αρθρα

7μερες φαγούρα με την Κική Χεριστανίδου 1-11-2017

Written by

Ayrio
Ημέρες μεγάλων λόγων και αδειανές  μεγάλων έργων οι μέρες μας ….α και μην ξεχνάμε  και φωτοβολίδων !!!
Στους σύγχρονους καιρούς της Ελλάδας τα λεκτικά  ΟΧΙ μεταφράζονται σε πράξεις  ΝΑΙ
Στους τότε καιρούς του ΄40 όπου τα ΟΧΙ ήταν αίμα θυσία και αυταπάρνηση ανθρώπων, η δραμινή Αναστασία Εφραιμίδου, χωρίς πολλές κουβέντες αλλά με αλτρουισμό συμμετείχε σε έναν αγώνα άνισο εξ αρχής ,αλλά σίγουρα δοσμένο .
Και για να υπενθυμίσουμε στους εαυτούς μας τι είναι αλτρουισμός στα ελληνικά ….που όλοι πια, κόπτονται να μάθουν έστω και τσάτρα πάτρα αγγλικά ,όπως καλή ώρα ο Αλέξης μας, που μάλλον έχει μάθει άλλα πολύ καλά και τώρα μαθαίνει πολλά στους υπουργούς του…… και στους 53 σύντροφους του!!!   
Ο αλτρουισμός, είναι αυτό, που κάνει κάποιος άνθρωπος, όχι για την υπεράσπιση των προσωπικών του συμφερόντων, αλλά για την υπεράσπιση των συμφερόντων των άλλων!!!!
Δείξτε μου, έναν, της σύγχρονης πολιτικής σκηνής, να το εννοεί όταν το βγάζει από τα χείλη του το ΟΧΙ, για το οποίο μάλιστα, πολλοί διερρήγνυαν τα ιμάτια τους, για το  ποιος το είπε στον Άξονα
Το είπε ναι ο Ελληνικός λαός, που είχε και κάποιους όμως ,να το ψελλίσουν έστω και σίγουρα να το εννοούν …αν ενθυμούμαι  καλώς.
 Δεν χτύπησαν τη δική μου πόρτα άγρια χαράματα ….
Του τότε  αρχηγού του Ελληνικού Κράτους, την πόρτα χτύπησαν . και δεν ξέρω αν ήξερε και ιταλικά ο Μεταξάς !!!
Αρέσει δεν αρέσει σε κάποιους γιαλαντζί αγωνιστές, των διαδηλώσεων, των ΄΄όλα τα σφάζω όλα τα μαχαιρώνω ΄΄ μέσω ατελείωτων αναλύσεων και δήθεν τοποθετήσεων, σε χάρτου ασκήσεις ,και των τόσων τάχα μου, προ λίγων μόνων καιρών ξεσηκωμών .
Πού είναι τώρα οι αγανακτισμένοι;
Εθίστηκαν στην εν αναμονή λύση των αιτίων της αγανάκτησης τους;
Και ακόμη δεν έχει η γλάστρα και κάνναβη αλλά μόνο βασιλικό.
Ίσως όμως κάνουν γαργάρα την τόση αγανάκτηση, μπας και χορτάσουν αέρα τα αδειανά στομάχια , σακάκια , σπιτικά τους, και δώσουν και στου γείτονα (αμ δε),έτσι που τα καταφέραμε τελικά ως λαός ,από την πολλή αγανάκτηση να δρομολογήσουμε την ζωή μας
Την ζωή της πατρίδας μας ,να πούμε καλύτερα και την ζωή, στην πατρίδα μας  

Όσο τα σκέφτομαι, τόσο περισσότερο εξοργίζομαι…. και τι κάνω ;
Και, δεν τα σκέφτομαι , έτσι και, δεν εκνευρίζομαι και, δεν ζορίζω κάποιους να κάνουν κάτι.
Μια βόλτα , η ζωή μας άλλωστε και εμάς έλαχε το λαχείο των καταναγκαστικών έργων .
Σε άλλους τυχαίνουν χειρότερα …μας  υπενθυμίζουν με τις εικόνες οι εκάστοτε κυβερνόντες.
Δείτε λίγο πιο μακριά από τη μύτη σας στο Μανχάταν π.χ. και φυσικά, πως οδεύει, μετά το υπερπολυτελές διακοποκαλοκαίρι του, πάλι στην φυλακή ο Άκης μας μετά των οικείων του .
Βιώστε το δράμα της Βίκυς του λαού, που μετά τα τόσα που βίωσε δεν δείχνει να έβαλε μυαλό …αχ πως μου θυμίζει εμάς αν και σε άλλη βερσιόν, αλλά όμως ,με το αυτό αποτέλεσμα, δηλ την μη  τροφοδοσία πνεύματος!!!

