αρθρα

Ο συγγραφέας του βιβλίου, Ψυχο-Λογικές Σχέσεις, Δημήτρης Φλαμούρης, μας λέει την ιστορία του και μας εμπνέει να αλλάξουμε πορεία.

Πώς συνδυάζεις μαθηματικά, χρηματιστήρια και ψυχολογία; Τι σχέση έχεις εσύ με την ψυχολογία; Με ρωτούσαν πολλοί κι ακόμα με ρωτάνε. Τώρα όμως, συνήθως η ερώτηση είναι: Τι σχέση έχεις εσύ με τα χρηματιστήρια;
Σχεδόν γεννημένος μαθηματικός, διάβαζα μόνο μαθηματικά και κβαντική φυσική στο πανεπιστήμιο, όταν στην παρέα διάβαζαν Κούντερα.
Όταν τελείωσα το Μαθηματικό Θεσσαλονίκης συνέχισα για Μάστερ και μετά διδακτορικό στο Λονδίνο στα χρηματοοικονομικά μαθηματικά.  
 Έτσι άρχισε η καριέρα μου στις επενδυτικές τράπεζες του City. Golden boy δηλαδή.
Εξακολουθούσα να διαγράφω αντιδιαμετρική (είμαι καi μαθηματικός λέμε) πορεία από την  ψυχολογία.
Κι όμως, μια φορά θυμάμαι που μια συνάδελφός μου αντιμετώπιζε προβλήματα με το φίλο της, μου ζήτησε τη συμβουλή μου. Της έγραψα ένα e-mail τι να του πει, το οποίο το έστειλε αυτούσιο σε εκείνον. Ήταν η πρώτη μου επαφή με το να βοηθάω σε θέματα σχέσεων, θα μπορούσε κάποιος να πει . Χωρίσανε μετά. Όχι αμέσως. Παντρεύτηκαν πρώτα. Δεν έφταιγε η συμβουλή μου...
Ήρθε η κρίση του 2008 και αποφάσισα να γυρίσω στην Ελλάδα. «Ναι, ξέρω θα είναι χειρότερα», έλεγα σε όσους με ρωτούσαν το λόγο για την απόφαση αυτή. Αλλά ποιο είναι το νόημα της ζωής; Να δουλεύω 13 ώρες την ημέρα για να πω έγινα πλούσιος στα 55 μου; Και να μην βλέπω το φως του ήλιου μέσα στη βδομάδα;
Έπιασα δουλειά σε μια χρηματιστηριακή. Οκτάωρο και είχα την ησυχία μου. Μέχρι που έγινε η πρώτη ουσιαστική μου επαφή με το χώρο της αυτογνωσίας. Διάβασα το βιβλίο «Οι Φυλακές της Παιδικής μας Ηλικίας» και με συγκλόνισε. Έχασα το έδαφος κάτω από τα πόδια μου και η ζωή μου άλλαξε.
Χώρισα από το γάμο μου και άρχισα να κάνω ομαδική θεραπεία. Άρχισα να βλέπω πως υπάρχει και η άλλη πλευρά του νομίσματος. Ο κόσμος των συναισθημάτων, όχι μόνο ο κόσμος της λογικής. Μαλάκωσα, συνδέθηκα πιο αληθινά με τους γύρω μου.
Άρχισα να συζητάω με όσους περισσότερους ανθρώπους μπορούσα για σχέσεις και για συναισθήματα. Το λογικό μου κομμάτι, ωστόσο, διψούσε να εξηγήσει τους μηχανισμούς των συμπεριφορών μας. Μπορείς να βγάλεις το παιδί από τα μαθηματικά αλλά δεν μπορείς να βγάλεις τα μαθηματικά από το παιδί, φαίνεται.
Ανέπτυσσα θεωρίες όχι λογικές αλλά ψυχο-λογικές οι οποίες εξηγούσαν τα όσα έβλεπα. Για παράδειγμα, αν υποθέσεις πως κάποιος κάνει μια σχέση με το κριτήριο να είναι ευτυχισμένος τότε φαίνονται παράλογες οι επιλογές συντρόφου του, αφού τον οδηγούν σε επαναλαμβανόμενα αδιέξοδα σενάρια. Αν όμως υποθέσεις ότι κάποιος επιλέγει συντρόφους όχι για να είναι ευτυχισμένος αλλά γιατί βαθιά μέσα του θέλει, βαθυθέλει, να επαναλάβει και να ζήσει το ίδιο συναισθηματικό σενάριο, ανεξάρτητα από το αν του αρέσει ή όχι, τότε ξαφνικά όλες οι επιλογές συντρόφων γίνονται απόλυτα λογικές. Ψυχο-Λογικές, δηλαδή.

