαζί τους από την υποστήριξη που θα μπορούσαν να βρουν από τους ορεινούς αγροτικούς πληθυσμούς.
Στις πόλεις οι έφοδοι κατά των σπιτιών των διωκόμενων αλλά και κατά των οικογενειών τους και των φίλων τους, απομόνωσαν μεγάλο μέρος των αντιστασιακών, που συνελήφθησαν από τις αρχές ασφαλείας. Τα μέτρα αυτά συμπλήρωνε ένας οξύς πόλεμος προπαγάνδας. Έτσι, ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινής γνώμης μεταβλήθηκε, και υποστήριξε τους αντικομουνιστές.
Το ΚΚΕ, χωρίς καμία βοήθεια από το Στάλιν και τα φιλικά προς αυτόν καθεστώτα της Ανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης και των Βαλκανίων, δεν μπορούσε να αντιταχθεί αποτελεσματικά σε αυτόν τον καταιγισμό. Ήρωες της αντίστασης κατά των κατοχικών δυνάμεων στην περίοδο 1941-1944 συλλαμβάνονταν και εκτελούνταν, επειδή είχαν σκοτώσει συνεργάτες των Γερμανών, δικαστές και μέλη του μηχανισμού διοίκησης της ΠΕΕΑ φυλακίζονταν, επειδή δεν αντιπροσώπευαν νομίμως την κυβέρνηση που έφθασε στην Ελλάδα μετά την απελευθέρωση της Αθήνας από τους Γερμανούς.
Δεξιές παραστρατιωτικές ομάδες διεξήγαγαν με την ανοχή της Κυβέρνησης των Αθηνών εκστρατεία τρομοκράτησης και δολοφονιών κατά των αριστερών Ελλήνων. Για να σωθούν, κομουνιστές και μη κομουνιστές, μέλη του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ, πέρασαν στην παρανομία. Μια σειρά πολιτικά αδύναμων κυβερνήσεων απέτυχαν, ακόμη και όταν το επεχείρησαν, να ελέγξουν την αυξανόμενη βία των παρακρατικών.
Η χώρα κατρακυλούσε σε μια νέα περίοδο πολέμου, την ώρα που στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες άρχιζε βραδέως αλλά σταθερά το έργο της ανασυγκρότησης από τα ερείπια του Β΄ Παγκόσμιου πολέμου.

 

 «Ιστορία Σμιλευμένη σε Μάρμαρο»
Ρένα Τριανταφυλλίδου
Έκδοση Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Δράμας
Δράμα 2010

 

 

 

 

 

 

 

 

Η προτομή του Δημάρχου Δράμας, Θεόφιλου Αθανασιάδη, που εκτελέσθηκε από τους Βουλγάρους στις 29-09-1941, μεταφέρθηκε από το Μνημείο Σφαγιασθέντων επί της οδού Εθνικής Αμύνης, στην συμβολή των οδών Θ. Αθανασιάδη και Κύπρου.
Η μεταφορά της προτομής στην οδό που φέρει το όνομά του και μετά την πρόσφατη ανάπλαση της περιοχής από το Δήμαρχο, Θωμά Μαργαρίτη, αποτελεί ένδειξη τιμής προς τους ανθρώπους που εργάστηκαν και τίμησαν την πόλη μας, δίνοντας ακόμη και το αίμα τους γι’ αυτήν.

Ηρωική μορφή μεγάλου πατριώτη, λόγιου, οραματιστή και λάτρη της Δράμας και των ανθρώπων της.