Μην σκέφτεστε και σεις λοιπόν , για να  μην εξοργίζεστε λοιπόν !
Κάθε μέρα ένα δόντι τσατσάρας και πουφ, τελειώσαμε την βόλτα μας  ρε παιδιά .
 Τι να καίμε τώρα , τι να σπάμε βιτρίνες, τι να αδειάζουμε κάδους μεσόδρομα …..  όταν αλλού βλέπετε τι τραβάν οι συνάνθρωποί σας μας… όχι πως και εμείς στην περιφέρεια δεν έχουμε ανάλογα …τραβήγματα !!
Μια βδομάδα, κάθε μήνα στην ουρά των τραπεζών.
Και άντε να είχαμε να πάρουμε χαλάλι,  αλλά τόσο βίτσιο να δώσουμε, τι στον κόσμο …
Όποιος φεύγει από τα ταμείο, έχει τέτοια ανακούφιση, όχι που τελείωσε αλλά που έδωκε , που μοιάζει να ξελάφρωσε μετά από ωρών κράτημα, άντε να το πω σικ της ανάγκης του !!!
Αντερστέν έτσι;
Δεν μπορεί να μην κατουριόσασταν ποτέ, σε μια πορεία, σε μια συναυλία, σε μια εφορία, σε μια, σε δυο, σε τόσες δεκαδιό …
Μας κουνούν το δάχτυλο, οι προφέσορες των δήθεν αγώνων, εκείνων που δίνουν πάντα εκ του ασφαλούς και με το γεμάτο πορτοφόλι και τις σίγουρες μεθόδους, πως   για όλα φταίνε οι προηγούμενοι αλλά και οι επόμενοι , καλοκαρεκλώθηκαν και δεν την κάνουν με τίποτα!!!
Σπρίιιιιιιντζη δεν βρέχει …σε φτύνουν !!!
Ε, και ;Τι σταγόνες βροχής τι σταγονίδια φτυσίματος
Και έτσι βρεγμένος και αλλιώς πάλι βρεγμένος, ποια η διαφορά;

Τώρα τι γίνεται που τους δοκιμάσαμε όλους;
Κάποιοι λιπαροί, άλλοι ανάλατοι,  μερικοί πιπεράτοι , αλλά εμείς εκεί …στην νερόβραστη ζωή !!
(Ε ρε μίρλα που την έχεις ρε Φαγούρα !!
Μήνας μπαίνει, άντε ο Νοέμβριος , μήνας βγαίνει η Φαγούρα στου τσομπάνη την γλίτσα ξύνεται.
 Μιρλιά και άγιος ο Θεός..μέχρι και την Φαγούρα  αγανάκτησε η μιρλιά της !!!)
Λοιπό που είχαμε μείνει;
 Α στην διαδικασία της δοκιμής και των αποτελεσμάτων της ….
Μας λύθηκαν λοιπόν οι απορίες και ταυτόχρονα ικανοποιήθηκε και το μεράκι όλων να δείξουν τις κυβερνητικές τους ικανότητες.
Από τον εμφύλιο και μετά, παρέλασαν πλέον όλοι.
Μερικοί σαν του λόγου μου μόνο, έμειναν στην απέξω αλλά όπου και αν κάναμε οντισιόν, μας έκοψαν… σαν του Προκρούστη κάτι τις το κρεβάτι .
Αλλού περισσεύαμε, αλλού δεν φτάναμε χώρια που κάπου –κάπου, σαν την αλεπού κρεμαστάρια φτιάχναμε, όσα δεν τα φτάναμε  !!!( Μας έφταιξε τώρα η δασκάλα, με το βραδινό φόρεμα. Θαρρείς και θα μπορούσαμε εμείς, να χωρέσουμε μέσα του δηλαδή !!!
Αχ αυτή η ζήλια,  που την εφάγανε …με τα μάτια τους  οι λιγούρηδες την κοπέλα!! )
Νικητές και ηττημένοι λοιπόν , ποιος ήταν τι ,ανάθεμα που έπρεπε όλοι να το διαχειρισθούμε –γευτούμε- υποστούμε , σοσιαλιστές, ακροδεξιοί,  μεσαίοι , ωραίοι , ακραίοι, μοιραίοι, παραδοσιακοί και αναρχικοί , προδότες  μα και ψεύτες και υποτακτικοί και μαζί και παραπλανητικοί στων αφελών την στήριξη και τυφλή υπακοή επιβάλλοντας την όποια ιδέα τους κατεβεί ….
Καθάρισε ο Σαρωνικός π.χ. είπε ο Κουρουμπλής άντε ομαδικά βουτιές εμείς …
Όλοι να μην έχει κανένας παράπονο, συμμετείχαν στην δημιουργία –καταστροφή, της μετεμφυλιακής Ελλάδας .
Μόνο οι παραδοσιακοί αυθεντικοί κουμουνιστές δεν  έτυχε η μπίλια να γευτούν εξουσία αλλά δεν είχαν και αυτοί την συμμετοχή τους ;
Οι παραδοσιακοί δεξιοί , μας σέρβιραν τον παρεϊστικο καπιταλισμό και τον απόλυτο έλεγχο του κράτους στην οικονομία
Οι ακροδεξιοί,  την δικτατορία και κατάφεραν, την αγιοποίηση κάποιων μερικών και δυστυχώς,  όχι εκείνων των άξιων και τολμηρών
Οι σοσιαλδημοκράτες,  την κατάρρευση των θεσμών, την αρρωστημένη αμφισβήτηση των αξιών και αξίων, την επικράτηση επισήμως πλέον της κάθε μορφής ρουσφετιών και πολλών άλλων λοιπόν…
Ε τώρα ήρθε και η ώρα των δεκαπενταμελών, που αν μη τι άλλο μπορούμε μέχρι στιγμής να τους πιστώσουμε, την  ικανότητα διάλυσης κάθε κοινωνικής αντίστασης και που οι πολύ αριστεροί, τους χαρακτηρίζουν ιμιτασιόν κουμουνιστές.
Και κάποιοι ακόμη, όσοι δεν έχουμε μαστουρώσει ούτε τόσο όσο , τους επιρρίπτουμε  ευθύνες αν όχι στην συμβολή τους στην καταστροφή του κόσμου , σίγουρα στην καταστροφή του εμποράκου , του επιστήμονα , του κατά φαντασίαν μέλους της αστικής ελληνικής τάξης( τρομάρα μας ).