img452

Κάπως έτσι έγραψα και το βιβλίο μου Ψυχο-λογικές Σχέσεις (εκδ. Πηγή). Μου έλεγαν οι φίλοι μου: «Πολύ ωραία μας τα εξηγείς, δε γράφεις κι ένα βιβλίο;» Ίσως γι αυτό και να γνωρίζει επιτυχία τώρα. Γιατί αποτελείται από αυτοτελείς, πραγματικές ιστορίες όπου φίλοι και φίλες συζητούν για θέματα σχέσεων τρώγοντας ή πίνοντας κρασί. Η γλώσσα είναι καθημερινή και προσιτή.
Δε σταμάτησα εκεί. Σπούδασα ξανά. Ψυχολογία αυτή τη φορά. Ενθουσιάστηκα. Ειδικεύτηκα στη Θετική Ψυχολογία, την ψυχολογία της ευτυχίας. Πλέον, αφιερώνω το χρόνο μου για να δείξω πώς μπορεί να είναι η πραγματική ζωή στους ανθρώπους. Όχι η ουτοπική ζωή που μας προβάλουν.
Θέλω τόσο να τους πω ότι οι σχέσεις είναι ό,τι πιο δύσκολο υπάρχει. Και δεν πειράζει. Αν νομίζετε όμως ότι θα έπρεπε να ρέουν τότε θα πιστεύετε ότι κάτι δεν πάει καλά με τη σχέση σας όταν σας δυσκολεύει.
Θέλω να τους πω ότι η ευτυχία όπως τη βλέπουμε στις ταινίες δεν υπάρχει. Και δεν πειράζει. Η πραγματική ζωή είναι δύσκολη και έχει απ’ όλα μέσα.
Θέλω να απομυθοποιήσω τις πεποιθήσεις που σαμποτάρουν την απόλαυση της καθημερινότητάς.
Μέσα από το blog μου ή από τα σεμινάρια που κάνω, χρησιμοποιώ τις τελευταίες επιστημονικές γνώσεις και τις απλοποιώ, ώστε να απαλλάξω τους ανθρώπους από το βραχνά των μη ρεαλιστικών προσδοκιών. Θέλω να τους βοηθήσω να αποδεχτούν τη ζωή και τον εαυτό τους έτσι όπως ακριβώς είναι.
Όπως έκανα κι εγώ.
Αποδέχτηκα ότι είμαι και μαθηματικός και ψυχολόγος.
 
Από τον Δημήτρη Φλαμούρη, Ph. D, συγγραφέα του βιβλίου
Ψυχο-λογικές Σχέσεις, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πηγή

