Επικαιροτητα

Η λέσχη Lions Δράμας συνεχίζει το πρόγραμμα μέτρησης της διαθλαστικής ικανότητας των ματιών των παιδιών σε Σχολεία του νομού μας.
Την Τρίτη 6 Μαρτίου, ύστερα από συνεννόηση με τα αντίστοιχα Σχολεία,  μέλη της λέσχης επισκέφθηκαν Σχολικές μονάδες της περιοχής Κάτω Νευροκοπίου. Πρώτα επισκέφθηκαν το Νηπιαγωγείο και το Δημοτικό Σχολείο Κάτω Βροντούς όπου μέτρησαν είδαν τα μάτια 19 παιδιών. Στη συνέχεια επισκέφθηκαν το Νηπιαγωγείο Περιθωρίου και μέτρησαν τα ματάκια 11 παιδιών.                   
Τα αποτελέσματα των μετρήσεων θα δοθούν  σε οφθαλμιάτρους  της Δράμας για να τα αξιολογήσουν και  έτσι 30 γονείς θα μάθουν εάν το παιδί τους έχει κάποιο πρόβλημα στα μάτια του, ώστε να κάνουν, εάν θέλουν παραπέρα εξετάσεις.
Η μακρινή απόσταση των χωριών αυτών από την Δράμα δεν εμπόδισε τους Lions να τα επισκεφθούν, διότι πιστεύουν ότι όλοι πρέπει να έχουν πρόσβαση στη γνώση, ότι όλα τα παιδιά πρέπει να έχουν ίσες ευκαιρίες και ότι έστω και ένα παιδί να σώσει την όραση του είναι συμαντικό.
Όπως επανειλημμένα έχει ανακοινωθεί από την λέσχη Lions στόχος της είναι να εξετάζονται κάθε χρόνο τα μάτια των παιδιών προσχολικής ηλικίας  όσων το δυνατόν περισσοτέρων παιδιών και για τον λόγο αυτό προτρέπουν τους Παιδικούς Σταθμούς και τα Νηπιαγωγεία να πάρουν μέρος στο πρόγραμμα αυτό, το οποίο γίνεται σε συνεργασία με τον Ιατρικό Σύλλογο Δράμας και με την έγκριση του Προϊσταμένου της Α/θμιας εκπαίδευσης του νομού.
Για περισσότερες πληροφορίες οι Σχολικές μονάδες μπορούν να επικοινωνούν με τον Βασίλη Φλαμούρη,  υπεύθυνο του προγράμματος εκ μέρους της λέσχης Lions, στα τηλέφωνα 6973558625 και 25210 32611.

Τη χαμένη τους όραση θα  ανακτούν στο  μέλλον, οι άνθρωποι που τυφλώθηκαν από γλαύκωμα, με αναγέννηση των προσβεβλημένων κυττάρων του οπτικού νεύρου!

Η ευχάριστη και συνάμα επαναστατική εξέλιξη έρχεται από την Αμερική όπου ερευνητές από το διάσημο πανεπιστήμιο Στάνφορντ  ανάκτησαν, εν μέρει , σε ποντίκια  την χαμένη  τους όραση με αναγέννηση των προσβεβλημένων νευρικών κυττάρων του οπτικού νεύρου!

«Πρόκειται για πραγματική επανάσταση αφού κάθε χρόνο εκατομμύρια άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο τυφλώνονται λόγω γλαυκώματος» αναφέρει ο διαπρεπής χειρουργός οφθαλμίατρος, Καθηγητής Οφθαλμολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και επιστημονικός υπεύθυνος του Οφθαλμολογικού Κέντρου Γλαυκώματος & LaserΑθηνών κ Βασίλης Κοζομπόλης  και προσθέτει
«Πρέπει να αναφέρουμε ότι μέχρι χτες θεωρούσαμε ότι η απώλεια της όρασης που προκαλείται από το γλαύκωμα είναι μη αναστρέψιμη. Η έρευνα αυτή έρχεται να ανατρέψει τα δεδομένα προσφέροντας ελπίδα σε εκατομμύρια ανθρώπους».

Η μελέτη  δημοσιεύθηκε στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό  “Nature Neuroscience” και οι ερευνητές περιγράφουν τον τρόπο με τον οποίο τα προσβεβλημένα κύτταρα του οπτικού νεύρου οδηγήθηκαν σε ζοντας στιςχουν χάσει την όραση τους”αναγέννηση”.