Απορία – ανησυχία
Παιδιά , κάποιοι που επιβίωσαν του τσουνάμι, κάπου εκεί στην Ταϋλάνδη, κάποια Χριστούγεννα,  χρόνια πριν ,αφηγούμενοι την κατάσταση, σημείωσαν πως ξαφνικά , λίγη ώρα πριν, επικράτησε εκκωφαντική σιωπή.
Απέραντη ηρεμία , άπνοια …
Αυτό σαν να συμβαίνει τώρα εδώ ….
Άπνοια σε μια κοινωνία, που μέχρι πότε θα κρατάει την ανάσα της αλήθεια;
Η ώρα, που ο οδοστρωτήρας θα περάσει από πάνω μας, κόντεψε, μην είμαστε μάλλον ήδη κάποιοι από κάτω του, σε σχέση με τα μέτρα και τους  φόρους που ήρθαν και έρχονται;
Μην είναι κάπως..ύποπτη αυτή η νηνεμία ;
Μην κοντεύει η ώρα ,που θα την αφήσει ελεύθερη …την ανάσα της αυτή η κοινωνία,  που όπως έγραψε ο εθνικός μας ποιητής και ήρωας Ρήγας Φερραίος,  ο τράχηλος της ζυγόν δεν υπομένει; Αυτοί δεν είμαστε ακόμη, ή μήπως μας δηλητηρίασε ,αυτή η συνεχής δοκιμή των όποιων τάζουν μια καλύτερη ζωή αλλά τελικώς, αυτή αφορά αυτούς και όχι εμάς ;
Μήπως παραδοθήκαμε γιατί αντιληφθήκαμε πως δεν είμαστε σε τούνελ, αλλά μας ρούφηξε εκείνη η μαύρη τρύπα του διαστήματος; (μπαρδόν αλλά πρόσφατα παρακολούθησα κάποιο μέρος, από την ταινία η Αλίκη στην χώρα των θαυμάτων και το μόνο που μου έμεινε ήταν εκείνος ο στροβιλισμός αφού) !!!

Άσχετο με τα προγραφθέντα άσχετο με τα επόμενα
Πριν χρόνια και καιρούς ο Μάνος Χατζιδάκις είχε πει:
Ο χειρότερος εχθρός κάθε εξουσίας είναι η καλή ποιότητα.
Παντού και κυρίως στο πολιτισμό.

Άντε πάλι μια ακόμη φλασκιά , όχι εντελώς άσχετη με τα παραπάνω.
Όταν ο ήλιος του πολιτισμού
είναι χαμηλά στον ορίζοντα,
ακόμα και οι νάνοι
ρίχνουν μεγάλες σκιές.
Καρλ Κράους (Αυστριακός συγγραφέας)

Που χωρίζουν τα κύματα στην θάλασσα;
Εδώ σε θέλω φιλαράκι και όχι να απαντάς, στο ποιος είναι πιο φτωχός από τον άλλον .
Που χωρίσει η φτώχεια, σε πιο φτώχεια, το ξέρουμε πολύ καλά.