Published in Άρθρα

by DIMITRIS FLAMOURIS on ΜΑΙΟΣ 23, 2017

Από το βιβλίο μου Ψυχο-λογικές Σχέσεις

Γιατί δεν αφήνονται οι άνθρωποι στις σχέσεις; Τι τους σταματάει; Ποιες οι συνέπειες της στάσης τους αυτής;
Ο Αλέξανδρος γνώρισε την Κατερίνα. Του άρεσε πολύ. Ενθουσιάστηκε. Βγαίνουν κανένα μήνα τώρα. Όλα πηγαίνουν καλά θα έλεγε κάποιος από έξω. Κι όμως εκείνος κρατιέται. Μετράει τις κινήσεις του. Δεν ξέρει σε ποιο στάδιο είναι η σχέση τους ακόμα. Όταν η Κατερίνα του είπε τι όμορφα που θα ήταν να πηγαίνανε στην Πάρο το καλοκαίρι, τη θεώρησε επιπόλαιη. «Μα, είναι ακόμα Νοέμβριος» σκέφτηκε. «Πώς ξέρει ότι θα είμαστε μαζί μέχρι το καλοκαίρι;»
Είναι πολλοί οι άνθρωποι που σκέφτονται σαν τον Αλέξανδρο. Είναι πολλοί οι άνθρωποι οι οποίοι δε θα πουν μια κουβέντα στον άλλον αν δεν είναι απολύτως σίγουροι γι αυτό που λένε. Δε θα πουν ‘μεγάλα λόγια’ για εντυπωσιασμό. Ό,τι λένε το εννοούνε. Οι ίδιοι πιστεύουν πως πατάνε γερά στα πόδια τους και είναι αξιόπιστοι. Και έχουν δίκιο. Όντως είναι συνήθως άτομα στα οποία μπορείς να βασιστείς, άτομα στα οποία γνωρίζεις ότι αν πουν κάτι θα το κάνουν, αν αναλάβουν κάτι θα το φέρουν εις πέρας.
Ταυτόχρονα, όμως, είναι άτομα τα οποία δε θα εκφράσουν ένα συναίσθημα εύκολα και θα έχουν μια ισχυρή αίσθηση ελέγχου σε ό,τι κάνουν. Το κύριο μέλημά τους ( το βαθυθέλω τους όπως αναφέρθηκε σε προηγούμενο άρθρο) θα είναι να μη βγουν λάθος σε κάτι που είπαν, να μην αθετήσουν μια υπόσχεση που έδωσαν. Βιώνουν τόσο έντονα το αίσθημα (της) ευθύνης ορισμένες φορές, που έχει ως αποτέλεσμα να υπερισχύει του συναισθήματος. Δεν αντέχουν το να είναι ανακόλουθοι και κατά συνέπεια, στο πλαίσιο μιας σχέσης, η ανάγκη τους αυτή υπαγορεύει την κάθε συμπεριφορά τους.
Αυτό ίσως είναι και το μεγαλύτερο δράμα τους. Η μεγαλύτερη φυλακή τους.
Θυσιάζουν, παρά τη συνειδητή θέλησή τους, την ικανότητα να νιώσουν, για να ικανοποιήσουν την βαθύτερη ανάγκη τους να είναι «σωστοί». Την ανάγκη να είναι σίγουροι πως δεν θα πουν κάτι για το οποίο ο άλλος θα τους κατηγορήσει μετά. Δεν επηρεάζεται μόνο η έκφραση τους συναισθήματος. Δεν είναι μόνο ότι νιώθουν ότι θα ήθελαν να πάνε στην Πάρο και δεν το λένε (για να χρησιμοποιήσουμε το παραπάνω παράδειγμα). Πολύ συχνά το ίδιο το συναίσθημα είναι το θύμα της ανάγκης τους αυτής, και όχι απλά η έκφρασή του. Δεν καταφέρνουν να αφεθούν στην ιδέα της Πάρου. Δεν καταφέρνουν να αφεθούν στο να νιώσουν, εφόσον πρέπει πάντα να έχουν τον έλεγχο και το «αφήνομαι να νιώσω» συχνά σημαίνει απώλεια ελέγχου. Πριν βιαστούμε να τους κρίνουμε όμως, πρέπει να κατανοήσουμε πως όλη αυτή η διαδικασία είναι ασυνείδητη. Δεν την καταλαβαίνουν. Μόνο έτσι ξέρουν να λειτουργούν, δεν το κάνουν από πρόθεση.
Ιδιαίτερα έντονη είναι η δυσκολία που βιώνουν όταν έχουν απέναντί τους άτομα τα οποία δεν αντιμετωπίζουν τη σχέση με την ίδια αυστηρότητα και ευθύνη, αλλά με ένα πιο συναισθηματικό, αυθόρμητο τρόπο. Είναι αναπόφευκτο να δημιουργηθεί ένταση και να υπάρξουν παρερμηνείες και από τα δυο μέλη της σχέσης σε αυτή την περίπτωση, αναφορικά με τα κίνητρα της συμπεριφοράς του άλλου. Αναπόφευκτα ο καθένας θα ερμηνεύει τη συμπεριφορά του άλλου βάσει των δικών του δεδομένων. Ο «υπεύθυνος» θα κρίνει τον άλλο σύντροφο ως επιπόλαιο, πιθανώς, και αντίστοιχα, ο «συναισθηματικός» σύντροφος θα κρίνει τον άλλον σαν συγκρατημένο, σαν κάποιον που «μάλλον δε γουστάρει και τόσο»…
Η σημαντικότερη συνέπεια για τον «υπεύθυνο» θα είναι ότι και ο ίδιος θα πείθει τον εαυτό του ότι «μάλλον δε γουστάρω και τόσο», όταν θα πραγματοποιεί τη σύγκριση με τον διαφορετικά εκφραζόμενο σύντροφό του. «Για να ονειρεύεται Πάρο και εγώ όχι, μάλλον δεν μου αρέσει όσο της αρέσω» θα σκεφτεί ο Αλέξανδρος. Έτσι υποβαθμίζει την εμπειρία του μέσα στη σχέση και υποσκάπτει τη δική του ευτυχία. Θα κρίνει την Κατερίνα ως επιπόλαιη και όταν τελικά εκείνη ξενερώσει από αυτό που ερμηνεύει ως έλλειψη ενδιαφέροντός, ο Αλέξανδρος θα επιβεβαιώσει την αρχική του υπόθεση πως ήταν όντως επιπόλαιη. «Κοίτα πόσο γρήγορα άλλαξε γνώμη. Καλά τα έλεγα εγώ πως δεν τα εννοούσε». Κι έτσι θα συνεχίσει να πορεύεται βιώνοντας μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία, υπονομεύοντας τις σχέσεις του.
Αν συναντήσετε έναν Αλέξανδρο, μη βιαστείτε να τον κρίνετε. Ταλαιπωρείται κι εκείνος, χωρίς να μπορεί να το συνειδητοποιήσει. Αν τώρα είστε σαν τον Αλέξανδρο προσπαθήστε να σας καταλάβετε. Ζητήστε βοήθεια και απελευθερωθείτε. Εάν καταφέρετε να αφεθείτε μια άλλη ζωή σας περιμένει.