Γεννήθηκε στο μικρό χωριό Καστανώνα, στα ορεινά Ζαγοροχώρια της Ηπείρου το 1889, όπου πέρασε τα δύσκολα παιδικά του χρόνια. Αποφοίτησε από τη γνωστή για την πνευματική της προσφορά της προσφορά Ζωσιμαία Σχολή των Ιωαννίνων και το 1908 βρέθηκε στη Φιλοσοφική Σχολή της Αθήνας. Στις καθηγητικές έδρες έχει μπροστά του- μεταξύ άλλων- μεγάλους δασκάλους της εποχής όπως το λαογράφο Ν. Πολίτη, το γλωσσολόγο Ν. Χατζιδάκη, τον ιστορικό Σ. Λάμπρου. Τον μαγεύει η γνώση και η σοφία τους κα θέλει να τους μοιάσει, οι οικονομικές όμως δυσκολίες από τη μια και η φλόγα για προσφορά στη σκλαβωμένη τότε Μακεδονία, τον φέρνουν δάσκαλο και εμψυχωτή στο Βεζνίκο των Σερρών και καθηγητή λίγο αργότερα στην Ελευθερούπολη, το Πράβι της τότε Υποδιοίκησης Δράμας.
Κρίνει πως το καθήκον του τον καλεί σε συμμετοχή στους απελευθερωτικούς αγώνες της Μακεδονίας και της Ηπείρου και μετά από συμμετοχή του ως εθελοντής στις μάχες του ορεινού Δρίσκου βρίσκεται ανάμεσα στους ελευθερωτές των Ιωαννίνων.
Η Δράμα μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους είναι έδρα νομού που εκτείνεται από το Ακρινό ως τη Θάσο και από τη Ζίχνη ως τη Χρυσούπολη (Σαρί Σαμπάν) και μεγάλο οικονομικό και εμπορικό κέντρο. Κυρίως όμως αποτελεί έδρα πολιτικής και στρατιωτικής διοίκησης στην Ανατολική Μακεδονία.
Εδώ βρίσκεται και ο Θεόφιλος Αθανασιάδης, αμέσως μετά του Βαλκανικούς πολέμους που το 1914 υπηρετεί ως καθηγητής στο Ημιγυμνάσιο Δράμας. Οι πνευματικές του ικανότητες διοχετεύονται από νωρίς με τη μορφή κοινωνικής και πολιτιστικής προσφοράς στην πόλη και το νομό και δεν αργούν να επικυρώνονται με την δημόσια αναγνώριση της προσωπικότητας του. Λατρεύει αυτό τον τόπο και τον κάνει δεύτερη πατρίδα του.
Όταν το καλοκαίρι του 1916 οι Βούλγαροι ακολουθώντας τους Γερμανούς κατέλαβαν την περιοχή, δεν άργησαν να επισημάνουν ότι η στάση και η συμπεριφορά του ήταν εμπόδιο στην απόπειρα βουλγαροποίησης του πληθυσμού δια της βίας και αποφάσισαν τη στενή παρακολούθησή του. Ο Αθανασιάδης δεν ακολούθησε το δρόμο της φυγής από την περιοχή όπως έγινε από σημαντικό αριθμό προσωπικοτήτων. Πιστός στην εσωτερική φωνή του χρέους προς την πατρίδα και τους συμπολίτες του έμεινε στη Δράμα και δίδασκε κρυφά τα Ελληνόπουλα ελληνική γλώσσα και ιστορία.