Η έρευνα αφορά την κατηγορία των νευροεκφυλιστικών παθήσεων και φυσικά τέτοια πάθηση είναι και το γλαύκωμα.
Σύμφωνα με τα πρώτα αποτελέσματα της έρευνας   σε πειράματα  ποντίκια ανάκτησαν, εν μέρει ,την χαμένη τους όραση  μετά από αναγέννηση των προσβεβλημένων κυττάρων του οπτικού νεύρου.

«Η επιστημονική αυτή ανακζοντας στιςχουν χάσει την όραση τους άλυψη, στο  μέλλον, θα βοηθήσει δεκάδες εκατομμύρια ασθενείς που έχουν τυφλωθεί  από γλαύκωμα  να ανακτήσουν την όραση τους εστιάζοντας στις αναγεννητικές θεραπείες για τα κατεστραμμένα κύτταρα» εξηγεί ο κ Κοζομπόλης.

Όπως αναφέρουν οι οφθαλμίατροι το γλαύκωμα προκαλεί ζημιά στα γαγγλιακά κύτταρα του αμφιβληστροειδούς που συλλέγουν οπτικές πληροφορίες και τις αποστέλλουν στον εγκέφαλο.

Οι επιστήμονες του Στάνφορντ διερευνούν τρόπους για να βοηθήσουν αυτά τα κύτταρα να αναγεννηθούν και να επανασυνδεθούν στον εγκέφαλο.

Οι ερευνητές υιοθέτησαν μια συνδυασμένη προσέγγιση που χρησιμοποιεί τόσο γενετικούς παράγοντες όσο και οπτικά ερεθίσματα προβάλλοντας στο κατεστραμμένο μάτι εικόνες υψηλής ταλάντωσης και αντίθεσης σε μαύρο και άσπρο για την ενίσχυση της νευρωνικής δραστηριότητας. Με αυτόν τον τρόπο ενεργοποιείται ο κοινός μηχανισμός ανάπτυξης των κυττάρων (mTOR).

Οι επιστήμονες  θεωρούν ότι αυτή είναι μόνο η αρχή για την επισκευή οφθαλμικών νευρικών κυττάρων και θεωρούν ότι θα αναπτυχθούν περαιτέρω στρατηγικές για την θεραπεία παθήσεων όπως το γλαύκωμα αλλά και άλλων νευροεκφυλιστικών παθήσεων που επηρεάζουν άλλα μέρη του σώματος και του εγκεφάλου, προσφέροντας ελπίδα σε εκατομμύρια πληγέντες ανθρώπους παγκοσμίως.

Το δεύτερο στάδιο της μελέτης των ερευνητών προβλέπει:
•    Περαιτέρω έρευνα  για βελτίωση των  διαδικασιών με στόχο την πληρέστερη  λειτουργική επανένωση των γαγγλικών κυττάρων
•    Μπλοκάρισμα των παραγόντων που παρακωλύουν την κυτταρική ανάπτυξη
•     Ενεργοποίηση κοινών αυξητικών κυτταρικών μηχανισμών που θα βελτιώσουν τον αναγεννητικό και  λειτουργικό κυτταρικό χαρακτήρα με λειτουργική μεταφορά των οπτικών ερεθισμάτων από τον αμφιβληστροειδή στον ινιακό λοβό
 
ΓΛΑΥΚΩΜΑ  ΣΙΩΠΗΛΟΣ  ΚΛΕΦΤΗΣ  ΤΗΣ  ΟΡΑΣΗΣ
 
Το γλαύκωμα,  σύμφωνα με την ΠΟΥ, είναι μια από τις κύριες αιτίες τύφλωσης στον κόσμο, καθώς πάνω  από 65 εκατομμύρια άνθρωποι πάσχουν σε όλο τον κόσμο.  Ευθύνεται για το 8% της καταγεγραμμένης τυφλότητας, ενώ δυστυχώς οι αριθμοί αναμένεται να επιδεινωθούν προκαλώντας τεράστια άμεση και έμμεση επιβάρυνση των συστημάτων υγείας και καταδικάζοντας τους πάσχοντες σε δραματική επιδείνωση της ποιότητας της ζωής τους αλλά και του οικογενειακού περιβάλλοντος.
 Έχει χαρακτηριστεί ως σιωπηλός κλέφτης της όρασης εξ αιτίας της ασυμπτωματικής ως επί το πλείστον εξέλιξης του η οποία δυστυχώς είναι μη αναστρέψιμη.
Η αιτία του γλαυκώματος είναι πολυπαραγοντική και οι βασικοί παράγοντες κινδύνου είναι:
•    H αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση,
•     Tο οικογενειακό ιστορικό,
•     Oλεπτός κερατοειδής,
•    Hμυωπία
•    Oσακχαρώδης διαβήτης
•    Ιστορικό οφθαλμικού τραύματος
•    Μακροχρόνια τοπική ή συστηματική χρήση κορτιζόνης
          
Σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ σε παγκόσμια κλίμακα υπολογίζεται το οικονομικό μόνο κόστος του γλαυκώματος. Αθροιστικά το μέσο άμεσο και έμμεσο (επιβάρυνση οικογένειας, συστήματος υγείας, απώλεια εργατοωρών κ.λ.π.) ετήσιο κόστος για κάθε γλαυκωματικό ασθενή μπορεί να κυμαίνεται από 10.000 - 20.000 Ευρώ σύμφωνα με δημοσιευμένες μελέτες.
http://www.glaucoma-laser-eyecenter.gr.  Τηλ.  213Ο325910

Published in Υγεία

Παγκόσμια ημέρα υγείας σήμερα 7 Απριλίου 2016 και θα αναφερθούμε στα σοβαρά προβλήματα που προκαλεί ο σακχαρώδης διαβήτης στην όραση των διαβητικών. Όπως μας ενημέρωσε ο διακεκριμένος χειρουργός οφθαλμίατρος κος.Ιωάννης Μάλλιας, η συχνότητα του σακχαρώδους διαβήτη στη χώρα μας αυξάνεται συνεχώς με ανησυχητικούς ρυθμούς. Όπως είναι γνωστό, ο σακχαρώδης διαβήτης χαρακτηρίζεται από έλλειψη ή ελαττωμένη δράση μιας ορμόνης που παράγεται στο πάγκρεας και  λέγεται ινσουλίνη.

Όπως σημείωσε ο δόκτωρ Ιωάννης Μάλλιας, ο οποίος είναι Διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο σακχαρώδης διαβήτης εμφανίζεται με δύο τύπους: ο τύπος Ι ή νεανικός διαβήτης ή ινσουλινοεξαρτώμενος (ΣΔ1), ο οποίος προσβάλει ως επί το πλείστον νεαρά άτομα και στον οποίον παρατηρείται μεγάλη έλλειψη της παραγωγής ινσουλίνης. Και 2ον ο τύπος ΙΙ ή διαβήτης των ενηλίκων (ΣΔ2) στον οποίον παρατηρείται αντίσταση στην ινσουλίνη.  Ο σακχαρώδης διαβήτης μπορεί να προσβάλει τους οφθαλμούς, τους νεφρούς, τα κάτω άκρα (διαβητικό πόδι), καθώς επίσης τα αγγεία της καρδιάς και του εγκεφάλου.
    
Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και στην διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, όπως μας εξήγησε ο Δρ.Μάλλιας, προσβάλλονται δηλαδή τα μικρά αγγεία του αμφιβληστροειδούς χιτώνα του οφθαλμού (αρτηρίδια, τριχοειδή, φλεβίδια).

Η βλάβη αυτή διακρίνεται σε δύο κατηγορίες:
 
Α. Απόφραξη των μικρών αγγείων, η οποία επιφέρει ισχαιμία (ελλειμματική αιμάτωση) και υποξία. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα  την δημιουργία ενός αγγειογενετικού παράγοντα από τον ισχαιμικό αμφιβληστροειδή σε μία  προσπάθεια του οργανισμού να επαναιματώσει τις περιοχές του αμφιβληστροειδούς που δεν αιματώνονται ικανοποιητικά. Αυτός ο αγγειογενετικός παράγοντας έχει σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία νεόπλαστων αγγείων στον αμφιβληστροειδή, στην κεφαλή του οπτικού νεύρου και στην ίριδα.

Β. Διαρροή των μικρών αγγείων, η οποία επιφέρει διάχυτο ή εστιακό οίδημα του αμφιβληστροειδούς. Όταν το οίδημα αυτό εντοπίζεται στην ωχρά κηλίδα, η οποία είναι το σημείο της ευκρινούς όρασης στο κέντρο του ματιού, τότε η οπτική οξύτητα του ασθενούς μειώνεται.

Ο επιπολασμός της οπτικής δυσλειτουργίας λόγω ΔΟΩ ποικίλλει ανάλογα με τον τύπο και τη διάρκεια του διαβήτη.
Στους διαβητικούς ασθενείς το ποσοστό επιπολασμού του κλινικά σημαντικού οιδήματος της ωχράς κηλίδας (CSME) είναι περίπου 6-10%.

Από διάφορες μελέτες προκύπτει ότι το 0,6% του γενικού πληθυσμού πάσχει από κλινικά σημαντικό οίδημα της ωχράς.

Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια  εμφανίζεται συχνότερα σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου Ι (40%) και στο 20% των πασχόντων από σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ. Δυστυχώς η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια αποτελεί τη συχνότερη αιτία νομικής τύφλωσης στο δυτικό κόσμο σε ασθενείς ηλικίας 20 έως 65 ετών.  Αυτό οφείλεται στην αύξηση της συχνότητας του σακχαρώδους διαβήτη στις χώρες του δυτικού κόσμου.

Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια χωρίζεται σε δυο μεγάλες κατηγορίες: την διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια υποστρώματος  και την παραγωγική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια.

Α. Διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια υποστρώματος: Χαρακτηρίζεται από αιμορραγίες, μικροανευρίσματα, σκληρά εξιδρώματα και οίδημα αμφιβληστροειδούς. Στην κατηγορία αυτή δεν αναπτύσσονται νεοαγγεία. Όταν το οίδημα του αμφιβληστροειδούς προσβάλει την ωχρά κηλίδα  ή την γύρω περιοχή, τότε η αντιμετώπιση γίνεται με φωτοπηξία με ακτίνες LASER, που σκοπό έχει την ελάττωση του οιδήματος  και την διατήρηση της κεντρικής όρασης.

Β.Παραγωγική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια: Χαρακτηρίζεται από την παρουσία νεοαγγείων στην κεφαλή του οπτικού νεύρου ή σε άλλη περιοχή του αμφιβληστροειδούς. Ο κίνδυνος απώλειας της όρασης από αιμορραγία των νεοαγγείων είναι άμεσος. Οι ασθενείς με παραγωγική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια  είναι δυνατόν να πάθουν ελκτική αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς από έλξεις ινοαγγειακών μεμβρανών. Στους ασθενείς  με παραγωγική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια εφαρμόζεται φωτοπηξία με ακτίνες LASER. Σκοπός μας σ΄αυτές τις περιπτώσεις είναι η καταστροφή των ισχαιμικών περιοχών του αμφιβληστροειδούς, η οποία επιφέρει υποστροφή των νεοαγγείων.

Από τι εξαρτάται η εμφάνιση και εξέλιξη της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας;

1.Η χρονική διάρκεια της νόσου είναι ο σημαντικότερος παράγοντας. Σε ασθενείς νεότερους των 30 ετών, η πιθανότητα να αναπτύξουν διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια είναι 50% στα πρώτα 10 χρόνια, ενώ μετά τα 30 χρόνια η πιθανότητα  αγγίζει το 90%.

2.Είναι διαπιστωμένο ότι ο καλός μεταβολικός έλεγχος μπορεί να καθυστερήσει σημαντικά την εμφάνιση διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας.

3.Η αρτηριακή υπέρταση, η αναιμία και η προσβολή των νεφρών είναι παράγοντες που μπορούν να επιταχύνουν ή να επιδεινώσουν την εμφάνιση της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας.
Πώς όμως ένας ασθενής θα καταλάβει και θα αναγνωρίσει ότι το ΔΟΩ του κρούει τον κώδωνα κινδύνου; <<Στα συμπτώματα του διαβητικού οιδήματος περιλαμβάνονται: η παραμόρφωση της εικόνας, η μείωση της ευαισθησίας στην αντίθεση (contrast sensitivity), η φωτοφοβία, οι διαταραχές της αντίληψης των χρωμάτων και τα παράκεντρα σκοτώματα (ελλείμματα του οπτικού πεδίου). Το ΔΟΩ μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας και διάφοροι παράγοντες κινδύνου σχετίζονται με την εμφάνιση και την πορεία του. Ο κυριότερος παράγοντας είναι τα αυξημένα επίπεδα γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης ΗbAIc>>, μας ενημερώνει ο κος.Μάλλιας.

Η οπτική δυσλειτουργία λόγω ΔΟΩ επιβαρύνει σημαντικά τον ίδιο τον ασθενή. Για τον ασθενή, η απώλεια της ανεξαρτησίας μπορεί να είναι αποτέλεσμα της μειωμένης ικανότητας εκτέλεσης συγκεκριμένων δραστηριοτήτων, όπως είναι το διάβασμα ή  η οδήγηση, γεγονός που οδηγεί σε επιδείνωση της ποιότητας ζωής του ασθενούς.

Ο κύριος τρόπος αντιμετώπισης του ΔΟΩ ήταν και παραμένει μέχρι και σήμερα η φωτοπυξία του αμφιβληστροειδούς με  Argon laser. Στις περιπτώσεις εστιακού οιδήματος γίνεται φωτοπηξία των μικροανευρυσμάτων. Στις περιπτώσεις διάχυτου οιδήματος εφαρμόζεται laser δίκην δικτύου (grid laser) ή συνδυασμός (modified grid laser).