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΟΥ

Νέα εικόνα 2

Κυκλοφορεί σε όλα τα βιβλιοπωλεία!

ΓΕΙΑ ΣΟΥ!
Νέα εικόνα 3 

Είμαι ο Δημήτρης Φλαμούρης και με συναρπάζουν οι άνθρωποι. Μεγάλωσα σαν μαθηματικός, ανδρώθηκα σαν οικονομολόγος μέχρι που εξανθρωπίστηκα σαν ψυχολόγος.
Στο blog αυτό προσπαθώ να συνδυάζω πρακτικά όλες μου τις ταυτότητες, μιλώντας για την
ευτυχία, την αυτογνωσία, τιςσχέσεις, τα ταξίδια μέσα κι έξω.
Αν θέλεις μπορείς να λαμβάνειςδωρεάν όλα τα νέα άρθρα!

Published in Άρθρα

IMG 5006

Μια εναλλακτική πρόταση, από έναν ψυχολόγο Θετικής  Ψυχολογίας
Με μια λιγότερο ενοχική αντιμετώπιση του εαυτού μας εφοδιάστηκαν  όσοι (και ήτανε πολλοί )συμμετείχαν στην παρουσίαση του βιβλίου ΄΄Ψυχο-λογικές  σχέσεις΄΄  του Διδ. Ψυχολόγου με ειδικότητα στον τομέα Θετικής Ψυχολογίας Δημήτρη Φλαμούρη .
Στην κατάμεστη αίθουσα εκδηλώσεων του Δημαρχιακού Μεγάρου την Τετάρτη 17 Μαϊου ,ο Δημήτρης Φλαμούρης, προσκεκλημένος τριών διακεκριμένων συλλόγων της πόλης της Δράμας, της Ένωσης Κυριών , τον Σύλλογο Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών και την Λέσχη Λάϊονς Δράμας , έδωσε πολύ παραστατικά και μέσα από τον δικό του τρόπο αφήγησης, κατευθύνσεις , τρόπους εκτίμησης του εαυτού μας αλλά και διαχείρισης του σε σχέση με το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον.
 Η πρωτότυπη παρουσίαση εξ αιτίας και του περιεχομένου, που αφορά σε διαλόγους και όχι στερεότυπες συμβουλές θεωρητικής ενίοτε κατεύθυνσης, που οι περισσότεροι από εμάς αδυνατούμε να εφαρμόσουμε, κέντρισε το ενδιαφέρον του ακροατηρίου . Ταυτόχρονα η παραστατική αναφορά  στο βιβλίο από τον ίδιο τον επιστήμονα – συγγραφέα, δρομολόγησε σειρά ερωτήσεων από τους παρευρισκόμενους οι οποίοι και θα συνέχιζαν για αρκετή ώρα να βομβαρδίζουν τον πολύ προσιτό σε αυτούς Δημήτρη Φλαμούρη, με κατάθεση ερωτήσεων και αναζήτηση προτάσεων του, σε απορίες τους εάν και εφ όσον δεν έφθανε η ώρα της λήξης της εκδήλωσης .
Η και σε αρκετές αναζητήσεις, προσωπική μαρτυρία , των παρευρισκομένων, προκάλεσαν τον δραμινό επιστήμονα , να εκτιμήσει και φυσικά έτσι ,να εντάξει στο πρόγραμμά του μια και ίσως πολλές συνεργασίες – παρουσιάσεις, αφού απέδειξαν την ανάγκη πολλών από εμάς, στο ΄΄ άνοιγμα΄΄ στην συζήτηση και ταυτόχρονα στην αποκάλυψη του ίδιου μας του εαυτού, μέσα από παραδοχές, που δεν τολμάμε να αναδείξουμε σχεδόν ποτέ.