Το Ιούλιο του 1917 οι Βούλγαροι τον στέλνουν με την πρώτη αποστολή ομήρων στα κάτεργα του θανάτου στη Βουλγαρία από όπου επιστρέφει ετοιμοθάνατος από τις κακουχίες στην αγαπημένη του Δράμα μετά από δύο χρόνια. Ξεχνά το δικό του πόνο και ασχολείται με τη μείωση του πόνου των συνανθρώπων του.
Απευθύνει επιστολή προς τον Ελευθέριο Βενιζέλο και του επισημαίνει την αναγκαιότητα της επιστροφής των χιλιάδων παιδιών τα οποία οι Βούλγαροι μετέφεραν στη χώρα τους. Πρότεινε την ανάληψη πρωτοβουλιών για επάνοδο τους στην πατρίδα. Η κυβέρνηση ανέθεσε το θέμα στο Στρατηγό Αινεία Μαζαράκη και μετά από συστηματικές και επίπονες προσπάθειες σε πολιτικό και διπλωματικό επίπεδο επέστρεψαν στην Ελλάδα.
Παρατήρησε όμως ότι πολλοί από τους γονείς των παιδιών αυτών είχαν εκτελεστεί από τους Βουλγάρους και για να τα προστατέψει ίδρυσε «Σύλλογο Ομήρων Ανατολικής Μακεδονίας» και κατ’ άλλους «Ομήρων και Θρακών Δράμας» που προέβλεπε την ίδρυση κέντρων περίθαλψης για τα ορφανά παιδιά και μέτρα προστασίας των άλλων μελών των οικογενειών τους.
Ο Θεόφιλος Αθανασιάδης συνεχίζει να προσφέρει τις πολύτιμες υπηρεσίες του στον τόπο:
-Εκδίδει την πρώτη εφημερίδα «Καθημερινή» στη Δράμα (1914)
-Διευθύνει την εφημερίδα «Νέστος» και «Ελεύθερος Κήρυξ» (1916)
-Διευθύνει την εφημερίδα «Σάλπιγξ» για μερικούς μήνες (1920)
-Διευθύνει την εφημερίδα «Θάρρος» (1925) την οποία αναβαθμίζει πρωτοποριακά.
-Εκλέγεται Δήμαρχος Δράμας (1923-1925)
-Τοποθετείται Οργανωτικός Διευθυντής του Επιμελητηρίου Δράμας το οποίο αναβαθμίζεται και αξιοποιείται σημαντικά.
-Εκδίδει «Ημερολόγιο Δράμας» ή «Ανατολικής Μακεδονίας» στο οποίο επισημαίνει τις ανάγκες της περιοχής, προτείνει λύσεις και καταχωρεί την οικονομική δραστηριότητα- δημόσια και ιδιωτική- της Ανατολικής Μακεδονίας- Θράκης.
-Εκδίδει «Οικονομική Στατιστική Δράμας» (1929-1931)
-Στο «Ημερολόγιο Δράμας» το 1930 ασχολείται με την «Ιστορική ανασκόπηση της τυπογραφίας και της δημοσιογραφίας εν Δράμα»
-Δημοσιεύει τακτικά κείμενα με την ιστορία της περιοχής.

