αρθρα

Σήμερα, είναι η ημέρα που γιορτάζει η Δημοκρατία, είναι η ημέρα που τιμούμε όλους όσοι αγωνίστηκαν και αγωνίζονται για να διατηρηθεί αλώβητο το πολύτιμο αγαθό της ελευθερίας και της δημοκρατίας, είναι η ημέρα εξέγερσης των φοιτητών και των αγωνιστών της Δημοκρατίας.
«Είμαστε άοπλοι» φώναζαν οι φοιτητές, «είμαστε αδέρφια» και έψελναν τον εθνικό ύμνο. Το σύνθημα ήταν ένα «ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ». Ένα σύνθημα των φοιτητών του χθες που παραμένει σύγχρονη απαίτηση.
Ας θυμόμαστε και ας διδαχθούμε ότι ΟΤΑΝ Ο ΛΑΟΣ ΘΕΛΕΙ, ΤΑ ΜΠΟΡΕΙ ΟΛΑ. Ο ΜΟΝΟΣ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΑΟΣ! Ας γιορτάσουμε και παράλληλα ας τιμήσουμε αυτό το τόσο πολύτιμο αγαθό της Δημοκρατίας, που μέσα εμπερικλείει την ελευθερία και την παιδεία.
Χρόνια πολλά στη Δημοκρατία, Χρόνια πολλά σε όλους!
Αιωνία η μνήμη των αγωνιστών!

DSC 8319 Large

Published in Πολιτισμός

Η 44η επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου βρίσκει την πατρίδα μας να βιώνει τα αποτελέσματα μιας σκληρής, άδικης και χωρίς προηγούμενο λιτότητας, με τη μεσαία τάξη να έχει εξαϋλωθεί και τη μισή κοινωνία να έχει κατρακυλήσει κάτω από το όριο της φτώχειας. Φαίνεται όμως πως, ενώ υπάρχει μία ελαφρότητα στην επιφάνεια, από κάτω τα πράγματα βράζουν. Τα σώματα και οι αισθήσεις είναι μέσα στην ένταση. Κάθε φορά σε τέτοιες επετείους, η κοινωνία αγκομαχώντας προσπαθεί να εμπνευστεί από τα οράματα των αγωνιστών εκείνης της εποχής, προκειμένου να ανακαλύψει νέους βηματισμούς και να κωδικοποιήσει τα ραντεβού για τους νέους αγώνες.
Το αποτύπωμα όμως στην κοινωνία από την κόπωση, την απογοήτευση, την οικονομική και κοινωνική εξάντληση είναι τόσο έντονο  που δεν αφήνει πολλά περιθώρια παρά να θυμηθούμε τα λόγια του Δημήτρη Γληνού «'Οταν αφήσεις το λαό να πεθαίνει στους δρόμους, να κουρελιαστεί ψυχικά και σωματικά, και λες έπειτα πως θα κάνεις στον κατάλληλο καιρό εθνικό-απελευθερωτικό αγώνα, είναι σα να λες ότι θα βάλεις ένα κουφάρι να πολεμήσει».
Πιστεύοντας βαθιά ότι το “μαζί” είναι πιο δυνατό από το “μόνος”, ας αναζητήσουμε τον πλούτο και τα αποθέματα της ανθεκτικότητας, της επινοητικότητας και της  ζωντάνιας της κοινωνίας μας.  Είναι ανάγκη για αγωνιστική παρέμβαση και πάλη, σε τοπικό αλλά και σε περιφερειακό και εθνικό επίπεδο,  μέσα και έξω από τους θεσμούς. Είναι ανάγκη για γενίκευση των κατακερματισμένων αιτημάτων του κάθε κλάδου, όπως έγκαιρα αντιλήφθηκαν και με επιτυχία έπραξαν οι επώνυμοι και ανώνυμοι αγωνιστές του Πολυτεχνείου.