img452

Στις 303 σελίδες του βιβλίου, ο κάθε ένας από εμάς, συναντά αρκετές φορές τον εαυτό του και χωρίς να χρειάζεται να αυτό-μαστιγώνεται ,μπορεί να τον αντιμετωπίσει και να τον αγαπήσει .
Άλλοτε αφήνοντας τον ως έχει και τις περισσότερες φορές, όχι φτιασιδώνοντας τον, αλλά προσεγγίζοντας τον,  να τον αφήνει απελευθερωμένο  από αγκυλώσεις και εικόνες ,που λειτουργώντας  καταπιεστικά δηλητηριάζουν τη καθημερινότητα μας.
Στο αδιαμφισβήτητα θετικό κλίμα που επικράτησε μεταξύ του ακροατηρίου και του ψυχολόγου κ. Δημήτρη Φλαμούρη, συνέβαλαν , η Δικηγόρος κ. Ζορμπά και η Ψυχολόγος κ. Γιαννακοπούλου, εθελόντριες της Ένωσης Κυριών Δράμας  , οι οποίες μέσα από την παραστατική ανάγνωση μέρους του κειμένου, προκάλεσαν το ακροατήριο να συμμετέχει και όχι μόνο παθητικά να παρακολουθήσει, την ανάλυση από τον κεντρικό ομιλητή .
Τον Δρ Δημήτρη Φλαμούρη, παρουσίασε η δημοσιογράφος κ. Κική Χεριστανίδου, με ταυτόχρονη αναφορά στο περιεχόμενο του βιβλίου του.
Η πραγματικά γεμάτη βραδιά, έκλεισε με δεξίωση στο φουαγιέ του Δημαρχείου και φυσικά, την καθιερωμένη υπογραφή των  βιβλίων από τον επιστήμονα -συγγραφέα…. που τόλμησε !!!

IMG 5007

IMG 5012

Published in Πολιτισμός
Wednesday, 15 February 2017 14:21

Έχοντας ανάγκη το καλύτερο

Άρθρο του Δημήτρη Φλαμούρη


Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
Κουράστηκα…

Κουράστηκα να έχω ανάγκη διαρκώς να γίνομαι «καλύτερος». Κουράστηκα να πρέπει να «βελτιώνομαι» και να «προοδεύω». Να μη σταματάω να αγωνίζομαι να πετύχω το «ιδανικό». Να μη σταματάω να πασχίζω να δημιουργήσω αυτή την άπιαστη «τέλεια» εικόνα, η οποία δεν είμαι καθόλου σίγουρος ποια είναι. Για το μόνο που είμαι σίγουρος είναι ότι ΔΕΝ είναι η εικόνα της ζωής μου σήμερα… Κουράστηκα να προσπαθώ να ικανοποιήσω έναν κόσμο για τον οποίο, εξ ορισμού, τίποτα δεν είναι αρκετό. Έναν κόσμο στον οποίο η πιο συνηθισμένη ευχή σε κάθε επιτυχία είναι: «Άντε, και εις ανώτερα…». Γιατί κόσμε; Δε σου φτάνουν αυτά;