Τους τελευταίους μήνες έχει προστεθεί στη θεραπευτική μας φαρέτρα για το ΔΟΩ οι αντι-αγγειογενετικοί παράγοντες, όπως η ρανιμπιζουμάμπη. Πρόκειται για ένα μικρό τμήμα πλήρως ανθρωποποιημένου μονοκλωνικού αντισώματος, το οποίο δεσμεύει και αναστέλλει πολλαπλές ισομορφές βιολογικά ενεργού αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα (VEGF)-A, ο οποίος ευθύνεται για την ανάπτυξη του διαβητικού οιδήματος της ωχράς κηλίδας.

Το φάρμακο χορηγείται με ενδοϋαλοειδική ένεση υπό άσηπτες συνθήκες σε χειρουργική αίθουσα από χειρουργό οφθαλμίατρο εκπαιδευμένο στη διενέργεια ενδοϋαλοειδικών ενέσεων και καλύπτεται από τα ασφαλιστικά ταμεία.

Η θεραπεία χορηγείται μηνιαία και συνεχίζεται έως ότου επιτευχθεί μέγιστη οπτική οξύτητα, δηλαδή οπτική οξύτητα σταθερή για τρεις διαδοχικές μηνιαίες αξιολογήσεις. Συνεπώς, αν δεν υπάρχει βελτίωση  στην οπτική οξύτητα  κατά τη διάρκεια του χρόνου χορήγησης τριών ενέσεων, η συνέχιση της θεραπείας δεν συνιστάται.

Στη συνέχεια οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται κάθε μήνα ως προς την οπτική τους οξύτητα.

Η θεραπεία επαναλαμβάνεται όταν η παρακολούθηση δείχνει απώλεια οπτικής οξύτητας, που οφείλεται σε  ΔΟΩ. Τότε θα πρέπει να χορηγούνται μηνιαίες ενέσεις, έως ότου επιτευχθεί ξανά σταθερή οπτική οξύτητα για τρεις συνεχόμενες αξιολογήσεις (υποδηλώνοντας δύο ενέσεις κατ’ελάχιστο).

Η αποτελεσματικότητα των ενέσεων μπορεί να εκτιμηθεί με την μέτρηση της οπτικής οξύτητας και τη μέτρηση του πάχους του κεντρικού αμφιβληστροειδούς με την OCT.
Στις μέρες μας γίνονται πολλές μελέτες που συγκρίνουν τα αποτελέσματα της φωτοπηξίας με την ενδουαλοειδική χορήγηση ρανιμπιζουμάμπης καθώς και τον συνδυασμό και των δύο θεραπειών.

Το συμπέρασμα, καταλήγει ο δόκτωρ Μάλλιας είναι ότι η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια είναι μία από τις συχνότερες και σοβαρότερες οφθαλμικές παθήσεις που οδηγεί το διαβητικό ασθενή στην τύφλωση αν μείνει χωρίς παρακολούθηση και θεραπεία. Η έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση είναι καθοριστικής σημασίας για τον ασθενή. Για τον λόγο αυτό ακολουθούν κάποιες συμβουλές που είναι σημαντικές για να μειωθεί ο κίνδυνος εμφάνισης επιπλοκών του σακχαρώδους διαβήτη.

Ο ασθενής λοιπόν χρειάζεται:

•    Να ρυθμίσει το σάκχαρό του.

•    Να καταναλώνει πολλά δημητριακά πλούσια σε φυτικές ίνες & να μειώσει την κατανάλωση κόκκινου κρέατος.


•    Να αποφεύγει το κάπνισμα. Ιδιαίτερα οι γυναίκες να αποφεύγουν και το ‘’παθητικό’’ κάπνισμα.

•    Να τρέφεται προσεκτικά και να αποφεύγει τα γλυκά.


•    Να κάνει τακτικό έλεγχο της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης.

•    Να περπατάει, ώστε να μειωθούν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα.


•    Να επισκέπτεται τον οφθαλμίατρό του για τακτικό οφθαλμολογικό έλεγχο, ο οποίος ανάλογα με την περίπτωση, θα είναι ανά 6 μήνες ή ανά ένα έτος.

Επιπλέον, η καλή ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης καθυστερεί την εξέλιξη της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας. Γι αυτό η καλή συνεργασία του οφθαλμιάτρου με τον διαβητολόγο είναι επιβεβλημένη.  

Published in Υγεία