Η Δράμα της Ονειρούπολης !!!
Ή μήπως καλύτερα θα ήταν ως τίτλος ΄΄Το δράμα της Ονειρούπολης΄΄ ;
Κάθε χρόνο μια από τα ίδια . Σαν να βλέπουμε επανάληψη παλιών  επεισοδίων με μόνη διαφορά την αλλαγή ρόλων Δημάρχου , Προέδρων κλπ συναφών με το όλο θρίλερ.
Παιδιά, εκεί στο δημοτικό συμβούλιο ,  γιορτή είναι τα Χριστούγεννα Αγάπης και όχι αλληλο-σφαγών .
Και η Ονειρούπολη σίγουρα δεν είναι αρένα να βγάζεται τα άντερα σας (από λεφτά λέμε τώρα,  έως και κακίες ) αλλά εσείς εκεί !!!
Και όχι τίποτα, αλλά πλέον με την ψηφιακή ενημέρωση, τα άπλυτα μας βγαίνουν και σε άλλο κοινό …
Σε αυτό, που στοχεύουμε να δελεάσουμε, για να μας προκύψει ως επισκέπτης –καταναλωτής κλπ!!!
Δεν βαρεθήκατε, από ότι καταλάβαμε, να επαναλαμβάνεστε εσείς , Αλλά εκείνο που σας διαφεύγει είναι, πως βαρέθηκε ο κόσμος να σας ακούει  και ακόμη περισσότερο, να σας παρακολουθεί .
Κάτι, που μπορεί αρχικά να φαντάζει , ως βούτυρο στο ψωμί των όποιων βρίσκονται συγκυριακά στην εξουσία, αλλά και που αν τολμήσουμε να το βγάλουμε κάτω από το χαλί ,μπορεί να είναι ακόμη μια καταστροφή για τη Δράμα,  για την οποία όλοι κόπτεσθε αλλά τελικώς, αυτή κάνει χαρακίρι εκλέγοντας σας .
Είτε ως συμπολίτευση, είτε ως αντιπολίτευση σε καίριες θέσεις, όπου τα έργα, είναι αυτά που θα σας καταξιώσουν και όχι οι ένθεν και ένθεν λεκτικοί διαξιφισμοί!!!

Με αφορμή πρόσφατες συνεδριάσεις λοιπόν  και δελτία τύπου πάλι παραφωνίες ακούγονται …
Πόσα χρόνια τώρα, αυτή η Ονειρούπολη στην φούστα της μπαλαρίνας στροβιλίζεται, εσείς… τα άντερα σας βγάζετε .
Ε ρε δραμινοί, αυτό και μόνο αποδεικνύει, πως άξιοι απόγονοι του έθνους είμαστε …

Άντε και κάτι που θυμήθηκα.
Είπα να το παίξω συμμέτοχη , αλληλέγγυα , ανήσυχη πολίτης…
Πήρα ένα μπαλόνι στο χέρι , έβαλα και ένα φιόγκο στο πέτο, έπιασα και το χέρι του μπροστινού και το χέρι του πισινού και πήγα από Πλατεία Δράμας , Νοσοκομείο, βγήκα φωτογραφίες, είπα ιστορίες ε και ;
Μετά τι ; Θα πιάσει κάποιον  τόπο, έστω και η τέτοια συμμετοχή, ή  μιας φωτοβολίδας λάμψη θα είναι και αυτή;
Μια πορεία ,εκατοντάδες οι δραμινοί, απόντες οι πιο πολλοί τοπικοί πολιτικοί.
Το κουβάρι των αιτημάτων μεγαλώνει αλλά που, μια έστω απάντηση να δοθεί .
Ζητάμε μια ίδρυση ακόμη στην πόλη αυτή, αλλά μέχρι στιγμής δεν ιδρώνει κανενός αυτί !!!
Κική Χεριστανίδου
αναζητούσα, αν έχασα κάτι ή αν χάθηκε κάτι, ελπίζοντας πως με φανάρι θα το βρω, ανάμεσα στα αποκαΐδια, να λαμπυρίζει!!!
Αλλά μαζί με την ελπίδα πως μόνο ψάχνοντας αλλάζουν τα πράγματα ,δεν συνειδητοποίησα πως και ό,τι λάμπει, δεν είναι πάντα και ο ΄΄χρυσός ΄΄
Υ.Γ
Το 1940 Έπος !!!
Το 2017 τι;