Δεν τον αδικώ τον κόσμο. Έτσι έχουν μάθει κι αυτοί. Υπνωτισμένοι οι περισσότεροι ακολουθούν τον μπούσουλα που λέει ότι πρέπει διαρκώς να προσπαθείς για να πετύχεις. Να πετύχεις να αποκτήσεις κι άλλα αγαθά. Να αποκτήσεις «καλύτερη» δουλειά. Να αποκτήσεις «καλύτερο» σπίτι, «καλύτερο» αυτοκίνητο, «καλύτερο» μέλλον. Να αποκτήσεις οτιδήποτε, φτάνει να μη σταματήσεις να προσπαθείς. Ή μάλλον να μη σταματήσεις γενικώς. Γιατί αν σταματήσεις θα αναγκαστείς να σκεφτείς εσύ για σένα.

Να σκεφτείς τι πραγματικά επιθυμείς, τι σε γεμίζει. Να σκεφτείς αν σου αρέσει εδώ που είσαι (μπορεί και να σου αρέσει…). Το φοβάται αυτό ο κόσμος. Το φοβάμαι κι εγώ. Κι έτσι, συνεχίζει και μας σπρώχνει στην αέναη αναζήτηση του «καλύτερου», συντηρώντας με αυτόν τον τρόπο, μια κατάσταση έλλειψης. Το αντιλαμβάνεσαι αυτό; Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε ως κινητήριο δύναμη τη δίψα του ανικανοποίητου. Μια αδιόρατη ανάγκη για να γίνουμε «πιο» πλούσιοι, «πιο» μορφωμένοι, «πιο» ευτυχισμένοι, «πιο», «πιο, «πιο». Λες και έχουμε εξετάσει συνειδητά αυτό που τώρα έχουμε και το βρήκαμε σκάρτο. Λες και η λύση στα πάντα είναι το…«πιο».

Δεν έχω τίποτα ενάντια στη δράση για την αλλαγή των συνθηκών ζωής μας. Ποια είναι, όμως, η φύση του κινήτρου πίσω από τη δράση μας; Είναι κίνητρο επιθυμίας ή έλλειψης; Θέλω να πάω κάπου ή θέλω να φύγω από εδώ που είμαι; Νιώθω καλά με τον εαυτό μου όπως είμαι αλλά θα μου άρεσε να έχω και κάτι διαφορετικό, ή νιώθω ελλιπής και νομίζω ότι αν αποκτήσω «πιο» πολλά θα είμαι περισσότερο πλήρης. Στη δεύτερη περίπτωση θα συνεχίσω να νιώθω ελλιπής ακόμα και αν αποκτήσω αυτό το οποίο ψάχνω. Όπως είπε ο Σωκράτης, «όποιος δεν είναι ικανοποιημένος με αυτά που έχει, δε θα είναι ικανοποιημένος και με αυτά που θα ήθελε να έχει». Γιατί η έλλειψη είναι μέσα του. Η έλλειψη τον τρέφει. Γι’ αυτό οι περισσότεροι άνθρωποι νιώθουν μια αίσθηση κενού παρά τα επιτεύγματά τους.

Γνωρίζω πως δεν είναι εύκολο να αλλάξω από τη μια στιγμή στην άλλη και να ζήσω τη ζωή μου αλλιώς. Να ζήσω τη στιγμή, να ζήσω με πάθος και όλα τα σχετικά ονειροπαρμένα που ακούγονται… Είναι πιο πιθανό να νιώσω ακόμα μεγαλύτερη έλλειψη αν νομίζω ότι θα το πετύχω με τη μία, αφού το πιο φυσικό είναι να μην το καταφέρω. Δεν έχω προπονηθεί στο να κάνω αυτό που επιθυμώ. Δεν έχω καν προπονηθεί να ξέρω τι επιθυμώ, ίσως.