Οι αγώνες και τα Οράματα του Πολυτεχνείου έχουν αράξει προ πολλού σαν πλοία στην όχθη της καρδιάς μας. Περιμένουν εμάς, τους νέους λεμβούχους για να συνεχίσουμε το δύσκολο ταξίδι που θα μας βγάλει στο ξέφωτο. Ένα ξέφωτο που απαιτεί πολλές μικρές «επαναστάσεις», που θα μπορέσει να υπάρξει μόνο τότε, όταν θα έχουμε απαλλαγεί από τους αντιλαϊκούς, γραφειοκρατικούς και καταπιεστικούς μηχανισμούς που σήμερα συνθέτουν έναν ιδιότυπο «ζυγό» που μας καταδυναστεύει. Τέτοιον ζυγό εννοούσε μάλλον ο Γιάννης Σκαρίμπας λέγοντας «Με το να κάμεις επανάσταση κι αποτινάξεις το ζυγό, δεν έκαμες τίποτα. Το να μην ξαναπέσεις σε ζυγό - αυτό είναι επανάσταση»  


Καβάλα-Δράμα, 16 Νοεμβρίου 2017

Όραμα Μηχανικών «ΟΡ.ΜΗ.» για την Ανατολική Μακεδονία

Published in Άρθρα
Wednesday, 16 November 2016 14:28

17 ΝΟΕΜΒΡΗ 1973

Σαν σήμερα ξεκίνησε η εξεγερση των ΦΟΙΤΗΤΏΝ που αντέδρασαν στα σχέδια της χούντας για την ανάμειξη που επιχειρούσε στις φοτητικές εκλογές.Γρήγορα η εξέγερση γενικεύτηκε και οι φοιτητές κατέλαβαν το ΜΕΤΣΟΒΙΟ ΠΟΛΥΤΕΧΕΝΕΙΟ και δημιουργήθηκε η συντονιστική επιτροπή αγώνα.Την επιτροπή αυτη  πλαισίωσαν και φοιτητές αλλων σχολων αλλα και εργαζόμενοι.Τα γεγονότα των ημερών αυτών δεν ήταν παρά το αποκορύφωμα των προγενέστερων κινητοποιήσεων του φοιτητικού κινήματος, με κύριους σταθμούς την κατάληψη της Νομικής Σχολής Αθηνών στις 21 και 22 Φεβρουαρίου του 1973 και τη διαδήλωση της 4ης Νοεμβρίου του 1973, με αφορμή το μνημόσυνο του Γ. Παπανδρέου.

Ο λαός ποτέ δεν δεχτηκε οτι η κατάργηση των δημοκρατικών ελευθεριών και η αναστολή αρθρων του ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ηταν προς οφελος της δημοκρατίας.Δεν δέχτηκε ποτε οτι ανθρώπινο ον μπορούσε να ζησει σαν κατοικίδιο που του εξασφάλησαν τροφή στέγη και το έδεσαν σε αλυσιδα.

Χωρίς ελευθερία τυπου και λόγου χωρις δικαίωμα του συνέρχεσθαι ,του εκλέγειν και εκλέγεσθαι ο ΕΛΛΗΝΑΣ που δίδαξε την δημοκρατία στον κοσμο δεν ζει ουτε στιγμή.
Και αυτο το έδειξε με την μεγαλειώδη συμμετοχή στην κηδεια του ΓΕΡΟΥ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ στις  3 ΝΟΕΜΒΡΗ ΤΟΥ 1968,οπου ο λαός κήδεψε τον ΗΓΕΤΗ του τον άνθρωπο που θα κέρδιζε τις εκλογές του 1967 και για αυτο οι επιορκοι αξιωματικοι κατέλυσαν την ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ.

Μεγα πληθος και μέγα παθος έγραφαν οι ανταποκριτές ξένου τυπου στην διαδήλωση οπως εξελιχτηκε η κηδεία του μεγάλου ΗΓΕΤΗ..Ο λαός εδειξε την ευαισθησια του στίς δημοκρατικές ελευθερίες και κυρίως στην επιχειρησθείσα καταργηση και περιορισμό της ενημέρωσης, του νόμου ΤΣΙΠΡΑ -ΠΑΠΠΑ. Σήμερα  περισσότερο απο ποτε στην εποχή των μνημονίων ειναι αδήρητη ανάγκη η εφαρμογή ενός προγράμματος εξόδου απο αυτα.Χρειάζεται εθνική ενότητα και προ παντός εκπόνηση ενος προγράμματος με εμφαση στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας ,στην καταπολέμηση της ανεργείας των νεων.