Με το «κίνημα» της Δράμας, τον παίρνουν οι Βούλγαροι από το σπίτι του, στην οδό Τρικούπη 2, και ύστερα από σκληρά βασανιστήρια τον τουφεκίζουν μαζί με άλλους στα πευκάκια του Κορυλόφου το 1941,

 ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ
Τη βάση του μνημείου και τον καθαρισμό της προτομής του ήρωα - μάρτυρα Δημάρχου Δράμας, Θεόφιλου Αθανασιάδη, επιμελήθηκε Δραμινός γλύπτης με πρωτοβουλία και μέριμνα του Ροταριανού Ομίλου Δράμας.
Το άγαλμα στήθηκε επί της οδού Εθνικής Αμύνης το 1963 και η μεταφορά του επί της ομώνυμης οδού έγινε το 2008.

Δεκάδες χιλιάδες κόσμου, από την Ελλάδα, αλλά και από το εξωτερικό, επέλεξαν τη μεγαλύτερη χριστουγεννιάτικη γιορτή της χώρας, την ονειρεμένη Ονειρούπολη, για να περάσουν τις τελευταίες στιγμές του 2017, καθώς και τις πρώτες του 2018, επισκεπτόμενοι την πρωτεύουσα των Χριστουγέννων Δράμα. Η επισκεψιμότητα στο παραμυθένιο χωριό του Άη Βασίλη και την εορταστική περίοδο της Πρωτοχρονιάς, όπως άλλωστε συνέβη και την περίοδο των Χριστουγέννων, παρέμεινε συνεχώς μεγάλη, αγγίζοντας επίπεδα ρεκόρ. Άνθρωποι κάθε ηλικίας είχαν την ευκαιρία να αποχαιρετίσουν τον παλιό χρόνο και να υποδεχτούν τον καινούργιο, σε έναν τόπο ο οποίος είναι αλληλένδετα συνδεδεμένος, με έναν τρόπο μαγικό, με τον μεγάλο πρωταγωνιστή αυτών των ημερών, τον αγαπημένο Άη Βασίλη, ο οποίος είναι έτοιμος να ικανοποιήσει τις επιθυμίες μικρών και μεγάλων…
Η αλλαγή του χρόνου στην παραμυθένια Ονειρούπολη ήταν φαντασμαγορική, με εντυπωσιακά πυροτεχνήματα να φωτίζουν τον ουρανό, με δυνατές μουσικές, ατελείωτο χορό και τους μικρούς και μεγάλους επισκέπτες να ξεφαντώνουν με τη ψυχή τους, υποδεχόμενοι το νέο χρόνο. Επί σκηνής όλα τα αγαπημένα ξωτικά της Ονειρούπολης, έτοιμα να ξεσηκώσουν το κοινό με τις σκανταλιές τους, αλλά και ο παλιός με τον καινούργιο χρόνο, σε ένα θεατρικό δρώμενο το οποίο προκάλεσε άφθονα λαμπερά χαμόγελα, καθώς οι δυο τους συναντήθηκαν, έχοντας όμως να αντιμετωπίσουν ένα μικρό… προβληματάκι. Ο παλιός χρόνος δεν θυμόταν πώς έφυγε ο προηγούμενος, ενώ ο καινούργιος δεν γνώριζε τη διαδικασία. Τελικά, χάρη στη συμβολή όλων η διαδικασία της αλλαγής πραγματοποιήθηκε κανονικά και το 2018 έλαβε τη σκυτάλη από το 2017, γεμίζοντας χαρά και αισιοδοξία όλους τους παριστάμενους. Στην κεντρική σκηνή της Ονειρούπολης επίσης παραβρέθηκαν ο Δήμαρχος Δράμας Χριστόδουλος Μαμσάκος και ο Πρόεδρος της ΔΕΚΠΟΤΑ Γιώργος Ψαρράς, με το Δήμαρχο να εκφράζει τις ευχές του για το νέο έτος, για ένα 2018 γεμάτο αγάπη, υγεία και ευτυχία!
Η παραμυθένια Ονειρούπολη συνεχίζει και το 2018 να υποδέχεται καθημερινά χιλιάδες επισκέπτες και να προσφέρει ανεπανάληπτες μαγικές στιγμές! Μέχρι τις 7 Ιανουαρίου ο δημοτικός κήπος και η κεντρική πλατεία της Δράμας φιλοξενούν το ανανεωμένο και παραμυθένιο θεματικό πάρκο της Ονειρούπολης, το μεγαλύτερο της Ελλάδας, και καλούν μικρούς και μεγάλους να κάνουν μια… δρασκελιά και να γίνουν οι ίδιοι πρωταγωνιστές στο πιο όμορφο χριστουγεννιάτικο παραμύθι! Για να συνεχιστεί η αφήγηση της πιο γλυκιάς και τρυφερής χριστουγεννιάτικης ιστορίας!

ΔΗΜΟΣ ΔΡΑΜΑΣ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΔΟΞΑΤΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΠΑΡΑΝΕΣΤΙΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ ΠΡΟΣΟΤΣΑΝΗΣ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ Κ. ΝΕΥΡΟΚΟΠΙΟΥ

1. ΙΣΤΟΡΙΑ

2. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

3. ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

© 2018 Destanea. All Rights Reserved. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: ΡΕΝΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΟΥ | ΑΙΓΑΙΟΥ 4 ΔΡΑΜΑ, 66100 | 6932416400 - eirtrian@otenet.gr