Γι’ αυτό θα αφιερώσω περισσότερο χρόνο στο να βρω ποιος είμαι. Να γίνω πιο συνειδητός. Θα αφιερώσω περισσότερη ενέργεια στο να αναγνωρίσω την έλλειψή μου και να την αντικαταστήσω σταδιακά με επιθυμία. Να την αντικαταστήσω με αποδοχή του ποιος είμαι. Θα ζητήσω βοήθεια στην προσπάθειά μου. Μπορεί να συνεχίσω να ζω την ίδια ακριβώς ζωή όπως και πριν, όμως, σιγά σιγά θα αρχίσω να την ψηφίζω. Δε θα μου έχει «επιβληθεί». Μπορεί και να τα αλλάξω όλα. Σημασία έχει το κίνητρο πίσω από τη δράση, όχι η δράση η ίδια. Εκεί πρέπει να επέμβω. Το τι θα κάνω τελικά είναι δευτερεύον.

Νιώθω ήδη καλύτερα, καλό μου ημερολόγιο.
Ξεκουράστηκα.

Γνωρίζω πως δεν είναι εύκολο να αλλάξω από τη μια στιγμή στην άλλη και να ζήσω τη ζωή μου αλλιώς. Να ζήσω τη στιγμή, να ζήσω με πάθος και όλα τα σχετικά ονειροπαρμένα που ακούγονται… Είναι πιο πιθανό να νιώσω ακόμα μεγαλύτερη έλλειψη αν νομίζω ότι θα το πετύχω με τη μία, αφού το πιο φυσικό είναι να μην το καταφέρω. Δεν έχω προπονηθεί στο να κάνω αυτό που επιθυμώ. Δεν έχω καν προπονηθεί να ξέρω τι επιθυμώ, ίσως.

Γι’ αυτό θα αφιερώσω περισσότερο χρόνο στο να βρω ποιος είμαι. Να γίνω πιο συνειδητός. Θα αφιερώσω περισσότερη ενέργεια στο να αναγνωρίσω την έλλειψή μου και να την αντικαταστήσω σταδιακά με επιθυμία. Να την αντικαταστήσω με αποδοχή του ποιος είμαι. Θα ζητήσω βοήθεια στην προσπάθειά μου. Μπορεί να συνεχίσω να ζω την ίδια ακριβώς ζωή όπως και πριν, όμως, σιγά σιγά θα αρχίσω να την ψηφίζω. Δε θα μου έχει «επιβληθεί». Μπορεί και να τα αλλάξω όλα. Σημασία έχει το κίνητρο πίσω από τη δράση, όχι η δράση η ίδια. Εκεί πρέπει να επέμβω. Το τι θα κάνω τελικά είναι δευτερεύον.
Νιώθω ήδη καλύτερα, καλό μου ημερολόγιο.
Ξεκουράστηκα.

Published in Άρθρα

Δημήτρης Φλαμούρης

Ας το ξεκαθαρίσουμε από την αρχή. Ο τέλειος σύντροφος δεν υπάρχει…! Δεν υπάρχουν τέλειες σχέσεις, όπως αυτές που βλέπουμε καμιά φορά στις ταινίες. Οι τέλειοι άντρες και οι τέλειες γυναίκες υπάρχουν μόνο στις ατάκες του Facebook… Στην πραγματική ζωή είμαστε όλοι κανονικοί άνθρωποι. Έχουμε όλοι τις «ατέλειές» μας ή, όπως προτιμάω να λέω, τα χαρακτηριστικά μας, τις ποιότητές μας. Εμείς, όμως, συνεχίζουμε να έχουμε ένα φαντασιακό πρότυπο για το πως θα έπρεπε να είναι ο σύντροφός μας. Έτσι, όταν εκ των πραγμάτων αποδεικνύεται ότι είναι απλά άλλος ένας άνθρωπος σαν κι εμάς, με τη δική του ιστορία και με τις δικές του ανασφάλειες, συχνά απογοητευόμαστε και τα παρατάμε.

Δεν υπάρχει ο ιδανικός σύντροφος που ξέρει τα πάντα για μας και μας καταλαβαίνει απόλυτα μόνο με ένα βλέμμα μας. Ένας καλός σύντροφος, όμως, έχει τη διάθεση να ακούσει όταν εμείς του εξηγήσουμε τι μας συμβαίνει, ή τι μας απασχολεί, ή τι μας πείραξε.