Τα συνθήματα  ΨΩΜΙ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ για να γινουν πράξη θέλουν να στηριχτούμε στις παραγωγικές δυναμεις της χώρας και στην  πολιτικη ενοτητα σε στόχους ΕΞΟΔΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΞΕΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΞΑΡΤΗΣΗ.

ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΑΣΟΚ Ν.ΔΡΑΜΑΣ.

Μια ακόμη επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, αυτή τη φορά η 43η. Σαράντα τρία χρόνια η μεταπολιτευτική Ελλάδα αγκομαχεί να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη μιας από τις πιο γνήσιες λαϊκές εξεγέρσεις στην πατρίδα μας, μιας κορυφαίας πράξης αντίστασης κατά του τυραννικού καθεστώτος της ξενοκίνητης χούντας. Το Πολυτεχνείο δεν ήταν μόνο αντίσταση κατά της δικτατορίας.  Αποτελούσε ταυτόχρονα και μια γενίκευση των στόχων και οραμάτων για εθνική ανεξαρτησία, δημοκρατία και κοινωνική απελευθέρωση. Σαράντα τρία χρόνια από το Νοέμβρη του ’73, οι επετειακοί εορτασμοί εμπεριείχαν και αρκετά στοιχεία καπηλείας από τους κάθε λογής επιτήδειους που φρόντιζαν το προφίλ τους, εμπεριείχαν πολιτική εκμετάλλευση και σκόπιμες διαστρεβλώσεις.

Το ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ενσαρκώνει ένα σύνολο αξιών που μπορούν να οδηγήσουν σε μια ανώτερη κοινωνία, ελεύθερη, δίκαιη, δημοκρατική.  Σε μια κοινωνία χωρίς εξαρτήσεις από ντόπια και ξένα κέντρα οικονομικής και πολιτικής επικυριαρχίας.

Σήμερα που η κοινωνία διαρκώς περιθωριοποιείται και φτωχοποιείται, οι κοινωνικές αντιστάσεις υποχωρούν, οι ατομικές και συλλογικές ελευθερίες συρρικνώνονται, ο λαός απογοητεύεται και η λιτότητα εδραιώνεται, «θριαμβεύει», και διευρύνεται, τα σύμβολα κινδυνεύουν να ξεχαστούν. Δεν είναι λίγοι αυτοί που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο εξαργύρωσαν τον αγώνα τους στα πολιτικά χρηματιστήρια και πούλησαν την ψυχή τους. Υπάρχουν όμως και πολλοί που άντεξαν, δεν αλλοτριώθηκαν αλλά έμεινα στο περιθώριο της πολιτικής και κοινωνικής ζωής. Εάν και αυτοί ξεχαστούν, το Πολυτεχνείο κινδυνεύει να ξεχαστεί .

Τα συντρίμμια στην κοινωνία που δημιούργησε και συνεχίζει να δημιουργεί η κρίση χρειάζονται μια νέα συγκολλητική ουσία, έναν επανακαθορισμό στόχων και οραμάτων για να ξαναζωντανέψει η ελπίδα και να ιχνηλατηθεί η προοπτική.

Μέσα στην καταχνιά μας, έχουμε χρέος να αναζητήσουμε και να ανακαλύψουμε το ΝΕΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ, αποτινάσσοντας τη σκοτεινή ύλη που το καλύπτει και το κάνει αόρατο. Να το αναδείξουμε ως ένα φως δυνατό και λαμπερό που θα φωτίζει νέους δρόμους αγώνων  και αντιστάσεων. Που θα αποτελεί αφετηρία και ώθηση για νέους αγώνες.

Καβάλα, 16 Νοεμβρίου 2016
Όραμα Μηχανικών «ΟΡΜΗ» για την Ανατολική Μακεδονία