Δεν υπάρχει ο ιδανικός σύντροφος που δε θα μας πληγώσει ποτέ. Ένας καλός σύντροφος, όμως, όταν μας πληγώσει, θα ζητήσει συγνώμη και θα προσπαθήσει να μην το ξανακάνει. Πολλές φορές θα το ξανακάνει, να είστε σίγουροι. Αλλά δε θα σταματήσει να προσπαθεί μέχρι να τα καταφέρει.

Δεν υπάρχει ο τέλειος σύντροφος που είναι συνέχεια γλυκός και υποστηρικτικός. Που μας ακούει και μας εμπνέει διαρκώς. Ο σύντροφός μας είναι άνθρωπος κι αυτός και έχει τις στιγμές του και τα προβλήματά του. Ένας καλός σύντροφος, όταν τον χρειαστούμε και δεν είναι εκεί, τότε θα το καταλάβει και θα ζητήσει συγνώμη εξηγώντας μας τους λόγους.
Δεν είναι ιδανικός ο σύντροφος ο οποίος είναι υπομονετικός και μας δέχεται όπως και να φερόμαστε. Είναι μαθηματικώς βέβαιο, πως κάποια στιγμή το καζάνι θα σκάσει και οι συνέπειες θα είναι ανυπολόγιστες μετά. Ένας καλός σύντροφος επικοινωνεί δημιουργικά αυτό που τον ενοχλεί ώστε να το γνωρίζουμε και να προσπαθήσουμε να κάνουμε κάτι γι αυτό.

Δεν υπάρχει η τέλεια σχέση μέσα στην οποία υπάρχει ροή και όλα κυλούν αβίαστα… Σε μια καλή, αλλά πραγματική, σχέση υπάρχει ροή τις περισσότερες φορές και τις υπόλοιπες υπάρχει διάλογος και επικοινωνία. Η επικοινωνία είναι το πολυτιμότερο συστατικό μιας σχέσης. Πολυτιμότερο και από την αγάπη. Όταν συνδυάζονται και τα δυο τότε οι προοπτικές είναι πολλά υποσχόμενες!

Δεν υπάρχει ο ιδανικός σύντροφος με τον οποίο μοιάζουμε σαν δυο σταγόνες νερό. Με έναν καλό σύντροφο, μοιάζουμε σε πολλά πράγματα και σε όσα δεν μοιάζουμε έχουμε τη διάθεση να βρούμε έναν κοινό τόπο, το δικό μας τόπο, συζητώντας.

Δεν υπάρχει ο τέλειος σύντροφος, λοιπόν. Όπως είπε ο Tom Robbins «σπαταλάμε το χρόνο μας ψάχνοντας τον τέλειο σύντροφο αντί να δημιουργούμε την τέλεια σχέση». Εγώ θα πρότεινα να απαλλαχτούμε από το επίθετο «τέλειος» και τις ουτοπικές προσδοκίες που αναπόφευκτα το συνοδεύουν. Μόνο απογοήτευση και μια αίσθηση συμβιβασμού μας περιμένει στην αναζήτησή μας αυτή. Ας εστιαστούμε στο να δημιουργήσουμε μια σχέση πραγματική. Μια σχέση αληθινή, η οποία μας πληρεί και μας εκφράζει. Γιατί το αξίζουμε…

Συγγραφέας Δημήτρης Φλαμούρης
Γεννήθηκα στη Δράμα, σπούδασα μαθηματικά στη Θεσσαλονίκη. Μετά Master και διδακτορικό στα χρηματοοικονομικά στο Λονδίνο. Δούλεψα για πολλά χρόνια στις επενδυτικές τράπεζες του City. Μια ζωή αφιερωμένη στην επιτυχία… Κάποια στιγμή η αληθινή ζωή μου χτύπησε την πόρτα και μου έδειξε πως το μονοπάτι που ακολουθούσα δε θα μου έβγαινε σε καλό... Αλλού είναι το ζουμί! Ξανά στα θρανία, σπούδασα ψυχολογία, με ειδίκευση στη θετική ψυχολογία, σε πανεπιστήμιο του Λονδίνου και τώρα αφιερώνω τη ζωή μου πλέον μόνο στην ευτυχία. Στόχος μου να μεταφέρω στους συνανθρώπους μου πρακτικούς, χειροπιαστούς τρόπους για να γίνουν πιο ευτυχισμένοι. Σήμερα!

Published in Υγεία